V SA/Wa 1583/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA – Izabella Janson po rozpoznaniu w dniu 25 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] maja 2013 r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania do zwrotu środków Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych postanawia: - wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji; Pismem z dnia 26 czerwca 2013 r. M. (dalej jako skarżący) wniosło skargę do tut. Sądu zwracając się m.in. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] maja 2013 r. znak [...], którą utrzymano w mocy decyzję Prezesa Zarządu PFRON nakazującą skarżącemu zwrot środków Funduszu przekazanych w 2010 r. w łącznej kwocie 96.000,00 zł wraz z naliczonymi odsetkami, które to środki następnie zostały przekazane i wypłacone firmie P. sp. z o.o. (dalej jako P.) oraz odsetek od środków Funduszu wypłaconych K. M. oraz I. M. z przeznaczeniem na podjęcie działalności gospodarczej, rolniczej albo na wniesienie wkładu do spółdzielni socjalnej przez osoby niepełnosprawne. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał m.in., że w wyniku podjęcia uchwały Rady Miasta z dnia [...] grudnia 2012 r. [...] w sprawie budżetu [...] na 2013 rok środki na obsługę urzędu zostały ograniczone w stosunku do roku poprzedniego o kwotę 963.917,00 zł, co w efekcie spowodowało konieczność obniżenia wynagrodzeń pracowników oraz zmniejszenie zatrudnienia o 10 etatów. Wyjaśnił, iż w tej sytuacji wykonanie skażonej decyzji spowoduje dalszą redukcję zatrudnienia w Urzędzie Pracy [...]. Dodatkowo skarżący podniósł, iż w konsekwencji wykonania skarżonej decyzji będzie zmuszony zażądać od P. zwrotu kwoty 96.000,00 zł wraz z odsetkami, co doprowadzić może jego zdaniem do likwidacji miejsc pracy osób niepełnosprawnych zatrudnionych w tej firmie. Wyjaśnił, iż z uwagi na załamanie się rynku wschodniego oraz postępujący kryzys gospodarczy widoczne jest pogorszenie kondycji finansowej P. (pismo z 18 września 2012 r., bilanse finansowe firmy z lat 2009-2011 – w aktach sprawy). Podkreślił jednocześnie, iż firma ta znana jest z szeregu działań z zakresu odpowiedzialności biznesu. Do wniosku dołączono m.in. sprawozdania z wykonania planu wydatków budżetowych Urzędu Pracy [...] za 2012 i pierwszą połowę 2013 roku, oraz pismo dot. stanu zatrudnienia w firmie P. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 tekst jednolity z późn. zm. – dalej p.p.s.a.), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, jak stanowi art. 61 § 3 tej ustawy, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wydając orzeczenie w omawianym przedmiocie Sąd powinien swoje rozstrzygnięcie oprzeć zarówno o ocenę wniosku skarżącego, jak i materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy, w aspekcie wystąpienia bądź też nie wystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Jednakże wykazanie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej (por. np. post. NSA: z dnia 22 listopada 2004 r., sygn. akt FZ 474/04; z dnia 6 listopada 2009 r., sygn. akt II OZ 975/09; z dnia 25 sierpnia 2011 r., sygn. akt II OZ 692/11; z dnia 8 kwietnia 2012 r., sygn. akt II GZ 132/12; z dnia 31 lipca 2013 r. sygn. akt II OSK 1651/13 dostępne na stronie internetowej orzeczenia.nsa.gov.pl). Zgodnie z poglądami doktryny i orzecznictwa przy rozpoznawaniu przesłanki niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody należy przyjąć, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04 dostępne na stronie internetowej orzeczenia.nsa.gov.pl) Trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 maja 2010 r., sygn. akt II FSK 182/10 niepubl.) Oceniając wniosek strony, przy uwzględnieniu podniesionych w nim okoliczności, należało uznać, iż skarżący uprawdopodobnił, że wykonanie zaskarżonej decyzji na obecnym etapie postępowania, może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W ocenie Sądu zwrot na rzecz PFRON przekazanych urzędowi środków wraz z należnymi odsetkami może znacząco utrudnić realizację zadań skarżącego wynikających z ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. - o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2013 r. poz. 674 tekst jednolity z późn. zm.) oraz z ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. – o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. z 2011 r. Nr 127, poz. 721 tekst jednolity z późn. zm.) m.in. poprzez ograniczenie puli środków przeznaczonych na finansowanie usług i instrumentów rynku pracy jak również z uwagi na prawdopodobną dalszą redukcję zatrudnienia w urzędzie. Tym samym ewentualne wykonanie zaskarżonej decyzji doprowadzić może do wyrządzenia znacznej szkody o charakterze finansowym w funkcjonowaniu urzędu, a przez to wpływać pośrednio na sytuację majątkową podmiotów korzystających z różnych form wsparcia i aktywizacji zawodowej oferowanych przez urząd. Sąd wziął pod uwagę wysokość podlegającego zwrotowi świadczenia – zgodnie z treścią upomnieniem nr [...] (w aktach sprawy) kwota główna wraz z odsetkami obliczonymi na dzień 7 czerwca 2013 r. wynosi 133.514,89 zł, jak również okoliczność, iż środki na bieżącą obsługę urzędu, pochodzące z budżetu [...], zostały ograniczone w roku 2013 w stosunku do roku 2012 o kwotę 963.917 zł. Jak słusznie wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu do postanowienia z dnia 20 grudnia 2012 r. wydanego w sprawie o sygn. akt II OZ 1131/12 (dostępne na stronie internetowej orzeczenia.nsa.gov.pl): "zasadność udzielenia ochrony tymczasowej należy rozpatrywać nie tylko w kontekście interesu strony, ale również w zakresie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków osobom trzecim". Należy zauważyć, iż materiał dowodowy zebrany w sprawie daje również podstawy do twierdzenia, iż wykonanie skarżonej decyzji i w konsekwencji dochodzenie przez skarżącego zwrotu kwoty 96.000 zł wraz z należnymi odsetkami od firmy P., spowoduje znaczną szkodę po stronie spółki. Znajdujące się w aktach sprawy rachunki zysków i strat jak również korespondencja firmy z urzędem wskazują, iż pomimo złej sytuacji finansowej P. stara się utrzymać na rynku i tworzyć nowe miejsca pracy dla osób niepełnosprawnych. Podkreślenia wymaga fakt, iż połowę pracowników tej firmy, zgodnie z oświadczeniem znajdującym się w aktach, stanowią właśnie osoby niepełnosprawne. Obowiązek zwrotu kwoty przekazanego spółce świadczenia, które przeznaczone było właśnie na wyposażenie stanowisk pracy osób niepełnosprawnych niewątpliwie spowoduje konieczność redukcji zatrudnienia w P., a być może również likwidację spółki. Mając na uwadze przedstawione powyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a, postanowił jak w sentencji.