V SA/Wa 2306/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Barbara Mleczko-Jabłońska po rozpoznaniu w dniu 16 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji sprawy ze skargi G. Sp. z o.o. w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji W piśmie procesowym z dnia 1 sierpnia 2014 r. strona skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując na możliwość utraty płynności finansowej spółki, a w najgorszym przypadku na możliwość zakończenia prowadzonej działalności gospodarczej, co w konsekwencji może skutkować utratą przez stronę skarżącą jedynego źródła utrzymania dla właścicieli i pracowników spółki. Strona skarżąca wskazała, że konsekwencją ewentualnych działań egzekucyjnych mogą być również redukcje etatów w spółce. Strona skarżąca podkreśliła, że wiarygodnym i niezwykle istotnym źródłem informacji o obecnej kondycji finansowej spółki są załączone bilanse za 2013 r. oraz dwa kwartały 2014 r. Wskazano, że z dokumentów tych wynika, że zobowiązania spółki pod koniec 2013 r. były prawie dwukrotnie wyższe niż należności związane z dostawą towarów oraz świadczeniem usług. Z kolei bilans z dwóch kwartałów 2014 r. wskazuje, że przychody ze sprzedaży są niewiele większe od kosztów jakie poniosła spółka na poziomie [...] zł. Zwrócono również uwagę, iż na przełomie 2013 r. i 2014 r. znacząco wzrosła ilość zobowiązań finansowych w stosunku do osiąganego przez spółkę zysku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zatem to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek wykazania, że w danej sprawie zachodzą okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Podkreślenia wymaga fakt, że - jak przyjęto w judykaturze - chodzi tu o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącej lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. W niniejszej sprawie przedmiotem wniosku o wstrzymanie jest decyzja dotycząca określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym. Podkreślić zatem należy, że egzekucja należności pieniężnych, co do zasady, nie stanowi skutku trudnego do odwrócenia, bowiem wyegzekwowane świadczenie podlega zwrotowi w razie uchylenia zaskarżonej decyzji (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 stycznia 2008 r., sygn. akt I OZ 28/08, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Analiza wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, a także analiza załączonych na jego poparcie dokumentów, uzasadnia stwierdzenie, że strona skarżąca nie uprawdopodobniła zaistnienia którejś z przesłanek, określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Strona skarżąca nie wykazała, że w razie wykonania zaskarżonych do tutejszego Sądu decyzji Dyrektora Izby Celnej w W.zostanie ona narażona na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jak już zostało to zasygnalizowane zaskarżona decyzja nakłada na skarżącą obowiązek zapłacenia określonej kwoty pieniężnej (podatku akcyzowego) i per se nie może prowadzić do spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyż uiszczenie kwoty pieniężnej ma ze swojej natury charakter odwracalny (por. m.in. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 września 2011 r., sygn. akt I OZ 699/11, CBOSA). Skarżąca nie przedstawiła natomiast ani argumentacji, ani też dokumentów, które prowadziłyby do wniosku przeciwnego. Przedstawiona wraz z wnioskiem dokumentacja, w tym w szczególności bilans sporządzony na dzień 30 czerwca 2014 r. (bilans ten przedstawia najpełniej sytuację finansową skarżącej istniejącą w danym okresie), nie świadczy o tym, że w przypadku skarżącej może zaistnieć któraś z przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. W przedmiotowym bilansie zostały co prawda wykazane zobowiązania krótkoterminowe na kwotę [...] zł, jednakże jednocześnie skarżąca wykazała w nim istnienie nie tylko rzeczowych aktywów trwałych w wysokości [...] zł, lecz nadto należności krótkoterminowych w wysokości [...] zł, środków pieniężnych w kasie i na rachunkach w wysokości [...] zł, a także - co wymaga w tych okolicznościach szczególnego podkreślenia - kapitału zapasowego w wysokości [...] zł. Wspomniany ostatnio kapitał zapasowy odzwierciedla źródła finansowania aktywów przez spółkę w trakcie jej funkcjonowania. W przypadku spółki z ograniczoną odpowiedzialnością kapitał zapasowy jest funduszem wchodzącym w skład kapitału własnego spółki. Może on być tworzony między innymi wskutek objęcia udziałów powyżej ich wartości nominalnej, podziału zysku spółki, obniżenia kapitału zakładowego, przeniesienia kapitału z aktualizacji wyceny zbywanych lub zlikwidowanych środków trwałych. Kapitał zapasowy jest przejawem samofinansowania. Służy on pokryciu straty bilansowej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 grudnia 2010 r., sygn. akt I GZ 370/10, CBOSA). Wszechstronna analiza sytuacji majątkowej spółki, wykazanej w powyżej przywołanym bilansie oraz wysokości zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym ([...] zł) określonej w zaskarżonej decyzji, prowadzi zatem do wniosku, że strona skarżąca nie uprawdopodobniła zaistnienia którejś z przesłanek, określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Reasumując należy stwierdzić, że nie zaistniała podstawa do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji