V SA/Wa 2806/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA – Mirosława Pindelska po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi w sprawie ze skargi M. T. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie przyznania płatności rolnośrodowiskowej w pomniejszonej wysokości postanawia: odmówić przywrócenia terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi Zarządzeniem z dnia 22 stycznia 2015 r. wezwano M. T. – pełnomocnika skarżącego – M. T., do uzupełnienia braku formalnego skargi – w terminie 7 dni – pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez wskazanie wartości przedmiotu zaskarżenia. Pismem z dnia 11 lutego 2015 r. pełnomocnik skarżącego wniósł o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi wskazując jednocześnie wartość przedmiotu zaskarżenia. Pełnomocnik uzasadniając wniosek podniósł, iż w związku z wystąpieniem u niego obłożnej choroby występującej w dniach od 4 do 11 lutego 2015 r., uniemożliwiającej mu opuszczenie miejsca zamieszkania i wypełniania wszelkich obowiązków zawodowych, nie był w stanie uzupełnić braków formalnych wskazanych w wezwaniu Sądu. Do wniosku pełnomocnik załączył dowód w postaci zaświadczenia lekarskiego z dnia 4 lutego 2015 r. wystawionego przez specjalistę medycyny rodzinnej lek. med. A. F. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje : Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej jako: "p.p.s.a." jeżeli strona uchybiła terminowi, jego przywrócenie możliwe jest jedynie wówczas, gdy uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. W orzecznictwie i w literaturze prawniczej przyjmuje się, iż brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Stosownie natomiast do art. 87 § 1 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Ustawodawca nie nakłada na stronę składającą wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności obowiązku uprawdopodobnienia zachowania siedmiodniowego terminu określonego w art. 87 § 1 p.p.s.a., zaś Sąd w takiej sytuacji powinien rozpoznać merytorycznie przedmiotowy wniosek (por. postanowienie NSA z dnia 2 lutego 2011 r., sygn. akt I OZ 65/11). Zgodnie z treścią art. 87 § 2 p.p.s.a. we wniosku o przywrócenie uchybionego terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, zaś zgodnie z art. 87 § 4 p.p.s.a. równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Przy ocenie wniosku Sąd powinien brać pod uwagę obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. O braku winy w uchybieniu terminu można zatem mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 października 2002 r., sygn. akt V SA 793/02). W warunkach niniejszej sprawy nie można mówić, że strona składająca wniosek o przywrócenie terminu, uprawdopodobniła brak zawinienia w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Fakty podane we wniosku, w żadnym wypadku, nie mogą świadczyć o braku winy strony, gdyż nie są to okoliczności, którym można przypisać charakter przeszkody nie dającej się przezwyciężyć. We wniosku z dnia 11 lutego 2015 r., pełnomocnik skarżącego jako przyczynę uchybienia terminu wskazał "obłożną chorobę", która uniemożliwiła mu uzupełnienie braku formalnego skargi w terminie. Wraz z wnioskiem nadesłano zaświadczenie lekarskie z dnia 4 lutego 2015 r., w treści którego specjalista medycyny rodzinnej lek. med. A. F. zaświadczyła, iż "w dniach 3.02 – 11.02.15 zap. oskrzeli, przyjmuje leki." Podkreślenia wymaga, że choroba nie stanowi samodzielnej przesłanki przywrócenia terminu, w tym sensie, że musi ona stanowić przeszkodę w podjęciu czynności procesowej, której przy dołożeniu należytej staranności nie dało się usunąć (por. np. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 25 listopada 2011 r., sygn. akt II FZ 643/11 i z dnia 24 lutego 2012 r., sygn. akt II FZ 858/11). Konieczne jest zatem uprawdopodobnienie nie tylko samego faktu choroby, ale także wpływu stanu zdrowia na niemożność działania. Usprawiedliwienia dla przywrócenia terminu nie mogła zatem stanowić argumentacja ograniczająca się do stwierdzenia, że stan zdrowia ("obłożna choroba") uniemożliwił pełnomocnikowi uzupełnienie braków formalnych skargi. Z przedłożonego zaświadczenia lekarskiego wynika bowiem jedynie, iż u M. T. zdiagnozowano zapalenie oskrzeli. Poza informacją lekarza, iż pełnomocnik winien przyjmować leki, brak jest wskazań co do ew. pozostawania w tym czasie w miejscu zamieszkania. Przyjmując nawet, iż M. T. nie był w stanie osobiście uzupełnić braków formalnych skargi, powinien był rozważyć możliwość posłużenia się osobą trzecią, która mogła w terminie nadać w placówce pocztowej Poczty Polskiej S.A. przesyłkę zawierającą uzupełnienie braku formalnego skargi. Z akt sądowych wynika bowiem, iż przesyłkę zawierającą wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi odebrał w dniu 28 stycznia 2015 r. dorosły domownik – A. T. – żona pełnomocnika skarżącego (ZPO – k. [...] akt sądowych). W związku z powyższym, pełnomocnik skarżącego nie wykazał, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy i że dochował wszelkich starań w celu zabezpieczenia interesów prawnych skarżącego. Tym samym w niniejszej sprawie nie zostało wykazane zaistnienie przesłanki ustanowionej w art. 86 § 1 p.p.s.a., a warunkującej przywrócenie uchybionego terminu. Z uwagi na powyższe na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił jak w sentencji.