V SA/Wa 36/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA Dorota Mydłowska po rozpoznaniu w dniu 12 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi S. S. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia ... listopada 2014 r. nr ... w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu nieopłaconych składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne i Fundusz Pracy postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji S. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z ... listopada 2014 r. nr ... utrzymującą w mocy decyzję tego organu z ... września 2014 r., nr ...w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek. W piśmie z 16 lutego 2015 r. skarżący zwrócił się o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, z uwagi na trudną sytuację finansową i zdrowotną w jakiej się znalazł. Autor wniosku wskazał na orzeczony wobec niego trwały stopień niepełnosprawności i związaną z tym niezdolność do samodzielnej egzystencji. Skarżący wskazał również na konieczność zaopatrzenia się w przedmioty ortopedyczne ułatwiające codzienne funkcjonowanie, co również generuje koszty. Zdaniem wnioskodawcy niewstrzymanie decyzji ZUS doprowadzi do powstania nieodwracalnych lub trudnych do odwrócenia następstw tj. w szczególności poprzez uniemożliwienie skarżącemu prawidłowego procesu rehabilitacji i leczenia. Skarżący zaznaczył, że w chwili obecnej utrzymuje się wyłącznie z zasiłków w formie pomocy pieniężnej i rzeczowej przekazywanych przez GOPS oraz Caritas. Wskazał również, że jego żona zrezygnowała z zatrudnienia i sprawuje nad nim całodobową opiekę, otrzymując jedynie zasiłek z GOPS. Do wniosku strona skarżąca załączyła orzeczenie o stopniu niepełnosprawności z 23 października 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek został oddalony. Regułą obowiązującą w postępowaniu sądowoadministracyjnym, wynikającą z treści art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej w skrócie "p.p.s.a."), jest to, że wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednak w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Postanowienie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (art. 61 § 5 p.p.s.a.). W przypadku rozpatrywania wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji konieczne jest rozważenie w pierwszej kolejności, czy w konkretnej sytuacji decyzja administracyjna nadaje się i wymaga wykonania, przy czym przez pojęcie wykonania należy rozumieć spowodowanie takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w decyzji. Zarówno z praktyki sądowniczej, jak i z piśmiennictwa wynika, że instytucja wstrzymania wykonania może dotyczyć tylko takich aktów, które nadają się do wykonania lub tego wymagają (tak L. Klat-Wertlecka, Wykonalność aktu administracyjnego [w:] Koncepcja systemu prawa administracyjnego /pod red. J. Zimmerman/, Warszawa 2007, s. 550; por. również m. in. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 maja 2000 r., sygn. akt V SA 2509/99, Orzecznictwo Sądów Polskich 2000, nr 11, poz. 164, z dnia 15 grudnia 2004 r., sygn. akt OZ 805/04, opubl. w Lex pod nr 837880, z dnia 16 listopada 2011 r., sygn. akt II OZ 1108/11, opubl. w Lex pod nr 1070497, patrz także T. Woś, Postępowanie sądowoadministracyjne, Wyd. Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2004 r., s. 217). W tym miejscu należy zauważyć, że wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania decyzji dotyczy aktu administracyjnego, którym odmówiono przyznania uprawnienia w postaci umorzenia należności z tytułu składek. Jest to rodzaj aktu prawnego nie noszącego znamion wykonalności. Wskazał na to Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 28 lutego 2008 r., sygn. akt I FSK 431/07 (opubl. w Lex pod nr 471074), wyjaśniając, że w żadnym przypadku nie mogą podlegać wykonaniu akty administracyjne odmawiające przyznania uprawnień, jak na przykład umorzenia odsetek lub rozłożenia na raty zaległości podatkowych, te bowiem niczego nie zmieniają w zakresie praw lub obowiązków strony. Decyzja odmowna nie ma przymiotu wykonania, tj. węzła praw i obowiązków, który mógłby podlegać wykonaniu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 kwietnia 2008 r., sygn. akt II OZ 325/08, opubl. w Lex pod nr 493905). Wypada także zauważyć, że instytucja unormowana w art. 61 § 3 p.p.s.a. dotyczy tylko takich sytuacji, gdy akt organu administracyjnego nakłada na stronę określone obowiązki i kiedy wykonanie rozstrzygnięcia organu może spowodować wystąpienie po stronie skarżącego znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 13 grudnia 2011 r., sygn. akt II FZ 762/11, opubl. w Lex pod nr 1151471). Sąd wskazuje, że we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji skarżący szeroko opisał trudną sytuację rodzinną i zdrowotną w jakiej się znajduje, lecz decyzja odmawiająca umorzenia składek nie podlega wykonaniu przez organ, należało zatem odmówić wstrzymania jej wykonania. Dlatego też Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a.