V SA/Wa 3209/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA – Mirosława Pindelska po rozpoznaniu w dniu 2 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi J. W. na decyzję Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia nienależnie pobranego świadczenia postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi Decyzją z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...] Prezes Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego odmówił J. W. (dalej jako: "skarżąca") umorzenia nienależnie pobranego świadczenia. Powyższa decyzja została doręczona stronie skarżącej w dniu 25 sierpnia 2014 r. (dowód: ZPO k. [...] akt administracyjnych), a zatem termin do wniesienia skargi mijał w dniu 24 września 2014 r. W dniu [...] października 2014 r. (data nadania) skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem organu skargę na powyższą decyzję. Jednocześnie wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wskazując, iż uchybienie terminowi nastąpiło w wyniku choroby. Dodała, iż choroba i to długotrwała jest trudną do przezwyciężenia przeszkodą, niezależną od osoby zainteresowanej, a zatem nie doszło z jej strony do zaniedbania. Skarżąca jako dowód zaistnienia powołanej przyczyny uchybienia terminu wskazała zaświadczenie lekarskie, którego jednak nie nadesłała wraz ze skargą. Powyższe zaświadczenie nie zostało również wymienione jako załącznik skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje : Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej jako: "p.p.s.a." jeżeli strona uchybiła terminowi, jego przywrócenie możliwe jest jedynie wówczas, gdy uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. W orzecznictwie i w literaturze prawniczej przyjmuje się, iż brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Stosownie natomiast do art. 87 § 1 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Ustawodawca nie nakłada na stronę składającą wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności obowiązku uprawdopodobnienia zachowania siedmiodniowego terminu określonego w art. 87 § 1 p.p.s.a., zaś Sąd w takiej sytuacji powinien rozpoznać merytorycznie przedmiotowy wniosek (por. postanowienie NSA z dnia 2 lutego 2011 r., sygn. akt I OZ 65/11). Zgodnie z treścią art. 87 § 2 p.p.s.a. we wniosku o przywrócenie uchybionego terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, zaś zgodnie z art. 87 § 4 p.p.s.a. równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Przy ocenie wniosku Sąd powinien brać pod uwagę obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. O braku winy w uchybieniu terminu można zatem mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 października 2002 r., sygn. akt V SA 793/02). W warunkach niniejszej sprawy nie można mówić, że strona składająca wniosek o przywrócenie terminu, uprawdopodobniła brak zawinienia w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Fakty podane we wniosku, w żadnym wypadku, nie mogą świadczyć o braku winy strony, gdyż nie są to okoliczności, którym można przypisać charakter przeszkody nie dającej się przezwyciężyć. We wniosku z dnia [...] października 2014 r., skarżąca jako przyczynę uchybienia terminu wskazała długotrwałą chorobę, która uniemożliwiła jej wniesienie skargi w terminie. Skarżąca nie nadesłała jednak żadnych dowodów potwierdzających okoliczność, iż uchybienie terminu spowodowane było chorobą oraz, że wystąpienie tej okoliczności miało wpływ na nieterminowe wniesienie skargi. Skarżąca jedynie w treści wniosku powołała się na zaświadczenie lekarskie, którego jednak do skargi nie załączyła. Podkreślenia wymaga, że choroba nie stanowi samodzielnej przesłanki przywrócenia terminu, w tym sensie, że musi ona stanowić przeszkodę w podjęciu czynności procesowej, której przy dołożeniu należytej staranności nie dało się usunąć (por. np. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 25 listopada 2011 r., sygn. akt II FZ 643/11 i z dnia 24 lutego 2012 r., sygn. akt II FZ 858/11). Konieczne jest zatem uprawdopodobnienie nie tylko samego faktu choroby, ale także wpływu stanu zdrowia na niemożność działania. Usprawiedliwienia dla przywrócenia terminu nie mogła zatem stanowić argumentacja ograniczająca się do stwierdzenia, że stan zdrowia (długotrwała choroba) uniemożliwił skarżącej wniesienie skargi. Przyczyna uchybienia terminowi wskazana przez stronę, oprócz tego, że nie została w jakikolwiek sposób uprawdopodobniona, nie wyjaśniała w istocie, dlaczego podjęcie czynności procesowej w przewidzianym do tego terminie nie było możliwe. Przyjmując nawet, iż skarżąca nie była w stanie osobiście wnieść skargi, powinna była rozważyć możliwość posłużenia się osobą trzecią, która mogła w terminie nadać w placówce pocztowej Poczty Polskiej S.A. przesyłkę zawierającą skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Z akt administracyjnych wynika bowiem, iż skarżąca zamieszkuje wraz z synem, synową oraz dwoma wnukami. W związku z powyższym, skarżąca nie wykazała, że uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy i że dochowała wszelkich starań w celu zabezpieczenia swoich interesów prawnych. Tym samym w niniejszej sprawie nie zostało wykazane zaistnienie przesłanki ustanowionej w art. 86 § 1 p.p.s.a., a warunkującej przywrócenie uchybionego terminu. Z uwagi na powyższe na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił jak w sentencji.