IV SA/Wa 428/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anita Wielopolska-Fonfara (spr.), Sędziowie sędzia WSA Łukasz Krzycki, sędzia WSA Krystyna Napiórkowska, Protokolant sekr. sąd. Marek Lubasiński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 kwietnia 2015 r. sprawy ze skargi A. W. na decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w W. z dnia [...] listopada 2014 r. nr [...] w przedmiocie udzielenia pozwolenia wodnoprawnego oddala skargę Zaskarżoną decyzją Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w W. utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z [...] sierpnia 2013 r. o udzieleniu Z. pozwolenia wodnoprawnego na wykonanie urządzeń wodnych związanych z odbudową jazu na rzece [...] w km [...] w [...]. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji podano następujące uwarunkowania faktyczne i prawne sprawy. Decyzją organu pierwszej instancji z [...] sierpnia 2013 r. udzielono wnioskodawcy pozwolenia wodnoprawnego na rozbiórkę jazu na rzece [...] w km [...] w [...] i odbudowę jazu w km [...] rzeki [...] o konstrukcji żelbetowej monolitycznej sześcioprzęsłowej wraz z przepławką dla ryb zlokalizowaną wzdłuż prawego przyczółka jazu oraz tymczasowego kanału obiegowego na czas budowy urządzenia wodnego.. Odwołanie od ww decyzji wniósł Skarżący A. W. Postanowieniem z dnia [...] listopada 2013 r. Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w W. stwierdził niedopuszczalność odwołania, z uwagi na brak po stronie Skarżącego przymiotu strony. Powyższe postanowienie zostało uchylone prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 kwietnia 2014 r., sygn. akt 264/14 w wyniku czego, organ odwoławczy, ponownie rozpatrując sprawę wydał zaskarżoną decyzję utrzymując w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu swojej decyzji Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w W. wskazał, że: 1. nie dotyczy ona warunków szczególnego korzystania z wód (będą one przedmiotem odrębnego rozstrzygnięcia w tym przedmiocie), lecz wykonania urządzenia wodnego (jazu); 2. w związku z wyrokiem Sądu z 8 kwietnia 2014 r. - ustosunkowano się do argumentów strony, stwierdzając: a) że wskazana w decyzji rzędna normalnego piętrzenia jazu ([...] m n.p.m.) jest zgodna z decyzją Starosty [...] z [...] lutego 2001 r., ponieważ: ▪ zapewnia w warunkach przepływów niskich i średnich zrzut do rzeki [...] przepływu nienaruszalnego Q=1 m³, ▪ gwarantuje utrzymanie wymaganego decyzją dla Małej Elektrowni Wodnej [...] utrzymanie normalnego poziomu piętrzenia (NPP) elektrowni na poziomie [...] m n.p.m.; ▪ operat wodnoprawny wskazuje, iż celem odbudowy jazu jest zapewnienie bezpieczeństwa budowli przy wezbraniach miarodajnych i kontrolnych rzeki przy utrzymaniu przepustowości elektrowni na poziomie 27,8 m³/s oraz że o wielkości odpływu wody przez jaz będzie decydował operator Małej Elektrowni Wodnej [...]; b) odnośnie kręgu stron postępowania, że: ▪ Wojewódzki Konserwator Zabytków nie jest stroną postępowania, gdyż nie należy do podmiotów określonych w art. 127 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (Dz. U. z 2012 r., poz. 145 ze zm.), zwanej dalej "Prawem wodnym"; przymiot ten w stosunku do tego podmiotu nie wynika również z ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz. U. z 2014 r., poz. 1446), zwanej dalej "ustawą o ochronie zabytków"; ▪ w odrębnym postępowaniu w przedmiocie udzielenia pozwolenia wodnoprawnego na szczególne korzystanie z wód zostanie ustalony krąg jego stron, do którego - po spełnieniu warunków ustawowych - mogą zostać zaliczone inne podmioty, np. niektórzy mieszkańcy [...]. A. W., reprezentowany przez pełnomocnika adwokata A. B., wniósł skargę na decyzję organu odwoławczego zarzucając naruszenie art. 7, art. 8 i art. 12 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.), zwanej dalej "K.p.a.", poprzez brak ustalenia okoliczności mających znaczenia dla dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy, co skutkowało błędnym ustaleniem, że podniesienie poziomu piętrzenia jazu pozostaje bez negatywnego wpływu na sytuację Skarżącego oraz wymagań ochrony dóbr kultury, wpisanych do rejestru zabytków. W uzasadnieniu skargi wskazał, że: 1. jest właścicielem nieruchomości sąsiadującej z Małą Elektrownią Wodną [...], której podstawą funkcjonowania jest decyzja Starosty [...] z dnia [...] lutego 2001 r., wydana na podstawie operatu wodnoprawnego z 2000 r., dopuszczająca piętrzenie wody rzeki [...] przez elektrownię do rzędnej 74,20 m n.p.m.; z kolei zaskarżona decyzja dopuszcza piętrzenie na poziomie wyższym aniżeli poziom piętrzenia na urządzeniach elektrowni oraz na jazie; co może spowodować zalania nieruchomości Skarżącego, które zdarzały się już w przeszłości, a co dostrzegł już Sąd w wyroku z 8 kwietnia 2014 r.; 2. wydanie decyzji powinno być poprzedzone uzgodnieniem dokonanym przez Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków, ponieważ na terenie oddziaływania jazu znajdują się obiekty wpisane do rejestru zabytków (w tym nieruchomość Skarżącego), a art. 125 pkt 3 Prawa wodnego stanowi, że pozwolenie wodnoprawne nie może naruszać wymagań ochrony dóbr kultury wpisanych do rejestru zabytków; 3. w postępowaniu nie brały udziału osoby, których nieruchomości znajdują się w strefie oddziaływania jazu. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. W piśmie procesowym z dnia 8 kwietnia 2015 r. (k. 25-27) uczestnik postępowania Z. wniósł o oddalenie skargi wskazując m. in., że odbudowa jazu nie narusza praw Skarżącego i nie ma bezpośredniego wpływu na funkcjonowanie elektrowni, gdyż w miejsce starego jazu został zbudowany nowy jaz o podobnych parametrach piętrzenia wody, jakie miał jaz poprzedni; jaz jedynie doprowadza wodę do elektrowni, stąd na oddziaływanie na nieruchomość Skarżącego może mieć znaczenie poziom piętrzenia wody w elektrowni, a nie na jazie. Na rozprawie pełnomocnik Skarżącego złożył do akt (k. 87) kopię pisma z dnia 15 kwietnia 2015 r. skierowanego przez Skarżącego do Starostwa Powiatowego [...], w którym poinformował o nieprawidłowym działaniu elektrowni (nielegalnym zamontowaniu drugiej turbiny) oraz o zalaniu jego nieruchomości i zwrócił się z prośbą o pilną interwencję w tej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Sąd oddalając skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – dalej jako P.p.s.a. ( Dz. U. z 2012 r. poz. 270) przyjął, że zarówno decyzja organu I instancji, jak i organu wyższego stopnia są prawidłowe.. Zgodnie z art. 153 P.p.s.a., ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie było przedmiotem zaskarżenia. W związku z tym zarówno organ odwoławczy ponownie rozpatrujący sprawę, jak i Sąd są związane wyrokiem z dnia 8 kwietnia 2014 r. W wyroku tym Sąd podniósł, że A. W. przysługuje przymiot strony w postępowaniu w przedmiocie udzielenia pozwolenia wodnoprawnego na wykonanie urządzeń wodnych związanych z odbudową jazu. Odnosząc się natomiast do meritum sprawy należy wskazać, iż sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że sąd w zakresie dokonywanej kontroli bada czy organ administracji orzekając w sprawie nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Należy dodać, że zgodnie z art. 134 § 1 P.p.s.a, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi ani powołaną podstawą prawną. W przedmiotowej sprawie Sąd przyjął za własne rozważania organu odwoławczego wykazujące brak negatywnego wpływu przy realizacji zaskarżonej decyzji na nieruchomość Skarżącego. W związku z ich przytoczeniem zbędne byłoby ich powtarzanie. Odnosząc się do zarzutów skargi należy wskazać, że wszystkie argumenty Skarżącego dotyczą kwestii warunków korzystania z urządzenia tj. szczególnego korzystania z wód, co będzie kolejnym etapem postępowania w sprawie udzielenia pozwolenia wodnoprawnego w tym zakresie po jego wykonaniu, dokonaniu odbiorów budowlanych i uzyskaniu pozwolenia budowlanego na użytkownie obiektu. W ocenie Sądu zatem, podnoszone argumenty odnoszą się do przyszłej decyzji pozwolenia wodnoprawnego, ustalającego warunki szczególnego korzystania z wód, przy wzajemnej współpracy obu ww jazów, co nie było przedmiotem rozstrzygnięcia decyzji Starosty [...] z dnia [...] sierpnia 2013 roku. Dlatego też, budowlę należy oceniać jedynie pod katem jej wykonania w zakresie pozwalającym na spełnienie przez obiekt warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budowle hydrotechniczne (wg rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 20 kwietnia 2007 roku Dz.U. 2007 Nr 86 poz. 579). Nadto należy na marginesie wskazać, iż: 1. wysokość piętrzenia wody na jazie zasadniczo nie ma wpływu na wysokość piętrzenia wody w elektrowni; odbudowa jazu o przyjętych w zaskarżonej decyzji parametrach nie może więc skutkować zalewaniem nieruchomości Skarżącego; jaz jedynie doprowadza wodę do elektrowni, stąd na oddziaływanie na nieruchomość Skarżącego może mieć znaczenie poziom piętrzenia wody w elektrowni, a nie na jazie; 2. przepisy Prawa wodnego nie przewidują uzgodnienia projektu decyzji w przedmiocie udzielenia pozwolenia wodnoprawnego na wykonanie urządzeń wodnych; jeżeli nie spełnione są wymagania z art. 125 pkt 3 Prawa wodnego, organ odmawia udzielenia pozwolenia (art. 126 pkt 1 Prawa wodnego); ponadto, art. 125 Prawa wodnego, do którego odsyła art. 126 pkt 1, ma charakter blankietowy - przewiduje obowiązek honorowania w udzielanym pozwoleniu standardów wyznaczanych przez inne, bliżej nieokreślone przepisy; 3. brak udziału w postępowaniu administracyjnym podmiotów, których nieruchomości znajdują się w strefie oddziaływania jazu może być przedmiotem postępowania w przedmiocie wznowienia postępowania; ponadto, wniosek o wznowienie postępowania może złożyć jedynie podmiot, który został w nim pominięty, a nie podmiot, który brał w nim udział (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego o sygn. akt II OSK 51/08, II OSK 362/11 i II OSK 9/12 - dostępne na stronie internetowej orzeczenia.nsa.gov.pl - w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych); w związku z tym zarzut strony nie mógł zostać uwzględniony, gdyż nie było podstawy do stwierdzenia naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (brak przesłanki z art. 145 § 1 pkt 1 lit. b P.p.s.a.). Odnosząc się natomiast do złożonego na rozprawie przez pełnomocnika Skarżącego pisma procesowego, informującego o podtapianiu m.in. nieruchomości Skarżącego od 2006 roku, należy wskazać, że przedstawiony przez Skarżącego stan faktyczny nie został przez Skarżącego wykazany i nie ma bezpośredniego związku z decyzją Starosty [...] z dnia [...] sierpnia 2013 roku i tym samym z zaskarżoną przedmiotową skargą decyzją. A zatem, reasumując należało stwierdzić, że organ odwoławczy prawidłowo przeprowadził postępowanie, nie naruszając przepisów art. 7, art. 8 i art. 12 K.p.a. W świetle powyższego Sąd działając na podstawie art. 151 P.p.s.a. oddalił skargę.