V SA/Wa 327/12

WyrokWSA w Warszawie2012-04-19

Skład orzekający: Irena Jakubiec-Kudiura, Krystyna Madalińska-Urbaniak, Barbara Mleczko-Jabłońska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej prawidłowo umorzył postępowanie w sprawie przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych z powodu jego bezprzedmiotowości, gdy wnioskodawca złożył dwa wnioski dotyczące tej samej operacji, a w jednej ze spraw wydano już merytoryczną decyzję?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że organ prawidłowo umorzył postępowanie w sprawie przyznania pomocy finansowej z powodu jego bezprzedmiotowości. Dwie sprawy dotyczące tej samej operacji finansowej stały się tożsame, a wydanie merytorycznej decyzji w jednej z nich, obejmującej całokształt materiału dowodowego, czyniło postępowanie w drugiej sprawie bezprzedmiotowym na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. i prowadziłoby do sytuacji objętej art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a.
Stan faktyczny
Wnioskodawca T. C. złożył dwa wnioski o przyznanie pomocy finansowej ze środków unijnych w ramach operacji "wcześniejsze emerytury". Pierwszy wniosek złożono w lipcu 2009 r., a drugi w listopadzie 2009 r. Po odmowie przyznania pomocy i uchyleniu decyzji przez WSA, Prezes ARiMR wydał decyzję odmawiającą przyznania pomocy w lipcu 2011 r., rozstrzygając co do istoty sprawy na podstawie całokształtu materiału dowodowego z obu wniosków. Następnie Dyrektor ARiMR umorzył postępowanie w sprawie drugiego wniosku z listopada 2009 r. z powodu jego bezprzedmiotowości, co zostało utrzymane w mocy decyzją Prezesa ARiMR. Wnioskodawca zaskarżył tę decyzję, zarzucając błąd w ustaleniach faktycznych co do tożsamości spraw i naruszenie przepisów k.p.a.
Rozstrzygnięcie
Oddala skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Irena Jakubiec-Kudiura (spr.), Sędzia WSA - Krystyna Madalińska-Urbaniak, Sędzia WSA - Barbara Mleczko-Jabłońska, , Protokolant ref. staż. - Tomasz Godlewski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 kwietnia 2012 r. sprawy ze skargi T. C. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych. oddala skargę Decyzją z [...] grudnia 2011 r. Prezes Agencji Rozwoju i Modernizacji Rolnictwa utrzymał w mocy decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w S. z [...] sierpnia 2011 r., mocą której umorzono postępowanie w sprawie przyznania pomocy finansowej prowadzone na skutek wniosku T. C. z [...] listopada 2009 r. - z powodu jego bezprzedmiotowości. Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym. W dniu [...].11.2009 r. do [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wpłynął wniosek T. C. o dofinansowanie w ramach środka 1.5 "Rekompensaty społeczno-gospodarcze w celu zarządzania krajową flota rybacką" operacja "wcześniejsze emerytury" Programu Operacyjnego "Zrównoważony rozwój sektora rybołówstwa i nadbrzeżnych obszarów rybackich 2007-2013". Był to jego drugi wniosek, pierwszy został złożony w dniu [...].07.2009r. Ze złożonych wraz z wnioskiem dokumentów wynikało, że w roku 2009 wnioskodawca zamustrował się na statku rybackim w dniu [...].07. do [...].07., od [...].08. do [...].08 i od [...].09. do [...].12. Przed 2009 rokiem ostatnie zamustrowanie trwało do [...].07.2005 r. i w tym samym roku T.C. uzyskał pomoc w kwocie 40 774,00 złotych .z tytułu utraty miejsca pracy. Decyzją z [...] maja 2010 r. Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa odmówił przyznania T.C. pomocy finansowej. W uzasadnieniu wskazał, że w ocenie organu wnioskodawca spełnia warunki określone w § 21 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 26 czerwca 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków ł trybu przyznawania, wypłaty i zwracania pomocy finansowej na realizację środków objętych osią priorytetową l – Środki na rzecz dostosowania floty rybackiej, zawartą w programie rozwój sektora rybołówstwa i nadbrzeżnych obszarów rybackich 2007-2013" (Dz.U. Nr 101 poz.840 ze zm.) i w chwili ubiegania się o pomoc finansową w ramach operacji "wcześniejsze emerytury" był rybakiem w rozumieniu art. 3 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 1198/2006 z dnia 27 lipca 2006 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Rybackiego (Dz. Urz. UE L 223 z 15.08.2006). Jednak należało mu odmówić przyznania pomocy, gdyż sztucznie stworzył warunki do uzyskania korzyści i w związku z tym znajduje zastosowanie przepis art. 4 ust 3 Rozporządzenia Rady (WE, EUROATOM) Nr 2988 z dnia 18 grudnia 1995r. w sprawie ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich (Dz. U. UE z dnia 23.12.1995 L 312/1), wedle którego "Działania skierowane na pozyskanie korzyści w sposób sprzeczny z odpowiednimi celami prawa wspólnotowego mającymi zastosowanie w danym przypadku poprzez sztuczne stworzenie warunków w celu uzyskania korzyści, prowadzą do nieprzyznania lub wycofania korzyści". Organ zwrócił uwagę na fakt, że wnioskodawca faktycznie zaprzestał wykonywania zawodu rybaka w 2005r. i nie wykonywał go do dnia [...].07.2009, przy czym podjęcie wykonywania zawodu rybaka w 2009 roku nastąpiło wyłącznie w związku z ubieganiem się o pomoc finansową w ramach operacji "wcześniejsze emerytury". W ocenie Dyrektora OR ARiMR oznacza to, że wnioskodawca nie zaprzestaje wykonywania zawodu rybaka w związku ze zmianami zachodzącymi w sektorze wynikającymi m.in. ze Wspólnej Polityki Rybackiej Wspólnoty Europejskiej, lecz jedynie podjął wykonywanie zawodu rybaka i zaprzestaje wykonywania tego zawodu w związku ubieganiem się o pomoc finansową celem spełnienia podstawowego kryterium przyznawania pomocy finansowej w ramach Środka 1.5 "Rekompensaty społeczno-gospodarcze w celu zarządzania krajową flota rybacką" objętego Programem Operacyjnym "Zrównoważony rozwój sektora rybołówstwa i nadbrzeżnych obszarów rybackich 2007-2013". Od powyższej decyzji wnioskodawca złożył odwołanie do Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, który decyzją z [...] sierpnia 2010 r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Organ odwoławczy podzielił pogląd organu I instancji , iż wnioskodawca w sposób sztuczny stworzył warunki do uzyskania płatności. Od tej decyzji T. C. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie , wnosząc o jej uchylenie w całości i rozstrzygniecie co do istoty sprawy poprzez przyznanie pomocy finansowej. Wyrokiem z 12 kwietnia 2011 r. sygn. akt V SA/Wa 2394/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w S. z [...] maja 2010 r., zalecając organowi II instancji rozważenie całego okresu pracy wnioskodawcy w charakterze rybaka w jednej sprawie administracyjnej i wydanie rozstrzygnięcia przy uwzględnieniu faktu, że toczy się również sprawa wnioskodawcy nr [...] wszczęta wnioskiem z [...] lipca 2009 r. WSA stwierdził, że sprawa prowadzona na podstawie wniosku z [...] listopada 2009 r.(nr [...]) stała się tożsama ze sprawą z wniosku z [...] lipca 2009r. Mając na uwadze wspomniane zalecenia oraz zalecenia WSA zawarte w wyroku z 22 listopada 2010 r. sygn. akt V SA/Wa 1388/10 dotyczące wniosku z [...] lipca 2009 r. nr [...], Prezes ARiMR w dniu [...] lipca 2011 r. wydał decyzję nr [...], mocą której uchylił zaskarżoną decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR z dnia [...] grudnia 2009 r. (dotyczącą pierwotnie wniosku z [...] lipca 2009 r.) i orzekając co do istoty sprawy, przy uwzględnieniu materiału dowodowego zebranego także w sprawie, w której rozpatrywano wniosek z [...] listopada 2009 r., odmówił przyznania pomocy finansowej wnioskodawcy. Mając powyższe okoliczności na uwadze decyzją z [...] sierpnia 2011 r. Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa umorzył postępowanie w sprawie przyznania pomocy finansowej na operację "wcześniejsza emerytura", prowadzone w oparciu o wniosek T. C. z [...] listopada 2009 r. wskazując, że sprawy (z powyższego wniosku i z wniosku z [...] lipca 2009 r.), stały się tożsame, a w sprawie wydana została decyzja z [...] lipca 2011 r. rozstrzygająca co do istoty o żądaniu wnioskodawcy. W tym stanie rzeczy konieczne stało się umorzenie postępowania w sprawie. Od decyzji tej wnioskodawca złożył odwołanie zarzucając organowi błąd w ustaleniach faktycznych co do tożsamości spraw wszczętych w dniu [...] lipca 2009 r. i [...] listopada 2009 r. dotyczących pomocy finansowej w zakresie operacji "wcześniejsza emerytura", a co za tym idzie naruszenie treści art. 7, 77 § 1 k.p.a. oraz 105 k.p.a. Decyzją z [...] grudnia 2011 r. Prezes ARiMR utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję podtrzymując swoje stanowisko co do tożsamości spraw i wskazując na treść decyzji z [...] lipca 2011 r., w której wykonano wytyczne WSA zawarte w sprawie V SA/Wa 1388/10 jak i V SA/Wa 2394/10. Decyzja ta wprost odnosi się do całości zgromadzonego materiału dowodowego związanego z obydwoma złożonymi wnioskami o przyznanie pomocy finansowej. Organ podkreślił, że o tożsamości spraw zdecydował cel operacji finansowej, tożsamość podmiotu ubiegającego się o pomoc, ta sama podstawa prawna oraz stan faktyczny sprawy wykazywany przy pomocy tych samych środków dowodowych. To spowodowało bezprzedmiotowość postępowania administracyjnego i konieczność umorzenia prowadzonego uprzednio odrębnie postępowania na podstawie wniosku z [...] listopada 2009 r. na podstawie art. 105 k.p.a. Od decyzji tej pełnomocnik wnioskodawcy złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W skardze pełnomocnik zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych co do tożsamości spraw wszczętych w dniu [...] lipca 2009 r. i [...] listopada 2009 r. dotyczących pomocy finansowej w zakresie operacji "wcześniejsza emerytura", naruszenie treści art. 105 § 1 k.p.a. poprzez uznanie, że w sprawie z wniosku z [...] listopada 2009 r. nr [...] zachodzą przesłanki do umorzenia postępowania z powodu jego bezprzedmiotowości, błędną wykładnię art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a. poprzez przyjęcie , że wydanie decyzji w sprawie [...] oznaczałoby wydanie decyzji w sprawie uprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną. W tym stanie rzeczy wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu decyzji pełnomocnik podkreślił, że sprawy wszczęte wnioskiem z [...] lipca 2009 r. i [...] listopada 2009 r., nie są tożsame ponieważ w dacie złożenia pierwszego wniosku wnioskodawca nie był zamustrowany na statku rybackim czego dowodzi dokumentacja, a na dzień drugiego wniosku czyli w dniu [...] listopada 2009 r. był zatrudniony jako rybak, co ma zasadnicze znaczenie dla sprawy. Wskazał, że potwierdzenie odmienności spraw wynika również z decyzji Prezesa ARiMR z [...] marca 2010 r., w której organ ten uznał brak możliwości połączenia dwóch prowadzonych postępowań. Skarżący powołując się na wyrok wydany przez WSA w Gliwicach z 7 marca 2008 r. sygn. III SA/Gl wskazał, że Sąd ten uznał za możliwe wielokrotne składanie wniosku dotyczące takiego samego żądania jeśli wynika to z odmiennej sytuacji faktycznej. Nadto podniósł, że na decyzję Prezesa ARiMR z [...] lipca 1011 r. nr [...] została złożona skarga, co powoduje, że nie jest ona prawomocna i może zostać uchylona, co powoduje, że brak jest podstaw do uznania, że w obrocie prawnym funkcjonowałyby dwie takie decyzje. Skarżący odwołał się ponadto do uzasadnienia wyroku w sprawie V SA/Wa 2394/10 , w którym Sąd nakazał rozważenie czy nie zachodzą przesłanki określone w treści art. 105 § 1 k.p.a. a nie nakazał jego zastosowanie. W odpowiedzi na skargę Prezes ARiMR wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje. Skarga nie jest zasadna. W ocenie Sądu organ prawidłowo uznał, że istnieje konieczność umorzenia postępowania w sprawie związanej z wnioskiem z [...] listopada 2009 r. Z treści wyroku WSA z 12 kwietnia 2011 r. sygn. akt V SA/Wa 2394/10 jednoznacznie wynika, że w związku z treścią wyroku WSA z 22 listopada 2010 r. V SA/Wa 1388/10 a następnie uchyleniem przez Prezesa ARiMR decyzji organu I instancji (w zakresie wniosku z [...] lipca 2009 r.) sprawy stały się tożsame. Jest to konsekwencją stanowiska WSA zawartego w wyroku z 22 listopada 2010 r., w którym Sąd wyraźnie wskazał, że o tym czy żądanie wnioskodawcy jest zasadne, ze względu na specyfikę zawodu rybaka, nie może przesądzać fakt, że konkretnie w dniu [...] lipca 2009 r. nie był on zamustrowany na statku a okoliczność wykonywania przez niego pracy rybaka, ma być oceniona przez pryzmat wszelkich dotyczących tego faktu okoliczności. W tym stanie rzeczy WSA w wyroku z 12 kwietnia 2011 r. V SA/Wa 2394/10 wskazał, że zgodnie z tym uzasadnieniem Sądu organ powinien w jednej sprawie rozważyć cały okres pracy wnioskodawcy w charakterze rybaka, w tym także ten po złożeniu wniosku z [...] lipca 2009 r. WSA podkreślił, że sprawy z dwu wniosków stały się tożsame, co jest niedopuszczalne i może prowadzić do sytuacji objętej dyspozycją art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a. Sąd wskazał, że przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ powinien rozważyć czy nie zachodzą okoliczności określone treścią art. 105 § 1 k.p.a. Odnosząc się do tej kwestii należy podkreślić, że w dniu [...] lipca 2011 r. Prezes ARiMR uchylił zaskarżoną decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR z dnia [...] grudnia 2009 r. dotyczącą pierwotnie wniosku z [...] lipca 2009 r. i orzekł co do istoty sprawy odmawiając przyznania pomocy finansowej. W decyzji tej organ oparł się na całości materiału dowodowego, w tym na materiale zgromadzonym w związku z pierwotnie prowadzoną sprawą dotyczącą wniosku z [...] listopada 2009 r., co jednoznacznie wynika z treści znanego Sądowi z urzędu oraz znanego stronom wyroku WSA z 19 stycznia 2012 r. sygn. V SA/Wa 1951/11, którym Sąd oddalił skargę T.C. o przyznanie pomocy. Z treści tego wyroku wynika, że oceniana przez Sąd decyzja z [...] lipca 2011 r. dotyczyła okoliczności faktycznych związanych z wnioskiem z [...] listopada 2009 r. Zaznaczyć przy tym należy, że Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR wydając decyzję z [...] sierpnia 2011 r. o umorzeniu postępowania miał wiedzę o decyzji z [...] lipca 2011r. a tym bardziej miał ją Prezes ARiMR wydając decyzję z [...] grudnia 2011 r. Tym samym organa miały możliwość rozważenia zasadności umorzenia postępowania w trybie art. 105 § 1 k.p.a. ze względu na to, że wydanie merytorycznej decyzji w oparciu o wniosek z [...] listopada 2009 r. prowadziłoby do istnienia dwóch tożsamych decyzji dotyczących tego samego żądania wnioskodawcy. Zaistniałaby zatem sytuacja określona treścią art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a ponieważ dla skutku określonego tym przepisem wystarczające jest wydanie drugiej decyzji przy istnieniu decyzji ostatecznej. W przedmiotowej sprawie sprawy dotyczące żądania wnioskodawcy, których dotyczyły obydwa złożone wnioski stały się tożsame i w związku ze stanem faktycznym sprawy, który należało rozważyć łącznie, w całości, brak było możliwości odrębnego rozstrzygania o wnioskach. Wyrok WSA w Gliwicach przytoczony w skardze dotyczy zupełnie innego roszczenia (umorzenia należności) i nie ma on zastosowania w przedmiotowej sprawie. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał zarzuty skargi za nietrafne w związku z czym na podstawie art. 151 ustawy p.p.s.a oddalił skargę.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło