IV SA/Wa 65/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Teresa Zyglewska po rozpoznaniu w dniu 23 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. L. na decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] września 2015 r., znak [...] w przedmiocie odmowy ustalenia odszkodowania postanawia: odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi Dnia 28 września 2015 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął wniosek E. L. o przyznanie prawa pomocy w związku wydaniem decyzji przez Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 8 września 2015 r. Postanowieniem z dnia 29 października 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zwolnił E. L. z kosztów sądowych oraz ustanowił dla niej adwokata z urzędu. E. L. (dalej "skarżąca") działająca przez pełnomocnika adw. M. M. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] września 2015 r., znak [...] w przedmiocie odmowy ustalenia odszkodowania. Skarga została nadana 4 grudnia 2015 w Urzędzie Pocztowym Poczty Polskiej S.A. w Poznaniu (k-6 akt sądowych). Zaskarżona decyzja Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 8 września 2015 r., została doręczona skarżącej w dniu 18 września 2015 r., zatem ustawowy trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi na ww. akt upłynął z dniem 20 października 2015r. W decyzji Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] września 2015 r. zawarto pouczenie o tym, że skargę od decyzji wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem Ministra Infrastruktury i Rozwoju, w terminie trzydziestu dni od daty doręczenia decyzji. Pełnomocnik skarżącej wniósł skargę na ww. decyzję w dniu [...] grudnia 2015 r. czyli po terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 16 marca 2016 r. odrzucił skargę jako wniesioną po terminie. Postanowienie to zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej dnia 1 kwietnia 2016 r. Pełnomocnik skarżącej złożył w terminie zażalenie na to postanowienie, wnosząc o jego uchylenie. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 14 lipca 2016 r. oddalił zażalenie. W uzasadnieniu wskazał iż "bez znaczenia dla upływu terminu do wniesienia skargi pozostawał fakt ustanowienia dla strony pełnomocnika z urzędu" oraz że "skarga wniesiona w dniu 4 grudnia 2015 r nie zawiera w swej treści żadnych sformułowań, które pozwoliłyby uznać je za wniosek o przywrócenie terminu". . Dnia 18 kwietnia 2016 r. wpłynął do sądu wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu wniosku skarżąca podniosła okoliczności związane z przyznaniem prawa pomocy i wyznaczeniem pełnomocnika z urzędu już po ustawowym terminie do wniesienia skargi . Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2016 r., poz. 718) – dalej zwanej "p.p.s.a.", skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Przepis ten jest jednoznaczny i nie pozostawia wątpliwości co do początku biegu trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi, czy też braku możliwości jego przesunięcia z uwagi na toczące się w sprawie postępowanie o przyznanie prawa pomocy obejmujące ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Jeżeli zatem stronie skarżącej został doręczony odpis decyzji, bądź innego rozstrzygnięcia w sprawie, to od tego momentu, zgodnie z treścią wskazanego przepisu, liczony jest bieg terminu do złożenia skargi niezależnie od tego, czy strona ustanowiła pełnomocnika z wyboru, czy też wystąpiła z wnioskiem o ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Termin, o którym mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a. jest terminem ustawowym i w przypadku jego uchybienia dopuszczalne jest jego przywrócenie na wniosek strony. W sytuacji zatem, gdy strona uchybiła terminowi do złożenia skargi skuteczne jej wniesienie i nadanie sprawie dalszego biegu jest uzależnione od złożenia przez nią lub jej pełnomocnika - w terminie przewidzianym w art. 87 § 1 p.p.s.a. - wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi i uwzględnienia tego wniosku przez sąd. Stosownie bowiem do art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Wniosek o przywrócenie terminu musi być jednakże złożony do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w terminie 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, a w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 1, § 2 i § 4 p.p.s.a.). Stosownie natomiast do art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym Zgodnie z tezą postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 sierpnia 2010 r. (sygn. akt II OZ 779/10), wniosek o przywrócenie terminu jest spóźniony, jeżeli został wniesiony po upływie siedmiodniowego terminu przewidzianego w art. 87 § 1 p.p.s.a. Termin do złożenia przedmiotowego wniosku należy liczyć od dnia, w którym strona dowiedziała się o uchybieniu terminu. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie wniosek o przywrócenie terminu należało odrzucić, gdyż pełnomocnik nie dochował ww. terminu do złożenia wniosku. Jak wynika z akt sprawy pismem z dnia 18 listopada 2015 r. Okręgowa Rada Adwokacka w [...]e zawiadomiła pełnomocnika o wyznaczeniu go w sprawie E. L.. W dniu 16 marca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wydał postanowienie o odrzuceniu skargi E. L. z uwagi na wniesienie jej po upływie terminu (k. 12-14 akt), które zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej 1 kwietnia 2016 r. W tym dniu pełnomocnik dowiedział się o przyczynie uchybienia terminu, tak więc od tej daty należy liczyć siedmiodniowy termin na złożenie wniosku, o jakim stanowi art. 87 § 1 p.p.s.a. Upływał on w rozpoznawanej sprawie w dniu 8 kwietnia 2016 r. Tymczasem wniosek o przywrócenie terminu został nadany w dniu 18 kwietnia 2016 ( data stempla pocztowego k- 46) w Placówce pocztowej w Ge. Zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą w przypadku, gdy wojewódzki sąd administracyjny odrzucił skargę jako wniesioną po upływie ustawowego terminu to termin siedmiodniowy, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a. biegnie od chwili, kiedy skarżący (lub pełnomocnik) miał możność dowiedzieć się o uchybieniu terminu, czyli od dnia doręczenia mu odpisu postanowienia o odrzuceniu skargi (zob. np. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 maja 2009 r., sygn. akt I OZ 468/09 oraz z dnia 25 stycznia 2012 r., sygn. akt I OZ 44/12; publ.: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych; http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W niniejszej sprawie przedmiotowe postanowienie z dnia 16 marca 2016 r. odrzucające skargę zostało doręczone pełnomocnikowi w dniu 1 kwietnia 2016 r. czyli z tym dniem powziął on (a przynajmniej dochowując należytej staranności winien był powziąć) wiedzę (dowiedzieć się) o uchybieniu terminu do wniesienia skargi, a w związku z tym należy przyjąć, że bieg 7-dniowego terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a. zaczął swój początek w dniu 1 kwietnia 2016 r. A zatem pismo skarżącej z dnia 18 kwietnia 2016 r (data nadania listu) zawierające wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi zostało wniesione z uchybieniem 7 dniowego terminu do złożenia wniosku. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd uznał, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi był spóźniony, a zatem na podstawie art. 88 p.p.s.a. podlegał odrzuceniu.