V SA/Wa 2522/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Beata Blankiewicz-Wóltańska (spr.), Sędzia WSA - Izabella Janson, Sędzia NSA - Piotr Piszczek, Protokolant specjalista - Monika Włochińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 grudnia 2013 r. sprawy ze skargi C. Sp. z o.o. w W. na informację zawartą w piśmie [...] Jednostki Wdrażania Programów Unijnych z dnia [...] października 2013 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu 1. stwierdza, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia przez [...] Jednostkę Wdrażania Programów Unijnych; 2. zasądza od [...] Jednostki Wdrażania Programów Unijnych na rzecz C. Sp. z o.o. w W. kwotę 200 zł (dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Przedmiotem skargi z 18 listopada 2013 r., wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez C. Spółka z o.o. z siedzibą w W. (dalej: Skarżąca, Wnioskodawca), jest stanowisko [...] Jednostki Wdrażania Programów Unijnych (dalej: "MJWPU") wyrażone w piśmie z [...] października 2013 r. znak sprawy [...], dotyczącym pozostawienia bez rozpatrzenia protestu od negatywnej oceny formalnej wniosku. Przedmiotowe pismo zostało wydane w następującym stanie faktycznym: Wnioskiem z dnia 27 czerwca 2013r. C. Sp. z o. o. wystąpiła o dofinansowanie realizacji projektu pt. "Wzrost konkurencyjności C. Sp. z o. o. poprzez zaoferowanie na rynku całkowicie nowej usługi będącej wynikiem wspólnych prac badawczych z jednostką naukową", w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] na lata 2007-2013 Działanie 1.5 Rozwój przedsiębiorczości. Pismem z dnia 8 sierpnia 2013 r. [...] Jednostka Wdrażania Programów Unijnych poinformowała Wnioskodawcę o konieczności uzupełnienia wniosku. W odpowiedzi, pismem z dnia 21 sierpnia 2013 r. Spółka złożyła wyjaśnienia wraz z uzupełnioną dokumentacja konkursową. Pismem z dnia [...] września 2013 r. organ poinformował Wnioskodawcę, że wniosek o dofinansowanie projektu został odrzucony z przyczyn formalnych, z uwagi na niespełnienie kryterium 7 - Zgodność z prawodawstwem krajowym i unijnym w zakresie pomocy publicznej, kryterium 10 - Zgodność z regulaminem konkursu lub listą IWIPK i zgłoszeniem do IWIPK oraz kryterium 12 - Kwalifikowalność wydatków. Pismo nie zostało bezpośrednio odebrane przez Skarżącą, zostało uznane przez organ za doręczone w dniu 20 września 2013r. z uwagi na dwukrotne awizowanie (powtórne awizo w dniu 13 września 2013r.). W dniu 10 października 2013 r. Wnioskodawca, po konsultacji telefonicznej, odebrał osobiście pismo z dnia [...] września 2013 r. i w tym samym dniu wniósł protest, kwestionując wszystkie przyczyny podane przez MJWPU podane w piśmie z dnia 2 września 2013 r. Jednocześnie Spółka podniosła, że nie otrzymała żadnych powiadomień z poczty, ponadto ustaliła, że wg gminy są dwa budynki o adresie W., ul. [...] i ten fakt wpłynął na niewłaściwe awizowanie. Pismem z dnia [...] października 2013 r. MJWPU podjęła rozstrzygnięcie o pozostawieniu bez rozpatrzenia protestu C. Sp. z o. o., doręczając w dniu 7 listopada 2013 r. stosowne pismo. W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia organ wskazał, że zgodnie art. 30 b ust. 4 Ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju oraz zapisami § 9 Procedury odwoławczej dla wniosków o dofinansowanie projektów realizowanych w ramach RPO WM 2007-2013 przyjętej przez Zarząd Województwa [...] Uchwałą nr 1253/270/13 w dniu z dnia 9 lipca 2013 r. (dalej: Procedura odwoławcza) protest wnoszony jest w terminie 14 dni kalendarzowych od dnia otrzymania z MJWPU pisemnej informacji o wynikach przeprowadzonej oceny wniosku. Wynik oceny formalnej zawarty został w piśmie znak [...] z dnia [...].09.2013 r., w którym to piśmie poinformowano Wnioskodawcę o przysługującym prawie do złożenia pisemnego protestu. Organ wyjaśnił ponadto, iż zgodnie z § 9 ust. 6 Regulaminu konkursu informację wysłaną pocztą za zwrotnym potwierdzeniem odbioru uznaje się za doręczoną w przypadku zwrotnego potwierdzenia odbioru oraz gdy MJWPU otrzyma zwrot niedoręczonej korespondencji z adnotacją o jej dwukrotnym awizowaniu. List polecony został awizowany powtórnie w dniu 13.09.2013 r., a zatem termin na odbiór przesyłki przez adresata upływał w dniu 20.09.2013 r. Mając na uwadze powyższe termin na złożenie protestu do MJWPU upłynął dnia 04.10.2013 r. Wnioskodawca złożył protest w dniu 10.10.2013 r., a więc bez zachowania 14-dniowego terminu, o którym mowa w dokumencie - Procedura odwoławcza. Zgodnie z treścią art. 30 b ust. 11 Ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju nie podlega rozpatrzeniu protest, jeżeli mimo prawidłowego pouczenia, został wniesiony po terminie, a w związku z powyższym protest pozostawiono bez rozpatrzenia. Na rozstrzygnięcie [...] Jednostki Wdrażania Programów Unijnych, wyrażone w piśmie z [...] października 2013 r., skarżąca Spółka wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarżąca zakwestionowała wszystkie przyczyny negatywnej oceny formalnej oraz pozostawienie bez rozpatrywania protestu podane przez [...] Jednostkę Wdrażania Programów Unijnych i wniosła o stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przypisanych. W uzasadnieniu co do oceny formalnej wskazano, że wniosek został odrzucony na podstawie zapisu we wniosku, który nie był podstawą poprawy wniosku na etapie uzupełnienia, bowiem uwagi otrzymane pismem z dnia 8 sierpnia 2013 roku w żadnym z punktów nie podejmowały zagadnienia złej nazwy kategorii wydatków dotyczących badań czy też kwalifikowalności. Wszystkie uwagi zawarte we wniosku zostały uwzględnione, a błędy poprawione. Wskazano, że pismo zawierało również instrukcję, że poprawie podlegać mogą wyłącznie błędy i zagadnienia podjęte w piśmie wzywającym do uzupełnienia wniosku. Odnośnie kategorii Badania z jednostką naukową Spółka podniosła, że koszt ten obejmuje zakup wyników badań, gdyż tylko ten wydatek figuruje w katalogu kosztów kwalifikowanych, a tylko taki mógł być przez beneficjenta wykorzystany. Wskazano, że we wniosku i biznesplanie Wnioskodawca opisuje również inne działania podejmowane z jednostką naukową w ramach realizacji zapisów umowy współpracy, w tym również wspólne badania, co urzetelnia samą umowę, lecz nie daje podstaw do stwierdzenia, iż kategoria wpisana we wniosku stanowi to samo działanie. W przypadku gdyby IW przekazała uwagę, w piśmie dotyczącym uzupełnienia na etapie oceny formalnej, o doprecyzowanie wydatków, zostałoby to uwzględnione lub wydatki zostałyby przeniesione do niekwalifikowalnych w przypadku takiej interpretacji IW. Odnośnie zaś pozostawienia protestu bez rozpatrzenia Spółka stwierdziła, że w piśmie oddalającym protest Wnioskodawcy MJWPU powołuje się na brak zachowania terminu 14 dni na wniesienie środka odwoławczego, jednocześnie nie uznaje wytłumaczenia Skarżącej, iż fakt ten nie był skutkiem działań lub ich zaniechania z jej strony, a błędem administracyjnym związanym z istnieniem dwóch nieruchomości o tym samym adresie. Informacja ta została potwierdzona w placówce Poczty Polskiej oraz u właściciela obiektu. Dziwnym wydaje się również fakt, iż pomimo wcześniejszej korespondencji prowadzonej równolegle w postaci korespondencji listownej, jak i pocztą elektroniczną, MJWPU zrezygnowała z tej drugiej formy, licząc termin od nieodebranego przez wnioskodawcę pisma przesłanego Pocztą Polską. Jednocześnie podkreślono, iż w związku z nieotrzymaniem żadnych powiadomień (awizo) z poczty, zaniepokojeni faktem braku informacji dotyczącej oceny formalnej w dniu 10 października 2013 roku, po wcześniejszej konsultacji telefonicznej, odebrano osobiście pismo z oceny formalnej, w tym samym dniu składając do MJWPU protest. Także wybór usługodawcy przez którego dostarczana była korespondencja nie został w żaden sposób spowodowany przez Wnioskodawcę, dlatego też – zdaniem Skarżącej - nie można winą za błędy związane z błędnym awizowaniem przesyłki (związanym z błędem administracyjnym w postaci takiego samego adresu dla dwóch różnych nieruchomości) obarczać Wnioskodawcy, który dołożył wszelkich starań aby sprostać wymogom procedur i regulaminu konkursu. Wobec powyższego, w ocenie C. Sp. z o. o. nie budzi żadnych wątpliwości, że podczas postępowania konkursowego doszło do naruszenia przepisów prawa, a także Regulaminu konkursu w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] 2007-2013. Wskazane wyżej okoliczności dotyczące sposobu przeprowadzenia oceny formalnej projektu, wskazują jednoznacznie, że doszło do naruszenie art. 31 ust. 1 ustawy z 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, gdyż ocena projektu nie została przeprowadzona w sposób rzetelny i bezstronny, a osoby dokonujące oceny nie kierowały się dobrą wolą. Takie postępowanie, w ocenie Wnioskodawcy, rażąco narusza art. 26 ust. 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, zgodnie z którym MJWPU, wykonując zadania przewidziane w ustawie, powinna uwzględniać zasadę równego dostępu do pomocy wszystkich beneficjentów w ramach programu oraz zapewnić przejrzystość reguł stosowanych przy ocenie projektów. Wnioskodawca nie może oprzeć się wrażeniu, że został potraktowany w sposób nierówny i dyskryminujący. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o oddalenie skargi. W uzasadnieniu MJWPU podtrzymała swoje wcześniejsze stanowisko, nadto wskazała, że zaskarżona ocena została wydana na podstawie Regulaminu konkursu nr RPOWM/1.5/2/2013 oraz przepisów w nim wskazanych, a w szczególności ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, Szczegółowego Opisu Priorytetów Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] 2007-2013, stanowiącego załącznik do uchwały nr 446/217/09 Zarządu Województwa [...] z dnia 3 marca 2009 r. zmienionej uchwałą nr 721/249/13 z dnia 23 kwietnia 2013 r. a także Procedury Odwoławczej dla wniosków o dofinansowanie projektów realizowanych w ramach RPO WM 2007-2013 przyjętej przez Zarząd Województwa [...] uchwałą nr 1253/270/13 w dniu 9.07.2013 r. Wskazano ponadto, że powodem pozostawienia bez rozpatrzenia protestu Skarżącej było złożenie go z przekroczeniem terminu wymaganego Procedurą odwoławczą (por. § 11 ust. 4 pkt 1 Procedury odwoławczej). Należy podkreślić, iż zgodnie z § 9 ust. 2 i 6 Regulaminu konkursu w przypadku konieczności uzupełnienia/poprawy wniosku o dofinansowanie na etapie oceny formalnej i merytorycznej, korespondencja z MJWPU do wnioskodawcy wysyłana jest na adres e-mail wskazany we wniosku aplikacyjnym w polu 114. MJWPU może wysyłać korespondencję do wnioskodawcy drogą elektroniczną również w innych przypadkach oraz informację wysłaną pocztą za zwrotnym potwierdzeniem odbioru uznaje się za doręczoną w przypadku zwrotnego potwierdzenia odbioru oraz gdy MJWPU otrzyma zwrot niedoręczonej korespondencji z adnotacją o jej dwukrotnym awizowaniu. Z dokumentów zawartych w teczce projektu wynika, że doszło do skutecznego doręczenia zastępczego informacji z dnia [...].09.2013 r. znak sprawy: [...] o wyniku oceny formalnej wniosku Skarżącej, a w konsekwencji do złożenia przez Skarżącą protestu z przekroczeniem terminu. Podkreślono przy tym, iż Organ wbrew zarzutom zawartym w skardze nie miał obowiązku wysyłania przedmiotowej korespondencji w wersji elektronicznej, co potwierdzają cyt. postanowienia Regulaminu konkursu. Zaznaczono ponadto, że Skarżąca w proteście informuje, że według gminy są dwa budynki o adresie "[...]" i to wpłynęło na niewłaściwe awizowanie. Problem jednak tkwi w tym, że Skarżąca nie przedstawiła żadnych dowodów na poparcie swojego twierdzenia. W tym miejscu zaznaczono, iż zgodnie z § 11 ust. 3 Procedury odwoławczej MJWPU jest związana zakresem protestu - rozpatruje tylko i wyłącznie te zarzuty, które zostały wskazane w proteście. Przenosząc zacytowane postanowienie na stan faktyczny niniejszej sprawy należy stwierdzić, iż wobec tylko twierdzenia niepopartego żadnymi dowodami Organ nie mógł uznać wyjaśnień Skarżącej za wiarygodne, a w konsekwencji rozpoznać protest. W skardze do Sądu Skarżąca podnosi natomiast, iż fakt niezłożenia protestu w terminie nie był skutkiem działań lub ich zaniechań ze strony beneficjenta, a błędem administracyjnym związanym z istnieniem dwóch nieruchomości o tym samym adresie. Informacja ta została potwierdzona w placówce Poczty Polskiej oraz u właściciela obiektu. Twierdzenia postawione w skardze również nie zostały udowodnione. W ocenie organu twierdzenia te tym bardziej są wątpliwe wobec tego, że wcześniejsza korespondencja kierowana z organu do Skarżącej na adres [...], W. była doręczana bezproblemowo, co Skarżąca sama przyznaje w skardze do sądu (w opisie stanu faktycznego). Przedstawiciel Skarżącej spółki na rozprawie oświadczył, że na posesji oznaczonej nr [...] przy ul. [...] znajdują się dwa odrębne budynki o takim samym adresie, na co złożył odpis księgi wieczystej, a także niepotwiedzoną kserokopię aneksu najmu lokalu użytkowego oraz zdjęcia budynków. Oświadczył również, że obecnie toczy się postepowanie mające na celu przydzielenie dla każdego z budynków odrębnego adresu, przy czym budynek, w którym jest wynajmowany lokal przez Skarżącą ma otrzymać nr [...]. Oświadczył ponadto, że wskazując w treści wniosku adres do doręczeń Skarżąca nie miała świadomości, że są dwa budynki (położone w odległości 50m jeden od drugiego) o taki samym numerze i korespondencja może trafić do drugiego budynku. Ponadto stwierdził, że cała korespondencja (do pisma z września 2013r.) była prowadzona drogą elektroniczną, dlatego Skarżąca nie spodziewała się takich problemów z doręczeniem pod wskazanym adresem. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Uprawnienia sądów administracyjnych, określone m.in. przepisami art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 z p. zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. Nr 270 - dalej: p.p.s.a.) sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu lub czynności z przepisami postępowania administracyjnego i normami prawa materialnego. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Przedmiotem niniejszej sprawy jest rozstrzygnięcie zawarte w piśmie [...] Jednostki Wdrażania Programów Unijnych z [...] października 2013 r., na które skarga została wniesiona w trybie ustawy z 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009r. Nr 84, poz. 712 z p. zm. - dalej: u.z.p.p.r. lub ustawa). W tym miejscu należy wskazać, że Trybunał Konstytucyjny w wyroku z 12 grudnia 2011 r. sygn. akt. P1/11 stwierdził niezgodność z art. 87 Konstytucji RP art. 5 pkt 11, art. 30b ust. 1 zdanie pierwsze i ust. 2 oraz art. 30c ust. 1 u.z.p.p.r. w zakresie, w jakim prawa i obowiązki uczestnika konkursu, a także służące mu środki odwoławcze, warunkujące dopuszczalność skargi do sądu, są uregulowane w aktach znajdujących się poza systemem prawa powszechnie obowiązującego. Jednocześnie jednak Trybunał odroczył utratę mocy obowiązującej wymienionych wyżej niekonstytucyjnych przepisów o 18 miesięcy od dnia opublikowania wyroku w dzienniku ustaw (czyli od dnia 27 grudnia 2011 r.), co miało ten skutek, że wymienione przepisy u.z.p.p.r. posiadały do dnia 27 czerwca 2013r. moc obowiązującą. W wykonaniu cyt. wyroku TK przepisy powyższej ustawy zostały zmienione ustawą z dnia 19 kwietnia 2013 r. o zmianie ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2013, poz. 714), która weszła w życie 28 czerwca 2013r. Uprawnienie sądu administracyjnego do rozstrzygania w niniejszej sprawie wynika z art. 30 c ustawy z o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, w związku z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W przepisach art. 30c-30d u.z.p.p.r. przewidziano kilka rozwiązań autonomicznych, regulujących wybrane zagadnienia procesowe, w tym także kierunki rozstrzygnięć, jakie może podjąć sąd, załatwiając skargę (art. 30c ust. 3-5). Natomiast w zakresie nieuregulowanym w ustawie, w postępowaniu sądowoadministracyjnym odpowiednie zastosowanie znajdą przepisy p.p.s.a. (określone dla aktów, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4), z wyłączeniem jednak: art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, art. 146, art. 150 i art. 152 p.p.s.a. (art. 30e ustawy). Zgodnie art. 30c ust. 3 pkt 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, sąd administracyjny dokonuje oceny legalności wyniku postępowania odwoławczego zakończonego przed właściwą instytucją (w stanie prawnym przed zmianą: rozstrzygnięć przewidzianych w systemie realizacji projektu operacyjnego), skoro w przepisie tym przewidziane jest uwzględnienie skargi, w wypadku stwierdzenia, że ocena konkretnego projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo z jednoczesnym przekazaniem sprawy do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą. Wskazać należy, iż - jak wynika z dotychczasowego orzecznictwa - zasady dokonywania sądowej oceny legalności rozstrzygnięć przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego wymagają ustalenia standardu prawnego, według którego należy dokonać oceny zgodności (niezgodności) z prawem kontrolowanego rozstrzygnięcia odwoławczego. Wprowadzając w art. 30c ust. 1 pkt 1 ustawy kryterium "naruszenia prawa", prawodawca przesądził jednocześnie w art. 37, że do postępowania w zakresie ubiegania się o dofinansowanie na podstawie tejże ustawy – ze środków pochodzących z budżetu państwa lub ze środków zagranicznych – nie stosuje się przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. Wyklucza to weryfikację zaskarżonego aktu z perspektywy rozwiązań przyjętych w k.p.a. Natomiast podzielić należy stanowisko, które dopuszcza możliwość posługiwania się, w ramach sądowej kontroli ocen projektów ubiegających się o dofinansowanie - postanowieniami systemu realizacji programu, łącznie z odpowiednimi przepisami prawa powszechnie obowiązującego. Jednocześnie przyjąć należy jako słuszny pogląd , że kontrola sądowoadministracyjna sprowadza się w tym przypadku do zbadania, czy dokonana ocena projektu nie narusza powyższych reguł. Powyższe oznacza, że Sąd nie jest uprawniony do weryfikacji merytorycznej wniosku (projektu), lecz wyłącznie do kontroli oceny projektu dokonanej przez organy w aspekcie kompletności oceny oraz jasności kryteriów tejże oceny (patrz: wyrok WSA w Poznaniu z dnia 11 lutego 2010 r., sygn. akt III SA/Po 37/10, w: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W kontekście powyższych rozważań, badając legalność pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, zawartego w piśmie z dnia [...] października 2013r. Sąd uznał, że rozstrzygnięcie to zostało dokonane z naruszeniem prawa. W zakresie regulacji krajowych dotyczących RPOWM wymienić trzeba cyt. ustawę o zasadach prowadzenia polityki rozwoju oraz ustawy i rozporządzenia szczegółowe. Sposób przeprowadzenia konkursu został natomiast unormowany w cyt. już Regulaminie konkursu nr RPOWM/1.5/2/2013 (dalej jako: Regulamin konkursu) oraz przepisów w nim wskazanych oraz Szczegółowego Opisu Priorytetów Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] 2007-2013, stanowiącego załącznik do uchwały nr 446/217/09 Zarządu Województwa [...] z dnia 3 marca 2009 r. zmienionej uchwałą nr 721/249/13 z dnia 23 kwietnia 2013 r. Procedura odwoławcza dla tego konkursu została określona w Uchwale Zarządu Województwa [...] nr 1253/270/13 z dnia 9 lipca 2013 r. w sprawie Procedury odwoławczej dla wniosków o dofinansowanie projektów realizowanych w ramach RPO WM 2007-2013, (dalej: Procedura odwoławcza). Rozpoznanie środków odwoławczych wg powyższych regulacji polega na sprawdzeniu zgodności przeprowadzonej oceny z kryteriami wyboru projektów zatwierdzonymi przez Komitet Monitorujący oraz sprawdzeniu, czy ocena została przeprowadzona w sposób właściwy i zgodny z Regulaminem oceny merytorycznej wniosków i Komisji Konkursowych powołanych w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] 2007-2013 (dalej: Regulamin oceny, wprowadzonego Uchwałą Nr 730/249/13 Zarządu Województwa [...] z dnia 23 kwietnia 2013 r. zmieniającą uchwałę w sprawie Regulaminu oceny merytorycznej wniosków i Komisji Konkursowych powołanych w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] 2007-2013 Nr 89/4/10 Zarządu Województwa [...] z dnia 14 grudnia 2010 r. w sprawie Regulaminu oceny merytorycznej wniosków i Komisji Konkursowych powołanych w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] 2007-2013, zmienionej uchwałą Nr 2402/102/11 Zarządu Województwa [...] z dnia 2 listopada 2011 r. i uchwałą Nr 267/130/12 Zarządu Województwa [...] z dnia 31 stycznia 2012 r.), która z dniem podjęcia uchwały wprowadziła w życie jej zasady. Z treści § 9 Procedury odwoławczej wynika, że protest składa się do [...] Jednostki Wdrażania Programów Unijnych w terminie 14 dni kalendarzowych od dnia otrzymania z MJWPU pisemnej informacji o wynikach przeprowadzonej oceny wniosku o dofinansowanie. Jednocześnie regulacja przyjęta w § 11 pkt 4 wskazuje, że w przypadku, gdy protest został wniesiony: 1) po terminie; 2) do niewłaściwej instytucji; 3) przez podmiot inny niż wskazany w art. 29 ust. 2 pkt 2 u.z.z.p.r.; 4) bez spełnienia wymogów określonych w art. 30 b ust. 6 u.z.p.p.r., MJWPU pozostawia protest bez rozpatrzenia oraz pisemnie informuje o tym fakcie wnioskodawcę uzasadniając swoje stanowisko wraz z pouczeniem o możliwości wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Natomiast treść § 9 pkt 6 Regulaminu konkursu stanowi, że informację wysłaną pocztą za zwrotnym potwierdzeniem odbioru uznaje się za doręczoną w przypadku zwrotnego potwierdzenia odbioru oraz gdy MJWPU otrzyma zwrot niedoręczonej korespondencji z adnotacją o jej dwukrotnym awizowaniu. Odnosząc tak przedstawiony stan prawny do stanu faktycznego sprawy Sąd stwierdza, że ocena daty doręczenia Skarżącej informacji MJWPU o odrzuceniu projektu z przyczyn formalnych z dnia [...] września 2013r. przez organ została dokonana z naruszeniem cyt. przepisów, a w szczególności art. 30b ust. 4 i ust. 11 pkt 1 u.z.p.p.r. Trafnie zarzuca bowiem Strona skarżąca, że z zebranego w sprawie materiału dowodowego nie wynika w sposób jednoznaczny, że dokonane we wrześniu 2013r. zawiadomienie Skarżącej o nadejściu korespondencji zostało złożone w miejscu wskazanym przez Skarżącą we wniosku. Organ wysłał wprawdzie korespondencję na adres, jaki wskazano jako adres prowadzenia działalności (siedziby) przez Skarżącą w toku prowadzonego postępowania, jednakże istnieją wątpliwości, czy doręczenie zostało dokonane do odpowiedniego budynku, skoro pod tym samym adresem (W., ul. [...] nr [...]) były dwa odrębne budynki (por. wyrok NSA z dnia 17 maja 2012r., sygn. akt II FSK 2251/10, dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych - www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Z podnoszonych przez Skarżącą argumentów wynika, że zarówno władze miasta, jak i organy pocztowe nie wyodrębniły adresu dla tych budynków, zatem mogło dojść do sytuacji, że niezależnie od prawdziwości oświadczeń Skarżącej odnośnie aktualnego adresu do doręczeń doręczenie na wskazany adres nie oznaczało doręczenia go do siedziby Skarżącej. Okoliczność ta, w świetle informacji podanych przez Skarżącą, jest istotna dla ustalenia skuteczności doręczenia zastępczego, jeśli bowiem mogło dojść w dniu dokonania pierwszej i drugiej awizacji do złożenia informacji o awizie w innym budynku (niż siedziba Skarżącej) pod tym samym adresem, na który przesłano korespondencję, doręczenie takie nie mogłoby być uznane za skuteczne, nawet przy spełnieniu pozostałych wymogów (wynikających np. z pomocniczo stosowanego przepisu art. 44 i 45 k.p.a.). Zarówno w komentarzach, jak i w orzecznictwie sądów podkreślano bowiem wielokrotnie, że aby organ mógł skorzystać z domniemania doręczenia, musi zaistnieć niemożność doręczenia pisma w sposób wskazany w przepisie prawa. Należy przy tym przyjąć, że niemożność doręczenia dotyczy przypadków, w których podmiot doręczający nie zastał adresata pisma (adresat był nieobecny w miejscach wymienionych w tym przepisie). Warunkiem zastosowania tego domniemania jest to, aby adresat pisma istotnie mieszkał pod wskazanym adresem, a jedynie nie jest możliwe doręczenie mu pisma w sposób przewidziany w odpowiednich przepisach (por. postanowienie SN z dnia 22 marca 1995 r., sygn. akt II CRN 4/95, LEX nr 50590, - w odniesieniu do przepisu art. 139 k.p.c.). Domniemanie doręczenia nie ma zastosowania do pisma błędnie zaadresowanego, albowiem może ono być stosowane tylko w przypadku skierowania korespondencji na prawidłowy adres strony (patrz: postanowienie SN z dnia 6 kwietnia 2000 r., sygn. akt III RN 141/99, OSNAPiUS 2001, nr 1, poz. 6; postanowienie NSA z dnia 29 lutego 2012 r., sygn. akt I OSK 270/12, LEX nr 1115965 - w odniesieniu do przepisu art. 44 § 4 k.p.a.). W piśmiennictwie przyjmuje się (patrz: A Wróbel, Komentarz do art. 45 k.p.a. [w:] M. Jaśkowska, A. Wróbel, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Wyd. LEX 2013), że z kolei pisma adresowane do wymienionych w art. 45 k.p.a. jednostek organizacyjnych doręcza się wyłącznie w lokalu ich siedziby. W odniesieniu do osób prawnych obowiązuje wyrażona w art. 41 k.c. zasada, że siedzibą osoby prawnej jest miejscowość, w której ma siedzibę jej organ zarządzający, jeżeli ustawa lub oparty na niej statut nie stanowią inaczej. Siedzibę jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej ustala się na podstawie przepisów ustawowych określających zakres ich działania, organizację itd. lub na podstawie przepisów regulaminów organizacyjnych, statutów i innych aktów tego typu. Pojęcie siedziby oznacza "jedynie miejscowość, a nie dalsze również szczegóły składające się na adres w danej miejscowości" (patrz: K. Kołakowski [w:] Komentarz do k.p.c., 1996, s. 480). Pisma doręcza się osobom prawnym i jednostkom organizacyjnym nieposiadającym osobowości prawnej "w lokalu ich siedziby", a zatem na adres, pod którym znajduje się budynek (lokal), w którym ma siedzibę organ zarządzający, chyba że co innego wynika z ustawy, statutu lub innego aktu prawnego. Osoby prawne, do których stosuje się przepisy ustawy o KRS, są obowiązane we wniosku o wpis do rejestru wskazać nie tylko siedzibę, lecz także adres (art. 38 pkt 1 lit. c ustawy o KRS). Należy domniemywać, że siedziba i adres osoby prawnej wpisanej do rejestru są prawdziwe (art. 17 ust. 1 ustawy o KRS). Do momentu ujawnienia w Krajowym Rejestrze Sądowym nowej siedziby i adresu spółki doręczenie korespondencji na dotychczasowy adres, w razie braku informacji o innym adresie doręczeń, jest skuteczne (patrz: wyrok NSA z dnia 12 lutego 2008 r., sygn. akt II FSK 1704/06, LEX nr 470988). Z uwagi na wyłączenie stosowania wprost przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego w sprawach prowadzonych na podstawie ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, nie można stosować wprost przepisów art. 44 i 45 k.p.a. Trzeba zatem oceniać doręczenie przesyłki pocztowej pomocniczo w świetle wszystkich obowiązujących w tym zakresie przepisów. Patrząc zatem na wyżej wskazane regulacje, odnoszące się zarówno do prawa administracyjnego, jak i cywilnego, nie można uznać, iż doręczenie korespondencji na adres wskazany przez Skarżącą, które jednakże mogło nie zostać doręczone do jej siedziby – z uwagi na dwa budynki funkcjonujące pod tym samym adresem – wywarło skutek w postaci domniemania doręczenia, a tym samym uznania, że zastępcze doręczenia nastąpiło w dniu przyjętym przez organ w zaskarżonym rozstrzygnięciu. Sąd podziela zatem zarzuty skargi, tym samym dopatrując się w takim sposobie zakończenia oceny wniosku naruszenia prawa, przy czym w myśl art. 30c ust. 3 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju konkluzja taka jest wystarczająca do przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia, bez konieczności badania, czy uchybienia mogły mieć wpływ na wynik sprawy. W toku ponownego rozpatrywania sprawy [...] Jednostka winna zatem przeprowadzić procedurę oceny wniosku w sposób rzetelny i bezstronny, zgodnie z wszystkimi wymogami ustawy z dnia 6 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju a także Procedury odwoławczej oraz Regulaminu konkursu, właściwych dla Konkursu Nr RPOWM/1.5/2/2013. Mając powyższe na uwadze, Sąd w wyroku stwierdził, że ocena spornego projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia [...] Jednostce Wdrażania Programów Unijnych, za podstawę przyjmując art. 30c ust. 3 pkt 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju w zw. z art. 3 § 3 p.p.s.a. O kosztach postępowania rozstrzygnięto, za podstawę biorąc art. 200 p.p.s.a.