V SA/Wa 1766/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Beata Blankiewicz-Wóltańska, Sędzia WSA - Dorota Mydłowska (spr.), Sędzia NSA - Piotr Piszczek, Protokolant st. specjalista - Małgorzata Broniarek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 września 2013r. sprawy ze skargi A. Sp. z o.o. w W. na informację Narodowego Centrum Badań i Rozwoju z dnia [...] lutego 2013r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu; oddala skargę W dniu 21 maja 2012 r. skarżąca A. Sp. z o.o. z siedzibą w W. złożyła do Narodowego Centrum Badań i Rozwoju (dalej: NCBiR) wniosek o dofinansowanie realizacji projektu pod tytułem "Międzynarodowy model referencyjny miasta – nowy standard zarządzania dedykowany miastom". w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 1. Oś priorytetowa: Badania i rozwój nowoczesnej technologii, Działanie 1.4: Wsparcie projektów celowych. Powyższy wniosek został następnie poprawiony przez skarżącą pod względem formalnym, zgodnie z wezwaniem z dnia 21 czerwca 2012 r., oraz skierowany do oceny merytorycznej, jako spełniający kryteria formalne. W informacjach o projekcie (cel i streszczenie projektu – rubryka III wniosku) wskazano, iż jego celem jest zebranie danych o realizowanych procesach organizacyjnych miast (urzędów i ich jednostek organizacyjnych) na podstawie realizowanych zadań określonych przepisami prawa, a także konsolidacja i standaryzacja procesów organizacyjnych w międzynarodowym modelu referencyjnym miasta, jak również rozwój, udostępnianie i promowanie rozwiązań opracowanych w oparciu o międzynarodowy model referencyjny miasta. Projekt stanowi bezpośrednią odpowiedź na zapotrzebowanie i sytuację rynkową, która umożliwi wytworzenie produktu istotnego dla całego sektora administracji publicznej. Międzynarodowe modele referencyjne miasta umożliwią wnioskodawcy uzyskanie przewagi konkurencyjnej na skalę krajową i międzynarodową. Po przeprowadzeniu oceny merytorycznej przez NCBiR, pismem z dnia [...] października 2012 r. o numerze [...], poinformowało skarżącą, że jej wniosek został umieszczony na Liście projektów nierekomendowanych do wsparcia ze względu niespełnienie wymaganych kryteriów. Wyjaśniono przy tym, iż projekt nie spełnił kryterium merytorycznego dostępu nr 10 "Wydatki są uzasadnione, racjonalne i adekwatne do zakresu i celów projektu" oraz uzyskał 78,66 pkt. Wskazano jednocześnie, iż uzasadnienie przedmiotowej oceny znajduje się w załączonych do pisma kartach oceny merytorycznej. W odniesieniu do spełnienia ww. kryterium Ekspert nr 1 wskazał, projekt jest ściśle powiązany tematycznie z projektem realizowanym wcześniej z tym samym podwykonawcą, który został wskazany we wniosku, tj. U. Zaznaczył też, że wskazane przez Wnioskodawcę wydatki co do natury są bezpośrednio związane z realizacją planowanych działań, jednakże ich wysokość nie wydaje się być dostosowana do zakresu tych działań, ani współmierna do planowanych rezultatów. Zawyżone wydają się być m.in. pozycje dot. części badawczej, w szczególności zatrudnienie i koszty wynagrodzeń wraz z pochodnymi osób zatrudnionych przy prowadzeniu badań przemysłowych, a także przewidywane koszty usług badawczych, wiedzy technicznej oraz usług doradczych. Zdaniem Eksperta dokładniejszego uzasadnienia wymagałoby np. zatrudnienie w projekcie 20 konsultantów przez cały okres realizacji ze stałym wynagrodzeniem 10 000 zł/os./m-c, niezależnie od intensywności prac w poszczególnych zadaniach, aktualnych realiów rynkowych, a także faktu, że część działań w projekcie realizowanych będzie w ramach ekspertyz. Ekspert nr 2 także uznał, że kryterium nr 10 nie zostało spełnione. W jego ocenie nie wszystkie wydatki można uznać za należycie uzasadnione oraz wielkościowo racjonalne. Wnioskodawca planuje, zgodnie z punktem C.1.4 podpunkt b zakupić aparaturę naukowo-badawczą, jednakże nie wykazuje dla części wydatków zasadności zakupu określonej ilości sprzętu, bądź wskazanej ceny. Ekspert wymienił tu wydatki na zakup: serwerów, zestawów komputerowych, centrum druku sieciowego, urządzeń sieciowych, rzutników, modułów – zewnętrzny mechanizm partycjonowania i oprogramowania. Podsumowując Ekspert nr 2 wskazał, iż za niemożliwe do oceny bądź zbędne z punktu widzenia wymagań projektowych należało uznać wydatki na łączną kwotę 2.805.680,00 zł. Ekspert nr 3 uznał natomiast, iż kryterium nr 10 zostało przez Wnioskodawcę spełnione. W uzasadnieniu tej oceny wskazał natomiast, że projekt jest logiczną konsekwencją poprzednich projektów realizowanych wspólnie z U., chociaż zawarto w nim nowe elementy. Jednocześnie ekspert ten stwierdził, że "trochę niepokojącą rzeczą jest może pewne zachodzenie na siebie bieżącego i poprzednio realizowanych tematów, choć bym tego nie demonizował". Na powyższą informację skarżąca złożyła protest, w którym podniosła zarzuty naruszenia przez ekspertów zasad określonych w: - § 7 ust. 2 pkt 5, 6 i 7 "Regulaminu przeprowadzania konkursu w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka Priorytet 1: Badania i rozwój nowoczesnych technologii, Działanie 1.4: Wsparcie projektów celowych" (dalej: Regulamin konkursu), w związku z załącznikiem nr 2 do Regulaminu konkursu – poprzez nieuwzględnienie opisu kryterium nr 10, zawartego w "Przewodniku po kryteriach wyboru finansowanych operacji w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007-2013 (dalej: Przewodnik po kryteriach) oraz informacji zawartych we wniosku o dofinansowanie, co skutkowało nieprawidłową oceną merytoryczną wniosku; - § 7 ust. 2 pkt 5, 6 i 7 Regulaminu konkursu w związku z załącznikiem nr 2 do Regulaminu konkursu, wskutek błędnego przyjęcia, że wydatki projektu mają inny niż w rzeczywistości poziom; - § 7 ust. 2 pkt 11 Regulaminu konkursu – poprzez jego niezastosowanie, mimo że eksperci znacząco różnili się w dokonanych ocenach i uzasadnieniach. Pismem z dnia [...] lutego 2013 r. o numerze [...], NCBiR poinformowało skarżącą, iż jej protest nie został uwzględniony. Wskazano przy tym, iż w celu dokonania rzetelnego i bezstronnego rozstrzygnięcia podniesionych zarzutów, powołany został Zespół do spraw rozpatrywania protestów, którego opinia stanowiła podstawę rozstrzygnięcia protestu. W uzasadnieniu organ ustosunkował się do zarzutów podniesionych w zakresie kryterium merytorycznego dostępu nr 10. Wskazano, iż NCBiR przychyliło się do opinii Zespołu do spraw rozpatrywania protestów, który uznał kwestionowane kryterium za niespełnione. Ocena tego kryterium pozostaje zatem negatywna. NCBiR przedstawiło obszernie zastrzeżenia oraz zakwestionowane pozycje wydatków. Wskazało ponadto, iż wniosek nie został starannie opracowany, dokumentacja w wielu punktach nie jest precyzyjna, występują liczne błędy i nieścisłości, które utrudniają analizę. Zdaniem NCBiR wnioskodawca nie zadbał o wyczerpujące uzasadnienia nie tylko dla poszczególnych pozycji kosztów ale także dla szeroko pojętego kontekstu merytorycznego projektu. Spowodowało to utrzymanie pierwotnej oceny oraz zachowanie dotychczasowej punktacji 78,66 punktów. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Spółka wniosła o stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez instytucję pośredniczącą oraz o zasądzenie kosztów postępowania. Skarżąca zarzuciła organowi: - naruszenie przepisów art. 26 ust. 4 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (tekst jednolity Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712 ze zm., dalej: u.z.p.p.r.), poprzez naruszenie zasady równego dostępu do pomocy w ramach programu oraz niezapewnienie przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie kryterium merytorycznego dostępu nr 10; - naruszenie prawa poprzez nierzetelną, subiektywną i selektywną ocenę projektu. W uzasadnieniu skargi skarżąca zwróciła uwagę na lakoniczność przedstawionych przez Instytucję Oceniającą wyjaśnień i motywów, którymi kierowała się dokonując niezaliczenia poszczególnych wydatków kwalifikowanych jako uzasadnione, racjonalne i konieczne. Zespół do spraw rozpatrywania protestów w żaden sposób nie odniósł się do bardzo obszernej argumentacji wskazanej przez skarżącą w proteście. Zespół ten nie zrozumiał istoty projektu i nie powinien w tym składzie dokonywać jego oceny. Następnie skarżąca stwierdziła, że całkowicie niezasadnie dokonano porównań w zakresie ocenianego projektu i projektu U. w O. Nie są to bowiem projekty ze sobą powiązane ani merytorycznie ani formalnie i nie są przedmiotem wspólnej realizacji. W zakresie problematyki wynagrodzeń, skarżąca wskazała, że zgodnie z §7 rozdział II punkt 12 Regulaminu przeprowadzania konkursu w ramach POIG, z ocen przedstawionych przez 3 Ekspertów wyliczana jest średnia arytmetyczna. Średnia ta została obliczona dla kryterium nr 10, ale uzasadnienie dokonane przez 2 Ekspertów, negatywnie oceniających, jest rozbieżne i obejmuje całkiem inne elementy wnioskowanego projektu (inne zbiory). Zespół do spraw rozpatrywania protestów zakwestionował zatem wynagrodzenie, które tylko jeden z Ekspertów uznał za zawyżone. Poza tym uznanie wynagrodzeń za zawyżone przez ww. Eksperta zostało uzasadnione w sposób tak niekonkretny i lapidarny, iż jego ocena nie powinna zostać wykorzystana przy ocenie całego wniosku o dofinansowanie. Skarżąca wyjaśniła następnie, iż uznając, że stawka 10.000 zł/os/m-c jest zawyżona nie wzięto pod uwagę kosztów pracodawcy związanych z zatrudnieniem pracownika, kosztów obowiązkowych składek na ubezpieczenie społeczne itp. Te czynniki poboczne wpływają natomiast znacznie na wynagrodzenie danego pracownika. Ponadto skarżąca dodała, że ww. stawka jest adekwatna do stawianych zadań i nie odbiega od stawki netto podanej przez Instytucję Oceniającą na podstawie mediany wynagrodzeń różnych typów specjalistów. Następnie skarżąca odniosła się do kwestii oceny wydatków na sprzęt komputerowy i oprogramowanie wskazując, że Zespół do spraw rozpatrywania protestów nie odniósł się do argumentacji zawartej w proteście uzasadniającej poniesienie wydatków w ww. zakresie. W odpowiedzi na skargę NCBiR wniosło o jej oddalenie, prezentując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wyrokiem z dnia 25 kwietnia 2013 r., sygn. akt V SA/Wa 875/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia NCBiR. W uzasadnieniu tego wyroku wskazano, że zgodnie z art. 30b ust. 1 u.z.p.p.r., po otrzymaniu informacji o negatywnej ocenie projektu, wnioskodawca może wnieść środki odwoławcze przewidziane w systemie realizacji programu operacyjnego. Z treści tegoż przepisu wynika także, że pisemna informacja o negatywnej ocenie projektu winna zawierać uzasadnienie wyników oceny projektu. Analizując treść pisma NCBiR z dnia [...] października 2012 r. nie sposób dopatrzyć się w nim jednak ww. elementu "uzasadnienia". Świadczy o tym również zawarte w piśmie stwierdzenie, że uzasadnienie oceny znajduje się w załączonych do pisma kartach oceny merytorycznej. Powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych sąd podkreślił, iż nie jest dopuszczalne takie uzasadnienie informacji dotyczącej oceny projektu, które de facto odsyła w całości do oceny ekspertów (wyrok WSA w Warszawie z 8 lutego 2012 r., sygn. akt V SA/Wa 52/12). Podobne stanowisko zajął także WSA w Kielcach w wyroku z dnia 15 lutego 2012r. o sygn. akt II SA/Ke 817/11, w którego uzasadnieniu podkreślił, iż załączona karta oceny merytorycznej jest wyłącznie potwierdzeniem weryfikacji projektu przez eksperta, a nie dokumentem właściwej instytucji zawierającym informację o wynikach procedury odwoławczej, od której przepisy przewidują możliwość wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Sporządzona przez eksperta ocena ma charakter swoistej opinii i z tego względu powinna stanowić wyłącznie podstawę tej informacji, a nie ją zastępować. Zdaniem sądu, prawidłowo sporządzone uzasadnienie winno zawierać przynajmniej syntetyczne zestawienie informacji zawartych w kartach oceny merytorycznej, wskazujące na sposób wyliczenia i ilość punktów, jakie w wyniku weryfikacji dla danego projektu zostały przyznane, by jednoznacznie stwierdzić, czy istotnie projekt przeszedł pomyślnie (bądź nie) etap ceny merytorycznej. Sąd podkreślił również, iż wnioskodawca otrzymując zaskarżoną informację nie może domyślać się powodów podjętej oceny na podstawie samodzielnej analizy kart oceny merytorycznej. Powołując się na treść § 7 część II punkt 8 Regulaminu konkursu, sąd stwierdził ponadto, że ocena merytoryczna według kryteriów dostępu dokonywana jest w systemie "zero-jedynkowym", a zatem niespełnienie któregokolwiek z kryterium dostępu oznacza odrzucenie wniosku. Natomiast w piśmie z dnia [...] października 2012 r. NCBiR nie wskazało wyraźnie, że wniosek został odrzucony, zaś podanie uzyskanej punktacji ("oraz uzyskał 78,66 pkt") mogło wywoływać wątpliwości wnioskującej strony co do ostatecznego wyniku konkursu. Mając na uwadze stwierdzone naruszenie przepisów postępowania sąd wskazał, iż dokonywanie oceny zasadności zarzutów skargi natury merytorycznej byłoby przedwczesne. Od powyższego wyroku NCBiR wniosło skargę kasacyjną wnosząc o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi pierwszej instancji albo ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i oddalenie skargi, a ponadto o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych, w tym zwrotu kosztów zastępstwa prawnego. NCBiR podniosło zarzuty: 1) naruszenie prawa materialnego sprowadzające się do błędnej wykładni lub niewłaściwego zastosowania: a) następujących postanowień dokumentacji Konkursu w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007-2013 (dalej: PO IG)/Priorytet 1 Badania i rozwój nowoczesnych technologii/Działanie 1.4 Wsparcie projektów celowych, która to dokumentacja wchodzi w skład systemu realizacji PO IG (w rozumieniu art. 26 ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 5 pkt 11 u.z.p.p.r.): - § 7 część II ust. 8 i ust. 17 w zw. z § 8 ust. 2 Regulaminu konkursu w związku z art. 30a ust. 3 u.z.p.p.r. oraz w związku z § 5 ust. 2 Procedury odwoławczej w ramach PO IG (zawartej w Załączniku 4.4 do Szczegółowego opisu priorytetów Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007-2013) - w szczególności poprzez błędną wykładnię tych regulacji i ich niewłaściwe zastosowanie, sprowadzające się do przyjęcia, że w informacji o wynikach oceny projektu, o której mowa w art. 30a ust. 3 u.z.p.p.r. (pismo NCBiR z dnia [...] października 2012 r.) w przypadku negatywnej oceny wniosku powinno znaleźć się zastrzeżenie o "odrzuceniu" wniosku; - § 7 część II ust. 8 i ust. 14 Regulaminu konkursu - w szczególności poprzez niezastosowanie w/w regulacji i przyjęcie, że informacja NCBiR o wynikach oceny projektu, o której mowa w art. 30a ust. 3 u.z.p.p.r. (pismo NCBiR z dnia [...] października 2012 r.) może wywoływać wątpliwości Strony co do sposobu oceny wniosku złożonego przez Stronę, jak również nie wskazuje przyczyn negatywnej oceny wniosku; - § 7 część II ust. 1 i ust. 12 Regulaminu konkursu w związku z art. 31 ust. 1 u.z.p.p.r. - w szczególności poprzez niezastosowanie w/w regulacji i przyjęcie, że załączenie przez NCBiR Kart Oceny Merytorycznej Eksperta do informacji o wynikach oceny projektu, o której mowa w art. 30a ust. 3 ustawy o ZPPR (pismo NCBiR z dnia [...] października 2012 r.) stanowi działanie niezgodne z prawem b) art. 30b ust. 1 u.z.p.p.r. w związku z art. 30a ust. 3 u.z.p.p.r. – poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie tych regulacji sprowadzające się do przyjęcia, że informacja NCBiR o wynikach oceny projektu, o której mowa w art. 30a ust. 3 u.z.p.p.r. (pismo NCBiR z dnia [...] października 2012 r.) nie zawiera w ogóle uzasadnienia wyników oceny projektu, jak również nie wskazuje powodów nierekomendowania wniosku złożonego przez Stronę do dofinansowania 2) naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 30c ust. 3 pkt 1 w związku z art. 30e u.z.p.p.r. oraz art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.; dalej zwanej "p.p.s.a."), które to uchybienia miały istotny wpływ na wynik sprawy. Uzasadniając tak sformułowane zarzuty NCBiR podniosło w szczególności, że z treści pisma z dnia [...] października 2012 r. jednoznacznie wynika, iż wniosek spółki został umieszczony na Liście projektów nierekomendowanych do wsparcia, co jest równoznaczne z jego negatywną oceną i wobec tego nie trzeba było wprost określać, że wniosek ten został "odrzucony". Trudno też stwierdzić, że strona mogła mieć wątpliwości co do ostatecznego wyniku konkursu, skoro następnie złożyła protest, który z założenia składany jest jedynie w przypadku negatywnej oceny projektu, to jest w sytuacji, gdy projekt nie jest rekomendowany do dofinansowania. Zdaniem strony wnoszącej skargę kasacyjną, skoro w zasadniczej treści pisma NCBiR z dnia [...] października 2012 r. wskazano, że projekt nie spełnił kryterium nr 10, to nie sposób twierdzić, że pismo to nie zawiera w ogóle uzasadnienia wyników oceny projektu. Uzasadnienie zawarte w piśmie zostało uszczegółowione poprzez załączenie Kart Oceny Merytorycznej Eksperta, które należy traktować jako integralną część informacji dla strony o wynikach oceny jej projektu. Autor skargi kasacyjnej zaznaczył, że Regulamin konkursu nie traktuje ocen ekspertów jako podstawy dla dalszej oceny dokonywanej przez NCBiR, ale to bezpośrednio z ocen ekspertów wynika wniosek, czy określony projekt spełnia wszystkie kryteria dostępu oraz uzyskał w ocenie merytorycznej według kryteriów punktowanych co najmniej 60 punktów na 100 możliwych, a co za tym idzie, czy może być on skierowany do dofinansowania. Z punktu widzenia interesów wnioskodawcy nie ma znaczenia, czy kompletna ocena merytoryczna znajdzie się w samym tekście rozstrzygnięcia, czy zostanie załączona do tekstu rozstrzygnięcia. Gdyby ocenę ekspertów przenieść do zasadniczej treści pisma z dnia [...] października 2012 r., to treść takiej oceny włączonej do pisma byłaby taka sama co treść ocen przedstawionych na Kartach Oceny Merytorycznej Eksperta. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 4 lipca 2013 r., sygn. akt II GSK 1051/13 uchylił wyrok sądu pierwszej instancji i przekazał mu sprawę do ponownego rozpoznania. Zdaniem NSA zasadny był zarzut skargi kasacyjnej dotyczący naruszenia art. 30b ust. 1 w zw. z art. 30a ust. 3 u.z.p.p.r. przez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie prowadzące do nietrafnego uznania, że pierwsza informacja NCBiR z dnia [...] października 2012 r. o negatywnej ocenie projektu nie zawiera uzasadnienia. Przepisy powołanej ustawy wskazują bowiem, że instytucja oceniająca projekt pisemnie informuje wnioskodawcę o wynikach oceny jego projektu (art. 30a ust. 3 u.z.p.p.r.), a informacja o negatywnej ocenie projektu musi zawierać uzasadnienie tej oceny oraz precyzyjne pouczenie o środkach odwoławczych (art. 30b ust. 1 u.z.p.p.r.). Powołany akt prawny nie rozstrzyga zatem jaka ma być treść i forma uzasadnienia negatywnej oceny projektu. Mając na uwadze powyższe NSA uznał, że skoro informacja o negatywnej ocenie projektu nie jest decyzją administracyjną, nieuprawniony byłby wniosek, iż uzasadnienie tej informacji powinno odpowiadać wymogom przewidzianym dla decyzji administracyjnej. W tej sytuacji trzeba przyjąć, że uzasadnienie informacji o wynikach oceny musi zawierać taką treść, aby spełnić swoją ustawową rolę tzn. umożliwić stronie wniesienie umotywowanego protestu od oceny, która jej nie satysfakcjonuje. Jeżeli uzasadnienie spełnia te wymogi i umożliwia stronie podjęcie polemiki z dokonaną oceną, trzeba uznać je za odpowiadające prawu. Następnie NSA zwrócił uwagę na § 7 cz. II Regulaminu konkursu stanowiący, że: oceny dokonuje trzech niezależnych, zewnętrznych ekspertów, z których ocen wyliczana jest średnia arytmetyczna, według kryteriów znajdujących się w "Przewodniku po kryteriach wyboru finansowanych operacji w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007-2013", merytoryczne kryteria dostępu oceniane są w systemie 0 - 1, a pozostałe kryteria merytoryczne w systemie punktowym przy określeniu minimalnej ilości punktów na 60 i maksymalnej na 100. Regulamin wskazuje też sposób prezentowania wyniku oceny poprzez umieszczenie na Liście projektów rekomendowanych do dofinansowania lub na Liście projektów nierekomendowanych do dofinansowania. NSA zaznaczył, że skoro wymienione wyżej postanowienia § 7 cz. II Regulaminu konkursu są znane wnioskodawcy, to wiedza z nich wynikająca powinna niejako uzupełniać wiedzę płynącą z otrzymanej informacji. Zatem nawet otrzymując lakoniczną informację z dnia [...] października 2012 r., że projekt został umieszczony na Liście projektów nierekomendowanych ze względu na to, że nie spełniał kryterium merytorycznego dostępu nr 10 ("Wydatki są uzasadnione, racjonalne i adekwatne do zakresu i celów projektu") oraz uzyskał 78,66 pkt w ramach kryteriów fakultatywnych, uzupełnioną ocenami trzech ekspertów i znanymi stronie postanowieniami Regulaminu konkursu – wnioskodawca uzyskał pełną wiedzę co do przyczyn dokonanej oceny. O tym, że wiedza ta była wystarczająca świadczy najlepiej sama treść protestu, w którym wnioskodawca polemizuje drobiazgowo, ze wszystkimi zarzutami stawianymi projektowi. Podsumowując NSA wskazał, że w realiach niniejszej sprawy, uznać należało, że sporządzenie krótkiego uzasadnienia negatywnej oceny projektu, uzupełnionego pełnymi ocenami trzech ekspertów było wystarczające i nie naruszało prawa. Za niezasadne NSA uznał natomiast zarzuty dotyczące błędnej wykładni i niezastosowania postanowień Regulaminu konkursu, bowiem przyczyną oceny podjętej przez Sąd pierwszej instancji nie było niezrozumienie bądź niezastosowanie Regulaminu konkursu, tylko błędna wykładnia przepisów ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju co do sposobu sporządzenia uzasadnienia informacji o negatywnej ocenie projektu. W piśmie z dnia 24 września 2013 r. skarżąca podtrzymała w całości zarzuty podniesione w skardze. Podniosła w szczególności, że jej projekt znacząco różni się od projektu U. oraz, że zarzut Instytucji Pośredniczącej kwestionujący koszty wynagrodzenia konsultantów i sprzętu komputerowego nie znajduje uzasadnienia. Rozpoznając sprawę ponownie Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: - stosownie do treści art. 190 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz 1270 ze zm. dalej ppsa) sąd, któremu sprawa została przekazana do ponownego rozpatrzenia związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Rozpoznając sprawę niniejszą Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie związany jest zatem wykładnią prawa oraz wytycznymi zawartymi w uzasadnieniu wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 lipca 2013 r. sygn. akt II GSK 1051/13 wydanym w następstwie rozpoznania skargi kasacyjnej Narodowego Centrum Badań i Rozwoju. Na wstępie należy przypomnieć, że sprawa została zainicjowana złożeniem przez A. Sp. z o.o. w W. w dniu 15 maja 2012r. wniosku o dofinansowanie realizacji projektu pod tytułem "Międzynarodowy model referencyjny miasta – nowy standard zarządzania dedykowany miastom". w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 1. Oś priorytetowa: Badania i rozwój nowoczesnej technologii, Działanie 1.4: Wsparcie projektów celowych. Zarówno w piśmie NCBiR z dnia [...] października 2012r. (ocena merytoryczna) jak i w piśmie z dnia [...] lutego 2013r (rozstrzygnięcie protestu) organ podał , iż projekt nie spełnił kryterium merytorycznego dostępu nr 10 "Wydatki są uzasadnione, racjonalne i adekwatne do zakresu i celów projektu" oraz uzyskał 78,66 pkt. oraz wskazał jednocześnie, iż uzasadnienie przedmiotowej oceny znajduje się w załączonych do pisma kartach oceny merytorycznej. W tym miejscu należy zaznaczyć, że materialnoprawną podstawą rozpoznania skargi stanowią w niniejszej sprawie przepisy ustawy z dnia 6 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (t. jedn. Dz.U. z 2009r. Nr 84, poz. 712 z póżn. zm.), dalej; u.z.p.p.r. W przepisach art. 30c-30d ustawy przewidziano kilka rozwiązań autonomicznych, regulujących zagadnienia procesowe, w tym także kierunki rozstrzygnięć, jakie może podjąć sąd, rozpoznając skargę (art. 30c ust. 3-5). W zakresie nieuregulowanym w ustawie, w postępowaniu sądowoadministracyjnym, odpowiednie zastosowanie mają przepisy p.p.s.a., określone dla aktów, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, z wyłączeniem art. 52-55, 61§ 3-6, 115-122, 146, 150 i 152 p.p.s.a. (art. 30e ustawy). Sąd administracyjny dokonuje oceny legalności rozstrzygnięć przewidzianych w systemie realizacji projektu operacyjnego, skoro zgodnie z art. 30c ust. 3 pkt 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, w przypadku stwierdzenia, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą , tym samym uwzględniając skargę. Trzeba także wskazać, że w niniejszej sprawie obowiązują dokumenty przewidziane dla konkursu ogłoszonego przez Instytucję Pośredniczącą w roku 2012r. Są to: 1) Regulamin przeprowadzania konkursu dla Działania 1.4., 2) Instrukcja wypełniania Biznes Planu dla projektu w zakresie Działania 1.4., 3) Przewodnik po kryteriach wyboru finansowanych operacji w ramach Programu Innowacyjna Gospodarka 2007-2013, 4) Załącznik 4.4. do Szczegółowego Opisu Priorytetów POIG- Procedura odwoławcza w ramach PO IG , wersja 15 z dn. 5 kwietnia 2012r.). Przy ocenie prawidłowości działania organu w niniejszej sprawie, należy mieć na względzie ugruntowany już pogląd sądów administracyjnych, iż udział w konkursie jest dobrowolny, składający wniosek musi dostosować swoje działania do kryteriów obowiązujących w danym konkursie, a wszelkie niejasności, niepoprawnie i nieprecyzyjnie wypełnione wnioski skutkują niekorzystnymi konsekwencjami dla wnioskodawcy. Kontrolując legalność oceny projektu, ,w tym rozpoznanie protestu, należy stwierdzić, że odpowiadała ona prawu. IP nie kwestionowała innowacyjności projektu, a negowała powiązanie niektórych pozycji kosztów . W części merytorycznej wnioskodawca powołał się na już realizowane działania, a w części finansowej planowany jest projekt od podstaw, nie uzasadniając tej rozbieżności. Organ uznał , zdaniem Sądu zasadnie, że koszty związane z zatrudnieniem 20 konsultantów, ze stałym wynagrodzeniem 10.000zł miesięcznie, także nie zostało uzasadnione. Nie umieszczono bowiem informacji, na jakiej podstawie przyjęto stawkę akurat w takiej wysokości, a także nie wskazano wymagań wobec osób, które taka stawkę mają otrzymać. W ofertach pracy , zawartych na stronie wnioskodawcy, (np. na stanowisko konsultanta) także nie można znaleźć odpowiedzi na pytanie, jak konkretnie należy powiązać wysokość stawek wynagrodzenia i wysokość kwalifikacji. Wobec takiej lakoniczności, uprawnione było stanowisko organu uznającego wskazane stawki za zawyżone. Zasadnie także, w ocenie Sądu, NCBiR uznał, że nie wymieniono i nie uzasadniono zadań związanych z konsultantami. Co do sprzętu, to formularz odpowiedzi na zapytanie ofertowe wnioskodawca przedstawił dopiero w załączniku do protestu, a to powinno się znaleźć w dokumentacji projektowej i byłoby przedmiotem oceny merytorycznej. Ponadto brak jest specyfikacji technicznej i pełnego, wyczerpującego uzasadnienia dla zakupu 2 serwerów (aplikacyjnego i bazodanowego). Również w odniesieniu do rzutników multimedialnych (6 sztuk), nie uzasadniono precyzyjnie konieczności zakupu takiej akurat ilości, wskazując tylko ogólnie , iż projekt ma odpowiednio dużą skalę. Podobnie, nie wykazano precyzyjnie konieczności zakupu modułu do partycjonowania do bazy do opisu procesów i modeli zarządzania na 4 CPU – wraz z suportem 24 m-ce oraz zakupu modułu advance security na 4 CPU – wraz z suportem 24 m-ce. Wnioskodawca nie sprecyzował także w jakiej części koszt wynajęcia biura obejmuje potrzeby bezpośrednio związane z projektem i brak jest sposobu wyliczenia wskazanej przez niego kwoty. Dokonując badania złożonego wniosku, organ zastosował procedury znajdujące się w § 7 Regulaminu konkursu co do sposobu przeprowadzania oceny merytorycznej. Oceny wniosku dokonało 3 niezależnych, zewnętrznych ekspertów, z których wyliczono średnią arytmetyczną , według kryteriów zawartych w Przewodniku po kryteriach wyboru.... Merytoryczne kryteria dostępu oceniono w systemie 0-1, pozostałe kryteria merytoryczne w systemie punktowym, przy określeniu minimalnej ilości punktów na 60 i maksymalnej na 100. Także protest został rozpoznany prawidłowo, zgodnie z procedurą odwoławczą przez specjalnie powołany Zespół do spraw rozpatrywania protestów od wyników oceny merytorycznej. Rozstrzygniecie protestu (pismo z [...] lutego 2013r.) zawiera odniesienie się do wszystkich zarzutów zawartych w proteście i wyczerpujące stanowisko odnośnie nie uznania spełnienia kryterium merytorycznego dostępu nr 10. Rozpoznając niniejszą sprawę, WSA nie stwierdza, aby została naruszona zasada równego dostępu do pomocy w ramach programu operacyjnego (art. 26 ust. 4 u.z.p.p.r.), a także nie można uznać , iż nie zapewniono przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie kryterium merytorycznego dostępu nr 10. Organ, w świetle tego, co zostało opisane we wcześniejszej części uzasadnienia , dokonał rzetelnej oceny projektu i wyciągnął właściwy wniosek, iż projekt nie spełnił kryterium merytorycznego dostępu nr 10 "Wydatki są uzasadnione, racjonalne i adekwatne do zakresu i celów projektu". Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie przepisu art. 30c ust. 3 pkt 2 u.z.p.p.r. w zwiazku z art. 190 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.