IV SA/Wa 3737/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Kaja Angerman po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku K. B. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lipca 2014 r. znak: [...] w przedmiocie nakazania usunięcia odpadów postanawia: odrzucić wniosek K. B. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lipca 2014 r. w przedmiocie nakazania usunięcia odpadu. Decyzję organ odwoławczy doręczył stronie w dniu 21 lipca 2014 r. Skarga została wniesiona bezpośrednio do Sądu, a następnie została przekazana przez Sąd do organu drugiej instancji w dniu 22 sierpnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny prawomocnym postanowieniem z dnia 13 października 2014 r. sygn. akt IV SA/Wa 1913/14 odrzucił skargę jako wniesioną z uchybieniem terminu. Skarżąca nie złożyła skargi kasacyjnej od postanowienia z dnia 13 października 2014 r. o odrzuceniu skargi, lecz w dniu 2 grudnia 2014 r. wniosła do Sądu, za pośrednictwem organu, wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję z dnia [...] lipca 2014 r., dołączając do wniosku skargę. Jak stwierdziła skarżąca, postanowienie z dnia 13 października 2014 r. o odrzuceniu skargi zostało jej doręczone w dniu 27 października 2014 r. Skarżąca nie negowała uchybienia terminu, dlatego stwierdziła, że nie wniosła skargi kasacyjnej, a po upływie terminu do jej wniesienia wniosła ponownie skargę na decyzję z dnia [...] lipca 2014 r. wraz z wnioskiem u przywrócenie terminu. Postanowieniem z dnia 23 stycznia 2015 r. sygn. akt IV SA/Wa 2567/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Postanowieniem z dnia 19 maja 2015 r., sygn. akt II OZ 442/15, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie K. B. na postanowienie z dnia 23 stycznia 2015 r, stwierdzając, że w okolicznościach rozpoznawanej sprawy przyczyna uchybienia terminu ustała w dniu, w którym skarżąca dowiedziała się, że złożona przez nią skarga została wniesiona po terminie, to jest wraz z doręczeniem jej postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 października 2014 r. sygn. akt IV SA/Wa 1913/14, co jak przyznała sama skarżąca, nastąpiło w dniu 27 października 2014 r. Bez znaczenia pozostawał fakt, że postanowienie to było nieprawomocne i służyła od niego skarga kasacyjna. Istotne pozostaje jedynie ustalenie, że strona uzyskała obiektywną wiedzę, iż uchybiła terminowi do złożenia skargi do Sądu i od tego momentu ustały przyczyny jego uchybienia. Kwestionowanie tego faktu (uchybienia terminowi) mogło odbyć się przez wniesienie skargi kasacyjnej. Jednakże w sytuacji kiedy skarżąca nie kwestionowała, że złożenie skargi nastąpiło z uchybieniem terminu, to składając wniosek o przywrócenie terminu do tej czynności należało uprawdopodobnić, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy skarżącej, przy czym wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi należało złożyć w terminie 7 dni liczonych od dnia, w którym skarżąca uzyskała stosowną wiedzę o złożeniu skargi z uchybieniem terminu. Tym samym, skoro postanowienie odrzucające skargę zostało stronie doręczone w dniu 27 października 2014 r., zaś wniosek o przywrócenie terminu został złożony w dniu 2 grudnia 2014 r., to jako spóźniony podlegał odrzuceniu. Postanowieniem z dnia 16 czerwca 2015 r., sygn. akt IV SA/Wa 2567/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny ponownie odrzucił skargę, wskazując, że została ona złożona po terminie, ponieważ termin do złożenia skargi upłynął w dniu 20 sierpnia 2014 r., a wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi został prawomocnie odrzucony. Postanowienie Sądu I instancji zostało uchylone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 października 2015 r., sygn. akt II OSK 2557/15. Sąd ten wskazał, że w dniu 5 lutego 2015 r. skarżąca wniosła za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] skargę na decyzję z dnia [...] lipca 2014 r., zawierającą tożsame zarzuty jak skarga z dnia 2 grudnia 2014 r., wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi i z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Zgodnie z poglądem prezentowanym w orzecznictwie i piśmiennictwie odrzucenie skargi wniesionej po terminie, w przypadku gdy został złożony wniosek o przywrócenie terminu, możliwe jest dopiero po prawomocnym rozpoznaniu wniosku o przywrócenie terminu. Zatem do czasu prawomocnego rozpoznania wniosku o przywrócenie skarżącej terminu do wniesienia skargi przedwczesne jest orzekanie o odrzuceniu jej skargi. W przypadku bowiem, gdy wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi zostanie przez stronę złożony przed odrzuceniem skargi, kwestia przywrócenia terminu powinna być przez Sąd rozpoznana w pierwszej kolejności, gdyż w razie uwzględnienia wniosku i przywrócenia skarżącej terminu do wniesienia skargi brak jest podstaw prawnych do jej odrzucenia. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego powyższy pogląd znajduje zastosowanie również w przypadku złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi. W rozpoznawanej sprawie skarżąca przed wydaniem postanowienia z dnia 16 czerwca 2015 r. o odrzuceniu skargi, w dniu 5 lutego 2015 r. wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W aktach sprawy znajduje się zarządzenie sędziego sprawozdawcy z dnia 31 marca 2015 r., zgodnie z którym wniosek z dnia 5 lutego 2015 r. miał być rozpoznany po rozpoznaniu zażalenia na postanowienie o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Mimo to Sąd Wojewódzki wydał zaskarżone postanowienie o odrzuceniu skargi i nie rozpoznał tego wniosku. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego odrzucenie skargi było przedwczesne, a rzeczą Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na dalszym etapie sprawy będzie rozpoznanie wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi. Postanowieniem z dnia 28 stycznia 2016 r., sygn.. akt IV SA/Wa 3737/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny odmówił przywrócenia terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Postanowienie to zostało uchylone postanowieniem NSA z dnia 6 maja 2016 r., sygn. akt II OZ 430/16, ponieważ zachodziły sprzeczności między określeniem przedmiotu rozpoznania i przedmiotu rozstrzygnięcia w sentencji postanowienia Sądu I instancji, a także w uzasadnieniu postanowienia. Po ponownym zbadaniu sprawy WSA w Warszawie postanowieniem z dnia 8 czerwca 2016 r odmówił skarżącej przywrócenia terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Postanowieniem z dnia 4 listopada 2016 r. NSA (sygn. akt II OZ 1260/16) oddalił zażalenie skarżącej na postanowienie WSA w Warszawie z dnia 8 czerwca 2016 r. W uzasadnieniu postanowienia NSA wskazał, iż wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi WSA w Warszawie oddalił z uwagi na nieuprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak jej winy w uchybieniu terminu, zasadnie przyjmując, że wniosek ten złożony został z zachowaniem terminu określonego w art. 87 § 1 P.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny Sąd zważył co następuje. Przedmiotem rozpoznania i rozstrzygnięcia jest wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do złożenia skargi. Sąd zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [(Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.) – dalej w skrócie: P.p.s.a.], skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Stosownie do wskazanych przepisów, termin do wniesienia skargi jest zachowany, gdy skarga zostanie złożona w organie lub wysłana do organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w terminie trzydziestu dni, od dnia doręczenia stronie rozstrzygnięcia w sprawie. Zgodnie z art. 86 § 1 P.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Warunkami skuteczności wniosku o przywrócenie uchybionego terminu są zgodnie z art. 87 P.p.s.a. brak winy w uchybieniu, złożenie wniosku o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, równoczesne ze złożeniem wniosku o przywrócenie terminu dokonanie czynności uchybionej. Wszystkie te przesłanki muszą być spełnione łącznie. W przedmiotowej sprawie bezsporne jest, że skarżąca uchybiła terminowi do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Zostało to prawomocnie przesądzone postanowieniem WSA w Warszawie z dnia 8 czerwca 2016 r., który oddalił wniosek Skarżącej o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Postanowienie to zostało utrzymane w mocy postanowieniem NSA z dnia 4 listopada 2016 r. NSA (sygn. akt II OZ 1260/16). Skoro kwestia przywrócenia terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, została prawomocnie przesądzona Sąd na podstawie art. 88 P.p.s.a. odrzucił wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi jako spóźniony.