V SA/Wa 4159/15

PostanowienieWSA w Warszawie2015-12-04

Skład orzekający: Beata Krajewska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji administracyjnej, dotyczącej nałożenia kary pieniężnej za urządzanie gier hazardowych, jest uzasadniony, jeśli skarżący ogólnikowo powołuje się na ryzyko utraty płynności finansowej i znacznej szkody, a przedłożone dokumenty finansowe nie potwierdzają tej sytuacji?
Ratio decidendi
Sąd odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, uznając, że skarżący nie wykazał istnienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 PPSA. Ogólnikowe twierdzenia o ryzyku utraty płynności finansowej i znacznej szkodzie, niepoparte konkretnymi dowodami, nie są wystarczające do zastosowania środka tymczasowego. Przedłożone dokumenty finansowe, wskazujące na przychody i aktywa spółki, nie potwierdziły zagrożenia dla jej bytu.
Stan faktyczny
Spółka W. Sp. z o.o. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. nakładającą karę pieniężną za urządzanie gier hazardowych. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania tej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w R. Skarżąca argumentowała, że wykonanie decyzji może spowodować utratę płynności finansowej i nieodwracalną szkodę. Sąd rozpoznał wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w R.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Beata Krajewska po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi W. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] września 2015 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w R. z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] Pismem z dnia [...] września 2015 r. W. Sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej jako: "skarżąca" lub "spółka"), zastępowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] września 2015 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry. W treści skargi zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w R. z dnia [...] maja 2015 r. nr [...]. Uzasadniając wniosek podniesiono, że w przedmiotowej sprawie istnieje wysokie ryzyko utraty płynności finansowej przez spółkę oraz wyrządzenia znacznej i nieodwracalnej szkody na skutek ewentualnego wykonania zaskarżonej decyzji i decyzji jej poprzedzającej, co może doprowadzić do dalej idących negatywnych skutków dla skarżącej. Zdaniem pełnomocnika brak wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji i prowadzenie ewentualnego postępowania egzekucyjnego spowoduje, iż skarżący na skutek egzekucji nałożonej na niego kary finansowej, może zostać pozbawiony środków finansowych. Zdaniem skarżącego wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i decyzji ją poprzedzającej, jest w pełni uzasadniony i konieczny. Zaznaczył ,że wstrzymanie wykonania decyzji ma charakter tymczasowy i upada w razie wydania przez Sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji. Do wniosku załączono również kopię rachunku zysków i strat za okres [...].07.2014 – [...].05.2015 oraz kopię bilansu na dzień [...].05.2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje : Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl § 3 ww. przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wydając orzeczenie w omawianym przedmiocie Sąd powinien swoje rozstrzygnięcie oprzeć zarówno o ocenę wniosku skarżącego, jak i materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy, w aspekcie wystąpienia bądź też nie wystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Jednakże wykazanie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej (por. np. post. NSA: z dnia 22 listopada 2004 r., sygn. akt FZ 474/04; z dnia 6 listopada 2009 r., sygn. akt II OZ 975/09; z dnia 25 sierpnia 2011 r., sygn. akt II OZ 692/11; z dnia 8 kwietnia 2012 r., sygn. akt II GZ 132/12; z dnia 31 lipca 2013 r. sygn. akt II OSK 1651/13 dostępne na stronie internetowej: orzeczenia.nsa.gov.pl). W przedmiotowej sprawie podane przez stronę skarżącą twierdzenia odnośnie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji powinny odwoływać się do materiałów źródłowych obrazujących jej sytuację materialną, każda bowiem decyzja administracyjna zobowiązująca do uiszczenia należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek faktyczny w finansach zobowiązanego do ich uiszczenia. Nie jest to sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym (post. NSA z dnia 28 stycznia 2011 r. II GSK 49/11 dostępne na stronie internetowej: orzeczenia.nsa.gov.pl). Podobne stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 29 maja 2009 r., I FZ 148/09 (dostępne na stronie internetowej: orzeczenia.nsa.gov.pl), w którym stwierdził, że uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń lub okoliczności, jednakże w taki sposób, aby sąd miał możliwość dokonania kontroli ich prawdziwości. Nie jest bowiem wystarczające, by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji występowały w sprawie – sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę. Zdaniem Sądu, w niniejszej sprawie, strona skarżąca choć zastępowana przez profesjonalnego pełnomocnika, nie wykazała, że wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby wyrządzić jej znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki, ponieważ wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji zawarty w skardze, nie został dostatecznie uzasadniony. Pełnomocnik ogólnikowo stwierdził, że w przedmiotowej sprawie istnieje wysokie ryzyko utraty płynności finansowej przez skarżącego oraz wyrządzenia znacznej i nieodwracalnej szkody na skutek ewentualnego wykonania zaskarżonej decyzji i decyzji jej poprzedzającej. Zdaniem Sądu przedłożone przez stronę skarżącą dokumenty (kserokopie) nie świadczą o utracie przez nią płynności finansowej. Z dołączonego do wniosku rachunku zysków i strat – za okres od 3 lipca 2014r. do 31 maja 2015r. - wynika bowiem, że Spółka – pomimo twierdzeń o złej sytuacji ekonomicznej – w podanym okresie uzyskała przychód w kwocie [...] zł., a ponadto z bilansu wynika, że aktywa Spółki stanowią wartość [...] zł. Zdaniem Sądu zatem, wobec wysokości osiągniętego przychodu, a także posiadanych aktywów, kwota nałożonej o kary pieniężnej ([...] zł) nie będzie stanowić takiej uciążliwości, która mogłaby zagrozić bytowi strony skarżącej i doprowadzić do jej upadłości. Godzi się także zauważyć, że poza wymienionymi dokumentami (stanowiącymi jedynie kserokopię) Spółka nie przedłożyła, żadnych innych dokumentów, które rzetelnie pozwoliłyby ocenić jej sytuację finansową (np. sprawozdania finansowego, czy wyciągu z rachunków bankowych). Jak już wcześniej wspomniano, wnioskodawca powinien uprawdopodobnić zaistnienie przesłanek wstrzymania wykonania aktu lub czynności. Użyte przez wnioskodawcę do opisu przesłanek wstrzymania wykonania aktu pojęcia nieostre, tj. wysokie ryzyko utraty płynności finansowej, spirala zadłużenia, czy nieodwracalna szkoda, wymagają skonkretyzowania w postaci argumentacji wnioskodawcy i zobrazowania opisanej we wniosku sytuacji za pomocą odpowiednich dokumentów (potwierdzonych zgodnie z obowiązującymi przepisami). O ile dana okoliczność z natury swojej może być udokumentowana, to należy przedłożyć stosowne dokumenty (por. post. NSA z 6 września 2013 r., sygn. akt II FZ 684/13 (dostępne na stronie internetowej: orzeczenia.nsa.gov.pl). Mając na uwadze wskazane okoliczności, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło