V SA/Wa 1164/14

PostanowienieWSA w Warszawie2015-04-23

Skład orzekający: Anna Nasiłowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej złożony przez pełnomocnika ustanowionego z urzędu musi zawierać oświadczenie o nieotrzymaniu wynagrodzenia, aby sąd mógł je przyznać?
Ratio decidendi
Sąd odmówił przyznania wynagrodzenia pełnomocnikowi z urzędu, ponieważ jego wniosek o przyznanie kosztów nie zawierał wymaganego przez przepisy oświadczenia, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Brak takiego oświadczenia, zgodnie z orzecznictwem, stanowi materialnoprawną przesłankę do utraty prawa do wynagrodzenia.
Stan faktyczny
Skarżący Z. P. został objęty prawem pomocy, a następnie ustanowiono dla niego pełnomocnika z urzędu, adwokata K. S. Po oddaleniu skargi przez WSA, pełnomocnik złożył wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. Sąd odmówił przyznania wynagrodzenia, ponieważ wniosek nie zawierał wymaganego oświadczenia o nieotrzymaniu zapłaty za świadczoną pomoc prawną.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono przyznania adwokatowi K. S. wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Anna Nasiłowska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 23 kwietnia 2015r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi Z. P. na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia (...) lutego 2014 r. Nr (...) w przedmiocie odmowy wypłaty refundacji składek na ubezpieczenia społeczne osób niepełnosprawnych p o s t a n a w i a: odmówić przyznania adwokatowi K. S. wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy Postanowieniem z 17 lipca 2014r. Z. P. przyznano prawo pomocy w zakresie całkowitym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Okręgowa Rada Adwokacka w W. wyznaczyła pełnomocnikiem z urzędu adw. I. W. Jednak w trakcie rozprawy w dniu 12 stycznia 2015r. pełnomocnik z urzędu wniósł o zwolnienie go z obowiązku reprezentowania skarżącego, z uwagi na konflikt między nim a reprezentowanym Z. P. W piśmie z 14 stycznia 2015r. skierowanym do Okręgowej Rady Adwokackiej w W. tut. Sąd zwrócił się o zmianę pełnomocnika z urzędu. Okręgowa Rada Adwokacka w W. wyznaczyła pełnomocnikiem z urzędu adw. K. S. W trakcie rozprawy w dniu 2 kwietnia 2015r. pełnomocnik skarżącego wniósł o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu. Wyrokiem z 2 kwietnia 2015r. Sąd oddalił skargę Z. P. na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z (...) lutego 2014 r. nr (...) w przedmiocie odmowy wypłaty refundacji składek na ubezpieczenia społeczne osób niepełnosprawnych. W dniu 8 kwietnia 2015r. do tut. Sądu wpłynęła złożona przez pełnomocnika skarżącego faktura VAT nr [...] oraz formularz dla pełnomocników świadczących pomoc prawną z urzędu. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje. Zgodnie z art. 250 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012r., poz. 270), dalej p.p.s.a., wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Wynagrodzenie pełnomocnika ustanowionego z urzędu, należne od Skarbu Państwa przyznawane jest przez wojewódzki sąd administracyjny w postępowaniu określonym w przepisach art. 258 - 261 p.p.s.a. Zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zmianami). Stosownie natomiast do treści § 20 powołanego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub części. Z brzmienia tego przepisu wynika, że sama treść żądania zawierająca ustawowe sformułowanie: "nieopłaconej pomocy prawnej" nie może być utożsamiana ze złożeniem oświadczenia, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Ponadto nie ulega wątpliwości, że aby Skarb Państwa mógł wypłacić wynagrodzenie wyznaczonemu z urzędu pełnomocnikowi konieczne jest złożenie oświadczenia o wskazanej treści, gdyż pozwala to w istocie określić zakres, w jakim wynagrodzenie musi zostać pokryte przez Skarb Państwa (postanowienie NSA z dnia 30 czerwca 2009 r., sygn. akt II GZ 133/09). Wymaga przy tym podkreślenia, że brak stosownego oświadczenia nie stanowi uchybienia formalnego, które podlegałoby uzupełnieniu na wezwanie w trybie art. 49 p.p.s.a. W orzecznictwie przyjmuje, że oświadczenie, że opłaty z tytułu udzielenia pomocy prawnej nie zostały zapłacone w całości lub w części jest nieodzownym elementem uzasadnienia wniosku o przyznanie kosztów, stanowiącym przesłankę do przyjęcia, że praca pełnomocnika nie została już wynagrodzona. Brak takiego oświadczenia wywołuje zaś skutki materialnoprawne, polegające na utracie prawa do wynagrodzenia (por.: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 grudnia 2009 r., sygn. akt II GZ 273/09; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 marca 2009 r., sygn. akt II FZ 90/09; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 sierpnia 2008 r., sygn. akt I OZ 615/08; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 czerwca 2008 r., sygn. akt I OZ 390/08; Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych; orzeczenia.nsa.gov.pl). Jak wynika z akt niniejszej sprawy, wyznaczony na zasadzie prawa pomocy adwokat – K. S. we wniosku złożonym - w jej imieniu na rozprawie przez upoważnionego aplikanta adwokackiego A. K. - o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu nie zawarł oświadczenia, o którym mowa w § 20 powołanego rozporządzenia. Wobec powyższego, skoro rozpatrywany wniosek nie zawierał oświadczenia, będącego warunkiem przyznania wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu, to mając na uwadze wyżej powołane przepisy, należało odmówić przyznania wynagrodzenia wyznaczonemu pełnomocnikowi. W związku z powyższym na podstawie art. 250 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło