IV SAB/Wa 234/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Zyglewska Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Rząsa (spr.) Sędzia WSA Agnieszka Wójcik po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 4 października 2017 r. w trybie uproszczonym sprawy ze skargi H. M. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w sprawie rozpoznania wniosku oddala skargę I.1. H.M. (dalej: "skarżąca") w skardze na bezczynność z [...] grudnia 2015 r. podniosła, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze [...] (dalej: "SKO w [...]" lub " Kolegium") oraz Wójt Gminy [...] (dalej: "Wójt") nie realizują wyroku WSA w Warszawie z 8 stycznia 2015 r. (sygn. akt IV SA1630/14) pomimo wysyłanych w tej kwestii monitów. I.2. Przedmiotowa skarga w części dotyczącej bezczynności SKO w [...] została zarejestrowana pod sygnaturą akt IV SAB/Wa 53/16, zaś w części dotyczącej bezczynności Wójta pod sygnaturą akt IV SAB/Wa 51/16. Postanowieniami z 16 września 2016 r. WSA w Warszawie odrzucił skargi uznając, że skarżąca przed wniesieniem skargi nie wniosła środków prawnych przewidzianych w art. 37 § 1 k.p.a. (w brzmieniu sprzed nowelizacji dokonanej ustawą z 7 kwietnia 2017 r.). Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 5 kwietnia 2017 r. (sygn. akt II OSK 668/17) uchylił postanowienie WSA w Warszawie z 16 września 2016 r. wydane w sprawie IV SAB/Wa 51/16. Sprawie tej, czyli dotyczącej bezczynności Wójta, nadano sygnaturę IV SAB/Wa 123/17. WSA w Warszawie wyrokiem z 9 czerwca 2017 r. (sygn. akt IV SAB/Wa 123/17) uwzględnił skargę skarżącej. W szczególności w punkcie I tego wyroku zobowiązano Wójta Gminy [...] do rozpatrzenia wniosku H.M. z dnia [...] lutego 2014 r. o wszczęcie postępowania w sprawie naruszenia stosunków wodnych na działce nr [...] w miejscowości [...] przez J.B. i G.B. właścicieli działki nr [...] oraz o wszczęcie postępowania egzekucyjnego dotyczącego decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...] lipca 2001 r. w terminie dwóch miesięcy od dnia otrzymania odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Z kolei postanowieniem z 8 czerwca 2017 r. (sygn. akt II OSK 1262/17) Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wskazane wyżej postanowienie WSA w Warszawie z 16 września 2016 r. (sygn. akt IV SAB/Wa 53/16). Sprawie tej, czyli dotyczącej bezczynności SKO w [...], nadano numer IV SAB/Wa 234/17 i to ta sprawa podległa rozpoznaniu w sprawie niniejszej. Należy podkreślić, że Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 8 czerwca 2017 r. (sygn. akt II OSK 1262/17) uznał, że przesłany przez skarżącą monit, mimo, iż nie był zatytułowany "zażalenie" czy też "wezwanie do usunięcia naruszenia prawa", to spełniał taką funkcję. II. Skarga została wniesiona w następującym stanie sprawy. II.1. Wskazanym w skardze wyrokiem z 8 stycznia 2015 r. (sygn. akt IV SA1630/14) WSA w Warszawie uchylił postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] maja 2014 r. nr [...] oraz postanowienie Wójta Gminy [...] z [...] lutego 2014 r. znak [...]. Wójt Gminy [...] postanowieniem tym, na podstawie art. 61a § 1 k.p.a., po rozpatrzeniu wniosku H.M., odmówił wszczęcia postępowania w sprawie naruszenia stosunków wodnych na działce nr [...] w miejscowości [...]. Wójt wskazał w uzasadnieniu, że w sprawie prowadzone było postępowanie administracyjne, które zostało zakończone wydaniem ostatecznej decyzji z dnia [...] lipca 2001 r., nakazującej przywrócenie stosunków wodnych. Zdaniem organu, wobec wyegzekwowania obowiązku, brak jest podstaw do ponownego wszczęcia postępowania. SKO w [...] postanowieniem z [...] maja 2014 r. oddaliło zażalenie skarżącej na postanowienie Wójta z [...] lutego 2014 r. W motywach wyroku 8 stycznia 2015 r. WSA w Warszawie wskazał w szczególności, że wobec złożenia przez skarżącą, po upływie ponad 10 lat od poprzedniego żądania oraz od ostatniej decyzji, kolejnego wniosku o wszczęcie postępowania obligował organy administracji do ponownego ustalenia stanu faktycznego, w kontekście ustawowych przesłanek usunięcia przeszkód oraz zmian w odpływie wody. Stan ten bowiem z natury rzeczy - bo z uwagi na konieczność jego badania w odniesieniu do innego przedziału czasowego niż poprzednio (tu: do okresu po dniu wydania przez Wójta Gminy [...] decyzji ostatecznej z [...] lipca 2001 r.) - nie mógł być taki sam, jak ustalony w postępowaniu administracyjnym zakończonym w/w decyzją. W konsekwencji, w ocenie Sądu, brak było dostatecznych podstaw do twierdzenia o istnieniu w analizowanym tu zakresie tożsamości sprawy w jej aspekcie przedmiotowym, w szczególności w sytuacji, gdy wnioskodawczyni powoływała się na nowe okoliczności powstałe po wydaniu w/w ostatecznej decyzji. Ewentualna tożsamość treści składanych wniosków sama w sobie nie stanowi bowiem jeszcze o przedmiotowej tożsamości spraw tymi wnioskami inicjowanych, a - jak to już wyżej wskazano - sam upływ czasu pomiędzy ostatnim rozstrzygnięciem, a kolejnym wnioskiem uprawdopodabnia zmianę stanu faktycznego. Wobec powyższego wadliwe było w niniejszej sprawie uznanie, że zaszła uzasadniona przyczyna braku możliwości wszczęcia postępowania, co skutkowało odmową jego wszczęcia. Jednocześnie Sąd wskazał, że kwestia prawidłowości wykonania obowiązku nałożonego ww. decyzją ostateczną stanowi przedmiot odrębnego postępowania, zatem nie podlega kontroli w tej sprawie. Wyrok ten uprawomocnił się w dniu 17 marca 2015 r. Odpis prawomocnego wyroku Kolegium otrzymało w dniu [...] kwietnia 2015 r. (k. [...] akt IV SA/Wa 1630/14). Odpis ten został przesłany Wójtowi przez Kolegium w dniu [...] kwietnia 2015 r. (akta administracyjne dołączone do niniejszej sprawy). Sąd zarządził równocześnie, aby akta administracyjne sprawy pozostawić do sprawy IV SA/Wa 1474/14. Z analizy akt IV SA/Wa 1474/14 wynika, że Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 24 stycznia 2017 r. (sygn. akt II OSK 1111/15) oddalił skargę kasacyjną H. M. wniesioną od wyroku WSA w Warszawie z 29 grudnia 2014 r. (sygn. akt IV SA/Wa 1474/14), którym to wyrokiem oddalono skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] czerwca 2014 r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie egzekucji ostatecznej decyzji. Zarządzeniem z 26 kwietnia 2017 r. zarządzono zwrot akt administracyjnych do SKO w [...]. Akta te zostały otrzymane przez Kolegium w dniu 10 maja 2017 r. (k. 153 akt IV SA/Wa 1474/14). III. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej odrzucenie lub o umorzenie powstępowania. Kolegium podniosło, że nie wyczerpano trybu z art. 37 § 1 k.p.a.. Kolegium wyjaśniło również, że obecnie nie toczy się przed tym organem postępowanie w sprawie naruszenia stosunków wodnych na działce nr [...] w miejscowości [...]. IV. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: IV.1. Skarga jest bezzasadna i podlega oddaleniu (art. 151 p.p.s.a.). IV.2. Kwestia spełnienia przez skarżącą wymogu uprzedniego wezwania Kolegium do usunięcia naruszenia prawa została przesądzona przez Naczelny Sąd Administracyjny w powołanym wyżej postanowieniu z 8 czerwca 2017 r. Sąd jest oceną tą związany (art. 190 p.p.s.a.). IV.3. Kwestią wstępną dla oceny, czy organ administracji publicznej pozostaje w bezczynności lub przewlekle prowadzi postępowanie, jest ustalenie, że dany organ jest zobowiązany do załatwienia konkretnej sprawy administracyjnej z udziałem skarżącego (art. 3 § 2 pkt 8 i 9 p.p.s.a.). Na gruncie niniejszej sprawy Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] nie było właściwe (ani w dacie wniesienia skargi, ani w dacie wyrokowania) do załatwienia podania skarżącej dotyczącego naruszenia stosunków wodnych na działce nr [...] w miejscowości [...]. Godzi się podkreślić, że w powołanym w skardze wyroku WSA w Warszawie z 8 stycznia 2015 r. uchylono nie tylko postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] maja 2014 r. nr [...], ale również poprzedzające je postanowienie Wójta Gminy [...] z [...] lutego 2014 r. znak [...]. W takim przypadku to Wójt, a nie Kolegium, był zobowiązany do załatwienia sprawy skarżącej (zob. też art. 29 ust. 3 ustawy z 18 lipca 2001 r. - Prawo wodne - Dz. U. z 2015 r. poz. 469). Kolegium mogłoby być właściwe w tej sprawie dopiero jako organ II instancji, w szczególności w razie wniesienia przez skarżącą lub inna stronę odwołania lub zażalenia (zob. art. 17 pkt 1 k.p.a.). Sytuacja taka nie miała jednak miejsca w niniejszej sprawie. W szczególności Kolegium nie było zobowiązane do rozpoznania środka prawnego wniesionego od rozstrzygnięcia podjętego przez Wójta w sprawie naruszenia stosunków wodnych na działce nr [...] w miejscowości [...]. Należy przy tym przypomnieć, że kwestia bezczynności Wójta w tej sprawie została rozstrzygnięta powołanym wyżej wyrokiem WSA w Warszawie z 9 czerwca 2017 r. (sygn. akt IV SAB/Wa 123/17). IV.4. Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak sentencji.