V SA/Wa 1577/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Beata Blankiewicz-Wóltańska, Sędzia NSA - Piotr Piszczek (spr.), Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński, Protokolant specjalista - Anna Szaruch, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 stycznia 2014 r. sprawy ze skargi W. G. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie określenia kwoty długu celnego oddala skargę W dniu 09.12.2008 r. W. G., zgłosił na dokumencie SAD nr [...] do procedury dopuszczenia do swobodnego obrotu towar w postaci samochodu osobowego marki Rolls-Royce (091) z 1979 r. Nr [...] o pojemności silnika 6750 cm3 ze stawką celną w wysokości 0% oraz stawką podatku VAT - 7%, deklarując kod CN 9705 00 00 90 obejmujący: Kolekcje i przedmioty kolekcjonerskie, zoologiczne, botaniczne, mineralogiczne, anatomiczne, historyczne, archeologiczne, paleontologiczne, etnograficzne lub numizmatyczne. Do zgłoszenia celnego załączono m.in.: świadectwo tytułu prawnego pojazdu Certificate of Title nr CA [...], umowę kupna na kwotę 8500$, zaświadczenie w sprawie zabytku motoryzacji samochodu osobowego marki Rolls-Royce Silver Shadow II, rok produkcji 1979 z dnia [...] grudnia 2008 r., opinię z dnia [...].12.2008 r. - sporządzoną przez rzeczoznawcę samochodowego. Przedmiotowe zgłoszenie celne zostało przyjęte, jako odpowiadające wymogom formalnym określonym w art. 62 Wspólnotowego Kodeksu Celnego (dalej "WKC"), a towar, po uprzednim zaksięgowaniu należności przywozowych na podstawie danych zawartych w zgłoszeniu celnym został objęty procedurą dopuszczenia do obrotu. Następnie w wyniku czynności kontrolnych przeprowadzonych w trybie art. 78 ust. 2 WKC organ celny I instancji powziął wątpliwości odnośnie prawidłowości zastosowanej w zgłoszeniu celnym klasyfikacji taryfowej importowanego samochodu. W związku z powyższym, Naczelnik Urzędu Celnego w [...] postanowieniem z dnia [...].05.2011 r. wszczął z urzędu postępowanie celne w sprawie dokonania retrospektywnego zaksięgowania kwoty należności wynikających z długu celnego z tytułu importu samochodu osobowego marki Rolls Royce Silver Shadow II z 1979 r. Pismem z dnia [...].06.2011 r. (karty nr 109-110) Strona wniosła o przesłuchanie w charakterze świadka: ,"funkcjonariusza Oddziału Celnego w [...], przyjmującego i weryfikującego przedmiotowe zgłoszenie celne, a także przesłuchanie w charakterze świadka funkcjonariusza celnego rejestrującego księgowanie pierwotne kwoty długu celnego. Celem przeprowadzenia tego dowodu, będzie sprawdzenie czy złożone przeze mnie zgłoszenie celne było weryfikowane". W ww. piśmie Strona wnioskowała również o "przeprowadzenie postępowania, mającego na celu ustalić wiarygodność sporządzonej opinii rzeczoznawcy " (ww. opinia z dnia [...].12.2012 r. została załączona do zgłoszenia celnego SAD z dnia [...].12.2008 r.). Pismem z dnia 4 sierpnia 2011 r. Naczelnik Urzędu w [...] wystąpił z zapytaniem do Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków w [...] Delegatura w [...] z prośbą o potwierdzenie czy zaświadczane z dnia [...].12.2008 r. w sprawie zabytku motoryzacji zostało wydane przez ww. organ. Następnie pismem z dnia 4 sierpnia 2008 r. Naczelnik Urzędu Celnego w [...] wystąpił do Eksperci Techniczno-Motoryzacyjni "[...] "S.A. Oddział [...] z prośbą o potwierdzenie wystawienia opinii nr [...] z dnia [...].12.2008 r. W dniu [...] sierpnia 2011 r. w obecności Strony dokonano przesłuchania w charakterze świadka funkcjonariuszy celnych biorących udział w czynnościach związanych z obsługą zgłoszenia celnego z dnia [...].12.2008 r. (vide protokół przesłuchania świadka karty nr 43-47). Następnie w dniu [...].09.2011 r. przesłuchano T. S. rzeczoznawcę samochodowego, który sporządził załączoną do przedmiotowego zgłoszenia opinię dnia [...].12.2012 r. (vide protokół przesłuchania świadka karty nr 21-22). Pismem z dnia [...].08.2011 r. Wojewódzki Urząd Ochrony Zabytków w [...] Delegatura w [...] poinformował organ I instancji, iż wydano zaświadczenie nr [...] r. o historycznym i kolekcjonerskim charakterze pojazdu Rolls -Royce Silver Shadow II z 1979 r. Następnie pismem z dnia [...].08.2011 r. Nr [...] (karta nr 33) Pełnomocnik Prezesa Zarządu Eksperci Techniczno-Motoryzacyjni [...] S.A. Oddział [...] poinformował, iż opinia [...] z dnia [...].12.2008 r. została zarejestrowana w oddziale [...]; wykonującym opinię był mgr inż. T. S.. Postanowieniem z dnia 20.09.2011 r. Naczelnik Urzędu Celnego w [...] poinformował Stronę, zgodnie z art. 200 § 1 Ordynacji podatkowej, o zakończeniu postępowania wyznaczając 7 dniowy termin do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego. Decyzją z dnia [...].10.2011 r. Naczelnik Urzędu Celnego w [...] dokonał zmiany klasyfikacji taryfowej samochodu osobowego marki Rolls-Royce Silver Shadow II, rok produkcji 1979 z kodu CN 9705 00 00 Kolekcje i przedmioty kolekcjonerskie, zoologiczne, botaniczne, mineralogiczne, anatomiczne, historyczne, archeologiczne, paleontologiczne, etnograficzne lub numizmatyczne na kod CN 8703 24 90 - Pozostałe pojazdy wyposażone w silniki tłokowe wewnętrznego spalania o zapłonie iskrowym, o pojemności skokowej przekraczającej 3 000 cm3 używane oraz dokonał retrospektywnego zaksięgowania kwoty należności wynikających z tytułu importu towaru w postaci używanego samochodu osobowego marki Rolls-Royce Silver Shadow II, rok produkcji 1979 nr [...] , pojemność silnika 6750 cm3. Od powyższej decyzji Strona odwołała się pismem z dnia 06.11.2011 r., wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia 15.10.2012 r. Strona wniosła o przesłuchanie w charakterze świadka Pana P. K. i M. K. na okoliczność czynności wykonywanych przez pracowników Oddziału Celnego w [...], a pismem z dnia 14.11.2012 r. o włączenie do akt przedmiotowej sprawy, akt sprawy Nr [...] ze szczególnym uwzględnieniem przesłuchania świadka R. G.. Postanowieniem dnia [...].02.2013 r. Dyrektor Izby Celnej w [...] poinformował Stronę, zgodnie z art. 200 Ordynacji podatkowej, o zakończeniu postępowania wyznaczając 7 dniowy termin do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego. Decyzją dnia [...].04.2013 r. nr [...], Dyrektor Izby Celnej w [...] utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Na decyzję tę Strona złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (pismo z dnia 29.05.2013 r.) wnosząc o: a) uwzględnienie skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] w sprawie o znaku [...] z uwagi na naruszenie wskazanych niżej przepisów postępowania mających istotny wpływ na wydane przez organ orzeczenie oraz uchylenie decyzji I instancji (podstawa art. 145 § i lit. c ustawy z dnia 30.08.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – dalej p.p.s.a. b) zasądzenie od Dyrektora Izby Celnej w [...] na rzecz skarżącego kosztów postępowania sądowego niezbędnych do celowego dochodzenia praw, zgodnie z właściwymi przepisami (podstawa art. 200 p.p.s.a.). Zaskarżonej decyzji zarzucono: 1. naruszenie art. 121 § 1 oraz z art. 122 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja Podatkowa (t.j.: Dz. z 2012 r., poz. 749 - zwana dalej " O.p. ") poprzez gromadzenie materiału dowodowego w sposób nie budzący zaufania do organów podatkowych, w tym naruszenie art. 188 O.p. wskutek nie przeprowadzenia wnioskowanych przez Stronę dowodów mających na celu wykazanie błędu organu przy dokonywaniu czynności podatkowej a w konsekwencji nie zastosowaniu art. 220 ust. 2 lit. b; 2. naruszenie przepisów art. 122, art. 187 § 1, art .191 i art. 192 O.p. poprzez oparcie rozstrzygnięcia na niedokładnie wyjaśnionym stanie faktycznym w zakresie czynności weryfikacji zgłoszenia celnego dokonanych poprzez funkcjonariuszy celnych których w ocenie organu nie dokonano , a których to okoliczności ustalenie było niezbędne dla możliwości przyjęcia tezy o braku weryfikacji zgłoszenia celnego przez funkcjonariuszy celnych; 3. naruszenie art. 187 O.p. mające istotny wpływ na wynik sprawy poprzez nie wydanie przez organ rozstrzygający postanowienia w przedmiocie oddalenia wniosku dowodowego. W motywach wskazano, że kwestią sporną było to, że podczas przyjmowania zgłoszenia celnego dokonano faktycznej jego weryfikacji. Skarżący dostrzegł, iż art. 220 ust. 2 lit b WKC stanowi, iż zaksięgowania retrospektywnego nie dokonuje się, gdy kwota należności prawnie należnych zgodnie z przepisami prawa nie została zaksięgowana w następstwie błędu samych organów celnych, który to błąd nie mógł zostać w racjonalny sposób wykryty przez osobę zobowiązaną do uiszczenia należności działającą w dobrej wierze i przestrzegającą przepisów obowiązujących w zakresie zgłoszenia celnego. Skarżący wskazał, iż korzystał z informacji zasięgniętych w miejscowym urzędzie celnym. Po rozmowie z funkcjonariuszem celnym uzyskał informację o możliwości zaliczenia samochodu Rolls Royce Silver Shadow II jako pojazdu kolekcjonerskiego. Dlatego też załączył do zgłoszenia wskazane dokumenty jak: zaświadczenie w sprawie zabytku motoryzacji samochodu osobowego marki Rolls Royce Silver Shadow II z dnia [...] grudnia 2008 r. [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków oraz opinię rzeczoznawcy nr [...] z dnia [...] grudnia 2008r. dotyczącą przedmiotowego samochodu. Dokumenty te według funkcjonariuszy celnych miały być wystarczające i niezbędne, aby dokonać zgłoszenia celnego ze stawką celną w wysokości 0 % oraz stawką VAT - 7 % wg kodu TARIC 9705 0000 90. Ówcześnie żaden funkcjonariusz miejscowego urzędu celnego nie miał wiedzy, że stosować należy prawo wydane przez organ UE, w tym WKC. Ustawodawstwo to określało, iż nie można dokonać zgłoszenia wg kodu TARIC wskazanego powyżej samochodu, który nie został wyprodukowany co najmniej 30 lat wcześniej. Podczas zgłoszenia celnego funkcjonariusze nie zgłaszali żadnych uwag oraz sprawdzali samochód osobiście, jak również weryfikowali samo zgłoszenie. Dokonali więc czynności, którą należy ocenić jako błąd organu, który wyłączać winien możliwość retrospektywnego zaksięgowania długu celnego. W dalszej części uzasadnienia decyzji Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] kwietnia 2013 r. organ ustalił stan faktyczny, w którym przyjęto, że co funkcjonariusze celni mieli przyjąć zgłoszenie celne bez dokonania weryfikacji. W szczególności organ powołuje się na zapisy pola J - KONTROLA PRZEZ URZĄD PRZEZNACZENIA zgłoszenia celnego SAD nr [...], na którym widnieje pieczęć ze wskazaniem, iż weryfikacji nie przeprowadzono. Ponadto, jako okoliczność potwierdzającą fakt braku weryfikacji zgłoszenia celnego organ przyjął dowód z zeznania świadków D. K. oraz R. Piaseckiego z dnia 9 sierpnia 2011 r. tj. funkcjonariuszy przyjmujących zgłoszenie. W efekcie skarżący złożył wnioski dowodowe, w tym z dnia 14 listopada 2012 r. o włączenie do akt przedmiotowej sprawy akt nr [...] z uwzględnieniem przesłuchania świadka R. G. oraz wniosku dnia [...] października 2012 r. w przedmiocie przesłuchania w charakterze świadka P. K. i M. K. dot. czynności wykonywanych przez pracowników Oddziału Celnego w [...]. Organ nie przeprowadził tych dowodów, a tym samym odmówił prawa do wykazania za pomocą innych środków dowodowych niż przesłuchanie funkcjonariuszy dokonujących weryfikacji, okoliczności mających znaczenie w kwestii odstąpienia od zaksięgowania retrospektywnego (art. 220 ust. 2 lit. b WKC). Organ wskazuje, że mógł odmówić przeprowadzenia dowodu gdyż kwestia weryfikacji przedmiotowego zgłoszenia celnego została zweryfikowana dowodami z przesłuchania dwóch świadków - funkcjonariuszy oraz zapisów samego zgłoszenia celnego. Skarżący polemizując z tym stanowiskiem wskazał, iż może dziwić postawa funkcjonariuszy twierdzących, że nie dokonali weryfikacji w sytuacji, gdy ich przyznanie się do takiej czynności skutkować musiałoby zaniechaniem retrospektywnego naliczenia zaległego długu celnego skutkiem ich błędu (a tym samym odpowiedzialnością dyscyplinarną wymierzoną wobec nich przez organ). Okoliczność, na którą złożył wnioski dowodowe była sporna w sprawie na co wskazał w odwołaniu. Natomiast wnioskowani świadkowie mieli wiedzę na temat działalności organu celnego w okresie kiedy składał zgłoszenie celne z uwagi na podobną sytuację jaka ich spotkała lub też doświadczenie zawodowe. Dyrektor Izby Celnej podnosi - zdaniem Skarżącego -, że ciężar dowodzenia co do faktów, z których wywodzi się skutki prawne, spoczywa w postępowaniu celnym na Stronie. Uchylenie zaś się od ponoszenia ciężaru dowodowego w postępowaniu celnym narażać miało skarżącego na niebezpieczeństwo ujemnych następstw procesowych. Z drugiej strony – zdaniem skarżącego – organ ten nie przeprowadził wnioskowanych dowodów, które miały istotne znaczenie w sprawie w kwestii ustalenia błędu organu. Tym samym odmówił skarżącemu prawa do czynnego udziału w postępowaniu i obrony. Ponadto, skarżący zauważył, że Dyrektor nie zachował odpowiedniej formy (postanowienia) w zakresie odmowy przeprowadzenia wnioskowanych przez niego dowodów, czym mógł naruszyć art. 187 Ordynacji podatkowej. W odpowiedzi na skargę - żądając jej oddalenia - podzielono argumenty zbieżnie z motywami decyzji wydanych przez organy obu instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. In principio wskazać należy, ze kwestią sporną w niniejszej sprawie jest kwestia ustalenia prawidłowego kodu (czy właściwy jest CN 9705 00 00, czy CN 8703 24 90). Klasyfikacja towarów – oparta na Wspólnej Taryfie Celnej – przyjmuje zasadę, iż do każdego importowanego towaru przypisany jest odpowiedni kod taryfy z przyporządkowaną do niego stawką celną. Zgodnie z postanowieniami reguły 1 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej (dalej ORINS) tytuły sekcji działów i poddziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne: dla celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów oraz, o ile nie są one sprzeczne z treścią powyższych pozycji i uwag, zgodnie z następującymi regułami, przy czym wiążący jest tu, wynikający z art. 67 WKC, stan towaru w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego. Wykładnią Wspólnej Taryfy Celnej jest także komentarz zawarty w "Notach wyjaśniających do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów" [dalej: Noty wyjaśniające do HS], stanowiących załącznik do obwieszczenia Ministra Finansów z dnia 1 czerwca 2006 r. w sprawie wyjaśnień do taryfy celnej (M.P. Nr 86, poz. 880) oraz w "Notach wyjaśniających do Nomenklatury Scalonej Wspólnot Europejskich" [dalej: Noty wyjaśniające do CN], opublikowanych w Dz.U. WE C 133 z 30.05.2008 r. Nie można także pominąć faktu, iż klasyfikacja może wynikać z przepisów odrębnych i musi być poprzedzona uzyskaniem np. opinii o charakterze danego towaru zwłaszcza, gdy towar mógłby zostać zaklasyfikowany do różnych pozycji taryfowych. Podkreślenia wymaga, iż klasyfikacja pojazdów kolekcjonerskich opiera się na brzmieniu pozycji 9705 Wspólnej Taryfy Celnej, mającym moc prawnie wiążącą (tzw. "twarde prawo", publikowane w Dzienniku Urzędowym UE serii L). Jednakże w prawie wspólnotowym ważne są nie tylko przepisy prawa powszechnie obowiązującego, ale także różnego rodzaju instrumenty prawa, jak np. noty wyjaśniające opinie, zalecenia, które nie mają mocy wiążącej. Te instrumenty prawa międzynarodowego wydawane są przez specjalnie powołane do tego organy, czy instytucje wspólnotowe i są one publikowane w Dzienniku Urzędowym UE serii C. Tworzą one tzw. "miękkie prawo" i mają na celu zapewnienie jednolitości stosowania prawa wspólnotowego. Tego rodzaju instrumentów nie możemy pomijać przy rozstrzyganiu spraw. Ważną rolę w prawie wspólnotowym, w sensie precedensowym, stanowią także wyroki Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Istotne znaczenie dla interpretacji Nomenklatury taryfowej mają noty wyjaśniające i klasyfikacje wydawane przez Światową Organizację Celną [dalej WCO]. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej [dalej: ETS] w orzeczeniach niejednokrotnie uznawał, że noty i opinie WCO nie są wiążące ani dla organów celnych, ani dla sądów (por. wyroki w sprawach: 38/75, 69 i 70/76, 798/79, C-35/93, C-130/02, C- 396/02, C-467/03). Jednocześnie ETS stwierdzał, że noty wyjaśniające WCO stanowią ważny środek służący zapewnieniu jednolitego stosowania Taryfy celnej przez organy celne państw członkowskich i jako takie mogą być uznane za istotną pomoc w interpretacji taryfy (por. wyroki w sprawach 798/79, C-396/02). Za zasadę uznał ETS stosowanie tych not w procesie interpretacji nomenklatury towarowej. Odstąpienie od tej zasady jest dopuszczalne, ale jedynie wówczas, gdy nota wydaje się niezgodna ze sformułowaniem danej pozycji lub wyraźnie wykracza poza uprawnienia przyznane Radzie Współpracy Celnej (por. wyrok w sprawie 38/75). Stosowanie not wyjaśniających jest konieczne w celu jednolitego stosowania przepisów prawa celnego. W wyroku w sprawie C-467/03 ETS stwierdził: Ustanowione przez Komisję noty wyjaśniające do CN, jak również noty wyjaśniające do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i kodowania towarów (zwanego dalej "HS") opracowane w ramach Światowej Organizacji Celnej przyczyniają się w istotny sposób do wykładni zakresu poszczególnych pozycji taryfowych, nie są jednakże prawnie wiążące. Zauważyć należy, że Noty wyjaśniające do CN opublikowane zostały w Dz. Urz. UE z 2008 r. seria C 133. W Notach wyjaśniających do CN do sekcji XXI - Dzieła sztuki, przedmioty kolekcjonerskie i antyki, dział 97, kod CN 9705 00 00 - kolekcje i przedmioty kolekcjonerskie, zoologiczne, botaniczne, mineralogiczne, anatomiczne, historyczne, archeologiczne, paleontologiczne, etnograficzne lub numizmatyczne wskazano, że: "Pozycja ta obejmuje pojazdy mechaniczne stanowiące egzemplarze kolekcji o wartości historycznej, jeżeli spełniają one kryteria zawarte w orzeczeniu Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich w sprawie nr C 200/84 i zgodnie z tym: - posiadają pewną rzadką wartość, - nie są zwykle wykorzystywane zgodnie z ich właściwym przeznaczeniem, - są przedmiotem specjalnych transakcji poza normalnym handlem podobnymi artykułami użytkowymi, - posiadają znaczną wartość, oraz - ilustrują znaczący krok w rozwoju ludzkich osiągnięć lub pewien okres takiego rozwoju. Ze względu na fakt, że pojazd mechaniczny jest zasadniczo artykułem użytkowym, o stosunkowo krótkim czasie użytkowania i podlega ciągłemu rozwojowi technicznemu, mogą być więc zastosowane tyle, na ile nie są one wyraźnie zaprzeczone przez fakty następujące warunki wstępne, leżące u podstawy powyższego orzeczenia, w odniesieniu do: a) pojazdów w oryginalnym stanie, bez zasadniczych zmian podwozia, układu kierowniczego lub hamulcowego, silnika itp., co najmniej 30-letnich oraz modelu typu, który nie jest już produkowany, b) wszystkich pojazdów wyprodukowanych przed rokiem 1950, nawet jeżeli nie jeżdżą. Obejmuje ona także jako przedmioty kolekcjonerskie o wartości historycznej: a) pojazdy mechaniczne, niezależnie od daty ich produkcji, które, co może zostać udowodnione, brały udział w wydarzeniu historycznym; b) samochody wyścigowe, które, co może zostać udowodnione, zostały zaprojektowane, zbudowane j wykorzystane wyłącznie do współzawodnictwa i osiągnęły znaczące sportowe sukcesy w prestiżowych krajowych lub w międzynarodowych konkurencjach. Dowodem może być odpowiednia dokumentacja, na przykład publikacje informacyjne lub literatura specjalistyczna lub opinie uznanych ekspertów. Powyższe Noty wyjaśniające, uwzględniając istniejące różnice, mają zastosowanie do motocykli. Jak wynika z powyższego, pojazd uznany za kolekcjonerski na potrzeby klasyfikacji taryfowej powinien być oceniony według kryteriów określonych w ww. Notach wyjaśniających do CN, opartych na wyroku ETS nr C 200/84. Warunkami wstępnymi zaklasyfikowania pojazdu samochodowego do kodu CN 9705 00 00 jest to by pojazd był oryginalny, bez zasadniczych zmian, co najmniej 30-letni oraz by był to model (typ) już nieprodukowany. W decyzji z dnia [...] października 2011 r. Naczelnik Urzędu Celnego w [...] uznał, iż nie zostało spełnione kryterium wstępne (wiekowe – 30 lat) do uznania pojazdu za kolekcjonerski, zawarte w Notach Wyjaśniających do Nomenklatury Scalonej. W rozpoznawanej sprawie samochód zgłoszony przez skarżącego wyprodukowany został w 1979 r., czyli kluczowa przesłanka klasyfikacji do poz. 9705 nie została spełniona. W momencie zgłoszenia samochodu do procedury celnej miał 29 lat, zamiast wymaganych 30 lat. Z akt sprawy wynika również, aby samochód osobowy marki Rolls-Royce Silver Shadow II, z 1979 r., był "egzemplarzem o wartości historycznej" w rozumieniu Not Wyjaśniających czyli: a) pojazdem mechanicznym, niezależnie od daty jego produkcji, który co może zostać udowodnione brał udział w wydarzeniu historycznym; b) samochodem wyścigowym, który co może zostać udowodnione, został zaprojektowany, zbudowany i wykorzystany wyłącznie do współzawodnictwa i osiągnął znaczące sportowe sukcesy w prestiżowych krajowych lub w międzynarodowych konkurencjach. Z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy m.in.: zaświadczenia Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków w [...] Delegatura w [...] nr [...] z dnia [...].12.2008 r. wynika, iż samochód osobowy marki Rolls-Royce Silver Shadow II; rok produkcji 1979 nr nadwozia [...] będący przedmiotem zakupu Pana W. G. zam. ul. [...],[...] jest pojazdem posiadającym wartości kolekcjonerskie, historyczne. Niniejszy pojazd stanowi, zatem dobro kultury mogące być przedmiotem ochrony w rozumieniu art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. b,d ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami. Natomiast z opinii z dnia 02.12.2008 r. - sporządzonej przez rzeczoznawcę samochodowego nie wynika, iż przedmiotowy samochód brał udział w wydarzeniu historycznym lub jest samochodem wyścigowym, który został zaprojektowany, zbudowany i wykorzystany wyłącznie do współzawodnictwa i osiągnął znaczące sportowe sukcesy w prestiżowych krajowych lub w międzynarodowych konkurencjach. Dodatkowo należy wskazać, iż z protokołu przesłuchania świadka - rzeczoznawcy samochodowego T. S. wynika, iż przy sporządzaniu ww. opinii nie odnosił się on do Not wyjaśniających do Nomenklatury Scalonej. Zatem kolejne kryterium wymienione w Notach wyjaśniających do CN nie zostało spełnione. Odnosząc się do zarzutu Strony zawartego w skardze z dnia 29.05.2013 r. odnośnie naruszenia art. 121 § 1, art. 122, art. 188 O.p. oraz art. 220 ust. 2 lit. b WKC należy podkreślić, iż art. 78 WKC stwarza podstawę prawną dla dokonania kontroli zgłoszenia celnego i załączonych do niego dokumentów po zwolnieniu towaru. Stanowi on zatem odpowiednik art. 68 WKC, dotyczącego podjęcia przez organ celny kontroli zgłoszenia celnego po przyjęciu zgłoszenia celnego, lecz przed zwolnieniem towaru. W odróżnieniu jednak od art. 68 WKC, w art. 78 WKC, ustawodawca stworzył podstawy prawne dla zgłaszającego do wnioskowania o przeprowadzenie wspomnianej kontroli, jak również dla organu celnego do działania z urzędu. Wprowadzenie możliwości dokonania kontroli zgłoszenia celnego po zwolnieniu towarów jest wynikiem ogólnoeuropejskiej tendencji do ograniczania kontroli w chwili przedstawiania towaru organowi celnemu i umożliwienie jak najszybszego zwolnienia i podjęcia towaru przez zgłaszającego. W sytuacji, gdy organ celny stwierdzi (w wyniku przeprowadzonej kontroli a posteriori), że przepisy regulujące procodurę celną pod którą został umieszczony towar, zostały zastosowane w oparciu o nieprawidłowe lub niekompletne dane, to obowiązkiem organu celnego jest podjęcie niezbędnych kroków w celu uregulowania sytuacji, biorąc pod uwagę nowe dane uzyskane z postępowania kontrolnego (art. 78 ust. 3 WKC – vide komentarz A.Milczarczyka [w:] Morawski Wojciech (red.), Krzewiński Michał, Lasiński- Sulecki Krzysztof, Mateńka Renata, Milczarczyk Andrzej, Rosiak Roman, Rudyk Tomasz, Sowiński Cezary, Śpiewak Małgorzata, Wspólnotowy kodeks celny, LEX, 2007). Należy podkreślić, że taka właśnie sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie. Jak wynika z zapisu w polu "J" zgłoszenie celne przyjęto bez weryfikacji, a kontroli zgłoszenia celnego i załączonych do niego dokumentów dokonano w ramach art. 78 ust. 2 WKC. Przeprowadzone postępowanie wykazało, że zgłoszenie celne zostało przyjęte w oparciu o nieprawidłowe dane. Zgłaszający zadeklarował dla samochodu osobowego marki Rolls-Royce Siłver Shadow II, nr nadwozia [...] rok produkcji 1979, z silnikiem o pojemności 6750 cm3, kod CN 9705 00 00 podczas gdy prawidłowym kodem dla przedmiotowego towaru jest kod CN 8703 24 90. W tym miejscu należy wskazać, iż w wyroku z dnia 15 września 2011 r. w sprawie C-138/10 - DP grup EOOD Trybunał Sprawiedliwości UE wskazał - jak wynika z art. 4 pkt 17 kodeksu celnego zgłoszenie celne stanowi czynność, poprzez którą zgłaszający wyraża, w wymaganej formie i w określony sposób, zamiar objęcia towaru określoną procedurą celną. W konsekwencji zgłoszenie to, mające charakter czynności jednostronnej, nie stanowi decyzji w rozumieniu art. 4 pkt 5) wskazanego kodeksu (pkt 35 wyroku). Co się tyczy zgłoszenia celnego sporządzonego pisemnie art. 68 kodeksu celnego przyznaje organom celnym uprawnienie do weryfikacji informacji przedłożonych przez zgłaszającego (pkt 36). W ramach celu wyrażonego w szóstym motywie kodeksu celnego, polegającego na ograniczeniu do minimum formalności i kontroli celnych kodeksów nie nakłada na organy celne obowiązku systematycznego dokonywania tego rodzaju weryfikacji. W związku z tym, zgodnie z art. 71 ust. 2 wskazanego kodeksu, w przypadku niedokonania weryfikacji zgłoszenia przepisy regulujące procedurę celną, którą objęte są towary stosuje się na podstawie danych zawartych w zgłoszeniu (pkt 37). Artykuł 199. ust. 1 tiret pierwsze rozporządzenia wykonawczego przewiduje, że złożenie w urzędzie celnym zgłoszenia podpisanego przez zgłaszającego lub jego przedstawiciela czyni go odpowiedzialnym, zgodnie z obowiązującymi przepisami, za prawdziwość informacji podanych w zgłoszeniu (pkt 38). Odnosząc się natomiast do pkt 29 opinii rzecznika generalnego, gdy organy celne przyjmują zgłoszenie celne podpisane przez zgłaszającego lub jego przedstawiciela, art. 63 kodeksu celnego zobowiązuje je do zawężenia kontroli do poszanowania warunków przewidzianych w art. 62 kodeksu. W konsekwencji, przy akceptacji zgłoszenia celnego organy te nie orzekają w przedmiocie prawidłowości informacji przedstawionych przez zgłaszającego, natomiast on sam ponosi za nie odpowiedzialność. Z brzmienia art. 68 kodeksu wynika, że przyjęcie zgłoszenia nie pozbawia wskazanych organów możliwości dokonania następczej weryfikacji prawidłowości tych informacji, nawet po zwolnieniu towarów (pkt 39). Należy wskazać, iż zgodnie z art. 62 WKC zgłoszenie w formie pisemnej dokonuje się na formularzu zgodnym z oficjalnym, przewidzianym w tym celu wzorem. Powinno być podpisane i zawierać wszystkie elementy niezbędne do zastosowania przepisów regulujących procedurę celną, do której zgłaszane są towary (art. 62 ust. 1 WKC). Do zgłoszenia dołącza się wszystkie dokumenty, których przedłożenie jest wymagane dla zastosowania przepisów regulujących procedurę celną, do której zgłaszane są towary (art. 62 ust. 2. WKC). Organ celny, który stwierdzi spełnienie wymogów określonych w art. 63, jest zobowiązany do natychmiastowego przyjęcia takiego zgłoszenia celnego. Nie oznacza to jednak, iż organ ten nie posiada uprawnień do późniejszego sprawdzenia zgodności takiego zgłoszenia celnego z przepisami celnymi o czym była wyżej mowa. Art. 63 rozporządzenia nr 2913/92 należy interpretować w ten sposób, że dla celów "przyjęcia" zgłoszenia celnego organ celny jest zobowiązany wyłącznie do przeprowadzenia oceny zgodności zgłoszenia celnego z wymogami art. 62 wskazanego powyżej rozporządzenia. W tym celu organ celny ogranicza się jedynie do kontroli dokumentów w ramach zakresu określonego w art. 63 rozporządzenia i podejmuje decyzję w sprawie przyjęcia zgłoszenia celnego wyłącznie na podstawie przedstawionych dokumentów (vide pkt 25, pkt 29 OPlNII RZECZNIKA GENERALNEGO z dnia 9 czerwca 2011 r. Sprawa C-138/10"DP grup" EOOD przeciwko Direktor na Agentsia "Mitnitsi"). W niniejszej sprawie zostały spełnione wymogi formalne do przyjęcia złożonego zgłoszenia celnego z dnia [...] grudnia 2008 r. i zwolnienia w dniu 10.12.2008 r. towaru w postaci samochodu osobowego marki Rolls-Royce z 1979 r., do wnioskowanej procedury celnej. W skardze skarżący podnosi, iż zgłoszenie celne było weryfikowane w momencie jego przyjęcia, co daje podstawę do zastosowania art. 220 ust. 2 lit. b. WKC i odstąpienia od retrospektywnego zaksięgowania długu celnego. Twierdzenie to nie znajduje poparcia w materiale dowodowym znajdującym się w aktach sprawy. Należy wskazać, iż z zapisów w polu nie wynika aby zgłoszenie celne SAD z dnia [...] grudnia 2008 r. było weryfikowane. W polu J widnieje pieczęć "Polska Cło", oraz pieczęć o treści Towar zwolniono do procedury dopuszczenia do obrotu. Weryfikacji nie przeprowadzono bez rewizji celnej. Z akt sprawy nie wynika jednocześnie, iż W. G. kwestionował zapisy zawarte w przedmiotowym zgłoszeniu celnym (vide pole 54 przedmiotowego zgłoszenia celnego). Dopiero w związku z wszczęciem postępowania przez organ I instancji postanowieniem z dnia [...].05.2011 r. w sprawie dokonania retrospektywnego zaksięgowania kwoty należności wynikających z długu celnego z tytułu importu samochodu osobowego marki Rolls Royce Silver Shadow II z 1979 r. Strona podniosła tę kwestię jako zarzut formalny pod adresem organów celnych. Również w ocenie Sądu należy przyznać, iż przyjęcie przedmiotowego zgłoszenia celnego nastąpiło bez weryfikacji, a kontroli zgłoszenia celnego i załączonych do niego dokumentów dokonano już w ramach art. 78 ust. 2 WKC. Jak zauważył Rzecznik Generalny w wyżej cytowanej opinii z dnia 9 czerwca 2011 r. w sprawie C-138/10 DP grup EOOD (w pkt 51) - przyjęcie zgłoszenia nie wiąże się z jakimkolwiek wykonywaniem uprawnień dyskrecjonalnych z wyjątkiem uprawnienia do sprawdzenia, czy została przedłożona niezbędna dokumentacja. Okoliczność przyjęcia zgłoszenia celnego przez organ celny nie oznacza, iż organ ten zaakceptował deklarowaną przez zgłaszającego klasyfikację taryfową, stawkę celną, wartość celną. W związku z powyższym organ celny I instancji był uprawniony do zmiany klasyfikacji importowanego samochodu zaproponowanej przez skarżącego gdyż przyjęcie zgłoszenia celnego bez skorzystania z możliwości jego weryfikacji przed zwolnieniem towaru, nie stanowi błędu organu celnego który wyłącza możliwość retrospektywnego zaksięgowania długu celnego (vide wyrok NSA V: z dnia 14 października 2009 r., I GSK 875/08; z dnia 27 maja 2009 r., I GSK 449/08). Okoliczność, że zadeklarowany przez Stronę w zgłoszeniu celnym kod PCN nie został zakwestionowany przez organ przyjmujący to zgłoszenie, nie daje podstaw do przerzucenia na organ odpowiedzialności za wskazanie w nim wadliwego kodu (vide wyrok NSA z dnia 22 maja 2007 r., I GSK 1608/06). Natomiast dokonanie retrospektywnego zaksięgowania długu celnego ze względu na zmianę klasyfikacji importowanego towaru nie można utożsamić z naruszeniem zasady ogólnej sformułowanej w art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej, ponieważ przepis ten nie może stanowić podstawy do akceptacji działania niezgodnego z prawem. Nie można też uznać, że w takiej sytuacji organ celny przyjmując przedmiotowe zgłoszenie celne wprowadził importera w błąd w rozumieniu art. 220 ust. 2 lit. b WKC. Dodatkowo Sąd pragnie wskazać, że zgodnie ze stanowiskiem zawartym w wyroku WSA w Gliwicach sygn. akt III SA/GL 2147/10 z dnia 8.03.2011 r., każdy importer może zwrócić się do właściwego organu o wydanie wiążącej informacji taryfowej dotyczącej klasyfikacji towaru według taryfy celnej. Ta regulacja prawna umożliwia całkowite wykluczenie jednego ze skutków ryzyka handlowego ponoszonego przez importera towaru, polegającego na błędnej klasyfikacji towaru, a co za tym idzie - uiszczeniu należności celnych w zawyżonej łub zaniżonej wysokości. W świetle obowiązujących przepisów oraz mając na uwadze analizę całego materiału dowodowego w tym zeznań funkcjonariuszy celnych biorących udział w czynnościach związanych z obsługą przedmiotowego zgłoszenia celnego, a także rzeczoznawcy samochodowego T. S. nie można zgodzić się ze skarżącym, iż była przeprowadzona weryfikacja przedmiotowego zgłoszenia. W związku z czym należy wskazać, iż zapis w polu J zgłoszenia celnego z dnia [...] grudnia 2008 r. jest zgodny ze stanem rzeczywistym i tym samym zarzut należy uznać za bezzasadny. Odnosząc się do podniesionego w skardze zarzutu naruszenia art. 121 § 1 oraz z art. 122 O.p. poprzez gromadzenie materiału dowodowego w sposób nie budzący zaufania do organów podatkowych w tym naruszenie art 188 O.p wskutek nie przeprowadzenia wnioskowanych przez Stronę dowodów mających na celu wykazanie błędu organu przy dokonaniu czynności podatkowej a w konsekwencji nie zastosowaniu art. 220 ust 2 lit b. WKC, należy zauważyć, iż Organ odniósł się do przedmiotowych kwestii w decyzji z dnia 10.04.2013 r. Dodatkowo podkreślenia wymaga fakt, iż w toku czynności prowadzonych na wniosek Strony przez organ I instancji zostali przesłuchani funkcjonalniejsze celni dokonujący przyjęcia przedmiotowego zgłoszenia. Strona uczestniczyła w tych przesłuchaniach. Dodatkowo został przesłuchany rzeczoznawca samochodowy T. S., któremu zostały zadane pytania wskazane przez skarżącego. Z zeznań tych nie wynika aby zgłoszenie celne SAD z dnia [...].12.2008 r. było weryfikowane. Strona niezadowolona z rezultatów uzyskanych w wyniku ww. przesłuchań złożyła kolejne wnioski na etapie postępowania przed organem II instancji. Należy podkreślić, iż w uzasadnieniu decyzji z dnia [...].04.2013 r. Dyrektor Izby Celnej w [...] szczegółowo wskazał powód nieuwzględnienia ww. wniosków dowodowych, powołując przy tym odpowiednie przepisy. Odnosząc się do wniosku Strony o włączenie do akt przedmiotowej sprawy, akt sprawy Nr [...] ze szczególnym uwzględnieniem przesłuchania świadka R. G. złożonego w dniu [...].11.2012 r. należy zauważyć, iż jedną z głównych zasad postępowania jest obowiązek podjęcia przez organ wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego. Zasadzie tej towarzyszy obowiązek zebrania i wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego (art. 122 i art. 187 § 1 O.p.). Poszukiwanie i ujawnianie dowodów oparte jest z kolei na zasadzie legalności i jawności. Dowodem w sprawie podatkowej jest wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, o ile nie jest sprzeczne z prawem (art. 180 § 1 O.p.). Zgodnie z art. 181 omawianej ustawy, dowodami w postępowaniu podatkowym mogą być w szczególności księgi podatkowe, deklaracje złożone przez Stronę, zeznania świadków, opinie biegłych, materiały i informacje zebrane w wyniku oględzin, informacje, podatkowe oraz inne dokumenty zgromadzone w toku czynności sprawdzających lub kontroli podatkowej, z zastrzeżeniem art. 284a § 3, art. 284b § 3 i art. 288 § 2, oraz materiały zgromadzone w toku postępowania karnego albo postępowania w sprawach o przestępstwa skarbowe lub wykroczenia skarbowe. Z przepisu tego wynika uprawnienie organów podatkowych do wykorzystania dowodowo dokumentów zgromadzonych w toku czynności sprawdzających lub kontroli podatkowej, w toku postępowania karnego albo postępowania w sprawach o przestępstwa skarbowe lub wykroczenia skarbowe. Należy zauważyć, że w przepisie tym nie wymieniono dokumentów z innych postępowań podatkowych lub kontrolnych prowadzonych w stosunku do innych podatników, jednakże takiego dowodu nie można wykluczyć z uwagi na przyjętą w przywołanym wyżej art. 180 § 1 O.p. zasadę otwartego systemu dowodów w postępowaniu podatkowym. Ordynacja podatkowa dopuszcza zatem zasadę pośredniości w postępowaniu dowodowym polegającą na tym, że ustalenie stanu faktycznego jest możliwe na podstawie dowodów przeprowadzonych przez inny organ w innym postępowaniu. Zgodnie z art. 188 O.p. żądanie Strony dotyczące przeprowadzenia dowodu należy uwzględnić, jeżeli przedmiotem dowodu są okoliczności mające znaczenie dla sprawy, chyba że okoliczności te stwierdzone są wystarczająco innym dowodem. Podkreślić zatem należy, że żądanie przeprowadzenia dowodu należy uwzględnić, jeśli spełnione zostaną dwa warunki. Po pierwsze, gdy przedmiotem dowodu są okoliczności mające znaczenie dla sprawy, a po drugie, gdy okoliczności te nie zostały wystarczająco stwierdzone innym dowodem. Taka sytuacja miała miejsce w przedmiotowej sprawie, gdyż kwestia weryfikacji zgłoszenia celnego dnia [...].12.2008 r. została wyjaśniona dowodami w postaci m.in. protokołów przesłuchań świadków - funkcjonariuszy celnych oraz zapisów w polu J ww. zgłoszenia celnego. Należy również dodać, iż okoliczność faktyczna może być uznana za udowodnioną, jeśli Strona miała możliwość wypowiedzenia się co do przeprowadzonych dowodów oraz całego zebranego w sprawie materiału dowodowego (art. 192, art. 200 § 1 O.p.). Organy podatkowe mają obowiązek zapewnić stronom czynny udział w każdym stadium postępowania, a przed wydaniem decyzji umożliwić im wypowiedzenie się, co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań (art. 123 § 1 O.p.- vide wyrok WSA w Poznaniu z dnia 26.09.2012 r. Sygn. akt I SA/Po 658/12). W przedmiotowej sprawie Strona na każdym etapie postępowania była informowana o podejmowanych czynnościach, mogła także zapoznać się z materiałem zgromadzonym w aktach sprawy po zakończeniu postępowania. Odnosząc się do kolejnego wniosku Strony z dnia 15.10.2012 r. o przesłuchanie świadka P. K. i M. K. na okoliczność czynności wykonywanych przez pracowników Oddziału Celnego w [...] należy zauważyć, iż zgodnie z art. 180 § 1 O.p. jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. Z wnioskiem o przeprowadzenie dowodu może wystąpić Strona toczącego się postępowania. Zgodnie z przepisem art. 188 Ordynacji podatkowej, żądanie Strony dotyczące przeprowadzenia dowodu należy uwzględnić, jeżeli przedmiotem dowodu są okoliczności mające znaczenie dla sprawy, chyba że okoliczności te stwierdzone są wystarczająco innym dowodem. Żądanie Strony przeprowadzenia dowodu może być wniesione w każdym czasie prowadzonego postępowania dowodowego. Jedynym ograniczeniem jest wydanie decyzji. Wniosek dowodowy powinien wskazywać żądaną czynność dowodową. Żądanie przeprowadzenia dowodu na określoną okoliczność, powinno zawierać wskazanie tezy dowodowej i wspierającej ją argumentacji (vide wyrok NSA z dnia 18 sierpnia 2004 r., FSK 359/04). Tylko bowiem w takim przypadku organ rozpatrujący wniosek dowodowy, będzie w stanie dokonać oceny zasadności żądania przeprowadzenia dowodu. W niniejszej sprawie wskazana przez Stronę w piśmie z dnia 15.10.2012 r. kwestia czynności podejmowanych przez pracowników została już wyjaśniona ( vide protokoły przesłuchań świadków - funkcjonariuszy celnych, zapis w polu J ww. zgłoszenia celnego). Dlatego też nie zachodziły przesłanki do przeprowadzenia zawnioskowanych dowodów, gdyż nie przyczyniłoby się to do odmiennego rozstrzygnięcia badanej sprawy. W związku z tym za uchybiony uznaje Sąd zarzut naruszenie przepisów postępowania. Trafnie organ celny II instancji nie kontynuował postępowania dowodowego, gdyż wnioski dowodowe składane przez skarżącego dotyczyło okoliczności już udowodnionych. Sąd odnosząc się do kolejnego zarzutu zawartego w skardze dotyczącego naruszenia art. 121 § 1 i art. 122 O.p przez organy celne obu instancji pragnie zauważyć, iż art. 120 Ordynacji podatkowej stanowi, iż organy administracji państwowej działają na podstawie przepisów prawa. Przestrzeganie praworządności z urzędu dotyczy przepisów prawnych zarówno regulujących procedurę administracyjną, jak i prawa materialnego. Działanie na podstawie przepisów prawa w postępowaniu to ustalenie przez organ administracji zdolności do prowadzenia postępowania w danej sprawie oraz zastosowanie przepisów prawa procesowego przy rozpoznaniu i rozstrzygnięciu sprawy. Obowiązek organu administracji państwowej do kontroli przestrzegania prawa przez podmioty i uczestników postępowania oraz samokontroli przestrzegania prawa wynika zaś z zasady ogólnej kontroli i nadzoru nad przestrzeganiem prawa w postępowaniu wyrażonej w art 122 O.p. Sformułowana w art. 122 O.p. zasada prawdy obiektywnej stanowi, że w toku postępowania organy celne podejmują niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i zgromadzenia materiału dowodowego, zgodnie z zasadą zupełności materiału dowodowego określoną w art. 187 § 1. Zasady wyrażone w art. 122 i art. 187 § 1 O.p. formułują obowiązek spoczywający na organie w toku postępowania wyjaśniającego, dotyczący zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego, służącego poszukiwaniu prawdy obiektywnej. Uzyskane przez organy obu instancji informacje dawały podstawy do ustalenia, iż przedmiotowe zgłoszenie nie było weryfikowane w momencie. Wypełniając postanowienia art. 180 O.p. jako dowody w sprawie dopuszczone zostały wszystkie dokumenty, które miały znaczenie przy ustalaniu stanu faktycznego. Zatem, postępowanie dowodowe prowadzone było w ocenie Sądu zgodnie z obowiązującymi zasadami. Dlatego też, nie można zgodzić się z zasadnością zarzutu Strony, iż w prowadzonym postępowaniu zasady ogólne postępowania celnego wyrażone w treści art. 121 § 1 oraz art. 122 O.p. zostały naruszone. W niniejszej sprawie zostało przeprowadzone szczegółowe postępowanie dowodowe mające na celu wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy, co znajduje potwierdzenie w zgromadzonym materiale dowodowym. Niewątpliwie obowiązkiem organów podatkowych jest wyczerpujące zebranie dowodów, ich weryfikacja i ocena w celu ustalenia prawdy obiektywnej. Podzielić zatem należy pogląd Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, zawarty w wyroku z dnia 25 listopada 2009 r., I SA/Po 882/09: "Za ugruntowany w orzecznictwie sądowoadministracyjnym należy uznać pogląd, że uprawnienie Strony wynikające z art. 188 O.p., mające przecież służyć zasadom z art. 122 i art. 187 § 1 O.p. nie ma charakteru bezwzględnego (por. przykładowo wyrok NSA z dnia 14 lipca 2005 r., sygn. akt FSK 2600/04, niepubl.; wyrok NSA z dnia 15 grudnia 2005 r., sygn. akt I FSK 391/05, niepubl.). Zasada zupełności materiału dowodowego z art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej nie oznacza, iż należy prowadzić postępowanie dowodowe nawet wówczas, gdy całokształt okoliczności ujawnionych w sprawie wystarcza do podjęcia rozstrzygnięcia, a także wówczas, gdy należyta ocena zebranego materiału dowodowego prowadziłaby do nieodmiennej konstatacji, iż innych dowodów poza ujawnionymi nie należy oczekiwać zmiany ustalonego stanu faktycznego (por. wyrok NSA z dnia 14 lipca 2005 r., sygn. akt FSK 2600/04, wyrok NSA z dnia 15 grudnia 2005 r., sygn. akt I FSK 391/05, wyrok WSA w Łodzi z dnia 21 stycznia 2004 r., sygn. akt I SA/Łd 984-986/03, wyrok NSA z dnia 6 lutego 2007 r., sygn. akt I FSK 400/06)". Tym samym samo zgłoszenie wniosków dowodowych nie powoduje automatycznie konieczności ich uwzględnienia i przeprowadzenia. Nakaz taki nie wynika z brzmienia art. 188 Ordynacji podatkowej. Organy podatkowe nie mają obowiązku dopuszczenia każdego dowodu proponowanego przez Stronę, jeżeli dla prawidłowego ustalenia - procesowego odtworzenia stanu faktycznego adekwatne i wystarczające są inne dowody (vide wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 stycznia 2010 r., II FSK 1313/08 i z dnia 5 listopada 2011 r., I FSK 1892/09). W ocenie Sądu nie jest zasadny także zarzut dotyczący naruszenia art. 191 O.p. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 5 grudnia 2008 r. II FSK 1328/07, "Z art. 191 O.p. wynika zasada swobodnej oceny dowodów, która jest podstawową regułą wytyczającą przebieg postępowania dowodowego. Ocena ta należy do organu podatkowego i oznacza, że ten nie jest związany żadnymi regułami dowodowymi, ale wyniki tej oceny musi oprzeć na przekonywujących postawach i dać temu wyraz w uzasadnieniu. Rozpatrzeniu, w ramach oceny z art. 191 O.p., przy tym muszą podlegać poszczególne dowody odrębnie, ale i wszystkie dowody we wzajemnej łączności. Z uwagi na to, że jako dowód może być postrzegany przez organ podatkowy fakt przekonujący o istnieniu określonej okoliczności, postępowanie dowodowe musi stanowić w rzeczywistości logiczny proces myślowy oparty także na wnioskowaniu. Dlatego organ podatkowy nie może czynić na podstawie zgromadzonych faktów wywodów, które będą pozostawać w sprzeczności z zasadami prawidłowego rozumowania. Obowiązkiem organu prowadzącego postępowanie jest wyjaśnienie, dlaczego pewne dowody uznał za wiarygodne, a inne odrzucił." Wobec powyższego należy zauważyć, iż nie zostały również przekroczone zasady swobody oceny dowodów. Każdy z dowodów podlegał bowiem ocenie z osobna i w powiązaniu ze sobą. Z oceny zaś wywiedziono, że przedmiotowe zgłoszenie nie było weryfikowalne jak sugeruje Strona i trudno jest w tej sytuacji przypisać organom celnym błąd jako podstawę do odstąpienia od retrosektywnego rejestrowania długu celnego, o czym stanowi art. 220 ust 2 lit b. WKC. Odnosząc się do klejnego zarzutu Strony podniesionego w skardze dotyczącego, naruszenia art. 187 O.p. co miało istotny wpływ na wynik sprawy poprzez nie wydanie przez organ rozstrzygający postanowienia w przedmiocie oddalenia wniosku dowodowego, należy wskazać, iż brak wydania postanowienia o odmowie przeprowadzenia dowodu, nie miał wpływu na prawidłowość zaskarżonego rozstrzygnięcia. Wskazane uchybienie nie miało skutku w postaci naruszenia prawa do obrony albowiem na postanowienie o odmowie przeprowadzenia dowodu nie przysługuje środek zaskarżenia w postaci zażalenia. Ponadto Dyrektor Izby Celnej w [...], przedstawił w uzasadnieniu ww. decyzji argumentację uzasadniającą odmowę przeprowadzenia dowodów wnioskowanych przez Stronę (vide wyrok WSA w Poznaniu z dnia 04.10.2012r., sygn. akt III S A/Po 19/12). Zdaniem Sądu nie naruszono wymienionych powyżej zasad ani przepisów postępowania powołanych w petitem skargi. W sprawie został zgromadzony obszerny materiał dowodowy, który poddano analizie w kontekście zasadności podnoszonych w postępowaniu instancyjnym zarzutów. Nie dały one jednak podstaw do uznania, iż samochód Strony jest przedmiotem kolekcjonerskim w rozumieniu przepisów celnych, co legło u podstaw wniesienia przez W. G. skargi z dnia 29.05.2013r. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...].04.2013r. Mając na względzie treść art. 151 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji wyroku.