V SA/Wa 4749/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Irena Jakubiec-Kudiura (spr.) Sędziowie: WSA Barbara Mleczko-Jabłońska WSA Dorota Mydłowska Protokolant starszy sekretarz sądowy Artur Dobrowolski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 stycznia 2016 r. sprawy ze skargi F. z siedzibą we W. na informację Centrum Projektów Europejskich z dnia [...] listopada 2015 r. nr Informacja [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu oddala skargę. Przedmiotem skargi złożonej przez F." z siedzibą we W. jest rozstrzygnięcie Centrum Projektów Europejskich (dalej: CPE, Instytucja Pośrednicząca lub Instytucja Organizująca Konkurs) zawarte w piśmie z dnia [...] listopada 2015 r., nr [...], stwierdzające, że protest na rozstrzygnięcie o odrzuceniu wniosku o dofinasowanie na etapie oceny formalnej został rozpatrzony negatywnie. Zaskarżone rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym: w odpowiedzi na konkurs ogłoszony przez Centrum Projektów Europejskich (numer konkursu: [...]) Skarżąca (partnerzy: osoba prowadząca mikroprzedsiębiorstwo L., osoba prowadząca mikroprzedsiębiorstwo S. , a także W. im. [...] w W.) w dniu 18 września 2015 r. złożyła wniosek o dofinansowanie projektu pt. "Przestrzeń rozwoju. Adaptacja metody zintegrowanego doradztwa rozwoju kariery dla młodzieży"(numer kancelaryjny wniosku 219/1/2015 w ramach Programu Operacyjnego Wiedza Edukacja Rozwój 2014-2020, Oś Priorytetowa IV "Innowacje społeczne i współpraca ponadnarodowa", Działanie 4.3 "Współpraca ponadnarodowa". Równolegle w konkursie Skarżąca złożyła wniosek o dofinansowanie projektu "Poradnictwo socjodynamiczne – adaptacja innowacyjnej metody w doradztwie zawodowym" . Pismem z dnia [...] października 2015 r. Instytucja Organizująca Konkurs poinformowała Skarżącą o negatywnym wyniku oceny wniosku i jego odrzuceniu na etapie oceny formalnej z powodu nie spełnienia kryterium dostępu tj. "W ramach konkursu wnioskodawca składa nie więcej niż 1 wniosek o dofinansowanie projektu w określonym temacie konkursu, przy założeniu, że może złożyć wnioski w maksymalnie 2 tematach konkursu". Pismem datowanym na dzień 30 października 2015 r. F. złożyła protest na rozstrzygnięcie Instytucji Pośredniczącej, w którym wskazano, że ocena formalna wniosku została przeprowadzona niezgodnie z brzmieniem kryterium dostępu dla konkursu w zakresie braku spełnienia kryterium dostępu nr 2 w części karty C oceny wniosku o dofinansowanie, określonymi w pkt 5.2 Regulaminu konkursu – "Ocena formalna wniosku". W wyniku rozpoznania protestu, działając na podstawie art. 58 ust 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie 2014-2020 (Dz.U. poz. 1164 ze zm., dalej: ustawa) pismem z dnia [...] listopada 2015 r. Centrum Projektów Europejskich poinformowało, że protest został rozpatrzony negatywnie. Instytucja Pośrednicząca wskazała, że F. nie zamieściła we wniosku oświadczenia o niewystępowaniu tych samych rozwiązań w składanych wnioskach. Zgodnie z Regulaminem konkursu IOK, w ramach oceny formalnej wniosków, weryfikowała spełnienie kryterium dostępu, zgodnie z którym w konkursie wnioskodawca może złożyć wnioski w maksymalnie 2 tematach, przy czym w określonym temacie może ubiegać się o dofinansowanie jednokrotnie. Powołano przy tym odpowiedni zapis Regulaminu, tj. pkt 5.2.3.2. Zdaniem CPE z Regulaminu jasno wynika, iż w przypadku złożenia przez jednego projektodawcę więcej niż jednego wniosku w danym temacie i/lub złożenia wniosków w ponad dwóch tematach w ramach jednego konkursu, wniosek złożony w odpowiedzi na konkurs podlega odrzuceniu w związku z niespełnieniem przez beneficjenta kryterium dostępu (pkt 2.1.3). Spełnienie przedmiotowego wymogu weryfikowane jest na podstawie danych będących w dyspozycji IOK, obejmujących dane beneficjenta, nazwę tematu w ramach którego składany jest projekt, tytuł projektu oraz oświadczenie o niewystępowaniu tych samych rozwiązań w składanych wnioskach. W związku z powyższym, jak wskazano w przypadku złożenia wniosków w dwóch tematach (po jednym w danym temacie), wnioskodawca jest obowiązany do zadeklarowania, że projekty składane w poszczególnych tematach nie zawierają takich samych rozwiązań. Zgodnie z dalszym brzmieniem pkt. 2.1.3 Regulaminu, zalecane jest aby powyższe informacje zawrzeć w pkt. 4.1. wniosku o dofinansowanie. Dalej Instytucja Pośrednicząca powołała się na rozdział 5 "Wytycznych w zakresie trybów wyboru projektów na lata 2014-2020", zgodnie z którym ocena kryteriów obligatoryjnych lub zerojedynkowych polega na przypisaniu im wartości logicznych "tak", "nie" albo stwierdzeniu, że kryterium jest obojętne, tj. nie dotyczy danego projektu. Wyjaśniono, iż podczas fazy oceny formalnej wniosków o dofinansowanie, wypełnienie tych wymogów oceniane jest wyłącznie na podstawie brzmienia literalnych zapisów zawartych we wniosku, bowiem członkowie Komisji Oceny Projektów na tym etapie oceny nie dokonują żadnych interpretacji merytorycznych rozwiązań przedłożonych przez ubiegających się o środki unijne. W podsumowaniu wskazano, iż w sytuacji złożenia wniosków w dwóch tematach (po jednym w danym temacie), wnioskodawca zobowiązany był do zadeklarowania, że projekty składane w poszczególnych tematach nie zawierają takich samych rozwiązań, czego nie uczyniono. Nie spełnia, zdaniem CPE ww. warunku użycie przez wnioskodawcę różnego nazewnictwa obu proponowanych metod ("metoda Przestrzeni Pozytywnych Wyobrażeń autorstwa N.E. Amundsona" oraz "metoda socjodynamiczna V. Peavyego), które nie mogło być brane pod uwagę na etapie badania formalnej dopuszczalności wniosku. Oba wnioski, co podkreślono rozpatrywane były oddzielnie, a badający je nie kontaktowali się ze sobą. Tym samym nie mogli porównać metod przedstawionych w obu wnioskach. Ich zadaniem bowiem w tym zakresie była jedynie ocena zasadności dopuszczenia wniosku do dalszego etapu konkursu. Skoro projektodawca zobowiązany został do złożenia oświadczenia o niewystępowaniu tych samych rozwiązań w składanych wnioskach, skutkiem uchybienia temu obowiązkowi jest odrzucenie wniosku, co Centrum Projektów Europejskich uznało za zasadne. Na powyższe rozstrzygnięcie, pismem z dnia 17 grudnia 2015 r. Strona złożyła do WSA w Warszawie skargę, żądając stwierdzenia, że ocena projektu przeprowadzona została w sposób naruszający prawo i w związku z tym przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia przez Centrum Projektów Europejskich. Wniesiono także o zasądzenie od strony przeciwnej kosztów procesu. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzucono: 1. Naruszenie art. 37 ustawy o zasadach realizacji programów poprzez brak zapewnienia przejrzystości i rzetelności reguł stosowanych przy ocenie projektu w ramach konkursu ogłoszonego przez Centrum Projektów Europejskich: [...], polegające na: • niejednoznacznym sformułowaniu w Regulaminie konkursu Program Operacyjny Wiedza Edukacja Rozwój Oś priorytetowa IV Innowacje społeczne i współpraca ponadnarodowa. Działanie 4.3. Współpraca ponadnarodowa, konkursu nr [...] na projekty z komponentem ponadnarodowym realizowane poza Common Framework z dnia 24 lipca 2015 roku, warunków udziału w konkursie i spełnienia przez wnioskodawcę wymogów formalnych, • nie odniesieniu się do wszystkich argumentów i zarzutów przedstawionych w proteście, • podaniu argumentacji, która nie potwierdza niespełnienia przez wnioskodawcę/skarżącą kryteriów oceny projektów, przeciwnie potwierdza, że kryterium dostępu zostało spełnione, • niewyjaśnieniu sformułowania "spełnienie kryterium weryfikowane na podstawie danych w dyspozycji IOK", przy jednoczesnym faktycznym posiadaniu wiedzy o spełnieniu przez wnioskodawcę/skarżącą kryterium dostępu, • nieprawidłowym przeprowadzeniu procedury odwoławczej polegającym w szczególności na niedostatecznym rozważeniu argumentów wnioskodawcy/skarżącej zawartych w proteście, a poprzestaniu jedynie na stwierdzeniu, że interpretacja wnioskodawcy zawarta w proteście jest błędna, • naruszeniu pkt 5.2.3 kryteriów formalnych - wybrane kryterium dostępu, polegającym na dokonaniu niewłaściwej analizy złożonej w postępowaniu dokumentacji – poprzez uznanie, że ocena formalna wniosku o dofinansowanie oraz procedura protestu zostały przeprowadzone w sposób prawidłowy, w sytuacji gdy organ winien był uwzględnić wyjaśnienia dotyczące nie zawarcia przez wnioskodawcę/skarżącą oświadczenia o niewystępowaniu tych samych rozwiązań i ocenić złożony wniosek merytorycznie. 2. Naruszenie prawa materialnego, tj. art. 41 ust. 1 oraz ust. 2 pkt 7 ustawy o zasadach realizacji programów, poprzez ich niewłaściwe zastosowanie polegające na sprzecznym i niejednoznacznym sformułowaniu w Regulaminie konkursu Program Operacyjny Wiedza Edukacja. Rozwój Oś priorytetowa IV Innowacje społeczne i współpraca ponadnarodowa Działanie 4.3. Współpraca ponadnarodowa, Konkurs nr [...] na projekty z komponentem ponadnarodowym realizowane poza Common Framework z dnia 24 lipca 2015 roku, kryteriów wyboru projektów wraz z podaniem ich znaczenia w ten sposób, że w pkt. 5.2.3.2. (Kryteria weryfikowane na etapie oceny formalnej. Wybrane kryteria dostępu) Regulaminu sformułowano kryterium dostępu "W ramach konkursu wnioskodawca składa nie więcej niż 1 wniosek o dofinansowanie projektu w określonym temacie konkursu, przy założeniu, że może złożyć wnioski w maksymalnie 2 tematach konkursu" w uzasadnieniu i opisie znaczenia kryterium wskazując, że "w przypadku złożenia więcej niż jednego wniosku przez jednego projektodawcę w danym temacie i/lub złożenia wniosków w ponad 2 tematach w ramach konkursu Instytucja Organizująca Konkurs odrzuca wszystkie złożone w odpowiedzi na konkurs wnioski w związku z niespełnieniem przez beneficjenta kryterium dostępu (spełnienie kryterium weryfikowane jest na podstawie danych w dyspozycji IOK), natomiast w pkt 2.1.3. Regulaminu - Wymagania konkursowe. Podmioty uprawnione do ubiegania się o dofinansowanie projektu, wskazano, że "w przypadku złożenia więcej niż jednego wniosku przez jednego projektodawcę w danym temacie i/lub złożenia wniosków w ponad 2 tematach w ramach konkursu, Instytucja Organizująca Konkurs odrzuca wszystkie złożone w odpowiedzi na konkurs wnioski w związku z niespełnieniem przez beneficjenta kryterium dostępu. W przypadku wycofania przed terminem zamknięcia konkursu jednego wniosku o dofinansowanie, projektodawca ma prawo złożyć kolejny wniosek. Dodatkowo wnioski składane w poszczególnych tematach przez jednego beneficjenta nie mogą dotyczyć tych samych rozwiązań. Spełnienie tego wymogu weryfikowane jest na podstawie danych będących w dyspozycji IOK, obejmujących: dane beneficjenta (wnioskodawcy), nazwę tematu, w ramach którego składany jest projekt, tytuł projektu oraz oświadczenie o niewystępowaniu tych samych rozwiązań w składanych wnioskach. W związku z powyższym w sytuacji złożenia wniosków w dwóch tematach (po jednym w danym temacie), wnioskodawca jest zobowiązany do zadeklarowania, że projekty składane w poszczególnych tematach nie zawierają takich samych rozwiązań", co wprowadziło wnioskodawcę w błąd co do konieczności zawarcia oświadczenia o niewystępowaniu tych samych rozwiązań w treści wniosku o dofinansowanie projektu, a w konsekwencji spowodowało odrzucenie wniosku na etapie oceny formalnej. 3. Naruszenie prawa materialnego poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, tj. art. 57 w zw. z art. 39 ust. 2 ustawy o zasadach realizacji programów poprzez negatywne rozstrzygnięcie protestu po weryfikacji prawidłowości oceny projektu w zakresie kryteriów i zarzutów podniesionych w proteście, w sytuacji gdy złożony przez Skarżącą wniosek o dofinansowanie spełnia wszystkie kryteria formalne, w tym kryterium dostępu "W ramach konkursu wnioskodawca składa nie więcej niż 1 wniosek o dofinansowanie projektu w określonym temacie konkursu, przy założeniu, że może złożyć wnioski w maksymalnie 2 tematach konkursu", a wniosek został sporządzony zgodnie z zawartymi w Regulaminie konkursu Program Operacyjny Wiedza Edukacja Rozwój Oś priorytetowa IV Innowacje społeczne i współpraca ponadnarodowa Działanie 4.3. Współpraca ponadnarodowa, Konkurs nr [...] na projekty z komponentem ponadnarodowym realizowane poza Common Framework z dnia 24 lipca 2015 roku - Kryteriami weryfikowanymi na etapie oceny formalnej. Wybrane kryteria formalne. W oparciu o powyższe Skarżąca wniosła o przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez Centrum Projektów Europejskich oraz o zasądzenie kosztów procesu. W obszernym uzasadnieniu skargi Fundacja rozwinęła przedstawione wyżej zarzuty. W odpowiedzi na skargę CPE wniosło o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko wyrażone w zaskarżonym rozstrzygnięciu. Uzasadniając powyższe dodatkowo wskazano, iż nietrafnym jest formułowanie zarzutu o braku zapewnienia przejrzystości i rzetelności podczas rozstrzygania o dopuszczalności złożonego wniosku zatem nie doszło do naruszenia art. 37 ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie realizacji polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020. Ustawa bowiem, zdaniem organu nie definiuje pojęć "przejrzystość" i "rzetelność", a jedynie wskazuje, iż tryb oceniania projektów ma charakteryzować się przedmiotowymi cechami . Pojęcia te zdefiniowane zostały natomiast w Rozdziale 4 – "Ogólne warunki wyboru projektów" (pkt. 1 lit. b) Wytycznych w zakresie trybów wyboru projektów na lata 2014-2020. Zdaniem Instytucji Pośredniczącej, przy rozpatrywaniu wniosku Fundacji Imago, zachowano zasady przejrzystości i rzetelności m.in. poprzez odpowiednie uzasadnienie odpowiedzi na protest Strony. Wskazano, iż wymagane w Regulaminie oświadczenie o niepokrywaniu się rozwiązań przyjętych w obu projektach powinno wynikać wprost z treści wniosku o dofinansowanie. W świetle uchybienia temu obowiązkowi przez Skarżącą, przychylenie się do argumentacji protestu i skargi byłoby naruszeniem zasady równego traktowania oraz równego dostępu do informacji pozostałych wnioskodawców. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna Uprawnienie sądu administracyjnego do rozstrzygania w niniejszej sprawie wynika z art. 61 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 w związku z art. 3 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 1146 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."). W myśl art. 61 ustawy sąd administracyjny dokonuje oceny legalności rozstrzygnięć przewidzianych w systemie realizacji projektu operacyjnego, skoro w przepisach tych przewidziano uwzględnienie skargi, w wypadku stwierdzenia, że: a) ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 39 ust. 1, b) pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazując sprawę do rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 55 albo art. 39 ust. 1. Wprowadzając w art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. a ustawy kryterium "naruszenia prawa", prawodawca przesądził jednocześnie w art. 50, że do postępowań w zakresie ubiegania się o dofinansowanie oraz udzielania dofinansowania na podstawie ustawy nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, z wyjątkiem przepisów dotyczących wyłączenia pracowników organu, doręczeń i sposobu obliczania terminów. Wyklucza to weryfikację zaskarżonego aktu z perspektywy rozwiązań przyjętych w k.p.a. Z drugiej strony wątpliwości budzi kwestia, jaka jest dopuszczalna sądowa ocena procesu weryfikacji wniosków o dofinansowanie zamierzonych przedsięwzięć. Praktyka sądów administracyjnych wypracowana na podstawie ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz.U.z 2014r., poz. 1649 ze zm.) wskazywała, że przy interpretacji przepisów tej ustawy, przyjąć należy stanowisko, które dopuszcza możliwość posługiwania się, w ramach sądowej kontroli ocen projektów ubiegających się o dofinansowanie – postanowieniami systemu realizacji programu, łącznie z odpowiednimi przepisami prawa powszechnie obowiązującego. W ocenie Sądu tę wypracowaną praktykę należy stosować w odniesieniu do rozpoznawania spraw na podstawie ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020, z uwzględnieniem zmian wskazanych w tej ustawie. Uznać należy, co będzie stanowić wzorzec kontroli sądowej, że prawo, wedle którego badana jest legalność oceny projektu, to nie tylko przepisy ustawy, ale także postanowienia systemu realizacji programu operacyjnego. Kontrolując zatem legalność oceny projektu dokonanej przez CPE, jak również legalność jego działań podejmowanych w toku procedury odwoławczej, które znalazły ostateczny wynik w informacji z dnia [...] listopada 2015 r., stwierdzić trzeba, iż odpowiadają one prawu. Ocena Sądu sprowadza się do zbadania zgodności postępowania Instytucji Pośredniczącej (CPE) z prawem powszechnie obowiązującym, w tym zgodności z: - ustawą o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020; - Regulaminem konkursu; - Szczegółowym Opisem Osi Priorytetowych Programu Operacyjnego Wiedza, Edukacja, Rozwój 2014-2020. Dokonując oceny zaskarżonej informacji, w pierwszej kolejności należy zauważyć, iż Fundacja Imago zdecydowała się wystartować w konkursie, którego celem było wyłonienie beneficjentów środków unijnych. Zdaniem Sądu sporządzony przez Instytucję Pośredniczącą Regulamin konkursu ogłoszonego w ramach Programu Operacyjnego Wiedza Edukacja Rozwój 2014-2020, Oś Priorytetowa IV "Innowacje społeczne i współpraca ponadnarodowa", Działanie 4.3 "Współpraca ponadnarodowa" spełniał wymogi ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020. Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy właściwa instytucja przeprowadza konkurs na podstawie określonego przez siebie regulaminu. Trafnie więc mówi się o pewnej swobodzie organizatora konkursu, który musi jednak działać w granicach prawa, tj. sporządzić i ogłosić regulamin spełniający kryteria ustawowe. Regulamin konkursu określa w szczególności: 1) nazwę i adres właściwej instytucji; 2) przedmiot konkursu, w tym typy projektów podlegających dofinansowaniu; 3) formę konkursu; 4) termin, miejsce i formę składania wniosków o dofinansowanie projektu i sposób uzupełniania w nich braków formalnych oraz poprawiania w nich oczywistych omyłek; 5) wzór wniosku o dofinansowanie projektu; 6) wzór umowy o dofinansowanie projektu; 7) kryteria wyboru projektów wraz z podaniem ich znaczenia; 8) kwotę przeznaczoną na dofinansowanie projektów w konkursie; 9) maksymalny dopuszczalny poziom dofinansowania projektu lub maksymalną dopuszczalną kwotę dofinansowania projektu; 10) środki odwoławcze przysługujące wnioskodawcy; 11) sposób podania do publicznej wiadomości wyników konkursu; 12) formę i sposób udzielania wnioskodawcy wyjaśnień w kwestiach dotyczących konkursu (art. 41 ust. 2 ustawy). W tym miejscu stwierdzić należy, iż Regulamin sformułowany i ogłoszony przez Instytucję Pośredniczącą w niniejszej sprawie spełniał wymogi ustawowe. Pierwszym zarzutem skargi jest niejednoznaczne sformułowanie poszczególnych zapisów Regulaminu, a przede wszystkim tych dotyczących warunków udziału w konkursie i spełnienia przez wnioskodawcę wymogów formalnych. Sąd nie może przychylić się do powyższej argumentacji. Nie ulega wątpliwości, iż Fundacja Imago złożyła wniosek w maksymalnej liczbie tematów, tj. dwóch. Pkt 2.1.3 Regulaminu stanowi jasno, iż złożenie przez projektodawcę wniosków w ponad dwóch tematach skutkuje odrzuceniem wszystkich złożonych w odpowiedzi na konkurs wniosków. W rozpatrywanej sprawie nie uchybiono temu wymogowi, nie mniej nie wypełniono kolejnego obowiązku wynikającego z Regulaminu, jakim było zadeklarowanie, że projekty złożone w poszczególnych tematach nie zawierają takich samych rozwiązań. W tym miejscu wskazać należy, iż przedmiotowy zapis Regulaminu charakteryzuje się zwięzłością i pełną jasnością. W skardze nie wytłumaczono na czym miałaby polegać rzekoma "niejednoznaczność sformułowania" o obowiązku złożenia oświadczenia o niepokrywającej się treści (rozwiązań) w poszczególnych tematach. Podniesiono jedynie, iż IOK uwzględnić powinna szerokie wyjaśnienia dotyczące niezawarcia przez Skarżącą oświadczenia, jakie zawarte zostały w proteście, a następnie przejść do oceny merytorycznej projektów. Nie jest więc przez samą Stronę kwestionowany fakt niezłożenia prawem wymaganej deklaracji. W tym miejscu przejść należy do drugiego zarzutu skargi i najważniejszego argumentu protestu, a więc do kwestii wykładni sformułowania "spełnienia kryterium weryfikowanego na podstawie danych będących w dyspozycji IOK". Syntetycznie rzecz ujmując, Skarżąca twierdzi, iż rozpoznając wniosek o dofinansowanie, badający go mogli (a wręcz musieli) nabrać pewności, iż metody przedstawione w zakresie obu tematów różnią się od siebie w taki sposób, iż nie ma mowy o pokrywaniu się rozwiązań w poszczególnych projektach. W treści protestu pojawia się następujące pytanie: "czy w przypadku zawarcia oczekiwanej przez Regulamin deklaracji o odmienności rozwiązań, a jednoczesnej rzeczywistej ich identyczności, oceniający uznaliby kryterium dostępu za pozytywnie zweryfikowane?" Na tak postawione pytanie, biorąc pod uwagę cele postępowania badającego spełnianie wymogów formalnych wniosku, należy odpowiedzieć twierdząco. Istotą podziału najróżniejszych kryteriów czy wymogów na materialne (merytoryczne) i formalne jest kwestia możliwości poddania ich określonej ocenie. Słusznie wskazuje Instytucja Pośrednicząca, iż zagadnienia formalne rozstrzygane są w systemie "zero-jedynkowym". Zgodnie z Regulaminem konkursu numer [...] wnioski złożone w odpowiedzi na konkurs są poddawane: - ocenie formalnej, której podlega każdy złożony w trakcie trwania naboru wniosek o dofinansowanie, o ile nie został wycofany przez wnioskodawcę albo pozostawiony bez rozpatrzenia w przypadkach, o których mowa w art. 43 ustawy (pkt 5.2 Regulaminu konkursu), - ocenie merytorycznej, która obejmuje sprawdzenie czy wniosek spełnia: wybrane kryteria dostępu, ogólne kryteria horyzontalne, ogólne kryteria merytoryczne oraz kryteria premiujące (pkt 5.3. Regulaminu konkursu). Ocena formalna jest dokonywana przy pomocy karty oceny formalnej wniosku o dofinansowanie projektu konkursowego w ramach PO WER. Oceniający dokonuje sprawdzenia spełniania przez projekt kryterium formalnego: wniosek złożono w terminie wskazanym w niniejszym Regulaminie konkursu. Jeżeli oceniający uzna, że projekt nie spełnia tego kryterium odnotowuje ten fakt na karcie oceny formalnej, uzasadnia decyzję o uznaniu tego kryterium za niespełnione i wskazuje, że projekt powinien zostać odrzucony i nie podlegać dalszej ocenie. Jeżeli oceniający uzna, że projekt nie spełnia któregokolwiek z pozostałych kryteriów formalnych, odpowiednio odnotowuje ten fakt na karcie oceny formalnej, uzasadnia decyzję o uznaniu danego kryterium formalnego za niespełnione i wskazuje, że projekt powinien zostać odrzucony i nie podlegać dalszej ocenie. W przypadku odrzucenia wniosku z powodu niespełniania co najmniej jednego z ogólnych kryteriów formalnych, IOK przekazuje niezwłocznie wnioskodawcy pisemną informację o zakończeniu oceny jego projektu oraz negatywnej ocenie projektu wraz ze zgodnym z art. 46 ust. 5 ustawy pouczeniem o możliwości wniesienia protestu, o którym mowa w art. 53 ust. 1 ustawy. Pisemna informacja, o której mowa w pkt 5.2.2.9 Regulaminu, zawiera całą treść wypełnionych kart oceny formalnej albo kopie wypełnionych kart oceny w postaci załączników, z zastrzeżeniem, że IOK, przekazując wnioskodawcy tę informację, zachowuje zasadę anonimowości osób dokonujących oceny. Mając powyższe na względzie ogólna ocena formalna dokonywana jest w tzw. systemie "zero-jedynkowym". Wnioski o dofinansowanie nie spełniające wszystkich ogólnych kryteriów formalnych podlegają odrzuceniu. W związku z niespełnieniem przez Skarżącą ogólnego kryterium formalnego, czyli braku zawarcia we wniosku deklaracji o niepokrywaniu się rozwiązań dla poszczególnych projektów, Sąd dokonał oceny prawidłowości rozstrzygnięcia CPE w tym zakresie. Sąd aprobuje stanowisko Instytucji Pośredniczącej, zgodnie z którym Strona mimo ciążącego na niej obowiązku, nie podała danych, które są wymagane do oceny tego kryterium, tj. nie zamieściła stosownego oświadczenia. Należy zauważyć, że z Regulaminu konkursu wprost wynika, jakie kryteria będą oceniane i w związku z tym, co należy zamieścić we wniosku, aby dane kryterium mogło zostać pozytywnie dla wnioskodawcy ocenione. W niniejszej sprawie natomiast Skarżąca nie zamieściła danych wymaganych dokumentami programowymi. Zdaniem Sądu z pkt 2.1.3 Regulaminu konkursu wynika jasny wymóg złożenia oświadczenia, że składane w poszczególnych tematach projekty nie zawierają takich samych rozwiązań. Strona miała obowiązek zamieścić taką deklarację będącą przedmiotem oceny, jednakże nie musiała tego czynić w konkretnym punkcie wniosku. Warto wskazać, iż Regulamin stanowi, iż zalecane jest aby powyższe oświadczenie zawrzeć w pkt 4.1 wniosku o dofinansowanie. W orzecznictwie, na tle ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, ugruntowany jest pogląd, iż nawet przy sformalizowanej procedurze, znaczenie poszczególnych postanowień Regulaminu musi być ustalane wszechstronnie i racjonalnie, a nie mechanicznie (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 17 sierpnia 2010 r., sygn. akt II GSK 856/10, wszystkie powołane orzeczenia dostępne na stronie Internetowej orzeczenia.nsa.gov.pl). Stanowisko powyższe Sąd orzekający uznaje za aktualne na tle ustawy mającej zastosowanie w sprawie. Reasumując, należy stwierdzić, że określona informacja musi się znaleźć we wniosku, jednakże niekoniecznie w tym miejscu, które sugeruje Regulamin konkursu. Należy podkreślić, że zasady konkursu są identyczne dla wszystkich ubiegających się o dofinansowanie realizacji projektu i żaden z podmiotów nie może samodzielnie, bez podstawy prawnej, nie podawać wymaganych informacji. Oceniający bowiem nie może domyślać się tych informacji, czy też poszukiwać podstaw prawnych w braku odpowiedzi na konkretnie zadane pytania. W tym kontekście warto wskazać, iż Skarżąca za koronny argument traktuje fakt, iż skoro rozwiązania przez nią przedstawione w konkretnych projektach nie były tożsame, to Instytucja Pośrednicząca powinna "dociec tego" na podstawie analizy wniosków. Rozumowanie to jest błędne. Podane metody, a więc "metoda Przestrzeni Pozytywnych Wyobrażeń autorstwa N.E. Amundsona" oraz "metoda socjodynamicznej V. Peavyego", są weryfikowane in meritum w fazie oceny merytorycznej wniosku, nie zaś na etapie oceny formalnej. W tym kontekście za trafny należy ocenić argument CPE, iż prace nad oceną dopuszczalności formalnej prowadzone były w niniejszej sprawie przez dwóch badających. Eksperci ci, nie tylko nie mogli, ale również nie powinni diagnozować i porównywać treści rozwiązań przyjętych w obydwu projektach. Wniosek traktowany jest jako integralna całość i nie sposób zobowiązać badających kwestie niemerytoryczne, ażeby już na pierwszym etapie konkursowym analizowali zależności pomiędzy dwoma tematami. Uniknięciu takiej sytuacji służy właśnie oświadczenie ubiegającego się o dofinansowanie. Eksperci nie kontaktowali się ze sobą przy ocenie przyjętych założeń projektów, co jest w pełni prawidłowe i uzasadnione. Zatem reasumując należy podkreślić, że to na wnioskodawcy ubiegającym się o dofinansowanie w ramach danego konkursu spoczywa obowiązek rzetelnego i wyczerpującego wypełnienia wniosku (por. wyrok NSA z dnia 9 sierpnia 2011 r. sygn. akt. II GSK 1500/11). Podkreślić wypada także, że Skarżąca przystępując do konkursu winna znać jego zasady, gdyż są one publikowane i dostępne dla wszystkich w jednakowy sposób. Każdy uczestnik konkursu wyraża akceptację dla zasad konkursu i w dalszych swych działaniach w postępowaniu konkursowym, chcąc uzyskać pomoc, musi się do tych zasad precyzyjnie stosować. Obowiązek starannego przygotowania dokumentacji aplikacyjnej, zgodnie z wymogami konkursu, ciąży zawsze na wnioskodawcy. Brak jasnej deklaracji lub też sformułowanie deklaracji w sposób niejednoznaczny winien zostać oceniony negatywnie, a taki wniosek musi zostać odrzucony. Trzeba podkreślić, że gdyby Skarżąca w sposób prawidłowy zapoznała się z Regulaminem konkursu (ma charakter normatywny i stanowi podstawę prawidłowego sporządzenia wniosku) w zakresie kryterium oceny wniosku, w której podkreślono słowem "UWAGA!", że projekt niespełniający kryterium ograniczenia możliwości złożenia wniosków w dwóch tematach, w tym ujęcia we wniosku deklaracji o niepokrywaniu się rozwiązań (pkt 2.1.3 Regulaminu), to w sposób prawidłowy zamieściłaby wymagane informacje. Jednakże Strona tego nie uczyniła i nie może obecnie przerzucać odpowiedzialności na Instytucję Pośredniczącą za swoje zaniechania. Odnosząc się zarzutów skargi należy wskazać, że są one niezasadne. Organ w żaden sposób nie naruszył powołanego przez Stronę w skardze art. 37 ust. 1 ustawy, który stanowi, że właściwa instytucja przeprowadza wybór projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewnia wnioskodawcom równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. Postanowienia Regulaminu konkursu obowiązują w równym stopniu wszystkich beneficjentów. Nie można więc zasadnie twierdzić, aby zastosowanie wspomnianych postanowień Regulaminu względem Skarżącej, do czego obowiązany był organ, naruszyło powołany przepis (podobnie NSA w wyroku z 9 stycznia 2014r., II GSK 2322/13). Celnie więc CPE podnosi w odpowiedzi na skargę, iż "ulgowe" potraktowanie Skarżącej w niniejszej sprawie i dopuszczenie jej, pomimo wad formalnych wniosku, do dalszych faz konkursu byłoby złamaniem zasady równego traktowania wszystkich ubiegających się o środki unijne. Trzeci zarzut skargi, oparty na naruszeniu art. 57 w zw. z art. 39 ust. 2 ustawy, w istocie sprowadza się do ogólnego zakwestionowania procedury odwoławczej. Art. 57 ustawy stanowi, iż IOK rozpatruje protest, weryfikując prawidłowość oceny projektu w zakresie kryteriów i zarzutów, które zdaniem skarżącego zostały rozpatrzone nieprawidłowo. Skarżąca, uzasadniając ten zarzut, stwierdza, iż złożony przez nią wniosek spełnia wszystkie kryteria formalne, a następnie przytacza fragment Regulaminu stanowiący, iż "W ramach konkursu wnioskodawca składa nie więcej niż 1 wniosek o dofinansowanie projektu w określonym temacie konkursu, przy założeniu, że może złożyć wnioski w maksymalnie 2 tematach konkursu". W ocenie Sądu zarzut ten powtarza treść poprzednich i - jako niewnoszący nowej treści – także podlega oddaleniu. Na zakończenie należy zauważyć, że CPE w swoim rozstrzygnięciu odniosło się do zarzutów protestu, w sposób prawidłowy uznając, że wniosek Skarżącej winien być odrzucony, gdyż Strona nie zawarła w tym wniosku deklaracji o niepokrywaniu się rozwiązań przyjętych w obydwu tematach. Rozstrzygnięcie to – zdaniem Sądu w pełni zasadne – może być uznane za dość rygorystyczne, nie mniej w sprawie tej doszło do jednoznacznego uchybienia obowiązkowi wyraźnie wskazanemu w Regulaminie konkursu. Kwota o jaką wnioskowała Strona, fakt, iż środki te, jako środki unijne, klasyfikowane są do kategorii środków publicznych, o które instytucje pośredniczące zobowiązane są dbać w sposób szczególny, a także konieczność utrzymania zasady równego traktowania, przeważają zdaniem Sądu za pełną akceptacją ww. rygoryzmu. Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na zasadzie przepisu art. 61 ust. 8 pkt 2 ustawy orzekł jak w sentencji.