V SA/Wa 2891/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – Sędzia WSA Bożena Zwolenik po rozpoznaniu w dniu 4 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosków o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej oraz o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi N. Sp. z o.o. w W. na decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] maja 2015 r. Nr [...] w przedmiocie zobowiązania do zwrotu dofinansowania ze środków z budżetu Unii Europejskiej postanawia: 1. Przywrócić termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej; 2. Przywrócić termin do wniesienia skargi kasacyjnej. Wyrokiem z dnia 24 lutego 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę N.Sp. z o.o. w W. na decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] maja 2015 r. Postanowieniem z dnia 23 maja 2016 r. referendarz sądowy ustanowił dla strony skarżącej radcę prawnego z urzędu. Wyznaczony pełnomocnik sporządził w dniu 16 sierpnia 2016 r. skargę kasacyjną, którą nadał w urzędzie pocztowym w tym samym dniu. Postanowieniem z dnia 13 października 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną z uwagi na jej wniesienie z uchybieniem terminu. Pełnomocnik strony skarżącej sporządził w dniu 14 listopada 2016 r. zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, wnosząc o jego uchylenie oraz przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania. Postanowieniem z dnia 15 grudnia 2016 r. o sygn. akt II GZ 1273/16 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie strony skarżącej. Pismem z dnia 17 stycznia 2017 r., nadanym w polskim urzędzie pocztowym w tym samym dniu, pełnomocnik strony skarżącej wystąpił z wnioskami o: 1) przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 lutego 2016 r., 2) przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. W uzasadnieniu wskazał, iż został ustanowiony w ramach prawa pomocy już po upływie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, zatem termin ten nie mógł zostać dochowany, a wniesienie skargi kasacyjnej po jego upływie nastąpiło bez winy strony skarżącej. Jednocześnie zwrócił uwagę, iż odrzucenie skargi kasacyjnej nastąpiło "w bardzo specyficznym stanie faktycznym i prawnym z uwagi na bardzo istotną zmianę przepisów dotyczących brzmienia art. 177 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; zwanej dalej: "p.p.s.a.") oraz związanych z tym konsekwencji procesowych". Pełnomocnik podkreślił przy tym, iż kwestia stosowania przepisów p.p.s.a. po nowelizacji nastręcza trudności samemu ustawodawcy, który w tym zakresie pozostaje często niekonsekwentny. Okoliczność, iż sam ustawodawca ma problemy ze stosowaniem przepisów intertemporalnych oraz ich nieprzejrzystość mogą w ocenie wnioskodawcy stanowić argument potwierdzający brak winy strony w uchybieniu terminu. Postanowieniem z dnia 17 lutego 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił wnioski: o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej oraz o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej jako spóźnione. Po rozpoznaniu zażalenia pełnomocnika strony skarżącej na postanowienie z dnia 17 lutego 2017 r. Naczelny Sąd Administracyjny wydał w dniu 26 kwietnia 2017 r. postanowienie o sygn. akt II GZ 295/17, którym uchylił zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu wskazano, iż Sąd błędnie uznał, że przyczyna uchybienia terminu do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej ustała w dniu 7 listopada 2016 r., bo nieprawomocne postanowienie WSA o odrzuceniu skargi kasacyjnej doręczono pełnomocnikowi Spółki 7 listopada 2016 r., który od tego dnia zdawał sobie sprawę, że uchybił terminowi do wniesienia skargi kasacyjnej i zamiast wnosić zażalenie (oddalone przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 15 grudnia 2016 r., doręczonym 10 stycznia 2017 r.) winien był wystąpić z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, najpóźniej do 14 listopada 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje. Wnioski podlegają uwzględnieniu. Stosownie do treści przepisu art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; zwanej dalej: p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Jednocześnie w myśl art. 87 § 1 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Zgodnie z utrwalonym stanowiskiem judykatury i piśmiennictwa, w sytuacji gdy strona złożyła środek zaskarżenia od orzeczenia wydanego na skutek uchybienia terminowi do dokonania czynności procesowej, początek biegu terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności wyznaczać będzie data doręczenia orzeczenia rozstrzygającego w przedmiocie złożonego środka zaskarżenia (por. postanowienie NSA z dnia 15 czerwca 2016 r. o sygn. akt II GZ 603/16). W niniejszej sprawie przyczyna uchybienia terminu do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej ustała 10 stycznia 2017 r., tj. w dniu doręczenia, wyznaczonemu z urzędu pełnomocnikowi Spółki, odpisu wskazanego postanowienia NSA z dnia 15 grudnia 2016 r. o sygn. akt II GZ 1273/16 wraz z uzasadnieniem. Zatem termin 7 dni do złożenia przedmiotowego wniosku w rozumieniu art. 87 § 1 p.p.s.a. rozpoczął bieg 10 stycznia 2017 r. i upływał 17 stycznia 2017 r. Jak bezsprzecznie wynika z akt sprawy, skarżąca Spółka złożyła wniosek 17 stycznia 2017 r., więc dochowała terminu do dokonania tej czynność. Pismo strony skarżącej z dnia 17 stycznia 2017 r. zawiera wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej oraz wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej i załączono do niego skargę kasacyjną, wobec czego strona dopełniła wymogów formalnych przewidzianych w art. 87 § 4 p.p.s.a. Sąd uznał, iż oba wnioski zasługują na uwzględnienie. Należało bowiem przyjąć, co dostrzegł Naczelny Sąd Administracyjny uchylając poprzednie rozstrzygnięcie, iż stosowanie art. 2 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. poz. 685) mogło wywoływać daleko idące wątpliwości. Skoro zatem strona skarżąca jest w tej sprawie reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika ustanowionego z urzędu, który wniósł uprzednio skargę kasacyjną przed dniem 15 sierpnia 2015 r., a więc przed wejściem w życie ustawy nowelizującej, to uznać należało, że jej odrzucenie nie było spowodowane niedbalstwem pełnomocnika, lecz w istocie mogło być spowodowane wątpliwościami interpretacyjnymi w zakresie stosowania norm prawa intertemporalnego. W konsekwencji złożenie wniosku o przywrócenie terminu wraz ze skargą kasacyjną w dniu 17 stycznia 2017 r. nastąpiło z przyczyn niezawinionych przez stronę skarżącą. Z wyłożonych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie – działając na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. – orzekł, jak w punkcie pierwszym i drugim sentencji postanowienia.