V SA/Wa 1218/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Krystyna Madalińska-Urbaniak po rozpoznaniu w dniu 19 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] na decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] marca 2016 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji [...] spółka z o.o. z siedzibą w [...] zawarła w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Spółka podniosła, że został na nią nałożony obowiązek zapłaty kwoty 36.000,00 zł, której zapłata wpłynie na sytuację finansową Spółki i może zachwiać jej płynnością finansową. Do skargi załączyła potwierdzenie salda rachunku bankowego na dzień 10 listopada 2015 r. oraz zeznanie podatkowe CIT-8 za rok 2014 (w którym wykazano stratę w wysokości 96 230,05 zł). Podniosła, że w analogicznej sprawie uzyskała wstrzymanie wykonania decyzji mocą postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 stycznia 2016 r., II GZ 1041/15, którego kopię załączyła. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, dalej jako: "p.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a., Sąd na wniosek strony może wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, będących przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja ta ma charakter wyjątku od zasady przewidującej, że ostateczna decyzja/postanowienie administracyjne korzystają z domniemania zgodności z prawem i podlegają wykonaniu. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie skarżąca Spółka nie wykazała, że wykonanie decyzji mogłoby spowodować trudne do odwrócenia skutki. Należy zauważyć, że skarżąca spółka nie przedstawiła swoje aktualnej sytuacji finansowej ponieważ złożone dokumenty dotyczą 2014 roku oraz listopada 2015 r. a przedmiotem skargi wniesionej w dniu 26 kwietnia 2016 r. (k-24 akt sądowych) jest decyzja z [...] lutego 2016 roku. Nadesłane dokumenty nie obrazują okresu poprzedzającego bezpośrednio datę wniesienia wniosku. Brak jest bowiem jakiegokolwiek dokumentu wskazującego na stan finansowy skarżącej na dzień złożenia wniosku o wstrzymanie zaskarżonej decyzji.(np. CIT-8 za rok 2015, rachunek zysków i strat za 2015 r.). Sąd zauważa, że ze złożonych wraz ze skargą potwierdzeń przelewów (z dnia 2 kwietnia 2016 r.) opłacenia pełnomocnictwa (17 zł, k-16) oraz wpisu (1080 zł, k-17) wynika, że zostały one dokonane z konta skarżącej spółki o takim samym numerze i z tego samego banku, którego saldo (1391,88 zł - na dzień 10 listopada 2015 r. k- 18) przedstawiony wraz wnioskiem o wstrzymanie. Przedstawione dokumenty wskazują, iż spółka posiada na koncie środki na bieżącą działalność, jednakże nie przedstawiają pełnej sytuacji finansowej skarżącej spółki. Nie jest zatem wiadome jaki wpływ na działalność skarżącej może mieć wykonanie zarówno zaskarżonej w tej sprawie decyzji jak również innych decyzji, mocą których nałożono na nią kary pieniężne w związku z działalnością w zakresie gier na automatach. Sądowi z urzędu wiadomo, że względem spółki toczy się 6 spraw w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier hazardowych poza kasynem gry (V SA/Wa 4010/15, V SA/Wa 4044/15, V SA/Wa 4108/15, V SA/Wa 1219/16, V SA/Wa 1220/16 oraz sprawa niniejsza). Łączna wysokość kar pieniężnych nałożonych w decyzjach kontrolowanych w tych sprawach wyniosła ponad 100.000 zł. Jednakże jak wspomniano powyżej spółka nie przedstawiła dokumentów finansowych dotyczących na dzień poprzedzający wniesienie wniosku. Samo wskazywanie na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego, które uwzględnia żądanie strony w podobnej sprawie jest zdaniem Sądu nie wystraczające, bez pełnego udokumentowania sytuacji finansowej spółki. Podnieść należy rozpoznając niniejszy wniosek Sąd nie był związany rozstrzygnięciami wydanymi przez inne sądy administracyjne w tożsamych przedmiotowo sprawach, w szczególności gdy wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji ww. sprawie dotyczył roku 2015 r. Nie zależnie od okoliczności, że spółka przedstawił CIT CIT-8 za rok 2014 w którym wykazano stratę w wysokości 96 230,05 zł należy wyjaśnić, że wykazanie straty w prowadzonej działalności gospodarczej nie jest samodzielną okolicznością, która mogłaby przemawiać za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu. Wykazanie straty nie przekłada się na stwierdzenie, że podatnik nie dysponuje środkami finansowymi czy też majątkiem niezbędnym do pokrycia określonej decyzją należności publicznoprawnej. Wykazanie straty nie jest również jednoznaczne z powstaniem stanu zagrożenia niewypłacalnością. Nie jest bowiem wykluczone, że strata może zostać pokryta ze środków finansowych, którymi podatnik dysponuje lub uzyskanych w drodze kredytu bądź pożyczki. Ponadto fakt poniesienia straty nie musi oznaczać, że w kolejnych latach podatkowych podatnik nie wykaże dochodu z prowadzonej działalności. Co więcej, zgodnie z art. 7 ust. 5 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (tekst jedn. Dz.U. z 2014 r. poz. 851) o wysokość straty ze źródła przychodów, poniesionej w roku podatkowym, można obniżyć dochód uzyskany z tego źródła w najbliższych kolejno po sobie następujących pięciu latach podatkowych. Zatem poniesienie straty niekoniecznie musi oznaczać zakończenie działalności gospodarczej przedsiębiorcy. W szczególność, że z aktualnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego (pobranego ze strony [...]) według stanu na dzień 19 lipca 2016 r. wynika, iż skarżąca spółka nie znajduje się w stanie likwidacji, czy upadłości. Reasumując stwierdzić należy, iż skoro Skarżąca nie uprawdopodobniła niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody, to nie można przyjąć twierdzenia, że wykonanie decyzji spowodowałoby taką szkodę, a co więcej "znaczną szkodę". Skarżąca nie podniosła również argumentów przemawiających za tym, że wykonanie decyzji mogłoby rodzić niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Mając na uwadze wskazane okoliczności, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił jak w sentencji.