V SA/Wa 2434/10
WyrokWSA w Warszawie2011-06-22
Skład orzekający: Piotr Kraczowski, Barbara Mleczko – Jabłońska, Jarosław Stopczyński
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy termin do złożenia wniosku o wypłatę dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych, który upływa w sobotę, ulega przesunięciu na pierwszy dzień roboczy, a wniosek złożony w poniedziałek jest terminowy?Ratio decidendi
Sąd uznał, że sobota jest dniem równorzędnym z dniem ustawowo wolnym od pracy w rozumieniu art. 57 § 4 k.p.a., co oznacza, że termin upływający w sobotę przesuwa się na najbliższy dzień powszedni. Wniosek złożony w poniedziałek po sobocie, która była ostatnim dniem terminu, został zatem złożony w terminie i brak było podstaw do odmowy przywrócenia terminu.Stan faktyczny
A. M., prowadząca działalność gospodarczą, złożyła wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o wypłatę dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych za maj 2009 r., argumentując, że termin upływał w sobotę, a wniosek złożyła w poniedziałek. Organ I instancji i Minister Pracy odmówili przywrócenia terminu, uznając, że sobota nie jest dniem wolnym od pracy i termin nie uległ przesunięciu. Skarżąca zaskarżyła postanowienie Ministra do WSA w Warszawie.Rozstrzygnięcie
Uchylił zaskarżone postanowienie Ministra Pracy i Polityki Społecznej oraz poprzedzające je postanowienie Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Piotr Kraczowski, Sędzia WSA - Barbara Mleczko – Jabłońska (spr.), Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński, Protokolant starszy sekretarz sądowy - Marcin Kwiatkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 czerwca 2011 r. sprawy ze skargi A. M. – U. na postanowienie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia wniosku o wypłatę dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych; uchyla zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych z [...] maja 2010 r. nr [...].
Przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Warszawie jest postanowienie Ministra Pracy i Polityki Społecznej nr [...] z dnia [...] sierpnia 2010r. wydane na podstawie art. 138 §1 pkt 1 w zw. z art. 144 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.; dalej: k.p.a.) oraz na podstawie art. 66 ustawy z 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. z 2008 r. Nr 14, poz. 92 ze zm.) w związku z §5 ust 1 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z 9 maja 2009r. w sprawie miesięcznego dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych ( Dz.U. 2009 Nr 8 poz.43) – utrzymujące w mocy postanowienie Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych (PFRON) z [...] kwietnia 2010 r. o odmowie przywrócenia A. M. terminu do złożenia wniosku o wypłatę miesięcznego dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych Wn-D za miesiąc maj 2009r.
Zaskarżone postanowienie podjęte zostało w następującym stanie faktycznym sprawy: A. M. prowadząca działalność gospodarczą pod nazwą [...] w Ł., poprzez działającą w jej imieniu Z. J., prowadzącą Biuro Rachunkowe złożyła w dniu [...] października 2009r. wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o wypłatę miesięcznego dofinansowania do wynagrodzenia dla pracowników niepełnosprawnych Wn-D za miesiąc maj 2009r. W uzasadnieniu wniosku wskazała, że wymagane dokumenty usiłowała wysłać elektronicznie, jednak po nieudanej próbie wysłała je drogą pocztową w dniu [...] czerwca 2009r. Wskazała, że w jej ocenie uczyniła to w terminie, skoro ostatni dzień dokonania tej czynności – [...] czerwca 2009r, przypadał na sobotę, to termin ten został przesunięty na pierwszy dzień roboczy i wypadł w poniedziałek [...] czerwca 2009r.
Postanowieniem z dnia [...] maja 2010 r. Prezes Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych odmówił przywrócenia terminu do złożenia wniosku o wypłatę miesięcznego dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych Wn-D za miesiąc maj 2009 r.
Na powyższe postanowienie strona złożyła zażalenie, wnosząc ponownie o przywrócenie terminu do złożenia w/w wniosku. W uzasadnieniu zażalenia strona również wskazała (powołując się na opublikowaną w dodatku do "Rzeczpospolitej" SCIĄGAWKĘ PRZEDSIĘBIORCY" poświęconą terminom rozliczania się z PFRON), iż ,( ... ) terminy przypadające w sobotę, która jest dniem ustawowo wolnym od pracy zostają przesunięte na pierwszy roboczy dzień po dniu wolnym".
Po rozpoznaniu zażalenia Minister Pracy i Polityki Społecznej nie podzielając stanowiska strony postanowieniem z dnia [...] sierpnia 20010r. utrzymał mocy rozstrzygnięcie organu I instancji.
W uzasadnieniu postanowienia wskazał, że zgodnie z § 5 ust. 1 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 9 stycznia 2009 r. w sprawie miesięcznego dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych (Dz. U. z 2009 r., Nr 8, poz. 43) pracodawca składa wniosek i informację w terminie do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, którego dotyczą.
Zdaniem organu, wnioskodawczyni nie złożyła wniosku o wypłatę miesięcznego dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych (Wn-D) za miesiąc maj 2009 r. w wyżej przewidzianym terminie. W/w wniosek został bowiem przekazany do Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych za pośrednictwem Poczty Polskiej w dniu [...] czerwca 2009 r.
Powołując przesłanki zawarte w art. 58 § 1 i 2 kpa i analizując materiał dowodowy, w tym wniosek strony z dnia [...] października 2009 r., Minister stwierdził, że odwołująca się nie spełniła warunków z art. 58 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, umożliwiających przywrócenie wnioskowanego terminu.
Ponadto organ odwoławczy zauważył, że strona uchybiła siedmiodniowemu terminowi - określonemu w § 2 w/w art. 58 Kodeksu postępowania administracyjnego - biegnącemu od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi. Wskazał, że przyczyna uchybienia terminowi ustała w dniu [...] czerwca 2009 r., kiedy strona przekazała wniosek Wn-D za miesiąc maj 2009 r. Zatem termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu ekspirował w dniu [...] czerwca 2009r.,wnioskodawczyni natomiast z wnioskiem w tej sprawie wystąpiła dopiero w dniu [...] października 2009 r.
Następnie organ odwoławczy podkreślił, że zgodnie z wyrokiem WSA z dnia 29 marca 2009 r. sygn. akt. IV SA/Wa 1559/05 "kryterium braku winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się więc z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przywrócenie terminu do dokonania określonej czynności procesowej nie jest zatem dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. W konsekwencji to na stronie ciąży obowiązek uwiarygodnienia, poprzez przedstawienie stosownej argumentacji, że dochowała ona należytej staranności, jednakże dopełnienie czynności w terminie stało się niemożliwe z powodu trudnej do przezwyciężenia przeszkody, niezależnej od osoby zainteresowanego i istniejącej przez cały czas, aż do wniesienia wniosku". Tym samym nie można, w ocenie organu odwoławczego, potraktować wyjaśnień strony dotyczących nieudanej próby wysłania wniosku Wn-D za miesiąc maj 2009 r. w formie elektronicznej oraz przekonania, iż ( ... ) terminy przypadające w sobotę, która jest dniem ustawowo wolnym od pracy zostają przesunięte na pierwszy roboczy dzień po dniu wolnym". jako uprawdopodobniających brak winy w dopełnieniu danej czynności procesowej. Minister zaznaczył, iż strona chcąca ubiegać się o wypłatę miesięcznego dofinansowania do wynagrodzeń dla pracowników niepełnosprawnych powinna była wykazać się należytą starannością i znać powszechnie obowiązujące przepisy, w szczególności te, z których wynikają dla niej określone uprawnienia i obowiązki. Organ odwoławczy podkreślił , że zgodnie z art. 66 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych "W sprawach nienormowanych przepisami ustawy stosuje się Kodeks postępowania administracyjnego ( ... )". W związku z powyższym to przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, w tym dotyczące liczenia terminów mają zastosowanie w niniejszej sprawie dotyczącej dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych. Odnosząc się do przywołanych przez stronę publikacji, podał , że odnoszą się do one do terminów rozliczania z PFRON tzw. obowiązkowych wpłat do których mają zastosowanie - zgodnie z art. 49 ust. 1 ustawy o rehabilitacji z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2008 r. Nr 14, poz. 92 z późn. zm.) - przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa, które to w sposób odmienny regulują kwestię liczenia terminów.
Ponadto organ zauważył, iż fakt podnoszony przez stronę, że dzień [...] czerwca 2009 r. był sobotą, nie wydłuża w żaden sposób terminu, o czym stanowi art. 57 § 4 kpa –"jeżeli koniec terminu przypada na dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się najbliższy dzień powszedni." Zdaniem Ministra, organ I instancji słusznie orzekł, że w świetle ustawy z dnia 18 stycznia 1951 r. o dniach wolnych od pracy (Dz. U. Nr 4 poz. 28 z późn. zm.) sobota dniem wolnym od pracy nie jest. Zgodnie bowiem, z, jak zaznaczył aktualną linią orzeczniczą, w tym m. in. wyrokiem NSA z dnia 17 października 2007 r. sygn. akt I OSK 60/07 "Soboty nie można uznać w obecnym stanie prawnym za dzień ustawowo wolny od pracy. Wniosek taki nie wynika bowiem z żadnej ustawy, w tym również z przyjętej w Kodeksie pracy zasady pięciodniowego tygodnia pracy. Brak jest podstaw do stosowania per analogia szczególnych unormowań przyjętych w ustawie – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, czy Ordynacji podatkowej". Zagadnienie to wyjaśnił również Trybunał Konstytucyjny w postanowieniu z 27 lipca 1999 r. Sygn. Ts 89/99 stwierdził, iż "sposób obliczania terminów ma zastosowanie wyłącznie do dni ustawowo wolnych od pracy, a nie dodatkowych dni wolnych od pracy. Dodatkowe dni wolne od pracy nie zostały przez ustawę Kodeks pracy uznane samodzielnie za dni ustawowo wolne od pracy. Wprowadzenie ich pozostawiono w zasadzie pracodawcy w drodze regulaminu lub układu zbiorowego pracy, a w razie zatrudnienia mniej niż siedmiu pracowników sam pracodawca ma prawo ustalić ich terminy. ,z unormowań kodeksowych nie wynika też, w jakim dniu tygodnia miałyby one przypadać, nic zatem nie przesądza, że mają to być soboty, choć tak się na ogół dzieje". TK uznał, że "gdyby zatem ustawodawca zamierzał objąć tymi regulacjami także dodatkowe dni wolne od pracy, musiałby to wyraźnie zaznaczyć, dokonując odpowiedniej ich nowelizacji". Na uzasadnienie swego stanowiska organ powołał uchwałę składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego, mającą moc zasady prawnej, z dnia 25 kwietnia 2003 r., III CZP 8/03, OSNC 2004, nr 1, poz. 1; Biul. SN 2003, nr 4, poz. 12, z której wynika ,ze "Sobota nie jest dniem uznanym ustawowo za wolny od pracy w rozumieniu art. 115 k.c. w związku z art. 165 § 1 k.p.c."
Na koniec organ II instancji zauważył, że w przypadku problemów z wysłaniem wniosku Wn-D za miesiąc maj 2009 r. w formie elektronicznej strona miała możliwość wysłania w/w wniosku w formie papierowej np. za pośrednictwem poczty zgodnie z dyspozycją art. 26c ust. 1a ustawy o rehabilitacji ( ... ). Wnioskodawczyni skorzystała z tej możliwości dopiero w dniu [...] czerwca 2009 r. Następnie wskazał , powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych, iż brak winy strony zachodzi "tylko wtedy, gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku". W konsekwencji więc "pojęcie braku winy w niedopełnieniu czynności procesowej w terminie obejmuje istnienie przeszkody nie do przezwyciężenia, czyli siły wyższej". Mając na uwadze powyższe, przyjmuje się, że do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu przez zainteresowanego jest m.in. przerwa w komunikacji, nagła choroba, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar itp. (wyrok WSA w Olsztynie z dnia 27 stycznia 2009 r., sygn. akt II SA/01 857/08). W przedmiotowej sprawie, zdaniem Ministra żadna z w/w okoliczności nie wystąpiła.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Ministra Pracy i Polityki Społecznej wniosła skarżąca [...] września 2010r. Przedstawiając dotychczasowy przebieg postępowania zarzuciła zaskarżonemu rozstrzygnięciu : błąd w ustaleniach faktycznych oraz naruszenie art. 58 kpa . Wskazała, iż brak możliwości przesłania wniosku o dofinansowanie drogą elektroniczną z przyczyn obiektywnie niemożliwych i utrudnionych spowodował, że wniosek ten złożony został drogą pocztową w dniu [...] czerwca 2010r., czego nie zakwestionowano, a wręcz potwierdzono bowiem organ w uzasadnieniu podjętego rozstrzygnięcia wskazał, że po sprawdzeniu historii logowania oraz działań podjętych przez stronę uznano, że istnieją ślady logowania. Tym samym skarżąca , jak twierdzi napotkała przeszkodę, której nie udało się przezwyciężyć w dniu [...] czerwca 2009r. i to uprawdopodabnia fakt iż uchybienie nastąpiło bez jej winy. W rezultacie powyższego wniosła o ponowne przeprowadzenie postępowania administracyjnego.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skargę należało uwzględnić aczkolwiek z innych powodów aniżeli podnoszone w jej treści.
Wskazać należy bowiem, że uprawnienia sądów administracyjnych, określone m.in. przepisami art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwana dalej p.p.s.a.) sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu lub czynności z przepisami postępowania administracyjnego i normami prawa materialnego.
Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ppsa).
Zaskarżonym postanowieniem Minister Pracy i Polityki Społecznej podzielił stanowisko organu I instancji o braku przesłanek uzasadniających w myśl art. 58 kpa przywrócenie skarżącej terminu do złożenia wniosku o wypłatę miesięcznego dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych Wn-D za miesiąc maj 2009r. wniesionego drogą pocztową w dniu [...] czerwca 2009r.
W tym miejscu odnosząc się do obowiązującego w sprawie stanu prawnego wskazać należy, że w myśl art. 26c ust 1 a ustawy z 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. z 2008 r. Nr 14, poz. 92 ze zm.) informacje i wniosek pracodawca ubiegający się o dofinansowanie przekazuje w formie dokumentu elektronicznego przez teletransmisję danych oraz pobiera drogą elektroniczną potwierdzenie wysłanej informacji lub wniosku. Pracodawca może przekazać informacje i wniosek również w formie dokumentu pisemnego.
Zgodnie natomiast przepisami wykonawczymi -§ 5ust.1 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 9 stycznia 2009 r. w sprawie miesięcznego dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych (Dz. U. z 2009 r., Nr 8, poz. 43) pracodawca składa wniosek i informację w terminie do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, którego dotyczą. Termin, ten przywraca się na prośbę pracodawcy, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy-(§5 ust 4 rozporządzenia ). Powyższe zapisy charakteryzują powyższy termin jako proceduralny. Zgodnie z art. 45 ust. 3a ustawy z 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. z 2008 r. Nr 14, poz. 92 ze zm.) – przy rozpatrywaniu i rozstrzyganiu spraw przez Fundusz, w zakresie nieuregulowanym w odrębnych przepisach, stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego Również art. 66 powyższej ustawy w sprawach nie unormowanych przepisami ustawy odsyła m.in. do przepisów k.p.a. W związku z powyższym, jak zasadnie przyjęły organy orzekające, to przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, w tym dotyczące liczenia terminów, ich przywracania mają zastosowanie w niniejszej sprawie, dotyczącej dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych. Wskazać w tym miejscu również należy, że żądanie przywrócenia terminu w oparciu o przesłanki kumulatywne określone w art. 58 §1 kpa będzie rozpoznane wówczas o ile ustalone zostanie bezsprzecznie uchybienie terminu do dokonania danej czynności. Tym samym w przypadku złożenia wniosku o przywrócenie terminu, organ winien najpierw ustalić czy do uchybienia terminu doszło, czy też termin należy uznać za zachowany , po czym o ile przyjmie uchybienie terminu – rozpoznać wniosek pod kątem przesłanek wspomnianego art. 58 kpa.
W sprawie niniejszej bezspornym jest, że termin do złożenia wniosku o wypłatę miesięcznego dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych Wn-D za maj 2009r. upływał z dniem [...] czerwca 2009r., który wypadł w roku tym - w sobotę. Bezspornym pozostaje również, że wniosek w formie dokumentu pisemnego drogą pocztową skarżąca złożyła w dniu [...] czerwca 2009r. ( poniedziałek ). Pismo natomiast skarżącej złożone w dniu [...] października 2009r. zawierające, co prawda prośbę o przywrócenie terminu jednocześnie kwestionuje faktyczny brak przyznania dofinansowania na skutek uchybienia terminu, który jednocześnie skarżąca uznaje za zachowany wobec faktu ( niekwestionowanego przez PFRON ) złożenia przez stronę pisemnego dokumentu Wn-D za miesiąc maj 2009r. w dniu [...] czerwca 2009r. ( k 8 akt adm. ). W tym miejscu podkreślić należy,że art. 57 § 4 k.p.a. stanowi że jeżeli koniec terminu przypada na dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się najbliższy następny dzień powszedni.
Z zestawienia daty złożonego wniosku i terminu, w jakim czynność ta winna zostać przez stronę dokonana wynika, że termin do złożenia wniosku o wypłatę miesięcznego dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych Wn-D za maj 2009r. został zachowany , co czyni zasadnym zarzut rozpoznania sprawy i wydania rozstrzygnięć przez organy orzekające z naruszeniem art. 58 k.p.a.
W tym miejscu podkreślić należy, że istotnie przepisy k.p.a. nie zawierają definicji "dnia ustawowo wolnego od pracy". Podstawą ustalenia dnia wolnego od pracy jest wyłącznie ustawa z 18 stycznia 1951 r. o dniach wolnych od pracy (Dz. U. Nr 4, poz. 28 ze zm.), która jednak nie określa, iż soboty (wszystkie) są dniami ustawowo wolnymi od pracy. Takie uregulowanie znalazło się natomiast w ustawie z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.), która w art. 12 § 5 stanowi – jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Stwierdzić należy, iż co prawda w k.p.a. nie obowiązuje regulacja przyjęta w Ordynacji podatkowej to jednak w aktualnym orzecznictwie sądowoadministarcyjnym – które skład orzekający w niniejszej sprawie podziela – stosując wykładnię funkcjonalną art. 57 § 4 k.p.a., uznano sobotę za dzień równoważny z dniem ustawowo wolnym od pracy. Taka wykładnia art. 57 § 4 k.p.a. znalazła wyraz m.in. w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 22 grudnia 2009 r. sygn. akt I FSK 1034/08 (pub. LEX nr 582414) w którym stwierdzono, że wykładnia uznająca sobotę za dzień równorzędny z dniem ustawowo wolnym od pracy ma na celu zapewnienie ochrony sądowej praw jednostki, a zwłaszcza umożliwienie jej efektywnego dokonania określonej czynności również w ostatnim dniu upływającego terminu. Zróżnicowanie uprawnień strony w tym zakresie w zależności od tego, czy dana ustawa odwołuje się do przepisów k.p.a. czy przepisów o.p. jest nie do przyjęcia w świetle art. 32 Konstytucji RP i zasady równości wobec prawa. Analogicznie w kwestii wolnej soboty w świetle wykładni art. 57 § 4 k.p.a. wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 20 czerwca 2008 r., II OSK 682/07. Z kolei w innym wyroku dotyczącym tej samej kwestii (wyrok z 25 kwietnia 2007 r., II OSK 671/06) Naczelny Sąd Administracyjny wskazał jednoznacznie, że dla przyjęcia, iż dla traktowania sobót jako dni wolnych od pracy w rozumieniu art. 57 § 4 k.p.a. nie jest niezbędne uprzednie dokonanie zmiany stanu prawnego. W orzeczeniu tym podkreślono, że różnicowanie sytuacji prawnej obywateli w zależności od tego, czy w tego samego rodzaju sytuacjach mają zastosowanie przepisy k.p.c., k.p.a., czy też Ordynacji podatkowej, prowadziłoby do naruszenia konstytucyjnego wymogu zachowania równości wobec prawa.
Podkreślić należy, że kierunek tych rozstrzygnięć akceptuje i wskazuje jako prawidłowy również najnowsze orzecznictwo NSA.
Naczelny Sąd Administracyjny debatując bowiem w przedmiocie obliczania terminów w postępowaniu administracyjnym podjął w dniu 15 czerwca 2011 r. Uchwałę sygn. I OPS 1/11 o uznaniu, iż sobota jest dniem równorzędnym z dniem ustawowo wolnym od pracy w rozumieniu art. 57 § 4 k.p.a.
Dodatkowo wskazać należy, iż także w ustawie z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; zwanej dalej: p.p.s.a.), podobnie, jak w wcześniej w Ordynacji podatkowej, wprowadzono zasadę, że jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy (art. 83 § 2). Strona postępowania administracyjnego może więc pozostawać w uzasadnionym przekonaniu, jak było to w sprawie niniejszej z powołaniem się na opublikowaną w dodatku do [...] "Ściągawkę przedsiębiorcy" poświęconą terminom rozliczania się z PFRON), że sobota jest traktowana jak dzień ustawowo wolny od pracy nie tylko w postępowaniu przed sądami administracyjnymi i organami podatkowymi ale także w postępowaniu przed organami administracji publicznej na podstawie przepisów k.p.a.
W niniejszej sprawie skoro skarżąca złożyła wniosek Wn-D za maj 2009r, w poniedziałek [...] czerwca 2009r, a ostatni dzień terminu do jego wniesienia przypadał w sobotę [...] czerwca 2009 r. to oznacza, zważywszy na powyższe wywody, że wniosek złożony został w terminie, a tym samym brak było podstaw do rozstrzygania i merytorycznego orzekania w zakresie żądania jego przywrócenia.
Biorąc pod uwagę powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał skargę za zasadną i działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji wyroku.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło