V SA/Wa 3618/24
WyrokWSA w Warszawie2025-02-05
Skład orzekający: Krystyna Madalińska-Urbaniak, Konrad Łukaszewicz, Piotr Wróbel
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy odmowa objęcia przedsięwzięcia wsparciem z Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększania Odporności z powodu uznania kosztów budowy budynku magazynowego za niekwalifikowalne była zgodna z prawem?Ratio decidendi
Sąd uznał, że koszty budowy budynku magazynowego służącego do magazynowania, sortowania, ważenia i pakowania produktów rolnych nie stanowią kosztów bezpośrednio związanych z produkcją podstawową produktów rolnych i mieszczą się w katalogu kosztów kwalifikowalnych. Odmowa wsparcia z powodu braku jednoczesnego wnioskowania o wyposażenie budynku była nieuzasadniona, gdyż nie wynika z przepisów rozporządzenia ani regulaminu. W związku z tym ocena przedsięwzięcia przez Agencję naruszyła prawo i sprawa została przekazana do ponownego rozpatrzenia.Stan faktyczny
B. A. złożył wniosek o wsparcie na budowę budynku magazynowego, utwardzenie placu manewrowego oraz zakup terminala płatniczego w ramach inwestycji KPO dotyczącej przetwarzania i wprowadzania do obrotu produktów rolnych. Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa odmówiła wsparcia, uznając, że koszty te są niekwalifikowalne, gdyż dotyczą produkcji podstawowej i nie spełniają kryteriów regulaminu. Skarżący zaskarżył tę decyzję do sądu administracyjnego.Rozstrzygnięcie
Stwierdził, że ocena przedsięwzięcia została przeprowadzona z naruszeniem prawa i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Krystyna Madalińska-Urbaniak, Sędzia WSA - Konrad Łukaszewicz (spr.), Asesor WSA - Piotr Wróbel, Protokolant sekr. sąd. - Agnieszka Ciszek, , po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 lutego 2025 r. sprawy ze skargi B. A. na informację Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 29 listopada 2024 r. nr OR15-84020-OR1500105/24 w przedmiocie odmowy objęcia przedsięwzięcia wsparciem stwierdza, że ocena przedsięwzięcia została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa.
Kontrolą sądowoadministracyjną w niniejszej sprawie objęte zostało postępowanie zakończone informacją Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (zwanej dalej: "Agencją") z dnia 29 listopada 2024 r. nr OR15-84020-OR1500105/24 w przedmiocie oceny wniosku o objęcie przedsięwzięcia wsparciem.
Stan faktyczny sprawy przedstawia się następująco:
B. A.(zwany dalej: "Skarżącym") wystąpił w dniu 24 stycznia 2024 r. z wnioskiem o objęcie przedsięwzięcia wsparciem w ramach inwestycji na rzecz dywersyfikacji i skracania łańcucha dostaw produktów rolnych i spożywczych oraz budowy odporności podmiotów uczestniczących w łańcuchu (A 1.4.1.) – 3. Wsparcie w zakresie przetwarzania lub wprowadzania do obrotu produktów rolnych, spożywczych, rybołówstwa lub akwakultury, finansowanych ze środków Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększania Odporności (zwanego dalej: "KPO").
Zgodnie z wnioskiem, Skarżący ubiegał się o przyznanie wsparcia na realizację przedsięwzięcia pod nazwą: "Budowa budynku magazynowego wraz z wykonaniem projektu budowlanego, utwardzenie placu manewrowego, zakupie terminala płatniczego oraz skrzyniopalet w celu rozpoczęcia dostaw bezpośrednich produktu rolnego jakim jest kapusta biała oraz burak ćwikłowy". W opisie przedsięwzięcia wskazał, że w ramach przedsięwzięcia planuje rozpocząć sprzedaż kapusty białej oraz buraka ćwikłowego w ramach dostaw bezpośrednich. W swoim gospodarstwie posiada: wagę, wózek paletowy oraz samochód dostawczy (użytkowany na podstawie umowy użyczenia). Do realizacji przedsięwzięcia niezbędna jest jednak budowa budynku magazynowego, w którym odbywał się będzie cały proces przygotowywania produktu finalnego, począwszy od magazynowania, poprzez sortowanie, ważenie i pakowanie, jak również utwardzenie placu manewrowego w celu wyrównania powierzchni przy budynku oraz zakup terminala płatniczego w celu ułatwienia płatności klientom detalicznym.
Pismem z dnia 7 listopada 2024 r. Agencja poinformowała Skarżącego, że przedsięwzięcie nie podlega wsparciu z uwagi na niespełnienie warunków określonych w § 4 ust. 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 5 września 2022 r. w sprawie szczegółowego przeznaczenia, warunków i trybu udzielania wsparcia w zakresie przetwarzania lub wprowadzania do obrotu produktów rolnych, spożywczych, rybołówstwa lub akwakultury, w ramach Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększania Odporności (Dz. U. z 2022 r., poz. 1898 ze zm.; zwanego dalej: "rozporządzeniem") i wystąpienie okoliczności polegających na zadeklarowaniu do objęcia wsparciem kosztów niekwalifikowanych w rozumieniu § 6 ust. 3 pkt. 5 tego rozporządzenia oraz § 1 ust. 7 pkt. 5 Regulaminu wyboru przedsięwzięć do objęcia wsparciem z Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększania Odporności – Drugi nabór wniosków nr A 1.4.1.KPO_3/23/02; zwanego dalej: "Regulaminem").
Zdaniem organu, nie jest możliwe wsparcie przedsięwzięć dotyczących wyłącznie kosztów budowlanych/budowy budynków, utwardzenia placu manewrowego, zakupie terminala płatniczego i skrzyniopalet, bowiem tego typu projekty nie wypełniają celów realizacji w zakresie części nr 3 inwestycji A 1.4.1. KPO dotyczących skracania łańcuchów dostaw żywności. Brak ujęcia w ramach inwestycji kosztów dotyczących wyposażenia tego typu budynków – np. w urządzenia, linie technologiczne itp. – oznacza, że inwestycja może być używana do innych celów, w tym również na potrzeby rolnej produkcji pierwotnej, która na mocy rozporządzenia jest wykluczona ze wsparcia.
Jednocześnie Agencja podniosła, że w sprawie istnieje możliwość wykorzystania infrastruktury na potrzeby pierwotnej produkcji rolnej (np. magazynowanie planowanych zbiorów kapusty głowiastej białej, buraka ćwikłowego). Tymczasem, zgodnie z § 6 ust. 3 pkt 5 rozporządzenia oraz § 1 ust. 7 pkt 5 Regulaminu, do kosztów kwalifikowalnych nie zalicza się kosztów bezpośrednio związanych z produkcją podstawową produktów rolnych w rozumieniu art. 2 pkt 44 rozporządzenia Komisji (UE) 2022/2472 z dnia 14 grudnia 2022 r. uznającego niektóre kategorie pomocy w sektorach rolnym i leśnym oraz na obszarach wiejskich za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (zwanego dalej: "rozporządzeniem nr 2022/2472").
Po rozpatrzeniu wniosku o ponowną ocenę przedsięwzięcia, zaskarżonym pismem z dnia 29 listopada 2024 r. Agencja podtrzymała swoje stanowisko i odmówiła objęcia przedsięwzięcia wsparciem.
Organ wskazał, że po ponownym przeanalizowaniu dokumentacji podtrzymuje wcześniejsze stanowisko zwracając uwagę na fakt, że zarówno we wniosku o objęcie wsparciem, a także w złożonym wniosku o ponowną ocenę przedsięwzięcia - wnioskodawca dokonał nieprawidłowej interpretacji zagadnienia dotyczącego istoty wsparcia oraz specyfiki kosztów kwalifikowanych. Ponadto, w sprawie nie zostały spełnione kryteria horyzontalne od spełnienia których uzależnione jest ewentualne rozstrzygnięcie życie polegające na objęciu przedsięwzięcia wsparciem. Przedsięwzięcie nie spełnia kryterium zgodności z planem rozwojowym właściwego określenia wydatków kwalifikowanych (§ 6 Regulaminu – kryterium nr 6). W związku z powyższym, z uwagi na fakt, iż podmiot ubiegający się o wsparcie przedstawił we wniosku o objęcie wsparciem koszty niekwalifikowane dotyczące produkcji podstawowej produktów rolnych, nie zostały spełnione warunki udzielenia wsparcia wynikające z przepisów dotyczących udzielenia wsparcia i tym samym – nie został spełniony warunek określony w § 4 ust. 1 pkt 2 Regulaminu, co skutkuje odmową przyznania pomocy.
W skardze do tutejszego sądu Skarżący wniósł o uchylenie informacji Agencji o nieobjęciu przedsięwzięcia wsparciem, zarzucając dokonanie dowolnej, nieznajdującej oparcia w przepisach prawa, a także społecznie niesprawiedliwej interpretacji podejmowanej przez niego działalności związanej ze sprzedażą bezpośrednią, a w konsekwencji bezpodstawne wydanie decyzji odmawiającej przyznania mu pomocy z uwagi na rzekome niespełnienie warunków udzielania wsparcia opisanych w § 2, § 3 ust. 1 rozporządzenia. Zdaniem Skarżącego, argumenty przedstawione przez organ zostały oparte na wybiórczej i dowolnej interpretacji przepisów prawa oraz wewnętrznych (nie podanych do publicznej wiadomości przed i w trakcie naboru) zasad sprawdzania wniosków. Zasady te nie znajdują uzasadnienia w przepisach prawa i pozostają niezgodne z regułą załatwienia sprawy z uwzględnieniem interesu społecznego i słusznego interesu obywateli, zasadą pogłębiania zaufania oraz zasadą rozstrzygania wątpliwości prawnych na korzyść strony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skarga okazała się zasadna.
Ramy prawne wyboru przedsięwzięć do objęcia wsparciem z planu rozwojowego zostały określone w Rozdziale 2aa "Plan rozwojowy" ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (t. j. Dz. U. z 2024 r., poz. 324 ze zm.; zwanej dalej: "u.z.p.p.r."). Zgodnie z nimi, instytucja odpowiedzialna za realizację inwestycji przyjmuje regulamin wyboru przedsięwzięć do objęcia wsparciem z planu rozwojowego oraz podaje go do publicznej wiadomości, w szczególności na swojej stronie internetowej (art. 14lzb ust. 1). Regulamin określa w szczególności: kryteria wyboru przedsięwzięć; termin i sposób składania wniosków o objęcie przedsięwzięcia wsparciem z planu rozwojowego; opis procedury oceny przedsięwzięć; opis procedury ponownej oceny przedsięwzięć (art. 14lzb ust. 2). Niezwłocznie po dokonaniu oceny przedsięwzięć instytucja odpowiedzialna za realizację inwestycji informuje podmioty wnioskujące o objęcie wsparciem o wyniku oceny (art. 14lzd). Podmiotowi wnioskującemu o objęcie przedsięwzięcia wsparciem, w przypadku nieobjęcia przedsięwzięcia wsparciem, przysługuje wniosek o ponowną ocenę przedsięwzięcia (art. 14lze ust. 1). Właściwa instytucja niezwłocznie po dokonaniu ponownej oceny przedsięwzięcia informuje podmiot wnioskujący o objęcie wsparciem o wyniku ponownej oceny, pouczając o prawie złożenia skargi do sądu administracyjnego (art. 14lze ust. 7).
W myśl § 4 ust. 1 pkt 2 i 3 Regulaminu, wsparcia udziela się: (2) jeżeli wnioskodawca spełnia warunki udzielenia wsparcia wynikające z przepisów dotyczących udzielania takiego wsparcia; (3) jeżeli wnioskodawca i przedsięwzięcie spełniają wszystkie kryteria wyboru przedsięwzięć, o których mowa w § 6.
W sprawie sporne jest spełnienie horyzontalnego Kryterium nr 6 "Właściwe określone wydatki kwalifikowalne". Zgodnie z jego opisem, sprawdzana jest kwalifikowalność, adekwatność i racjonalność wydatków planowanych do poniesienia w ramach przedsięwzięcia. Weryfikacja kwalifikowalności obejmuje m. in. warunek, że koszty finansowane w ramach przedsięwzięcia muszą być elementem katalogu kosztów kwalifikowalnych określonych w § 1 ust. 6.
Zdaniem Agencji, przedstawione we wniosku koszty budowy budynku magazynowego nie mogły zostać uznane za kwalifikowalne, gdyż Skarżący zadeklarował do objęcia wsparciem koszty bezpośrednio związane z produkcją podstawową produktów rolnych zdefiniowane w art. 2 pkt 44 rozporządzenia nr 2022/2472, a ponadto, nie jest możliwe wsparcie przedsięwzięć dotyczących wyłącznie kosztów budowlanych/budowy budynków, utwardzenia placu manewrowego, zakupu terminala płatniczego i skrzyniopalet, bowiem tego typu projekty nie wypełniają celów realizacji w zakresie części nr 3 inwestycji A 1.4.1. KPO dotyczących skracania łańcuchów dostaw żywności.
W ocenie Sądu, stanowisko to jest nieprawidłowe.
Przede wszystkim, sporne koszty nie mogą zostać uznane za koszty, o których mowa w § 6 ust. 3 pkt 5 rozporządzanie. Zgodnie z tym przepisem, do kosztów kwalifikowalnych nie zalicza się kosztów bezpośrednio związanych z produkcją podstawową produktów rolnych w rozumieniu art. 2 pkt 44 rozporządzenia nr 2022/2472, oznaczającą "wytwarzanie płodów ziemi i produktów pochodzących z chowu zwierząt wymienionych w załączniku I do Traktatu, bez poddawania ich jakimkolwiek dalszym czynnościom zmieniającym właściwości tych produktów". Wbrew zapatrywaniu Agencji, koszty budowy budynku, w którym Skarżący zamierza magazynować (przechowywać) kapustę białą i buraki ćwikłowe, nie stanowią kosztów związanych z produkcją podstawową produktów rolnych w rozumieniu wyżej scharakteryzowanym. Przede wszystkim magazynowanie planowanych zbiorów nie wypełnia znamion "wytwarzania płodów ziemi [...] bez poddawania ich jakimkolwiek dalszym czynnościom zmieniającym właściwości tych produktów". Za wskazane w art. 2 pkt 44 rozporządzenia nr 2022/2472 koszty "wytwarzania płodów ziemi" można by wprawdzie uznać koszty budowy budynku, pod warunkiem jednak, że budynek taki w rzeczywistości służyłby do wytwarzania płodów ziemi, czyli innymi słowy rzecz ujmując, gdyby w budynku tym Skarżący uprawiał (sadził) warzywa, czego w sprawie stwierdzić nie można. Jak wynika bowiem z opisu przedsięwzięcia zawartego we wniosku, budynek ma służyć do magazynowania, sortowania, ważenia i pakowania warzyw. W konsekwencji godzi się uznać, że planowany budynek magazynowy nie jest związany bezpośrednio z wytwarzaniem, lecz z przechowywaniem, przygotowaniem do sprzedaży lub wprowadzaniem do obrotu produktów rolnych, a więc koszt jego budowy wprost mieścić się będzie w katalogu kosztów kwalifikowalnych, określonym w § 6 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia.
Nie jest również zasadne stanowisko Agencji, że na przeszkodzie uznania kwalifikowalności kosztów budowy budynku magazynowego stoi brak jednoczesnego ubiegania się przez Skarżącego o wsparcie na wyposażenie tego budynku, co mogłoby wiązać się z obawą wykorzystania budynku do celów innych aniżeli określonych w ramach działania A1.4.1 KPO. W ocenie Sądu, warunek stawiany przez organ nie wynika z żadnego przepisu rozporządzenia bądź Regulaminu, w szczególności nie można się go dopatrywać w redakcji § 2 pkt 1 rozporządzenia, który dopuszcza sfinansowanie wyposażenia miejsc przeznaczonych do przetwarzania, przechowywania lub przygotowania do sprzedaży produktów rolnych, ale nie uzależnia przyznania pomocy od wnioskowania o nie łącznie z budową takiego miejsca. Użycie w tym przepisie sformułowania "(...), wraz z wyposażeniem (...)" nie oznacza zdaniem Sądu obowiązku przyznania wsparcia tylko dla budynków wraz z wyposażeniem. Taka wykładnia tego przepisu jest wprost sprzeczna z celami Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększania Odporności określonymi w Kryteriach wyboru ostatecznych odbiorców przedmiotowego wsparcia, bowiem inwestycje A1.4.1. podejmowane są na rzecz dywersyfikacji i skracania łańcucha dostaw produktów rolnych dokonywanej poprzez m.in. następujące cele: tworzenie centrów przechowalniczo-dystrybucyjnych, inwestycji w zakresie infrastruktury, sprzedaży bezpośredniej czy dofinansowanie zakupu maszyn i urządzeń do przetwarzania, przechowywania i sprzedaży produktów. Każdy z jedynie kilku wskazanych wyżej celów zawartych w Kryteriach KPO A1.4.1 określony został odrębnie, podobnie jak wynika to też z celów wskazanych w § 2 rozporządzenia. W konsekwencji przyjąć należy, że wnioskodawca może starać się o wsparcie tylko na budowę budynku magazynowego bądź na budowę takiego budynku wraz z wyposażeniem.
Zaprezentowane wyżej stanowisko znajduje aprobatę Naczelnego Sądu Administracyjnego, wyrażoną m.in. w wyrokach: z dnia 5 grudnia 2024 r. o sygn. akt I GSK 1466/24, z dnia 6 grudnia 2024 r. o sygn. akt I GSK 1464/24, z dnia 14 stycznia 2025 r. o sygn. akt I GSK 1550/24, z dnia 15 stycznia 2025 r. o sygn. akt I GSK 1488/24, z dnia 17 stycznia 2025 r. o sygn. akt I GSK 1529/24, z dnia 22 stycznia 2025 r. o sygn. akt I GSK 1487/24.
Reasumując Sąd stwierdza, że zaplanowane przez Skarżącego koszty budowy budynku magazynowego mieszczą się w katalogu kosztów kwalifikowalnych, o których mowa w § 6 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia i § 1 ust. 6 pkt 1 Regulaminu. Tym samym, odmawiając objęcia przedsięwzięcia wsparciem z uwagi na uznanie ich za koszty niekwalifikowalne Agencja dopuściła się naruszenia § 4 ust. 14 Regulaminu poprzez dowolną ocenę wniosku, a w konsekwencji obrazy art. 14lza ust. 1 u.z.p.p.r., który nakazuje dokonanie wyboru przedsięwzięć w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny.
Aktualnie Agencja będzie obowiązana do ponownej oceny przedsięwzięcia z uwzględnieniem przedstawionej przez Sąd oceny prawnej.
Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie – działając na podstawie art. 30c ust. 3 pkt 1 w związku z art. 14lzf ust. 3 zdanie trzecie u.z.p.p.r. – stwierdził, że ocena przedsięwzięcia została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez Agencję.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło