V SA/Wa 2740/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia NSA Ewa Wrzesińska-Jóźków po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. Sp. z o.o. w W. na informację [...] Jednostki Wdrażania Programów Unijnych w [...] z dnia [...] listopada 2010 r. Nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu postanawia: pozostawić skargę bez rozpatrzenia. Spółka z o. o. M. z siedzibą w W. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na negatywne rozpatrzenie środka odwoławczego przez [...] Jednostkę Wdrażania Programów Unijnych w [...], dalej: MJWPU. Skarga została nadana w polskim urzędzie pocztowym w dniu 25 listopada 2010 r. i przesłana bezpośrednio do Sądu bez załączników (data rejestracji w Biurze Podawczym Sądu: 29 listopada 2010 r.). Z uwagi na to, iż w skardze nie wskazano numeru i daty wydania zaskarżonego aktu – jako wymogu formalnego skargi określonego w art. 57 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), dalej: p.p.s.a. – wezwano stronę do uzupełnienia braku formalnego skargi pod rygorem jej odrzucenia. Jednocześnie wezwano do złożenia dokumentu określającego umocowanie do podpisania skargi – w terminie 7 dni pod takim samym rygorem. W dniu 14 grudnia 2010 r. wpłynęło do Sądu pismo skarżącej Spółki z dnia 10 grudnia 2010 r. (nadane w urzędzie pocztowym w dniu 10 grudnia 2010 r.), do którego załączono: 1) wniosek o dofinansowanie wraz z Biznes Planem i załącznikiem do Biznes Planu; 2) fotokopię pisma MJWPU z [...] września 2010 r. o numerze [...]; 3) fotokopię protestu spółki z 11 października 2010 r. oraz 4) fotokopię pisma MJWPU z [...] listopada 2010 r. o numerze [...]. MJWPU nadesłała pismo z 9 grudnia 2010 r., do którego załączyła potwierdzone za zgodność z oryginałem kopie: pisma z [...] listopada 2010 r. o numerze [...] oraz potwierdzenia jego odbioru w dniu 15 listopada 2010 r. Skarżąca Spółka uiściła w dniu 9 grudnia 2010 r. na rachunek bankowy Sądu opłatę w wysokości 200 zł (potwierdzenie polecenia przelewu na k. 8 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 30c ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (tj. Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712), dalej: u.z.p.p.r., po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego, o której mowa w art. 30b ust. 4, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), dalej: p.p.s.a. Ustawa o zasadach prowadzenia polityki rozwoju wprowadziła szczególny tryb składania skargi do sądu administracyjnego, odmienny od trybu uregulowanego w p.p.s.a. Stosownie do przepisu art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r., skarga wnoszona jest przez wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4, bezpośrednio do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją w sprawie, obejmującą wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4. Jednocześnie w myśl art. 30c ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r., wniesienie skargi niekompletnej powoduje pozostawienie jej bez rozpatrzenia. W niniejszej sprawie strona skarżąca wniosła skargę, do której nie załączyła żadnych dokumentów, zatem skargę uznać należało za niekompletną i jako taką podlegającą pozostawieniu bez rozpatrzenia. W tym miejscu wyjaśnić należy, iż braku dokumentacji, o której mowa w art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r., nie można utożsamiać z brakami formalnymi skargi, podlegającymi uzupełnieniu na wezwanie sądu. Jak to bowiem podkreślono w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, skarga jako pismo procesowe naruszające wymagania określone w art. 46, 47 i 57 § 1 p.p.s.a. nie jest niekompletna w rozumieniu art. 30c ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r. Zatem a contrario, skarga podlegająca pozostawieniu bez rozpatrzenia na podstawie art. 30c ust. 5 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju – to skarga nie spełniająca wymagań określonych w art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. (por. postanowienie NSA z 29 lipca 2009 r., sygn. akt II GSK 568/09; postanowienie NSA z 6 stycznia 2010 r., sygn. akt II GSK 1057/09; postanowienie NSA z 25 listopada 2009 r., sygn. akt II GSK 916/09; postanowienia dostępne na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl oraz www.nsa.gov.pl). Przenosząc powyższe regulacje na grunt niniejszej sprawy zauważyć należy, iż zarządzeniem z 29 listopada 2010 r. skarżąca Spółka została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi. Natomiast nie można było wezwać strony do nadesłania kompletnej dokumentacji w sprawie, bowiem dokumentację skarżąca winna załączyć do skargi i złożyć wraz z nią, bądź też dołączyć taką dokumentację później, jednakże w nieprzekraczalnym terminie do złożenia skargi, tj. w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4 u.z.p.p.r. bezpośrednio do Sądu i bez wezwania. Zatem nie można było uznać, że nadesłane przez Spółkę przy piśmie procesowym z 10 grudnia 2010 r. dokumenty zostały złożone zgodnie z wymogiem wprowadzonym mocą przepisu art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r., bowiem dokumentacja została złożona po upływie czternastodniowego terminu, o którym mowa w tym przepisie. Jak wynika z nadesłanego przez MJWPU potwierdzenia doręczenia, informacja z dnia [...] listopada 2010 r. o numerze [...] została odebrana w dniu 15 listopada 2010 r. (potwierdzenie na k. 15 akt sądowych), zatem ustawowy termin do złożenia skargi wraz z kompletną dokumentacją rozpoczął bieg w dniu 16 listopada 2010 r. i upłynął w dniu 29 listopada 2010 r. Ponadto wskazać należy, iż zgodnie z art. 30c ust. 5 pkt 3 u.z.p.p.r. wniesienie skargi bez uiszczenia opłaty sądowej w terminie, o którym mowa w ust. 2 powoduje pozostawienie jej bez rozpatrzenia. Literalna wykładnia powyższej regulacji nie pozostawia wątpliwości co do tego, iż opłatę sądową należy uiścić w terminie 14 dni przewidzianym do złożenia skargi. Spółka uiściła wpis sądowy w wysokości 200 zł w dniu 9 grudnia 2010 r. (data wpłaty na potwierdzeniu przelewu, k. 8 akt sądowych), zatem z uchybieniem ustawowego terminu 14 dni. Niezależnie od powyższego podnieść również należy, iż przepis art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. wprowadza wymóg złożenia m. in. "informacji w przedmiocie oceny projektu". W niniejszej sprawie informacja ta została zawarta w piśmie MJWPU z dnia [...] września 2010 r. o numerze [...]. Mając na uwadze wykładnię językową omawianego przepisu przyjąć należy, iż przedmiotowe pismo winno zostać przesłane do Sądu w oryginale, bowiem kontrola sądowoadministracyjna obejmuje również ocenę wymogów formalnych jakim winno czynić ono zadość. Skarżąca spółka nadesłała natomiast fotokopię (scan) pisma, co prowadzi do przyjęcia, iż dokumentacja w tym zakresie jest niekompletna. W tym miejscu wyjaśnić należy skarżącej, iż tryb skłaniania skargi do sądu administracyjnego, przewidziany w ustawie o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, jest trybem szczególnym. Jednym z odstępstw od ogólnych zasad (unormowanych w p.p.s.a) jest pominięcie przy składaniu skargi organu administracyjnego i wniesienie skargi przez stronę skarżącą bezpośrednio do sądu, a nie za pośrednictwem organu. Przepis art. 30e ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju wprowadził odstępstwo nie tylko od powyższej reguły, ale co więcej wyłączył obowiązek organu wynikający z art. 54 § 2 p.p.s.a, tj. obowiązek przekazania skargi wraz z aktami administracyjnymi sprawy. W konsekwencji oznacza to, iż Sąd rozpoznaje sprawę w oparciu o dokumentację złożoną przez stronę skarżącą, która to dokumentacja zastępuje akta administracyjne, a przez to winna czynić zadość wymogom ustawowym. Na koniec wskazać należy, iż Sąd – mając na uwadze przepis art. 30d ust. 3 u.z.p.p.r., zgodnie z którym, na prawo wnioskodawcy do wniesienia skargi do sądu administracyjnego nie wpływa negatywnie błędne pouczenie lub brak pouczenia, o którym mowa w art. 30b ust. 1 i 4 – dokonał analizy pouczenia zawartego piśmie MJWPU z [...] listopada 2010 r. o numerze [...] (potwierdzona za zgodność z oryginałem kopia pisma na k. 14 akt sądowych), które uznał za kompletne i prawidłowe. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 30c ust. 5 pkt 2 i 3 u.z.p.p.r., orzekł jak w sentencji postanowienia.