V SA/Wa 1/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Marek Krawczak, Sędzia WSA - Beata Blankiewicz-Wóltańska (spr.), Asesor WSA - Aleksandra Młyńska, Protokolant - sekr. sądowy Justyna Gadzialska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 lutego 2020 r. sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. z siedzibą w U. na rozstrzygnięcie Narodowego Centrum Badań i Rozwoju z dnia [...] grudnia 2019 r., nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu oddala skargę. c.v.s. Przedmiotem skargi złożonej [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] (dalej: "Skarżąca", "Wnioskodawca" lub "Strona") jest informacja Narodowego Centrum Badań i Rozwoju (dalej: "NCBR", "IP", "Instytucja Pośrednicząca", "Organ") z dnia [...]grudnia 2019 r. nr [...]w sprawie nieuwzględnienia protestu od wyniku oceny wniosku o dofinansowanie projektu pt. "Miniaturowy aparat do naświetlań kosmetyczno-terapeutycznych wykorzystujący modulowane promieniowanie laserowe i pulsujące pole magnetyczne ze zmienną polaryzacją" nr [...]złożonego w ramach Programu Operacyjnego Inteligentny Rozwój 2014-2020 (POIR) poddziałanie 1.1.1 "Badania przemysłowe i prace rozwojowe realizowane przez przedsiębiorstwa". Zaskarżone rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym. Pismem z dnia [...]września 2019 r. nr [...]zawiadomił Stronę, że ocenę merytoryczną wniosku zakończono z wynikiem negatywnym - projekt został umieszczony na Liście projektów niewybranych do dofinansowania – na podstawie § 9 ust. 3 pkt 3 Regulaminu Konkursu w ramach Programu Operacyjnego Inteligentny Rozwój 2014-2020 ze względu na niespełnienie warunków, o których mowa w § 8 ust. 14 pkt 1 Regulaminu Konkursu nr [...]. Organ w piśmie wyjaśnił, że projekt nie spełnił następujących kryteriów dostępu: kryterium Nr 3 Kwalifikowalność i adekwatność wydatków, Nr 4 Własność intelektualna nie stanowi bariery dla wdrożenia rezultatów projektu, Nr 5 Kadra zarządzająca oraz sposób zarządzania w projekcie umożliwia jego prawidłową realizację, nr 8 Projekt ma pozytywny wpływ na realizację zasady zrównoważonego rozwoju. Poza tym organ wskazał, że projekt Strony uzyskał 13 punktów w ramach kryteriów punktowanych: Kryterium nr 1 - 1 pkt, Kryterium nr 2 - 2 pkt, Kryterium nr 3 - 4 pkt, Kryterium nr 4 - 2 pkt, Kryterium nr 5 - 1 pkt, Kryterium nr 6 - 3 pkt. Strona skarżąca wniosła protest od wyniku oceny merytorycznej. W uzasadnieniu protestu zakwestionowała szczegółowo zarówno negatywną ocenę w ramach poszczególnych kryteriów dostępu, jak i błędnie w jej ocenie obniżoną ilość punktów w ramach poszczególnych kryteriów punktowanych. Skarżąca podniosła również zarzuty proceduralne dotyczące nieprawidłowości podczas panelu ekspertów. Zaskarżonym pismem z dnia [...]grudnia 2019 r. NCBR powiadomił Skarżącą o nieuwzględnieniu protestu. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia NCBR odniósł się do poszczególnych zarzutów podniesionych w proteście podtrzymując wszystkie negatywne oceny dotyczące zakwestionowanych kryteriów merytorycznych. I tak, w odniesieniu do Kryterium nr 3 stwierdzono, że argumentacja Wnioskodawcy podniesiona w sprzeciwie jest częściowo zasadna. Niemniej jednak organ wskazał, że niezależnie od oceny zasadności podniesionych zarzutów, należy zauważyć, że Wnioskodawca w swojej argumentacji w ramach protestu nie odniósł się do następującej kwestii poruszonej w pierwotnej ocenie projektu, a będącej przesłanką negatywnej oceny kryterium: "Nieprawidłowo zakwalifikowane zostały w etapie badań przemysłowych koszty "materiałów innych" tj. "materiały i sprzęt niezbędne do funkcjonowania projektu" które nie podlegają finansowaniu z kosztów bezpośrednich (...)".We wniosku brakuje wystarczających informacji, które wskazywałby, że wymieniane koszty dotyczą prac B+R, np. zakup komputera, drukarki, tonerów oprogramowania Office. Koszty dotyczące działań administracyjnych powinny zostać sfinansowane z kategorii kosztów pośrednich. Brak odniesienia się Wnioskodawcy w proteście do kwestii wymienionej powyżej samo w sobie stanowi przesłankę do uznania przedmiotowego kryterium za niespełnione. W odniesieniu do kryterium nr 4 NCBR wskazało, że nie wszystkie zarzuty podniesione przez Stronę w odniesieniu do tego kryterium zostały uznane za zasadne. W szczególności organ wskazał, że Wnioskodawca nie podał wyników analizy baz naukowych tj. Web of Science, PubMed itp. Stąd też Wnioskodawca nie uprawdopodobnił, że brak jest dostępnych i objętych ochroną, rozwiązań/technologii/wyników prac B+R, których istnienie uniemożliwiałoby albo czyniło niezasadnym przeprowadzenie zaplanowanego wdrożenia wyników projektu. Poza tym Wnioskodawca odniósł się do przewidzianego sposobu ochrony własności intelektualnej, pisząc, że "planuje zgłosić wzór użytkowy na opracowane urządzenie do Urzędu Patentowego (...) Wnioskodawca nie jest w stanie przewidzieć jakie elementy będą objęte wzorem użytkowym, na pewno będzie to nazwa i design. W zależności od wyników prac nie wykluczone opatentowanie całego urządzenia bądź jego fragmentu". Analizując powyższe, organ stwierdził, że Wnioskodawca podał nowe informacje, a mianowicie objęcie ochroną i prawami własności intelektualnej takich elementów jak nazwa i design, jednakże procedura odwoławcza nie służy uzupełnieniom, czy modyfikacjom wniosku aplikacyjnego, a jedynie weryfikacji czy wniosek ten został oceniony w zgodzie z obowiązującą procedurą. Również w odniesieniu do Kryterium nr 5 nie wszystkie zarzuty podniesione przez Stronę nie zostały uznane za zasadne, co spowodowało utrzymanie wcześniejszej oceny. Organ zwrócił uwagę, że argumentacja Strony wskazująca, iż "Stworzenie stanowiska kadrowej, oraz stanowiska osoby odpowiedzialnej za kwestie administracyjne jest niegospodarnością ponieważ Firma [...]nie zatrudnia na umowę o pracę żadnej osoby i nie rozporządza żadnym majątkiem kwalifikującym się do administrowania" jest niespójna z informacjami przedstawionymi we wniosku aplikacyjnym, pkt. 3. Kadra zarządzająca projektem, Opis sposobu zarządzania projektem, "Wnioskodawca przewiduje zatrudnienie osoby która będzie zajmowała się administracją projektu, oraz skorzystanie z biura księgowego z którymi podpisane będą umowy". Ponadto organ wskazał, że niezależnie od oceny zasadności podniesionych zarzutów, należy zauważyć, że Wnioskodawca w swojej argumentacji w ramach protestu nie odniósł się do następujących kwestii poruszanych w pierwotnej ocenie projektu, a będących przesłankami negatywnej oceny kryterium: "Dodatkowo brakuje w opisie zarządzania pracami odniesienia się do poszczególnych etapów projektu" oraz "Należy zaznaczyć także, że brak jest w kadrze zarządzającej również osoby odpowiedzialnej za kwestie administracyjne, a także kadrowe". Brak odniesienia się Wnioskodawcy w proteście do kwestii wymienionych powyżej samo w sobie stanowi przesłankę do uznania przedmiotowego kryterium za niespełnione. W odniesieniu do Kryterium nr 8 wskazano, że wszystkie podane przez Stronę dane dotyczące docelowo projektowanego urządzenia są precyzyjne i logiczne, jednak nie odnoszą się w pełni do stawianego zarzutu, tj. "informacji potwierdzających sposób pomiaru proponowanych wartości bazowych oraz docelowych wskaźników". O ile waga i energochłonność są parametrami, których sposobu pomiaru nie trzeba szczegółowo tłumaczyć, to we wniosku należało wskazać sposób pomiaru gabarytów urządzenia. Informacje przedstawione we wniosku są niewystarczające, a zatem argumentację Wnioskodawcy należy uznać za niezasadną. Zdaniem organu nie można również uznać argumentacji Wnioskodawcy, że w przypadku zamieszczenia informacji w załączniku (dodatkowy plik dołączony do wniosku) nie ma obowiązku przedstawiania informacji w uzasadnieniu dla zdefiniowanych wskaźników. Treść wniosku powinna być precyzyjna i czytelna dla oceniających. Projekty opisane w sposób ogólnikowy uniemożliwiają pozytywny wynik oceny merytorycznej. Następnie organ odniósł się do zarzutów Strony sformułowanych w odniesieniu do oceny poszczególnych kryteriów punktowanych. Za zasadny uznano tylko jeden z zarzutów odnoszących się do Kryterium nr 1 Zaplanowane prace B+R są adekwatne do osiągnięcia celu projektu, a kamienie milowe zostały prawidłowo określone, co skutkowało przyznaniem w ramach tego kryterium jednego punktu więcej. Pozostałe oceny w ramach kryteriów punktowanych zostały przez NCBR utrzymane. Dalej organ szczegółowo odniósł się do podniesionych przez Stronę zarzutów proceduralnych polegających m.in. na negatywnym nastawieniu ekspertów do Strony, skróceniu czasu trwania panelu co uniemożliwiło Stronie wyjaśnienie spornych kwestii, zadawaniu przez ekspertów nie merytorycznych pytań, niezapoznaniu się przez ekspertów z dokumentami wyboru podwykonawcy, nieznajomości przez ekspertów prawa dopuszczającego do rynku urządzenia kosmetyczne. W ocenie NCBR wszystkie podniesione przez Stronę zarzuty proceduralne były niezasadne. W związku z nieuwzględnieniem protestu Strona skarżąca wniosła na rozstrzygnięcie NCBR z dnia [...]grudnia 2019 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Organowi wydającemu zaskarżone rozstrzygnięcie w pierwszej kolejności zarzucono, że organ przekroczył ustawowy termin na rozpatrzenie protestu. Poza tym Skarżąca zakwestionowała stanowisko organu zaprezentowane w odniesieniu do podniesionych w proteście zarzutów proceduralnych. Ekspert zadał pytanie nie dotyczące projektu, tj. domagał się odpowiedzi dlaczego Strona nie określiła poziomu gotowości technologicznej na poziomie TRL IX, podczas gdy Strona ustaliła we wniosku poziom TRL VII i o tym poziomie posiada wszelką wymaganą wiedzę. W ocenie Strony odpowiedzią na pytanie zadane podczas panelu ekspertów mogło być przedstawienie do wglądu dokumentu posiadanego przez Stronę. Tak zachowała się Skarżąca, kiedy pytanie polegało na wymienieniu kilkudziesięciu pozycji z cenami sprzętu laboratoryjnego. Skarżąca podkreśliła, że nie została poinformowana, iż podczas panelu może dokonać prezentacji przy użyciu własnego komputera. Następnie wskazała, że wielokrotnie zgłaszała nieprawidłowości w procedurze panelu ekspertów. Prezes Skarżącej Spółki telefonicznie zgłaszał zastrzeżenia sekretarzowi panelu ekspertów: pierwszy raz w dwie godziny po panelu (nagranie głosowe rejestrowane przez NCBR), potem wielokrotnie telefonicznie. Do żadnego zastrzeżenia w postaci nagrania głosowego NCBR się nie odniosła. Strona zgłaszała również niekulturalne zachowanie ekspertów – "ironizowanie projektu", a także reklamowanie przez jednego z ekspertów firmy zewnętrznej zamiast firmy wybranej przez Skarżącą. Następnie Skarżąca podniosła, że nie kwestionuje wyboru ekspertów, lecz "(...) kwestionuje nie uznanie przez tych ekspertów prawa w postaci: Problematyka zastosowania promieniowania laserów do celów medycznych i terapeutycznych jako sposobu i metody nie jest objęta ochroną patentową (Dz.U. z 2003 r. Nr 119 poz.1117, art. 29 § 1 pkt 3)". Skarżąca wskazała również, że zasoby techniczne determinuje akredytacja podwykonawcy do wykonania określonych badań wynikający z Norm, nadanych przez urzędy państwowe lub unijne. Zatrudnienie pracowników przez podwykonawcę jest często dokumentem poufnym zawartym pomiędzy firmą której urząd akredytujący wydał akredytację np. Wojskowa Akademia Techniczna. NCBR nie ma prawa oceniać wydanej akredytacji przez urząd państwowy, unijny. Dalej Strona podniosła, że przedstawienie informacji na Panelu Ekspertów w formie pisemnej nie jest nigdzie zakazane przez NCBR, tym bardziej że nie służy rozszerzeniu wniosku. Nieuznanie tej formy jest dyskryminacją i wykluczeniem firmy z konkursu. Skarżąca podkreśliła następnie, że to wnioskodawca ocenia, ile będzie zarabiał kierownik zarządzający i kierownik badań jeżeli kwota uposażenia nie narusza zasad konkursu. Powołując się na kolejny zarzut Skarżąca ponownie wskazała, że nie kwestionuje wyboru ekspertów, jednak w jej ocenie niezrozumienie przez eksperta idei projektu wpływa w sposób oczywisty na jego ocenę. Wskazała również, że eksperci nie powinni zadawać pytań niezwiązanych z projektem. Podkreśliła też, że podczas panelu starała się wyjaśnić wszelkie wątpliwości, jednak czas panelu nie został w pełni wykorzystany w tym celu. W odpowiedzi na skargę Narodowe Centrum Badań i Rozwoju wniosło o oddalenie skargi, podtrzymując w całości swoje stanowisko i argumentację zaprezentowaną w zaskarżonym rozstrzygnięciu z dnia [...]grudnia 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna i nie zasługuje na uwzględnienie. Uprawnienie sądu administracyjnego do rozstrzygania w niniejszej sprawie wynika z art. 61 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014 - 2020 (Dz. U. z 2014 r., poz. 1146, obecnie Dz. U. z 2018 r., poz. 1431 ze zm.) - dalej: ustawa wdrożeniowa, u.z.r.p.s. - w zw. z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) - dalej: p.p.s.a. W myśl art. 61 ust. 8 ustawy wdrożeniowej sąd administracyjny dokonuje oceny legalności rozstrzygnięć przewidzianych w systemie realizacji projektu operacyjnego, skoro w przepisach tych przewidziano uwzględnienie skargi w wypadku stwierdzenia, że: a) ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 39 ust. 1, b) pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazując sprawę do rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 55 albo art. 39 ust. 1. Wprowadzając w art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. a ustawy wdrożeniowej kryterium "naruszenia prawa", prawodawca przesądził jednocześnie w art. 50 tej ustawy, że do postępowań w zakresie ubiegania się o dofinansowanie oraz udzielania dofinansowania na podstawie ustawy nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, z wyjątkiem przepisów dotyczących wyłączenia pracowników organu, doręczeń i sposobu obliczania terminów. Wyklucza to weryfikację zaskarżonego aktu z perspektywy rozwiązań przyjętych w k.p.a. Praktyka sądów administracyjnych wskazuje, że przy interpretacji przepisów ustawy wdrożeniowej przyjąć należy stanowisko, które dopuszcza możliwość posługiwania się, w ramach sądowej kontroli ocen projektów ubiegających się o dofinansowanie - postanowieniami systemu realizacji programu, łącznie z odpowiednimi przepisami prawa powszechnie obowiązującego. Uznać należy, że prawo jako wzorzec kontroli sądowej, wedle którego badana jest legalność oceny projektu, to nie tylko przepisy ustawy, ale także postanowienia systemu realizacji programu operacyjnego. Kontrolując zatem legalność oceny projektu dokonanej przez NCBR, jak również legalność działań podejmowanych w toku procedury odwoławczej, które znalazły ostateczny wynik w zaskarżonej informacji, stwierdzić trzeba, iż odpowiadają one prawu. Ocena Sądu sprowadza się do zbadania zgodności postępowania Instytucji Pośredniczącej z prawem powszechnie obowiązującym, w tym zgodności z cyt. ustawą o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014 – 2020, a także postanowieniami systemu realizacji programu, w szczególności Regulaminem konkursu nr POIR 2/1.11/2019 - Szyba ścieżka dla projektów z regionów słabiej rozwiniętych, w ramach Programu Operacyjnego Inteligentny Rozwój 2014-2020, Priorytet I: Wsparcie prowadzenia prac B+R przez przedsiębiorstwa, Działanie 1.1: Projekty B+R przedsiębiorstw, Poddziałanie 1.1.1 "Badania przemysłowe i prace rozwojowe realizowane przez przedsiębiorstwa", zwanym dalej: Regulaminem konkursu. Przechodząc do zarzutów skargi - w szczególności odnoszący się do naruszenia nierównego traktowania Wnioskodawcy, co można określić jako naruszenie art. 37 ust. 1 i 2 ustawy wdrożeniowej - Sąd uznał, iż przy ocenie projektu nie doszło do naruszenia art. 37 ustawy wdrożeniowej poprzez brak zapewnienia przejrzystości i rzetelności stosowanych reguł. Należy przy tym podkreślić, że ustawa wdrożeniowa nie definiuje żadnego z tych pojęć. Zasady przejrzystości i rzetelności zostały zdefiniowane w Rozdziale 4 - Ogólne warunki wyboru projektów, pkt 1 lit. a i b Wytycznych w zakresie trybów wyboru projektów na lata 2014 - 2020, za pomocą których na podstawie art. 5 ustawy wdrożeniowej minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego określa ujednolicone warunki i procedury wdrażania funduszy strukturalnych. Zgodnie z Wytycznymi, przejrzystość rozumiana jest jako zapewnienie dostępu do informacji związanych z przebiegiem wyboru projektów. Zasada ta jest realizowana co najmniej poprzez udzielanie na wniosek wnioskodawcy informacji o postępowaniu, jakie toczy się w odniesieniu do jego projektu, a także poprzez bieżące zamieszczanie na stronie internetowej instytucji organizującej konkurs informacji o etapie, na którym znajduje się dany konkurs lub innych informacji związanych z jego przebiegiem. W ramach konkursu NCBR na bieżąco informuje wnioskodawców w drodze komunikatów na stronie internetowej o tym, na jakim etapie znajduje się konkurs, oraz udziela odpowiedzi na indywidualne pytania zadawane przez wnioskodawców. Zgodnie z Wytycznymi, rzetelność rozumiana jest jako obowiązek zgodnej z ustanowionymi regułami oceny każdego projektu. Zasada ta jest realizowana co najmniej poprzez pisemne uzasadnienie wyniku oceny spełniania każdego z kryteriów, które zostało ocenione negatywnie oraz w przypadku kryterium punktowego nie przyznano maksymalnej możliwej do uzyskania liczby punktów. Każde uzasadnienie zawiera przynajmniej wskazanie wszystkich okoliczności, które przesądziły o negatywnym wyniku oceny spełniania danego kryterium lub wskazanie okoliczności uniemożliwiających przyznanie maksymalnej możliwej do uzyskania liczby punktów lub wskazanie okoliczności, które zdecydowały o negatywnej ocenie merytorycznej. Informacja dot. oceny wniosku Strony skarżącej zawiera pisemne uzasadnienie wyniku oceny spełnienia spornych kryteriów oraz wskazanie wszystkich okoliczności, które przesądziły o negatywnej ocenie merytorycznej. Tym samym informacja spełnia wymogi rzetelności określone w Wytycznych. Sąd pragnie przy tym podkreślić, że ocena projektu jest dokonywana tylko i wyłącznie na podstawie treści wniosku, jak i załączników do niego dołączonych, przy czym treść wniosku nie podlega zmianom ani modyfikacjom, chyba że organ wezwie Wnioskodawcę do dokonania uzupełnienia braków formalnych. Projekt Skarżącej oceniono zgodnie z Regulaminem konkursu, w tym w szczególności zgodnie z § 8 ust. 1 w zw. z ust. 4 i 7 Regulaminu, tzn. ocena została dokonana w oparciu o kryteria dostępu i punktowane, zgodnie z katalogiem kryteriów, ocena projektu została przeprowadzona w oparciu o informacje zawarte w poprawionej wersji wniosku oraz wyjaśnienia udzielone przez Wnioskodawcę. Sąd dokonując oceny dokumentów przedłożonych przez Skarżącą : wniosku, oceny projektu, protestu oraz rozstrzygnięcia protestu, stwierdził, iż należy zgodzić się z organem, iż brak jest podstaw do dokonania innej oceny projektu. Należy w tym względzie zgodzić się z organem, że zarzuty skargi stanowią merytoryczną polemikę z uzyskaną oceną i podważenie oceny ekspertów, natomiast merytoryczna weryfikacja projektu zgodnie z kryteriami wyboru projektu polega na dokonaniu swobodnej oceny przez ekspertów, przy czym nie jest to ocena dowolna, gdyż jej granice wyznaczają zasady równego dostępu i przejrzystości reguł oceny. Oznacza to, że podstawą kwestionowania dokonanej oceny nie może być odmienna opinia Strony skarżącej co do tego, jak powinien zostać oceniony projekt. Jak na to wskazano w rozstrzygnięciu protestu, oceny projektu dokonano w oparciu o zapisy wniosku, do czego szczegółowo odniósł się organ w zaskarżonym piśmie, Sąd w uzasadnieniu wyroku (w części historycznej) specjalnie zatem przytoczył obszerne stanowisko zawarte w rozstrzygnięciu protestu, aby umożliwić dokładne prześledzenie sposobu oceny organu. Dokonując oceny rozstrzygnięcia protestu pod kątem wskazanym w przepisach prawa, należy stwierdzić, iż organ odniósł się do wszystkich zarzutów, szczegółowo je opisując i odpowiadając na nie. Sąd nie jest przy tym uprawniony do dokonywania oceny merytorycznej wniosku, albowiem uprawnienia do tego posiadają eksperci, powoływani do oceny projektów w danym konkursie. Sąd nie dysponuje specjalistyczną wiedzą niezbędną do rzetelnej i szczegółowej oceny projektów w ich warstwie merytorycznej. Uprawnieniem Sądu jest dokonanie oceny, czy organy prawidłowo dokonały oceny protestu w świetle art. 58 ustawy wdrożeniowej i przepisów właściwych dla danego konkursu, zawartych w Regulaminie konkursu. Sąd rozpatrując skargę sprawdza, czy ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, i czy naruszenie to miało istotny wpływ na wynik tej oceny, nie jest natomiast jego zadaniem dokonywanie oceny merytorycznej tj. weryfikacji, dlaczego oceniający wniosek eksperci ocenili wniosek w danej wysokości we wskazanej skali punktowej. Dokonując kontroli zaskarżonego rozstrzygnięcia Sąd uznał tym samym, iż NCBR w szczegółowy sposób odniósł się do wszystkich zarzutów zawartych w proteście. Odnośnie zakwestionowanego Kryterium nr 3 organ wskazał, że argumentacja Wnioskodawcy podniesiona w sprzeciwie jest częściowo zasadna. Niemniej jednak nie spowodowało to uznania protestu w tym kryterium , gdyż - jak organ zasadnie wskazał - niezależnie od oceny zasadności podniesionych zarzutów Wnioskodawca w proteście nie odniósł się do kwestii będącej przesłanką negatywnej oceny kryterium tj. nieprawidłowego zakwalifikowania na etapie badań przemysłowych kosztów "materiałów innych" (materiały i sprzęt niezbędne do funkcjonowania projektu, które nie podlegają finansowaniu z kosztów bezpośrednich). W ocenie organu we wniosku brakowało niezbędnych informacji, które wskazywałby, że wymieniane koszty dotyczą prac B+R, bowiem koszty dotyczące działań administracyjnych powinny zostać sfinansowane z kategorii kosztów pośrednich. Zasadnie przy tym organ podkreślił, że sam brak odniesienia się Skarżącej w proteście do tej kwestii było przesłanką do uznania tego kryterium za niespełnione. Co do Kryterium nr 4 organ stwierdził, że nie wszystkie zarzuty podniesione przez Stronę w odniesieniu do tego kryterium zostały uznane za zasadne. W szczególności NCBR wskazał, że Strona skarżąca nie podała wyników analizy baz naukowych , co spowodowało, że Wnioskodawca nie uprawdopodobnił, że brak jest dostępnych i objętych ochroną, rozwiązań/technologii/wyników prac B+R, których istnienie uniemożliwiałoby albo czyniło niezasadnym przeprowadzenie zaplanowanego wdrożenia wyników projektu. Poza tym stwierdzenie Wnioskodawcy, iż planuje zgłosić wzór użytkowy na opracowane urządzenie do Urzędu Patentowego, lecz nie jest w stanie przewidzieć, jakie elementy będą objęte wzorem użytkowym (na pewno będzie to nazwa i design). Wnioskodawca stwierdzi8ł też, że w zależności od wyników prac nie wyklucza opatentowania całego urządzenia bądź jego fragmentu. W ocenie Sądu zasadnie zatem organ stwierdził, że Skarżąca podała nowe informacje dot. objęcia ochroną i prawami własności intelektualnej: nazwy i designu, jednakże procedura odwoławcza nie służy uzupełnieniom, czy modyfikacjom wniosku aplikacyjnego, a jedynie weryfikacji czy wniosek ten został oceniony w zgodzie z obowiązującą procedurą. Analizując odpowiedź na protest odnośnie Kryterium nr 5 - gdzie nie wszystkie zarzuty podniesione przez Stronę zostały uznane za zasadne – Sąd uznał, że zasadnie utrzymano wcześniejszą ocenę. NCBR prawidłowo zwrócił uwagę, że argumentacja Strony odnośnie stworzenia stanowisk kadrowej oraz osoby odpowiedzialnej za kwestie administracyjne jest niespójna z informacjami przedstawionymi we wniosku aplikacyjnym. Prawidłowo też organ wskazał, że Wnioskodawca nie odniósł się do kwestii poruszanych w pierwotnej ocenie projektu, a będących przesłankami negatywnej oceny kryterium dot. braku w opisie zarządzania pracami odniesienia się do poszczególnych etapów projektu oraz braku w kadrze zarządzającej osoby odpowiedzialnej za kwestie administracyjne, a także kadrowe. Co do zarzutów odnośnie Kryterium nr 8 trzeba zgodzić się z organem, że dane dot. docelowo projektowanego urządzenia są precyzyjne i logiczne, jednak nie odnoszą się w pełni do stawianego zarzutu co do informacji potwierdzających sposób pomiaru proponowanych wartości bazowych oraz docelowych wskaźników. NCBR prawidłowo wskazało, że we wniosku należało określić sposób pomiaru gabarytów urządzenia, a informacje przedstawione we wniosku są niewystarczające. Prawidłowo też organ stwierdził, że nie można uznać argumentacji Wnioskodawcy, iż w przypadku zamieszczenia informacji w załączniku (dodatkowy plik dołączony do wniosku) nie ma obowiązku przedstawiania informacji w uzasadnieniu dla zdefiniowanych wskaźników. Treść wniosku powinna być precyzyjna i czytelna dla oceniających, bowiem projekty opisane w sposób ogólnikowy uniemożliwiają pozytywny wynik oceny merytorycznej. Sąd dokonując analizy stanowiska organ odnośnie podniesionych przez Stronę skarżącą zarzutów proceduralnych a dot. przede wszystkim zachowania ekspertów, czy skróceniu czasu trwania panelu, trzeba zgodzić się z NCBR, iż wszystkie podniesione przez Skarżącą zarzuty proceduralne były niezasadne. Ocenie podlega sam wniosek i to na jego podstawie została dokonana pierwotna ocena. Tym samym - dokonując oceny zaskarżonego rozstrzygnięcia pod kątem konkretnych zarzutów podniesionych w skardze - należy wskazać, że prawidłowo w ocenie Sądu NCBR stwierdziła, iż to na Skarżącej ciążył obowiązek przygotowania wniosku o dofinansowanie w sposób staranny, kompletny, odpowiadający założeniom danego programu operacyjnego i uwzględniający kryteria oceny. Trzeba też zgodzić się z organem, że co prawda nie przeprowadził oceny protestu w terminie określonym przepisami ustawy wdrożeniowej, jednakże naruszenie to nie miało wpływu na ocenę projektu i nie może stanowić podstawy do uwzględnienia skargi. Z uwagi na powyższe, należy uznać, że NCBR - rozpatrując protest Skarżącej - działała z poszanowaniem zasad wskazanych w art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej oraz zgodnie z Regulaminem konkursu. W ocenie Sądu z przedstawionej dokumentacji projektu, która podlegała ocenie IP, na podstawie przytoczonych powyżej zapisów Regulaminu konkursu, organ wywiódł prawidłową ocenę, której nie można zarzucić dowolności i braku zasadności. Ocena treści wniosku o dofinansowanie w kontekście spełniania określonych kryteriów odbywa się wyłącznie na podstawie jego treści (oraz załączników). Powyższe ma na celu dochowanie zasad wskazanych w art. 37 ust. 1 i ust. 2 ustawy. Wniosek o dofinansowanie wraz z uzupełnieniami powinien być kompletny co do treści i odpowiadać na kryteria wyboru projektów, przeciwne zaś działanie podważa zasadność i celowość organizacji oceny wniosków o dofinansowanie w oparciu o złożoną dokumentację aplikacyjną opracowaną przez poszczególnych wnioskodawców na podstawie dokumentacji konkursowej. Należy też zauważyć, że z Regulaminu konkursu i załączników do niego wynika, jakie kryteria będą oceniane, czemu mają one służyć i w związku z tym, co należy zamieścić we wniosku, aby dane kryterium mogło zostać pozytywnie dla wnioskodawcy ocenione. Ustawodawca w art. 41 ust. 2 ustawy wdrożeniowej postanowił, że regulamin konkursu zawiera wzór wniosku o dofinansowanie projektu. Wniosek o dofinansowanie stanowi jeden z podstawowych dokumentów dotyczących procedury dofinansowywania unijnego i nie można uznać go w okolicznościach faktycznych sprawy za dokument niemający wiążącego charakteru (por. wyrok NSA z 25 września 2014 r. sygn. akt II GSK 2113/14, odnoszący się analogicznie do art. 29 ust. 2 pkt 8 u.z.p.p.r.; wszystkie powołane orzeczenia dostępne na stronie internetowej Centralnej Bazy Orzeczeń Sądów Administracyjnych: www.orzeczenia.gov.pl). Na wnioskodawcy ubiegającym się o dofinansowanie w ramach danego konkursu spoczywa obowiązek rzetelnego i wyczerpującego wypełnienia wniosku (por. wyrok NSA z dnia 9 sierpnia 2011 r. sygn. akt. II GSK 1500/11, dostępny tamże). Podkreślić wypada także, że Strona skarżąca przystępując do konkursu winna znać jego zasady, gdyż są one publikowane i dostępne dla wszystkich w jednakowy sposób. Każdy uczestnik konkursu wyraża akceptację dla zasad konkursu i w dalszych swych działaniach w postępowaniu konkursowym, chcąc uzyskać pomoc musi się do tych zasad precyzyjnie stosować. Obowiązek starannego przygotowania dokumentacji aplikacyjnej, zgodnie z wymogami konkursu, ciąży zawsze na wnioskodawcy. Brak podanej informacji lub też podanie informacji w sposób niejednoznaczny winien zostać oceniony negatywnie. Organ w żaden sposób nie naruszył art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, który stanowi, że właściwa instytucja przeprowadza wybór projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewnia wnioskodawcom równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. Postanowienia Regulaminu konkursu obowiązują w równym stopniu wszystkich beneficjentów. Nie można więc zasadnie twierdzić, aby zastosowanie wspomnianych postanowień Regulaminu konkursu względem Strony skarżącej, do czego obowiązany był organ, naruszyło powołany przepis (podobnie NSA w wyroku z 9 stycznia 2014r., II GSK 2322/13, dostępny tamże). Odnosząc się do poprawności oceny projektu należy wskazać, że w tym zakresie możliwości sądu administracyjnego są ograniczone do zbadania, czy ocena została sformułowana w postępowaniu wolnym od naruszeń prawa, w szczególności odpowiadającym zasadom wynikającym z art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej. W ocenie Sądu takich błędów IP nie popełniła. Przeprowadzona ocena nie jest obarczona ewidentnymi błędami logicznymi, zawiera spójne i logiczne wyjaśnienie stanowiska oceniającego, argumenty na jego poparcie. Analizując treść wniosku, pisma informującego o negatywnej ocenie merytorycznej, protestu oraz pisma zawierającego odpowiedź na protest, należy stwierdzić, iż oceniający w sposób trafny wskazali na powody negatywnej oceny merytorycznej wniosku. Ocena zawiera szczegółowe wyjaśnienie zasad oceny i uzasadnienie negatywnej oceny merytorycznej. Zarzuty protestu jak i skargi nie podważają skutecznie prawidłowości dokonanej oceny. Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na zasadzie przepisu art. 61 ust. 8 pkt 2 ustawy orzekł jak w sentencji.