V SA/Wa 1417/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Beata Krajewska, Sędzia WSA - Irena Jakubiec-Kudiura (spr.), asesor WSA - Joanna Gierak-Podsiadły, , , Protokolant Marcin Woźniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 października 2008 r. sprawy ze skargi E. Z. na uchwałę Rady Gminy [...] z dnia [...] sierpnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie dokonania zmian w budżecie gminy; oddala skargę Rada Gminy [...], działając na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 4 i art. 61 ust. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) oraz art. 165, art. 184 ust. 1 – 3 ustawy z 30 czerwca 2005 r. o finansach publicznych (Dz. U. Nr 249, poz. 2104 ze zm.), na Sesji [...] sierpnia 2007 r., podjęła uchwałę Nr [...] w sprawie dokonania zmian w budżecie gminy na 2007 rok. Opisana wyżej uchwała została podjęta na podstawie projektu uchwały przedłożonego pod obrady Rady przez organ wykonawczy Gminy - Wójta Gminy [...], uwzględniającego: przekazany za pośrednictwem Przewodniczącego Rady Gminy wniosek grupy radnych z [...] sierpnia 2007 r. o dokonanie zmiany budżetu w zakresie załącznika inwestycyjnego jak również uwzględniającego potrzeby zmian wynikające z realizacji zadań Gminy. We wniosku z [...] sierpnia 2007 r. o zmianę uchwały budżetowej na rok 2007 skierowanym do Przewodniczącego Rady Gminy [...] [...] grupa radnych Gminy [...], wskazała, że ich zdaniem, w związku z odłączeniem od [...] stycznia 2008 r. M. od Gminy [...], kontynuowanie inwestycji, mających na celu dodatkowe doinwestowanie tej miejscowości jest nieuzasadnione i krzywdzące dla pozostałych sołectw Gminy [...]. W związku z tym zaproponowali, aby środki przeznaczone w budżecie na inwestycje w M. przeznaczyć na pierwotnie zaplanowane inwestycje oraz inwestycje wymagające zwiększenia nakładów finansowych. Po podjęciu przedmiotowej uchwały, obecny na sesji Rady Gminy [...], [...] E. Z., w tym samym dniu, tj. [...] sierpnia 2007 r. złożył do Rady Gminy, na podstawie art. 101 ust. 1 i art. 101 a ust. 1 i 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym, wezwanie do usunięcia naruszenia interesu prawnego i faktycznego w związku z uchwałą Rady Gminy Nr [...] z [...] sierpnia 2007 r. W wezwaniu tym wskazał, że powyższa uchwała jest sprzeczna z § 13 Statutu Gminy [...], art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym oraz art. 2 i 32 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej. Stwierdził także, że kwestionowana uchwała "praktycznie całkowicie pozbawia sołectwo M. środków inwestycyjnych przeznaczonych w budżecie Gminy [...] na 2007 rok" oraz, że "uzasadnienie uchwały jednoznacznie wyjaśnia niskie pobudki jakimi kierowali się wnioskodawcy przy zgłaszaniu projektu w/w uchwały". W piśmie z [...] sierpnia 2007 r. podniósł również, że skarżona uchwała jest aktem dyskryminacji i karą dla niego i innych mieszkańców M. za wyrażanie swoich poglądów i niechęci do sposobu rządzenia Gminą [...], co w jego ocenie bezsprzecznie narusza art. 2 i 32 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej. W dniu [...] października 2007 r. E. Z. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na uchwałę Rady Gminy [...] Nr [...] z [...] sierpnia 2007 r. w przedmiocie dokonania zmian w budżecie gminy na 2007 rok. W skardze ponownie wskazał, iż kwestionowana uchwała jest aktem "zemsty" na nim i innych mieszkańcach wsi M. za doprowadzenie do administracyjnego i terytorialnego odłączenia tej miejscowości od Gminy [...] i przyłączenia jej do Gminy [...]. Zarzucił także sprzeczność uchwały z § 13 Statutu Gminy [...], który stanowi, iż celem Gminy jest tworzenie warunków dla racjonalnego i harmonijnego rozwoju Gminy oraz warunków pełnego uczestnictwa mieszkańców w życiu wspólnoty - uzasadniając to twierdzeniem, że tak znaczące uszczuplenie środków dla wsi M., pozbawia skarżącego i innych mieszkańców możliwości korzystania z dobrodziejstw wynikających z realizacji przyjętego pierwotnie do realizacji budżetu Gminy [...] na 2007 r. Skarżący wskazał również, iż na podstawie art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym wezwał Radę Gminy [...] do usunięcia naruszenia jego interesu prawnego i faktycznego w związku z kwestionowaną uchwałą. Jednakże Rada Gminy, w terminie do dnia 1 października 2007 r., wynikającym zdaniem skarżącego z art. 32 k.p.a., nie zajęła stanowiska w przedmiocie wniosku. Wniosek skarżącego z [...] sierpnia 2007 r. złożony w trybie art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym był przedmiotem obrad Rady Gminy [...] w dniu [...] października 2007r. ale nie został uwzględniony - uchwała Rady Gminy Nr [...] z dnia [...] października 2007 r. Organ w odpowiedzi na skargę z [...] listopada 2007 r. oraz pismo z [...] września 2008 r. wniósł o oddalenie skargi jako nieuzasadnionej z alternatywnym wnioskiem o jej odrzucenie - jako niedopuszczalnej. Zdaniem organu niedopuszczalność skargi wynika z naruszenia przez skarżącego art. 101 ustawy o samorządzie gminnym, który warunkuje skuteczność wniesienia skargi od bezskuteczności wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa, co w niniejszej sprawie nie miało miejsca. Zdaniem Rady odpowiedziała ona w dwumiesięcznym terminie wynikającym z art. 35 k.p.a., od wezwania jej do usunięcia naruszenia na wezwanie skarżącego. Odnosząc się natomiast merytorycznie do zarzutów skargi, organ wskazał, że są one bezpodstawne i nie znajdują żadnego uzasadnienia - zarówno w stanie faktycznym jak i prawnym sprawy. Rada Gminy [...] dokonała bowiem zmiany budżetu Gminy [...] na 2007 r. na podstawie obowiązujących przepisów prawa, w tym w granicach tego prawa oraz w ramach przysługujących Radzie Gminy ustawowych uprawnień i kompetencji. Organ wyjaśnił, że w przedmiotowej sprawie Wójt Gminy [...], jako organ wykonawczy Gminy, a zatem kompetentny zgodnie z art. 179 ustawy o finansach publicznych, przygotował i przedłożył pod obrady Rady Gminy [...] merytoryczną propozycję zmian budżetu w formie projektu uchwały w sprawie zmian w budżecie na 2007 r. Natomiast zaskarżoną uchwałą zmian w budżecie dokonała Rada Gminy [...], upoważniona ustawowo w powyższym zakresie, na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 4 ustawy o samorządzie gminnym. W odpowiedzi na skargę podniesiono również, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. nie zakwestionowało zgodności z prawem zaskarżonej uchwały. Odnosząc się do kolejnych zarzutów skarżącego, organ stwierdził, że żadne przepisy prawa, w tym prawa miejscowego, nie nakładają na Radę Gminy obowiązku ustalania planów inwestycyjnych w zakresie poszczególnych sołectw w wysokości i w zależności od wielkości podatków wnoszonych do budżetu Gminy przez mieszkańców danego sołectwa. Gmina realizuje bowiem cele w zakresie zrównoważonego rozwoju całej Gminy, a ustalając budżet powinna kierować się interesem i rozwojem całej Gminy. Z samej definicji budżetu wypływa wniosek, że elementy składowe uchwały budżetowej są pochodną potrzeb i znanych zamierzeń inwestycyjnych odnoszących się do potrzeb mieszkańców z terenu całej Gminy, a dochody budżetu nie są przypisane do konkretnych wydatków. Tak więc zdaniem organu, wprowadzona zaskarżoną uchwałą zmiana budżetu Gminy w żadnym wypadku nie stanowiła o zaprzestaniu realizacji przez Gminę jej ustawowych zadań w odniesieniu do Sołectwa M.. Zmieniony budżet Gminy w pełni uwzględniał bowiem wydatki publiczne na zadania publiczne obejmujące również sołectwo – M., w tym: wydatki na utrzymanie mienia i istniejącej już infrastruktury, na realizację zadań w zakresie administracji publicznej, a także na inwestycje, poza inwestycjami już zrealizowanymi ze środków budżetu w 2007 r. Natomiast jak wyjaśnił organ zmniejszenie środków na zadania inwestycyjne w M. uzasadnione było okolicznościami o charakterze obiektywnym. Wpływ na nie miał gwałtowny wzrost cen nieruchomości co uniemożliwiło zrealizowanie jednego z planowanych zadań tj. wykupu działki za kwotę przewidzianą w budżecie. Ponadto realizacja inwestycji drogowej nie była możliwa do końca 2007 r. z uwagi na brak możliwości uregulowania stanu prawnego gruntów, gdyż żądania właścicieli nieruchomości przewyższały niewspółmiernie wysokość planowanej w budżecie kwoty. Wobec powyższego zaskarżona zmiana budżetu zdaniem organu była podyktowana względami racjonalnymi tym bardziej, że w związku ze zmianami cen na rynku inwestycji zachodziła konieczność dofinansowania innych zadań inwestycyjnych możliwych do faktycznego zrealizowania w 2007 r. Obecny na rozprawie w dniu 2 października 2008 r. skarżący stwierdził, że skargę złożył jako jeden z mieszkańców wsi M., ale w swoim imieniu. Podniósł, że w momencie kiedy mieszkańcy wsi M. podjęli działania zmierzające do przejścia do gminy [...] to w toku pracy nad projektem budżetu zaprojektowano zwiększone środki dla M.. Natomiast w momencie gdy zapadła decyzja o odejściu M. z Gminy [...] środki te zostały zabrane. Wskazał, że większość mieszkańców wsi zaskarżoną uchwałę odbiera jako zemstę za odejście. Podał przy tym, że wśród zabranych wsi M. środków znalazła się kwota [...] złotych przeznaczona na zakup działki pod budowę szkoły. Pierwotnie w budżecie były brane pod uwagę trzy działki pod inwestycję szkoły we wsi M.. Na dwie z nich, zdaniem skarżącego, na pewno wystarczyłoby pieniędzy. Na trzecią - w jego ocenie najlepszą - mogłoby pieniędzy zabraknąć. Skarżący stwierdził, że w jego ocenie najlepszą lokalizacją na szkołę byłoby osiedle [...], które ma być rozbudowane. W związku z powyższym E. Z. wskazał, że jego prawa zostały naruszone tym, że dzieci z M. mają gorszy dostęp do edukacji, ponadto on i mieszkańcy wsi jeżdżą po gorszych drogach. Wskazał przy tym, że jego [...] ma [...] lat i chodzi do szkoły w [...], a [...] jest dorosły. Odnosząc się do budowy drogi w M. stwierdził, że stan prawny gruntów był znany gminie i jedynie odcinek ok. [...] metrów był sporny. W piśmie z [...] października 2008 r. będącym uzupełnieniem wyjaśnień złożonych na rozprawie E. Z. wskazał, że naruszenie jego interesu prawnego nastąpiło poprzez obrazę art. 2 i 32 Konstytucji RP oraz art. 13 Statutu Gminy. Natomiast uzasadniając naruszenie zaskarżoną uchwałą swojego interesu faktycznego podał, że zabranie środków inwestycyjnych pozbawiło jego oraz jego rodzinę możliwości korzystania w przyszłości z dobrodziejstw ośrodka [...]. Ponadto budowa tego typu placówki zwiększyłaby atrakcyjność i aktywność budowlaną w M., a to w bezpośredni sposób przełożyłoby się na wzrost cen nieruchomości oraz zwiększenie wpływów do budżetu Gminy [...] i dalsze inwestycje. Pełnomocnik organu odnosząc się na rozprawie do twierdzeń skarżącego wniósł o oddalenie skargi i oświadczył, że w toku obowiązywania budżetu okazało się, że zabraknie pieniędzy na zakup działki pod budowę szkoły. Podniósł, że szkoła powinna zaspokajać również potrzeby dzieci z sąsiednich sołectw, natomiast w chwili, gdy było już wiadome, że M. odłączy się od Gminy [...], budowa w nim szkoły nie spełniałaby tego celu. Wskazał także, że została wykonana dokumentacja na budowę drogi, jednak sama droga nie została wybudowana, gdyż okazało się, że stan prawny gruntów wymagał regulacji prawnych. Tak więc zdaniem pełnomocnika organu w niniejszej sprawie nie doszło do dyskryminacji, o jakiej jest mowa w skardze, w odniesieniu do mieszkańców wsi i skarżącego, ponieważ kwestionowana uchwała Rady Gminy z [...] sierpnia 2007 r. została podjęta w zgodzie z przepisami prawa i przy uwzględnieniu potrzeb gminy jako całości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Uprawnienia Sądu określone przepisami ustaw – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ) i Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sprowadzają się do kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Kierując się tymi przesłankami i badając zaskarżoną decyzję w granicach określonych przepisami powołanych wyżej ustaw, Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej jednak kolejności należy odnieść się do stanowiska Gminy dotyczącego niedopuszczalności skargi ze względu na jej przedwczesność a co za tym idzie konieczności jej odrzucenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny nie podziela tego stanowiska. Sąd wyjaśnia, że w tym przedmiocie wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny, który w uchwale składu siedmiu sędziów z dnia 2 kwietnia 2007 r. II OPS 2/07 wypowiedział następujący pogląd: Przepis art. 53 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ma zastosowanie do skargi wnoszonej do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym, zaś skarga na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym, jest wniesiona po bezskutecznym wezwaniu organu do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia, także wówczas, gdy skargę wniesiono w terminie 60 dni od dnia wezwania przed upływem terminu do załatwienia wezwania ( Art. 35 § 3 K.p.a. w zw. z art. 101 ust. 3 ustawy o samorządzie gminnym), jeżeli organ nie uwzględnił wezwania. Naczelny Sąd Administracyjny przyjął zatem, że możliwość wniesienia skargi na uchwałę lub zarządzenie organu gminy w trybie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym pod warunkiem bezskuteczności wezwania organu gminy do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia skarżącego, jest spełniony również wtedy, gdy skarga wniesiona została przed udzieleniem odpowiedzi przez organ w terminie 60 dni od wezwania do usunięcia naruszenia, ale organ ostatecznie nie uwzględnił wezwania. Bezskuteczność wezwania do usunięcia naruszenia, ma przy tym miejsce zarówno wtedy, gdy skarga została wniesiona już po uzyskaniu odpowiedzi odmownej jak i wówczas, gdy odpowiedź taka została doręczona skarżącemu dopiero po wniesieniu skargi lub nie została wcale udzielona. WSA uznaje wspomniany pogląd za wiążący. Powoduje to, że mimo iż skarga została wniesiona przez skarżącego 9 października 2007 r. tj. w trakcie biegu terminu w jakim Rada Gminy była władna dokonać odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia, to ponieważ udzieliła ona w dniu [...] października 2007 r. skarżącemu odpowiedzi odmownej, warunek bezskuteczności wezwania został spełniony. Wracając do oceny skargi pod względem jej zasadności Sąd zwraca uwagę, że skarga złożona w trybie art. 101 ust. 1 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym wymaga dla swej skuteczności wykazania nie tylko, że zainteresowany wezwał organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia, ale że naruszony został jego interes prawny lub uprawnienie. Okoliczności tej, to znaczy naruszenia jego interesu prawnego lub uprawnienia, skarżący nie wykazał. Jeśli chodzi o naruszenie uprawnienia skarżący nawet nie podnosił tej kwestii twierdząc, że Uchwała Rady Gminy z dnia [...] sierpnia o zmianie uchwały budżetowej na rok 2007 narusza jego interes prawny i faktyczny jak to określił. Naruszenia swojego interesu prawnego skarżący jako mieszkaniec wsi M. upatrywał w naruszeniu zasad konstytucyjnych zawartych w treści art. 2 i 32 konstytucji. Konkretyzacji zaś tego interesu prawnego określonego przez niego jak należy rozumieć jako "interes faktyczny" upatrywał w tym, że przez pomniejszenie uprzednio przewidzianych w budżecie środków inwestycyjnych i poprzez odstąpienie od zadania inwestycyjnego w postaci zakupu działki pod budowę szkoły jak również budowę drogi, on sam jak i jego rodzina, będzie miał potencjalnie gorszy dostęp do dóbr kulturalno- oświatowych, które spełniałaby w przyszłości mająca powstać placówka oświatowa. Ponadto brak realizacji inwestycji drogowej zmusza go do poruszania się po gorszych drogach oraz pozbawia jego jak również innych mieszkańców wsi prawa oczekiwania na rozwój inwestycyjny wsi. Zaznaczenia wymaga to, że w istocie poza ogólnikowymi zastrzeżeniami dotyczącymi braku ewentualnych, spodziewanych korzyści związanych z pierwotnie zamierzonymi inwestycjami, z których skarżący korzystałby być może w przyszłości jako mieszkaniec wspólnoty wiejskiej, nie podnosił on tego w jaki konkretny sposób fakt zmiany uchwały budżetowej, dotyka jego indywidualnego interesu prawnego poprzez naruszenie konkretnych norm prawa materialnego. Samo powołanie w skardze określonych przepisów Konstytucji czy też Statutu Gminy, nie może zdaniem Sądu zostać uznane za wystarczające. Nie spełnia tego warunku również powoływanie się na przyszłą, hipotetyczną sytuację pogarszającą funkcjonowanie skarżącego w ramach określonej społeczności, na którą wpływ miałaby mieć skarżona uchwała Rady Gminy. Okoliczność ta powoduje, że Sąd uznał, że skarżący nie wypełnił przesłanki wykazania naruszenia jego interesu prawnego stanowiącego jeden z warunków skargi wnoszonej w trybie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. Okoliczność ta sama w sobie przesądza o braku możliwości uwzględnienia skargi. Pogląd taki jest ugruntowany w orzecznictwie sądów administracyjnych ale nie tylko (vide postanowienie NSA z 9.XI.1995 r. II SA 1933/95, wyrok NSA z 23.XI.2005 r. I OSK 715/05, wyrok NSA z 18.I.2007r II OSK 1627/06, wyrok SN z 7.III 2003 r. III RN 42/02, wyrok WSA w Białymstoku z 9.IX.2004 r. II SA/Bk 364/04). O tym, że pogląd ten jest trafny, a zaskarżanie aktów administracyjnych na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, jest dopuszczalne tylko w odniesieniu do tych, którzy wykażą się konkretnym, indywidualnym interesem prawnym wynikającym z określonej normy prawa materialnego i że jest to zgodne z konstytucją, świadczy wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 16 września 2008 r. sygn. SK 76/06. Niezależnie od tego skarga nie jest zasadna również dlatego, że wbrew zarzutom skarżącego uchwała nie narusza prawa. Podjęcie uchwały w sprawie zmiany uchwały budżetowej na rok 2007 odbyło się w zgodzie z przepisami zarówno ustawy z 30 czerwca 2005 r. o finansach publicznych( Dz. U. 249 z 2005 r. poz. 2104 ze zm. jak i ustawy z 8 marca 1990 o samorządzie gminnym (Dz. U. 142 z 2001 poz. 1591) t.j. zgodnie z treścią art. 165, 179, 184 ust.1-3 ustawy o finansach publicznych i art. 18 ust.2 pkt 4, art. 61 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym. Odnosząc się do zarzutów skarżącego, że uchwała z [...] sierpnia 2007 r. podjęta została jako swoisty odwet za poglądy mieszkańców wsi M., którzy doprowadzili do odłączenie wsi od Gminy [...], Sąd stwierdza, że nie uznaje ich za słuszne. Wprawdzie uchwała ta pozostawała w związku z tą decyzją, ale była ona uzasadniona koniecznością korekty wydatków inwestycyjnych planowanych we wsi, które z tej perspektywy stały się wydatkami korzystnymi jedynie dla jej mieszkańców a obciążającymi dla całej pozostałej wspólnoty. Zaznaczyć należy, że planowanie inwestycji zwłaszcza kosztownej i długofalowej, jakkolwiek ma za zadanie zaspokoić zwłaszcza potrzeby określonej wspólnoty lokalnej, ma za zadanie być jednocześnie korzystne i służyć całej wspólnocie gminnej rozumianej jako całość. Rada Gminy ma wyłączne prawo uchwalania budżetu jak i jego zmiany a jej działanie ma służyć dokonaniu takiego podziału przewidywanych wpływów włącznie z określonymi dotacjami, kredytami i pożyczkami, ażeby możliwe było funkcjonowanie wszelkich podmiotów finansowanych przez Gminę oraz wykonywanie niezbędnych z punktu widzenia wspólnoty gminnej zadań. Uznać należy, że pomniejszenie wydatków na zadania dodatkowe, czy takie, które wbrew pierwotnemu zamysłowi przestałyby służyć również innym sołectwom niż M., w tym konkretnym wypadku nie spełniłoby takiego celu. Sąd podkreśla przy tym, że jedynie wówczas, gdyby skreślenie wydatku uniemożliwiło całkowicie wykonanie ustawowego obowiązku Gminy skierowanego do wspólnoty wiejskiej, mogłoby to zostać ocenione jako sprzeczne z prawem. W okolicznościach sprawy taka sytuacja nie ma miejsca i sam skarżący nie podnosi tego w swojej skardze, skupiając się na przyszłych niedogodnościach uchwalenia poprawek budżetu. Sąd podnosi, że podziela pogląd Gminy, że struktura budżetu, planowanie przyszłych inwestycji i ponoszenie wydatków celem zaspokojenia potrzeb ściśle określonej społeczności wiejskiej, nie ma bezpośredniego związku z wielkością wpływów budżetowych pochodzących od tej społeczności. Dokonywanie wydatków powinno bowiem odbywać się w sposób zaspokajający finansowanie ustawowych, niezbędnych zadań związanymi z potrzebami wspólnoty gminnej jako całości i w sposób zapewniający stopniowe wyrównywanie szans poszczególnych zbiorowości. Gmina wykonując zadania określone w art. 6-8 ustawy o samorządzie gminnym i wydatkując posiadane środki, może zdaniem Sądu po zaspokojeniu niezbędnych potrzeb przewidzieć również dodatkowe wydatki na inwestycje priorytetowe, czy też w przypadku zmiany okoliczności np. cen dokonać przeniesienia części środków z jednych zadań na drugie. Takie działanie nie może być traktowane jako sprzeczne z zasadami sprawiedliwości społecznej, czy równego traktowania przez władze publiczne, czyli zasadami wyrażonymi w art. 2 i 32 Konstytucji, czy też zasadą polegającą na równomiernym i harmonijnym rozwoju Gminy i pełnego uczestnictwa mieszkańców w życiu wspólnoty, o czym stanowi art. 13 Statutu Gminy i na co powołuje się skarżący. Zasady wyrażone w tych przepisach to zasady ogólne, które swoje dopełnienie znajdują w konkretnych przepisach prawa materialnego, i które realizowane są poprzez różnego rodzaju działania Gminy, które nie będąc identyczne dla wszystkich mieszkańców wspólnoty, mają za zadanie umożliwić im korzystanie z możliwości istniejących w ramach większej wspólnoty. Mając powyższe okoliczności na uwadze i uznając, że skarga nie jest uzasadniona Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy P.p.s.a. oddalił ją.