V SA/Wa 2805/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA – Beata Krajewska po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi W. M. na decyzję Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] kwietnia 2015 r., Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu nałożonej kary pieniężnej postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Pismem z dnia [...] maja 2015 r. Skarżący złożył wniosek o "wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji". W uzasadnieniu wniosku wskazał, że wnosi o wstrzymanie przez Sąd wykonania w całości zaskarżonej decyzji z powodu niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący zaznaczył ,że prowadzi gospodarstwo domowe z żoną, która w związku z chorobą ich 8 letniego syna nie świadczy pracy zarobkowej. Z uwagi na orzeczoną niepełnosprawność syna w związku z Zespołem Aspergera, na który cierpi, konieczne jest zapewnienie mu całodobowej opieki. Skarżący wskazał, że obecnie przebywa na świadczeniu rehabilitacyjnym , które zostało mu przyznane do 8 sierpnia 2015 r. w związku z depresją na którą cierpi na skutek poważnych problemów w środowisku pracy. Skarżący nie jest nigdzie zatrudniony, ponieważ pracodawca rozwiązał z nim umowę o pracę w trybie art. 53 Kodeksu pracy. Posiada jeszcze dwójkę dzieci na utrzymaniu tj. 5 letnią córkę Agatę oraz w zakresie płaconych alimentów 14 letniego syna Jakuba. Zdaniem skarżącego trudna sytuacja majątkowa jego rodziny w przypadku egzekucji pogorszy się jeszcze bardziej. Taka sytuacja w konsekwencji doprowadziłaby do przerwania rehabilitacji jego chorego syna, co wg lekarza specjalisty może rzutować na rozwój psychoruchowy dziecka i dalszy rozwój choroby. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy wskazać należy, iż przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] kwietnia 2015 r. oraz poprzedzająca ją decyzja z dnia [...] grudnia 2014r., mocą których odmówiono Skarżącemu umorzenia należności z tytułu nałożonej kary pieniężnej. Zatem Sąd posiada kompetencje do zbadania i oceny nie tylko tych aktów ale również innych czynności organu administracyjnego, z zastrzeżeniem, że mogą być nimi tylko te, które zostały podjęte w toku postępowania zakończonego zaskarżonym orzeczeniem. Kontrola sądowa w niniejszej sprawie ogranicza się zatem do czynności, które podjęto od wszczęcia postępowania na wniosek strony o umorzenie należności pieniężnej. Powyższe zaznaczenie stało się konieczne, bowiem Skarżący wystąpił o wstrzymanie wykonania decyzji nakładających kary pieniężne. Wobec tego wskazać należy, iż przedmiotem skargi inicjującej postępowanie sądowe w niniejszej sprawie nie jest postępowanie w przedmiocie nałożenia kar pieniężnych. Powoduje to, iż Sąd na podstawie powołanego wyżej przepisu p.p.s.a. nie może wstrzymać postępowania w powyższym przedmiocie, bowiem nie jest to postępowanie prowadzone w granicach tej samej sprawy. Odnosząc się do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Sąd wyjaśnia, iż przesłanką niezbędną przyznania ochrony tymczasowej jest także możliwość wykonania aktu, którego dotyczy wniosek. Wstrzymanie wykonania jest bowiem bezprzedmiotowe, gdy decyzja nie podlega w ogóle wykonaniu. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z treścią aktu (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami ' administracyjnymi, komentarz, wyd. LexisNexis, Warszawa 2004 r., s. 122). Nie każdy więc akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania. Co do zasady z przymiotu wykonalności nie korzystają wszelkie akty administracyjne odmowne oraz te spośród konstytutywnych aktów uprawniających, które dla spowodowania stanu prawnego lub faktycznego w nich określonego nie wymagają żadnych działań ze strony podmiotów uprawnionych. Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy zatem aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (zob. T. Woś, Postępowanie sądowo-administracyjne, wyd. PWN, Warszawa 1996, s. 147). Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest decyzja odmawiająca umorzenia należności z tytułu nałożonych kar pieniężnych. Należy podkreślić, że zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja nie nakładają na Skarżącego żadnych obowiązków, które mogłyby być wykonane dobrowolnie lub w sposób przymusowy. Brak jej zatem przymiotu wykonalności, co uniemożliwia wstrzymanie ich wykonania. Tym samym wniosek strony nie mógł zostać uwzględniony. Powyższe stanowisko jest prezentowane w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego. W postanowieniu z 23 października 2008 r. o sygn. akt II OZ 1075/08 podkreślono, iż przedmiotem ochrony tymczasowej jak się powszechnie przyjmuje w orzecznictwie sądowoadministracyjnym mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania (por. post. z 20.11.2008 r. sygn. akt II GZ 293/08, post. z 25.03.2009 r. sygn. akt II GZ 59/09; orzeczenia dostępne na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W tych warunkach, biorąc pod uwagę, że przepisy p.p.s.a. nie dają podstawy od odrzucenia wniosku jako niedopuszczalnego, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. w związku z art. 61 § 5 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.