V SA/Wa 1663/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Tomasz Zawiślak (spr.), Sędzia WSA - Beata Krajewska, Sędzia WSA - Andrzej Kania, Protokolant specjalista - Izabela Wrembel, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 grudnia 2014 r. sprawy ze skargi F. Sp. z o.o. z siedzibą w S. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności dla grup producentów rolnych oddala skargę. Przedmiotem skargi F. Sp. z o.o. w S. (dalej: skarżąca, grupa lub spółka) jest decyzja Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej: Prezes ARiMR, organ odwoławczy lub II instancji) z [...] listopada 2014r., nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] (dalej: Dyrektor ARiMR lub organ I instancji) z [...] lutego 2014r., [...] odmawiającą przyznania płatności dla grup producentów rolnych. Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym. Decyzją Marszałka Województwa [....] z [...] września 2010 r. skarżącą została wpisana do rejestru grup producentów rolnych prowadzonego przez tego Marszałka. Następnie decyzją z [...] listopada 2010r. Dyrektor ARiMR przyznał grupie pomoc finansową w ramach działania "Grupy producentów rolnych" w okresie od dnia 1 września 2010r. do 31 sierpnia 2015r. Wnioskiem z [...] września 2012 r. (data stempla pocztowego) skarżąca wystąpiła do Dyrektora ARiMR o przyznanie płatności w ramach działania "Grupy producentów rolnych" objętej Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007 – 2013 r. Pismem z [...] października 2012 r. organ administracji, działając na podstawie art. 64 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267, ze zm.; dalej: "k.p.a.") wezwał skarżącą do usunięcia braków formalnych wniosku – w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Z uwagi na niepełne uzupełnienie braków wskazanych w wezwaniu Dyrektor ARiMR postanowieniem z [...] grudnia 2012 r., nr [...], sprostowanym postanowieniem z [...] grudnia 2012r. odmówił skarżącej wszczęcia postępowania w sprawie przyznania wnioskowanych płatności w ramach działania "Grupy producentów rolnych". W uzasadnieniu postanowienia wyjaśniono, iż skarżąca uzupełniła braki formalne wniosku w dniu [...] października 2012r., tj. po wyznaczonym terminie, który upłynął w dniu [...] października 2012r. Dlatego też Dyrektor ARiMR dzień [...] października 2012 r. przyjął jako termin złożenia kompletnego wniosku o płatność w ramach działania "Grupy producentów rolnych". Dalej organ wyjaśnił, iż zgodnie z § 6 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 20 kwietnia 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Grupy producentów rolnych" objętej Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007 – 2013 (Dz. U. Nr 81, poz. 550, ze zm., dalej: rozporządzenie) pomoc wypłacana w formie rocznych płatności obejmuje okresy 12 miesięcy prowadzenia działalności przez grupę, liczone od dnia wydania decyzji o wpisie grupy do rejestru. Zgodnie natomiast z § 6 ust. 2 rozporządzenia wniosek o płatność składa się do oddziału regionalnego Agencji właściwego ze względu na siedzibę grupy w terminie 30 dni od dnia upływu okresu, o którym mowa w ust. 1, który dla Grupy upłynął w dniu 1 października 2012 r. Mając na uwadze, iż określony w rozporządzeniu termin do złożenia wniosku o przyznanie płatności jest terminem prawa materialnego, skutkujący wygaśnięciem praw lub obowiązków o charakterze materialnym, organ przyjął, iż skarżąca składając kompletny wniosek o przyznanie płatności w dniu [...] października 2012 r. złożyła go po terminie określonym w § 6 ust. 2 rozporządzenia, co z kolei w oparciu o art. 61a k.p.a. skutkowało odmową wszczęcia postępowania w sprawie wniosku o płatność. W wyniku rozpoznania sprawy na skutek złożonego zażalenia Prezes ARiMR postanowieniem z [...] stycznia 2013 r. Nr [...] utrzymał w mocy postanowienie Dyrektora ARiMR z [...] grudnia 2012 r. Organ odwoławczy w całości podtrzymał argumentację organu I instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyniku rozpoznania skargi grupy wyrokiem z 4 września 2013r., sygn. akt V SA/Wa 947/13 m.in. uchylił zaskarżone postanowienie Prezesa ARiMR oraz poprzedzające je postanowienie Dyrektora Zachodniopomorskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] z [...] grudnia 2012 r. W uzasadnieniu sąd stanął na stanowisku, że organ prawidłowo wezwał spółkę do usunięcia braków formalnych wniosku o płatność w trybie art. 64 § 2 k.p.a. Dyrektor ARiMR wymienił w wezwaniu dostrzeżone braki formalne i w sposób dostatecznie jasny pouczył stronę o sposobie i terminie ich uzupełnienia. Zasadnie wywiódł ponadto w uzasadnieniu postanowienia z [...] grudnia 2012 r., iż treść omawianego przepisu nakazująca pozostawienie podania bez rozpoznania odnosi się jedynie do sytuacji, w której strona w ogóle nie uzupełni braku formalnego uniemożliwiającego nadanie podaniu właściwego biegu, nie zaś sytuacji, gdy brak zostaje uzupełniony jednak z naruszeniem wskazanego terminu, skoro takiego rygoru ww. przepis nie przewiduje. W ocenie sądu, z uwagi na procesowy charakter terminu do złożenia wniosku o płatność (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 22 listopada 2012 r., sygn. akt II GSK 1728/11; orzeczenia.nsa.gov.pl) uzasadnione było podjęcie przez organ czynności zmierzających do załatwienia sprawy. Skoro organ był w posiadaniu podania, które nadawało się do załatwienia wskutek wtórnego uzupełnienia jego braków, to powinno ono zostać rozpatrzone merytorycznie. Ostatecznie sąd stanął na stanowisku, że organ powinien, pomimo spóźnionego uzupełnienia braków, rozpatrzyć wniosek spółki i wydać w tym przedmiocie decyzję, traktując datę [...] października 2012 r. jako datę wpływu przedmiotowego wniosku. Rozpoznając sprawę ponownie Dyrektor ARiMR decyzją z [...] lutego 2014r. odmówił przyznania środków z tytułu pomocy finansowej w ramach działania "Grupy producentów rolnych" objętej Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 za okres od 1 września 2011r. do 31 sierpnia 2012r. W uzasadnieniu organ I instancji przyjął odpowiedź skarżącej z [...] października 2012 r., jako termin złożenia kompletnego wniosku o płatność w ramach działania "Grupy producentów rolnych". Zauważył, że usunięcie braków formalnych nastąpiło z uchybieniem terminu 7 dniowego zakreślonego w pouczeniu wezwania z [...] października 2012 r., a strona wraz z usunięciem braków formalnych nie złożyła wniosku o przywrócenie terminu do usunięcie tych braków. Dlatego też data [...] października 2012r. została uznana za datę złożenia kompletnego wniosku. Organ I instancji podkreślił zatem, że wniosek został złożony z uchybieniem terminu, który w przypadku skarżącej upływał z dniem [...] października 2012 r. Dlatego też biorąc pod uwagę, iż złożenie wniosku nastąpiło poza terminem zakreślonym § 6 ust. 2 rozporządzenia orzekł o odmowie przyznania środków. Rozpoznając sprawę na skutek złożonego odwołania Prezes ARiMR decyzją z [...] kwietnia 2014r. utrzymał w mocy decyzję Dyrektora ARiMR z [...] lutego 2014r. Organ w całości podtrzymał argumentację organu I instancji i dodatkowo wskazał, że zaskarżona decyzja w całości uwzględniła ocenę prawną wyrażoną w wyroku z [....] września 2013r. Organ odwoławczy zauważyć, że uprawnienie grupy do otrzymania pomocy finansowej na wspieranie grup producentów rolnych zostało przyznane decyzją Dyrektora ARiMR z [...] listopada 2010 r. Decyzją tą przyznano stronie pomoc finansową w okresie od dnia 1 września 2010 r. do dnia 31 sierpnia 2015 r. Realizacją uprawnień z tytułu przyznanej pomocy są środki finansowe wypłacane w formie corocznych płatności, o których mowa w § 6 ust. 1 rozporządzenia. Kolejne 12 miesięcy prowadzenia działalności dla skarżącej grupy dotyczyło okresu od dnia 1 września 2011 r. do dnia 31 sierpnia 2012 r. Zatem, zdaniem organu odwoławczego, 30-dniowy termin na złożenie wniosku wraz z załącznikami o wypłatę środków w formie rocznej płatności będzie kończył się dla strony w dniu 30 września 2012 r. Prezes ARiMR zauważył, że grupa uzupełniła braki wniosku z [...] września 2012r., po wyznaczony terminie, tj. w dniu [...] października 2012 r. Dlatego też organ I instancji, w jego ocenie, zasadnie za datę złożenia wniosku przyjął datę złożenia poprawnego i kompletnego wniosku, tj. [...] października 2012 r. i zasadnie rozstrzygnął przedmiotową sprawę wydając decyzję o odmowie przyznania grupie środków z tytułu pomocy finansowej w ramach działania "Grupy producentów rolnych", za drugi rok korzystania z pomocy. Pismem z [...] czerwca 2014 spółka złożyła skargę na decyzję Prezesa ARiMR z [...] kwietnia 2014r. wnosząc o jej uchylenie i uchylenie decyzji organu I Instancji oraz zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania sądowego. Zaskarżonej decyzji zarzuciła rażące naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy, a to:  - art. 7, art. 77, oraz art. 80 k.p.a., tj. naruszenie naczelnej zasady postępowania administracyjnego prawdy obiektywnej oraz obowiązku wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego; - art. 8 k.p.a., tj. naruszenie naczelnej zasady postępowania administracyjnego pogłębiania zaufania do organów Państwa; - art. 9 k.p.a., tj. naruszenie naczelnej zasady postępowania administracyjnego obowiązku organów należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego; - art. 107 § 1 i 3 k.p.a. poprzez wydanie decyzji nie zawierającej należytego uzasadnienia faktycznego i prawnego. Ponadto zarzuciła przedmiotowej decyzji błąd w ustaleniach faktycznych, przyjętych za podstawę decyzji, mający wpływ na jej treść, polegający na przyjęciu, że złożenie wniosku przez spółkę nastąpiło po terminie zakreślonym w przepisie § 6 ust. 2 rozporządzenia, podczas gdy wniosek został złożony w przepisanym terminie tj. [...] września 2012 r. W odpowiedzi na skargę Prezes ARiMR wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.) sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem. W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżone orzeczenie odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jego wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi wyeliminowanie tego rozstrzygnięcia z obrotu prawnego (ewentualnie stwierdzenia jego wydania z naruszeniem prawa, patrz art.145 § 1 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd nie jest związany zarzutami skargi. Dokonując oceny zaskarżonej decyzji, w granicach kompetencji przysługujących na podstawie ww. ustaw sądowi administracyjnemu, sąd stwierdził, że decyzja nie narusza prawa w stopniu, który uzasadniałby jej uchylenie, a zarzuty skargi są nieuzasadnione. Należy przypomnieć, że sprawa przyznania [....] środków z tytułu pomocy finansowej w ramach działania "Grupy producentów rolnych" objętej Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 za okres 1 września 2011r. do 31 sierpnia 2012r. była już przedmiotem oceny Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który wyrokiem z 4 września 2012 r., sygn. akt V SA/Wa 947/13 uchylił postanowienie Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z [...] stycznia 2013r. oraz poprzedzające jej postanowienie Dyrektora [....] Oddziału Regionalnego ARiMR w [....] z [...] grudnia 2012r. odmawiające stronie wszczęcia postępowania w sprawie przyznania środków z tytułu pomocy finansowej w ramach tego działania. Stosownie do art. 153 p.p.s.a. ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia. Dlatego sąd rozpoznający sprawę obecnie, w pierwszej kolejności zobowiązany był sprawdzić, czy organy orzekające w sprawie wykonały wskazania zawarte w ww. wyroku WSA. Należy bowiem podkreślić, że ocena prawna wyrażona w orzeczeniu sądu wiąże w sprawie zarówno organ, którego działanie lub bezczynność była przedmiotem zaskarżenia, jak i sąd ponownie kontrolujący to orzeczenie. Oznacza to, że orzeczenie sądu administracyjnego wywiera skutki wykraczające poza zakres postępowania sądowoadministracyjnego, a jego oddziaływaniem objęte jest także przyszłe postępowanie administracyjne w sprawie. Ocena prawna wynika z uzasadnienia wyroku sądu i dotyczy wykładni przepisów prawnych i sposobu ich zastosowania w konkretnym przypadku, w związku z rozpoznawaną sprawą. W uzasadnieniu wyroku WSA wskazał przede wszystkim, że organ prawidłowo wezwał spółkę do usunięcia braków formalnych wniosku o płatność w trybie art. 64 § 2 k.p.a. i w sposób dostatecznie jasny pouczył stronę o sposobie i terminie ich uzupełnienia. Zasadnie także wywiódł w uzasadnieniu postanowienia z [...] grudnia 2012 r., iż treść omawianego przepisu nakazująca pozostawienie podania bez rozpoznania odnosi się jedynie do sytuacji, w której strona w ogóle nie uzupełni braku formalnego uniemożliwiającego nadanie podaniu właściwego biegu, nie zaś sytuacji, gdy brak zostaje uzupełniony jednak z naruszeniem wskazanego terminu, skoro takiego rygoru ww. przepis nie przewiduje. Ponadto sąd wyjaśnił, że termin do złożenia wniosku ma charakter procesowy i dlatego też uzasadnione było podjęcie przez organ czynności zmierzających do załatwienia sprawy w formie decyzji. Dodatkowo sąd jednoznacznie wskazał, że data [...] października 2012r. jest datą wpływu wniosku o przyznanie płatności w ramach działania "Grupy producentów rolnych". Sąd w składzie orzekającym obecnie stwierdził, że powyższe wskazania zostały wykonane. W sprawie wszechstronnie oceniono zebrany materiał dowodowy, którego ocena znalazła wyraz w zaskarżonej decyzji. Należy wyjaśnić, iż szczegółowe warunki i tryb przyznawania pomocy, o którą wnioskowała spółka reguluje rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 20 kwietnia 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Grupy producentów rolnych" objętej Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013. Zgodnie z § 6 ust. 1 rozporządzenia pomoc wypłacana w formie rocznych płatności obejmuje okresy 12 miesięcy prowadzenia działalności przez grupę, liczone od dnia wydania decyzji o wpisie grupy do rejestru. W myśl natomiast § 6 ust. 2 rozporządzenia wniosek o płatność składa się do oddziału regionalnego Agencji właściwego ze względu na siedzibę grupy w terminie 30 dni od dnia upływu okresu, o którym mowa w ust. 1. Trzeba podkreślić, co nie jest kwestionowane, że skarżąca została wpisana do rejestru grup producentów rolnych, prowadzonego przez Marszałka Województwa [....] na podstawie decyzji tegoż Marszałka z [...] września 2010r. Natomiast uprawnienie spółki do otrzymania pomocy finansowej na wspieranie grup producentów rolnych zostało przyznane decyzją Dyrektora ARiMR z [...] listopada 2010r. Decyzją tą przyznano grupie pomoc finansową w okresie od dnia 1 września 2010 r. do dnia 31 sierpnia 2015 r. Dokonując dalszej analizy § 6 ust. 1 rozporządzenia należy zauważyć, że przepis ten wskazuje, że pomoc wypłacana w formie rocznych płatności obejmuje okresy 12 miesięcy prowadzenia działalności przez grupę. Zatem w przypadku skarżącej okres kolejnych 12 miesięcy prowadzenia działalności obejmuje okres od 1 września 2011r. do 31 sierpnia 2012r. Z kolei wniosek o płatność należy złożyć w terminie 30 dni od dnia upływu okresu 12 miesięcy prowadzenia działalności przez grupę, liczonego od dnia wydania decyzji o wpisie grupy do rejestru. Zgodnie z tym, co zostało wskazane wyżej grupa została wpisana [...] września 2010r., zatem termin do złożenia wniosku o płatność upływał z dniem [...] października 2012r. W tym miejscu, Sąd nie podziela stanowiska organu odwoławczego, który w zaskarżonej decyzji wskazał na datę 30 września 2012r. jako dzień do którego należało złożyć wniosek o płatność. Stanowisko organu w tym zakresie bowiem nie uwzględnia obowiązku stosowania k.p.a. Zgodnie z treści art. 57 § 3 k.p.a., który ma zastosowanie w sprawie, terminy określone w miesiącach kończą się z upływem tego dnia w ostatnim miesiącu, który odpowiada początkowemu dniowi terminu, a gdyby takiego dnia nie było - w ostatnim dniu tego miesiąca. Decyzja o wpisie spółki do rejestru została wydana została [...] września 2010 r. zatem termin, w którym należało złożyć kolejny wniosek o płatność upłynął [....] października 2012r. Powyższe jest zgodnie z orzecznictwem sądowoadministracyjnym w tym zakresie (por. wyroki: NSA z 15 października 2012r., sygn. akt II GSK 184/11, WSA w Warszawie z 28 stycznia 2013r., sygn. akt V SA/Wa 250/12, i 20 marca 2013r., sygn. akt V SA/Wa 2587/12 wszystkie orzeczenia dostępne na stronie orzeczenia.nsa.gov.pl). Stanowisko organu odwoławczego mimo, że nieprawidłowe, to jednak nie ma żadnego wpływu na wynik sprawy. Należy zauważyć, że spółka pierwotny wniosek o płatność złożyła [...] września 2012r., jednakże był on niekompletny i wymagał uzupełnień. Sąd w wyroku z 4 września 2013r. już przesądził, iż wezwanie organu z [...] października 2012r. było zasadne i co najważniejsze zawierało prawidłowe pouczenie. Skarżąca to wezwanie otrzymała [...] października 2012r. Zatem braki formalne wniosku winna uzupełnić do [...] października 2012r. Natomiast uzupełniła je dopiero [...] października 2012r., a zatem po wyznaczonym 7 dniowym terminie. W tym miejscu trzeba wprost wskazać, że sąd w wyroku z [....] września 2013r. jasno wskazał, że data [...] października 2012r. była datą wpływu wniosku o przyznanie płatności w ramach działania "Grupy producentów rolnych". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w tym wyroku z 4 września 2013r. dokonał wykładni przepisów i uchylając postanowienia organów obydwu instancji udzielił jasnych wytycznych dla tego organu. Wskazana w tym wyroku ocena prawna i wytyczne nie były kwestionowane przez skarżącą złożoną skargą kasacyjną, zatem na mocy art. 170 i 153 p.p.s.a. wiążą zarówno organ jak i obecnie sąd kontrolujący zaskarżoną decyzję. Dlatego też bezzasadny jest zarzut strony wskazujący na datę [...] września 2012r. jako datę złożenia wniosku o płatność. W wyroku z 4 września 2013r. zasadnie również wskazano, że uchybienie 7 dniowemu terminowi, jaki przewiduje art. 64 k.p.a. na uzupełnienie podania (wniosku) nie upoważnia organu do pozostawienia pisma bez rozpoznania, w przypadku gdy strona uzupełni braki formalne przed wydaniem pisma informującego o pozostawieniu podania bez rozpoznania. W takim wypadku za termin wniesienia podania przyjmuje się termin wniesienia pisma uzupełniającego braki i tę datę należy przyjąć za datę złożenia podania. Mając zatem powyższe na względzie trzeba jednoznacznie wskazać, że grupa złożyła wniosek o płatność po upływie terminu na jego złożenie, tj. [...] października 2012r. i tym samym utraciła uprawnienie do ubiegania się o płatność za drugi rok działalności. Warunkiem bowiem otrzymania płatności, oprócz innych wskazanych w rozporządzeniu, jest również złożenie tego wniosku we wskazanym w § 6 rozporządzenia terminie. Dlatego też decyzje organów obydwu instancji dotyczące odnowy przyznania wnioskowanej pomocy były zasadne. Spółka w skardze w żaden sposób nie kwestionuje poczynionych ustaleń, jedynie podnosi zarzuty naruszenia określonych przepisów prawa, jednakże w żaden sposób nie wiąże ich z konkretnym stanem faktycznym. Grupa zupełnie pomija, że oprócz wersji elektronicznej wniosku (uzupełniła w wyznaczonym terminie), zobowiązana była również do uzupełniania o inne wskazane w wezwaniu dokumenty. Zatem uzupełnienie wniosku, po wyznaczonym do tego terminie, spowodowało konieczność wydania rozstrzygnięcia odmawiającego przyznania pomocy. Należy także zauważyć, jak słusznie podkreślił organ odwoławczy w zaskarżonej decyzji, że postępowanie w sprawie przyznania płatności, regulowane jest ustawą z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz.U. z 2013 r. poz. 173; dalej: ustawa o wspieraniu rozwoju). Stosownie do art. 21 ustawy o wspieraniu rozwoju, z zastrzeżeniem zasad i warunków określonych w przepisach rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 do postępowań w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnej stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej (ust. 1). W ust. 2 ustalono, że w postępowaniu w sprawie dotyczącej przyznania pomocy organ, przed którym toczy się postępowanie: 1) stoi na straży praworządności; 2) jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy; 3) udziela stronom, na ich żądanie, niezbędnych pouczeń co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania; 4) zapewnia stronom, na ich żądanie, czynny udział w każdym stadium postępowania; przepisu art. 81 Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się. W ust. 3 ustalona została zasada, iż strony oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniu, o którym mowa w ust. 2, są obowiązane przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek; ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. Mając zatem na uwadze cytowane przepisy należy zauważyć, że w przedmiotowym postępowaniu powołane w skardze przepisy k.p.a., a w szczególności art. 7, 77, 80 oraz 9 k.p.a. stosuje się z modyfikacjami wynikającymi z art. 21 ustawy o wspieraniu rozwoju. Niezależnie jednak od tego, czy te zasady byłyby stosowane wprost, czy też z modyfikacjami, to organ tych przepisów nie naruszył. Słusznie organ odwoławczy wyjaśnił, że nie ma on obowiązku aktywnego poszukiwania dowodu, gdyż to na stronie ciąży obowiązek przedstawiania dowodów oraz dawania wyjaśnień, co do okoliczności sprawy. Co również istotne spółka, oprócz podniesienia tego zarzutu nie wskazuje w jakim kierunku organ miałby poszukiwać dowodu. Dlatego też zarzut naruszenia art. 7 i 77 k.p.a. w powiązaniu z art. 21 ust. 2 pkt 1 i 2 oraz ust. 3 ustawy o wspieraniu rozwoju jest bezzasadny. Sąd stwierdza, że na podstawie zebranego materiału dowodowego organy w sposób prawidłowy ustaliły stan faktyczny, który to stan faktyczny stał się podstawą do wydania zaskarżonej decyzji. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji także spełnia wymagania k.p.a. Decyzja organu odwoławczego została wydana na podstawie powszechnie obowiązujących przepisów prawa i co warto podkreślić wskazanych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Samo nie uwzględnienie żądania skarżącej, w wypadku prawidłowości podjętego rozstrzygnięcia, w żaden sposób nie może stanowić podstawy do czynienia zarzutu naruszenia zasady pogłębiania zaufania do organów państwa. Na zakończenie Sąd także wyjaśnia, że organ nie mógł naruszyć art. 9 k.p.a., gdyż przepis ten został zmodyfikowany art. 21 ust. 2 pkt 3 ustawy o wspieraniu rozwoju. Z akt administracyjnych nie wynika aby strona wystąpiła z żądaniem przekazania określonych informacji. Naruszenie tej zasady przejawia się w: a) odmowie udzielenia informacji stronie, bądź b) nienależycie udzielonej informacji, przez udzielenie informacji niejasnej lub błędnej lub udzielenie informacji niewyczerpującej, tj. takiej, która pomija okoliczności faktyczne lub prawne, które mają znaczenie dla załatwienia sprawy. Skutki prawne udzielenie nieprawidłowej informacji nie powinny obciążać strony, dlatego też aby mogła powoływać się na wadliwe działania powinna zadbać o to, aby organ udzielił informacji w formie pisemnej. W przedmiotowej zaś sprawie skarżąca o udzielenie takich informacji się nie zwracała. Z uwagi na brak po stronie orzekających w sprawie organów administracyjnych naruszeń prawa materialnego lub przepisów postępowania, skutkujących koniecznością wyeliminowania zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego, skargę, na podstawie art. 151 p.p.s.a., należało oddalić.