IV SA/Wa 670/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Teresa Zyglewska po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. B. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. B. na decyzję Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] grudnia 2014 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku przeprowadzenia działań naprawczych postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] grudnia 2014 r., nr [...], którą nałożono na skarżącego obowiązek przeprowadzenia działań naprawczych na części działki o numerze ewidencyjnym [...], obręb [...] polegających na zdjęciu nawiezionego materiału o wysokości 50 cm od powierzchni gruntu i wywiezienia materiału poza granice obszaru Natura 2000, skarżący – J. B. wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że brak wstrzymania wykonania decyzji może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z punku widzenia jego uprawnień właścicielskich i względów prawidłowej gospodarki rolnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Kwestię wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu reguluje art. 61 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – zwaną dalej Ppsa). Wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu, jednak dopuszczalne jest wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu przez sąd na wniosek skarżącego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Mając na względzie powyższe kryterium Sąd uznał, że wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. W ocenie Sądu uzasadnienie wniosku nie pozwala na ocenę, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować skutki, o jakich mowa w art. 61 Ppsa. We wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji skarżący podał, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować wyrządzenie znacznej szkody ze względu na brak możliwości prowadzenia prawidłowej gospodarki rolnej. W ocenie Sądu jest to uzasadnienie lakoniczne, do którego Sąd nie może się racjonalnie ustosunkować. Zabrakło bowiem wyjaśnienia, czy skarżący prowadzi na tej nieruchomości gospodarkę rolną, czy zostały na tej nieruchomości zasiane rośliny uprawne i czy wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby zniszczyć korzenie tych roślin, wreszcie, skoro skarżący przedłożył zaświadczenie Kierownika BP ARiMR w [...], czy w dalszym ciągu występuje o dopłaty bezpośrednie do przedmiotowej działki i czy tym samym wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby pozbawić go dopłat. Podkreślić należy, że w orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowany jest pogląd, że uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji winno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione (por. postanowienie NSA z dnia 18 maja 2004 r., sygn. FZ 65/04, z dnia 19 sierpnia 2010 r., sygn. akt II OZ 773/10, z dnia 19 lutego 2009 r. sygn. akt I OZ 99/09, z dnia 23 stycznia 2009 r., sygn. akt I OZ 8/09). Ponadto w przypadku nieuzasadnienia lub niedostatecznego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności przewodniczącego nie ma obowiązku wzywania Skarżącego do jego uzupełnienia lub poprawienia, a inicjatywa dowodowa i odpowiedzialność za skuteczność złożonego wniosku spoczywa w całości na wnioskodawcy (por. postanowienie NSA z dnia 5 grudnia, sygn. akt II GZ 455/12). Natomiast w uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w niniejszej sprawie zabrakło wskazania "konkretnych zdarzeń" mających uzasadnić twierdzenie o możliwości wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków. Wobec tego Sąd nie mógł ocenić, czy zaskarżona decyzja może spowodować skutki o których mowa w cyt. art. 61 § 3 Ppsa. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.