V SA/Wa 4094/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA – Marek Krawczak po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. P., prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą [...] o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry postanawia: - odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi – R. P. wraz ze skargą na ww. decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Uzasadniając go wskazał, że decyzję odebrał w dniu 27 lipca 2015 r., natomiast ostatni dzień na wniesienie skargi upływał w trakcie urlopu wypoczynkowego skarżącego – na którym przebywał do 31 sierpnia 2015 r. – co uniemożliwiło mu dokonanie tej czynności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Natomiast wedle art. 87. § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Z uwagi na treść art. 54 § 1, stanowiącego, że skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi, wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia powinien zostać również za pośrednictwem organu. Skarżący spełnił zatem wymogi formalne wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Jednakże w ocenie Sądu nie zasługuje on na uwzględnienie. W uzasadnieniu skarżący wskazał, że nie dochował terminu do wniesienia skargi z uwagi na przebywanie na urlopie wypoczynkowym do dnia 31 sierpnia 2015 r., podczas gdy termin dokonania tej czynności upływał w dniu 26 sierpnia 2015 r. Jak przyjęto w orzecznictwie oraz doktrynie, kryterium braku winy jako przesłanki zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowych oraz zabezpieczenia swoich interesów procesowych. Przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przy czym obowiązek wykazania, iż zachowało się należytą staranność, spoczywa na stronie składającej wniosek o przywrócenie terminu (Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz pod redakcja prof. Romana Hausera i prof. Marka Wierzbowskiego. C.H. Beck 2013 str. 444). Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, Sąd nie podziela zdania skarżącego, że brak było jego winy w uchybieniu temu terminowi. Skarżący wskazał, iż decyzja została odebrana w dniu 27 lipca 2015 r., czego miał świadomość i co znajduje potwierdzenie w aktach administracyjnych sprawy. Decyzja zawierała pouczenie o terminie i sposobie jej zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Pomimo tego skarżący nie zadbał w żaden sposób, a przynajmniej nie wskazał we wniosku na poczynienie takich przygotowań, aby skarga została złożona z zachowaniem tego terminu. Zamiast tego wyjechał na urlop, wiedząc, że powróci już po terminie do wniesienia skargi. Nie była to zatem nagła okoliczność, której skarżący nie mógł przewidzieć. We wniosku w żaden sposób nie wykazano także, aby skarżący nie mógł złożyć skargi wcześniej, przed wyjazdem. W orzecznictwie przyjętym jest, że okoliczność wyjazdu na zaplanowany urlop nie jest przesłanką stanowiącą o braku winy w dochowaniu terminu do wniesienia skargi – tak np. w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z 14 października 2015 r. sygn. I OZ 1212/15, postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z 28 września 2010 r. sygn. II GSK 1066/10, czy postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z 17 lipca 2006 r. sygn. I FZ 283/06 (orzeczenia dostępne w bazie orzeczeń pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl/cbo/query). Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, iż strona nie uprawdopodobniła, że uchybienie terminu do wniesienia skargi było spowodowane przyczynami wskazującymi na brak jej winy. Dlatego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł, jak w sentencji.