V SA/Wa 1552/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA - Michał Sowiński po rozpoznaniu w dniu 19 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. G. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 27 listopada 2012 r., sygn. akt V SA/Wa 1552/12 w sprawie ze skargi J. G. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia ... maja 2012 r. Nr ... w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego; postanawia: - odmówić przywrócenia terminu. Prawomocnym od dnia 28 grudnia 2012 r. wyrokiem z 27 listopada 2012 r. sygn. akt V SA/Wa 1552/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę J. G. (zwanego dalej: skarżącym) na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z ... maja 2012 r. opisaną w komparycji postanowienia. Pismem z ... lutego 2013 r. (data nadania pocztowego) skarżący wniósł o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wraz z wnioskiem o doręczenie wyroku z uzasadnieniem. W jego uzasadnieniu wyjaśnił, iż o fakcie wydania w sprawie wyroku dowiedział się z pisma Prezesa ARiMR z dnia ... stycznia 2013 r. tj. od dnia jego otrzymania. Uzasadniając okoliczność o braku wiedzy w wydaniu wyroku skarżący powołał się na wcześniej wniesione w sprawie pismo z dnia ... stycznia 2013 r. zawierające (jako załączniki) dokumentację medyczną potwierdzającą jego dolegliwości zdrowotne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje. W pierwszej kolejności wyjaśnić należy, że termin do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku upłynął ... grudnia 2012 r. Nadesłanie zatem wniosku przy piśmie z ... lutego 2013 r. zawierającego również wniosek o przywrócenie terminu do jego wniesienia nastąpiło z uchybieniem terminu określonego w art. 141 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. z 2012 r. poz. 270 j.t.) – dalej: p.p.s.a. Jednocześnie zgodnie z treścią art. 87 § 1, § 2 i § 4 ustawy p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie, przy czym po upływie roku od uchybionego terminu, jego przywrócenie jest dopuszczalne tylko w przypadkach wyjątkowych (art. 87 § 5 p.p.s.a.). Zgodnie z ugruntowaną linią orzeczniczą Naczelnego Sądu Administracyjnego, przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Skarżący takiego zaangażowania w terminowym złożeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku nie wykazał. Nie stanowią bowiem przesłanki uzasadniającej przywrócenie terminu podnoszone przez skarżącego okoliczności, opierające się na dolegliwościach zdrowotnych w postaci [...] (k. ... i ... akt sądowych w powiązanej sprawie V SA/Wa 1551/12). W ocenie Sądu nie ma podstaw do przyjęcia, że te schorzenia skarżącego uniemożliwiły złożenie w terminie wniosku o sporządzenie zapadłego w sprawie wyroku, tym bardziej, że skarżący w postępowaniu sądowoadministracyjnym występował samodzielnie, prawidłowo wniósł do Sądu skargę i odpowiadał na wezwania Sądu m.in. na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Analizując przedstawioną przez skarżącego dokumentację medyczną Sąd nie kwestionuje dolegliwości zdrowotnych skarżącego, jednakże z utrwalonego orzecznictwa sądowoadministracyjnego wynika, iż sam fakt choroby, a nawet dysponowanie zwolnieniem lekarskim, nie świadczy jeszcze o braku winy w uchybieniu wiążącego stronę terminu[1]. Niekoniecznie musi ono oznaczać niemożność dokonania w sposób prawidłowy konkretnej czynności procesowej[2], tym bardziej, że z przedłożonej przez skarżącego dokumentacji medycznej nie wynika niemożność samodzielnego poruszania się. Zauważyć tym samym należy, iż skarżący nie wykazał, aby jego stan zdrowia był na tyle zły, że uniemożliwił mu złożenie przedmiotowego wniosku w terminie tj. do dnia ... grudnia 2012 r. Skarżący nie udokumentował swojej niezdolności do samodzielnego działania w okresie pomiędzy wydaniem w sprawie wyroku a niezłożeniem w terminie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Nie wykazał przykładowo, że w tym okresie był osobą hospitalizowaną. Jak podniósł Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 25 października 2011 r[3]. zaświadczenia lekarskiego wskazującego na chorobę strony nie należy automatycznie traktować jako okoliczność wykluczającą winę, zaś przesłanką do przywrócenia terminu do dokonania określonej czynności procesowej może być choroba, jednak musi mieć charakter niespodziewany i poważny, uniemożliwiający stronie postępowania w sposób obiektywny podjęcia określonych czynności w postępowaniu sądowym. Taką okolicznością nie są, w ocenie Sądu, dolegliwości zdrowotne na jakie cierpi skarżący mniej więcej od przeszło 10 lat - (wynik badania MRI nr 10212, k-42, k-35 akt sądowych znajdujących się w sprawie V SA/Wa 1551/12). Skarżący nie uprawdopodobnił tym samym, że jego dolegliwości zdrowotne miały obiektywny wpływ na złożenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku po upływie terminu, tym bardziej, że otrzymując, jak wskazał w piśmie z dnia 1 lutego 2013 r. pismo od Prezesa ARiMR podjął prawidłowe działania w celu sporządzenia i doręczenia zapadłego w sprawie wyroku. Dodatkowo Sąd zauważa, iż skarżący mając świadomość swoich przewlekłych dolegliwości zdrowotnych mógł, podejmując czynność procesową, posłużyć się przy jej wykonaniu pomocą osób trzecich, tym bardziej że uprawdopodobniając brak winy w niedochowaniu terminu z powodu choroby, poza dokumentacją i zaświadczeniami lekarskimi, wymagane jest uprawdopodobnienie, iż skarżący nie mógł posłużyć się osobami trzecimi w dokonaniu czynności[4]. Takich okoliczności skarżący nie przedstawił. Nie przedstawił również przyczyny, dla której nie mógł uzyskać informacji bezpośrednio z Sądu, w którym toczyło się jego postępowanie np. poprzez zatelefonowanie do Wydziału Informacji Sądowej, w celu uzyskania stosownej informacji, co do dalszego, ewentualnego procedowania w sprawie. W tym kontekście nie jest wystarczającą okolicznością ogólnikowe stwierdzenie skarżącego o nieświadomości wydania w sprawie wyroku. Mając powyższe na uwadze skarżący, zdaniem Sądu, nie uprawdopodobnił winy w niedochowaniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku i nie wykazał związku pomiędzy przedstawionymi Sądowi zaświadczeniami lekarskimi (dokumentacja medyczną), a niemożnością osobistego nadania takiego wniosku w terminie, czy za pomocą osób trzecich. W tej sytuacji, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji. ----------------------- [1] Postanowienie NSA z dnia 24 lutego 2012 r., sygn. akt II FZ 858/11 - LEX nr 1116237. [2] Postanowienie NSA z dnia 30 czerwca 2011 r., sygn. akt II OZ 534/11 – Lex nr 844610. [3] Sygn. akt II FZ 551/11 – Lex nr 966189. [4] Postanowienie NSA z dnia 21 marca 2012 r., sygn. akt I OSK 144/12 - Lex nr 1136639.