IV SA/Wa 801/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Leszek Kobylski po rozpoznaniu w dniu 21 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia A. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 marca 2017 r. sygn. akt IV SA/Wa 801/17 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. W. na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] stycznia 2017 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej postanawia: umorzyć postępowanie zażaleniowe. Postanowieniem z dnia 30 marca 2017 r. sygn. akt IV SA/Wa 801/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpatrzeniu wniosku skarżącego, odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] stycznia 2017 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej. Pismem z dnia 2 maja 2017 r. skarżący złożył zażalenie na powyższe postanowienie. Wyrokiem z dnia 8 czerwca 2017 r. sygn. akt IV SA/Wa 801/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę A. W. na ww. decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] stycznia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 195 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), jeżeli postępowanie zażaleniowe stało się bezprzedmiotowe przed przedstawieniem zażalenia wraz z aktami sprawy Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, wojewódzki sąd administracyjny na posiedzeniu niejawnym umarza to postępowanie. Na postanowienie przysługuje zażalenie. W niniejszej sprawie zaistniała sytuacja, o której mowa w art. 195 § 3 p.p.s.a., uzasadniająca umorzenie postępowania zażaleniowego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Na wstępie należy wyjaśnić, iż art. 61 § 6 p.p.s.a., zgodnie z art. 1 pkt 20 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r., poz. 658) otrzymał nowe brzmienie: "Wstrzymanie wykonania aktu lub czynności traci moc z dniem: 1) wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę; 2) uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę". Wprawdzie przepisu art. 61 § 6 p.p.s.a. nie stosuje się w niniejszej sprawie wprost, bowiem skarga została oddalona, a orzeczenie nie jest prawomocne, lecz należy mieć na względzie, że możliwość wstrzymania wykonania aktu lub czynności na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd pierwszej instancji ma do czasu wydania orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie. Po tym czasie, w trakcie postępowania kasacyjnego strona może kierować odrębny wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego, orzekającego w tym przedmiocie na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a. Skoro zatem sąd pierwszej instancji po wydaniu wyroku nie może orzekać na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., to konsekwentnie w zaistniałym stanie faktycznym niecelowe jest rozpatrywanie zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 czerwca 2016 r. sygn. akt II FZ 171/16; dostępne: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Z chwilą wydania w niniejszej sprawie wyroku oddalającego skargę, postępowanie wszczęte na skutek zażalenia na postanowienie z dnia 30 marca 2017 r. stało się bezprzedmiotowe w rozumieniu art. 195 § 3 w związku z art. 61 § 3 i § 6 p.p.s.a. W orzecznictwie wskazuje się, że postępowanie wszczęte na skutek zażalenia wniesionego na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w tym przedmiocie staje się bezprzedmiotowe, jeżeli przed rozpoznaniem tego zażalenia przez Naczelny Sąd Administracyjny zostanie wydane przez Sąd pierwszej instancji orzeczenie kończące postępowanie (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 lutego 2012 r., sygn. akt II OZ 31/12, z dnia 18 stycznia 2012 r., sygn. akt II FZ 845/11 oraz z dnia 13 czerwca 2008 r., sygn. akt II OZ 591/08). Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 195 § 3 p.p.s.a. w związku z art. 61 § 3 i § 6 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.