V SA/Wa 4820/15
WyrokWSA w Warszawie2017-06-01
Skład orzekający: Marek Krawczak, Izabella Janson, Jadwiga Smołucha
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej prawidłowo pomniejszył wysokość przyznanej płatności bezpośredniej w związku ze stwierdzonymi rozbieżnościami między powierzchnią zadeklarowaną a powierzchnią faktycznie użytkowaną rolniczo, w tym obecnością zadrzewień, zakrzaczeń i dróg?Ratio decidendi
Sąd uznał, że organy administracji prawidłowo ustaliły stan faktyczny i zastosowały przepisy prawa, pomniejszając płatność ze względu na stwierdzone w terenie rozbieżności powierzchniowe. Weryfikacja terenowa, nawet przeprowadzona po terminie złożenia wniosku, ma zastosowanie do ustalenia stanu faktycznego z roku składania wniosku, jeśli stwierdzone nieprawidłowości (np. zadrzewienia, drogi) istniały już wówczas. Ciężar udowodnienia faktów spoczywa na stronie, która z nich wywodzi skutki prawne, a skarżący nie przedstawił dowodów na poparcie swoich twierdzeń.Stan faktyczny
Wnioskodawca złożył wniosek o przyznanie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, deklarując określone powierzchnie działek rolnych. Organy administracji, w wyniku kontroli terenowej i analizy systemu informacji geograficznej, stwierdziły rozbieżności między powierzchnią zadeklarowaną a stwierdzoną, wynikające m.in. z obecności zadrzewień, zakrzaczeń i dróg. W konsekwencji płatność została pomniejszona. Po kilku decyzjach uchylających i przekazujących sprawę do ponownego rozpatrzenia, organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję o pomniejszeniu płatności. Wnioskodawca złożył skargę do sądu administracyjnego, która została oddalona.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Marek Krawczak (spr.), Sędzia WSA - Izabella Janson, Sędzia WSA - Jadwiga Smołucha, Protokolant spec. - Anna Szaruch, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 czerwca 2017 r. sprawy ze skargi [...] {...] na decyzję Dyrektora Mazowieckiego Oddziału Regionalnego ARIMR w [...] z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...] w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego: oddala skargę.
Wnioskiem z dnia 15 maja 2014 r. W. S. (dalej "Wnioskodawca", "Strona", "Skarżący") wystąpił do Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Z. (dalej: "Kierownik Biura", "organ", "organ pierwszej instancji") o przyznanie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego.
Strona zadeklarowała we wniosku między innymi działkę rolną o identyfikatorze "A" o powierzchni ... ha (numer działki ewidencyjnej 65) i działkę rolną o identyfikatorze "C" o powierzchni ... ha (numer działki ewidencyjnej 65).
W dniu 10 lipca 2014 r. Wnioskodawca złożył w Biurze Powiatowym ARiMR oświadczenie, w którym podtrzymał deklarowaną powierzchnię działki rolnej o identyfikatorze "A" o powierzchni ... ha (numer działki ewidencyjnej 65) i o identyfikatorze "C" o powierzchni ... ha (numer działki ewidencyjnej 65).
Kierownik Biura w dniu ... grudnia 2014 roku wydał decyzję Nr ... w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, na mocy której płatność została pomniejszona, uzasadniając fakt ten różnicą pomiędzy powierzchnią działki rolnej o identyfikatorze "A" i "C" zadeklarowaną a stwierdzoną.
Wnioskodawca złożył odwołanie od powyższej decyzji.
W dniu ... lutego 2015 r. decyzją Nr ... Dyrektor ... Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. (dalej: "Dyrektor Oddziału") uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji.
Kierownik Biura w dniu ... marca 2015 roku wydał decyzję Nr ... w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, na mocy której płatność została pomniejszona, uzasadniając fakt ten różnicą pomiędzy powierzchnią działki rolnej o identyfikatorze "C", "D", "G" i "M" zadeklarowaną a stwierdzoną.
Strona złożyła odwołanie od powyższej decyzji Kierownika Biura.
W dniu ... czerwca 2015 r. Dyrektor Oddziału decyzją ... uchylił zaskarżoną decyzję i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.
W dniu 27 lipca 2015 r. w gospodarstwie Wnioskodawcy przeprowadzono oględziny działki referencyjnej w zakresie weryfikacji powierzchni PEG, w wyniku której stwierdzono:
- działka ewidencyjna o numerze 65: powierzchnia deklarowana ... ha - powierzchnia stwierdzona ... ha;
- działka ewidencyjna o numerze 66: powierzchnia deklarowana ... ha - powierzchnia stwierdzona ... ha.
Kierownik Biura w dniu ... sierpnia 2015 roku wydał decyzję Nr ... w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, na mocy której płatność została pomniejszona, uzasadniając fakt ten różnicą pomiędzy powierzchnią działki rolnej o identyfikatorze "C", "D", "G" i "M" zadeklarowaną a stwierdzoną.
Skarżący złożył odwołanie od powyższej decyzji organu.
Decyzją z ... listopada 2015 r. Dyrektor Oddziału decyzją ... utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Kierownika Biura. Jak stwierdził Dyrektor Oddziału, Kierownik Biura rozpatrując wniosek o przyznanie płatności na rok 2014 powierzchnię uprawnioną do przyznania płatności ustalił w oparciu o w/w system informacji geograficznej oraz na podstawie oględzin działki referencyjnej w zakresie weryfikacji powierzchni PEG przeprowadzonych w gospodarstwie wnioskodawcy z dnia 27 lipca 2015 r., w wyniku której stwierdzono następujące nieprawidłowości:
- działka ewidencyjna o numerze ...: powierzchnia deklarowana ... ha - powierzchnia stwierdzona ... ha (numery fotografii 15-23, 26-33, 39-45, 41, 29-34, 1-6);
- działka ewidencyjna o numerze ...: powierzchnia deklarowana ... ha - powierzchnia stwierdzona ... ha (numery fotografii 13-14, 12).
Dyrektor Oddziału zaznaczył, że Wnioskodawca był obecny w trakcie przeprowadzenia przedmiotowych oględzin i podpisał protokołu z oględzin.
Zdaniem organu odwoławczego, łączna powierzchnia wykluczonych powierzchni z płatności wyniosła ... ha, co stanowi 13,0016% różnicy między powierzchnią deklarowaną a stwierdzoną. Na działce rolnej o identyfikatorze C (działka ewidencyjna o numerze ...) powierzchnia stwierdzona w trakcie kontroli administracyjnej wyniosła ... ha przy powierzchni deklarowanej przez wnioskodawcę ... ha, wobec przedmiotowej działki ustalone zostało w trakcie oględzin, że na jej powierzchni występują nieużytki w postaci zakrzewień, zadrzewień oraz gałęzi i konarów drzew (numer fotografii 10, 11, 13, 14, 15, 16, 19, 20, 21, 22). Na działce rolnej o identyfikatorze G (działka ewidencyjna o numerze ...) powierzchnia stwierdzona w trakcie kontroli administracyjnej wyniosła ... ha przy powierzchni deklarowanej przez wnioskodawcę ... ha, wobec przedmiotowej działki ustalone zostało w trakcie oględzin, że przebiega przez nią droga mająca charakter trwały (numer fotografii 3-4) oraz że na jej powierzchni występują drzewa (numer fotografii 5 i 8). Na działce rolnej o identyfikatorze M (działka ewidencyjna o numerze ...) powierzchnia stwierdzona w trakcie kontroli administracyjnej wyniosła ... ha przy powierzchni deklarowanej przez wnioskodawcę ... ha, wobec przedmiotowej działki ustalone zostało w trakcie oględzin, że na jej powierzchni występują drzewa (w tym pnie drzew) oraz zakrzaczenia (numer fotografii 29-31). Na działce rolnej o identyfikatorze H (działka ewidencyjna o numerze ...) powierzchnia stwierdzona w trakcie kontroli administracyjnej wyniosła ... ha przy powierzchni deklarowanej przez wnioskodawcę ... ha (numery fotografii 12-14).
Organ odwoławczy zaznaczył, że w dniu 27 lipca 2015 r. w gospodarstwie strony przeprowadzone zostały oględziny działki referencyjnej w zakresie weryfikacji powierzchni PEG, w wyniku której stwierdzono nieprawidłowości dotyczące zawyżenia powierzchni użytków rolnych, na potwierdzenie czego wykonana została obszerna dokumentacja fotograficzna. Wobec stwierdzonych rozbieżności powierzchniowych obecny w trakcie oględzin Wnioskodawca nie wniósł zastrzeżeń. Zdaniem Dyrektora Oddziału zakres niezgodności w gospodarstwie Wnioskodawcy tj. występujący wieloletni drzewostan, samosiejki, teren po wyrębie lasu, droga o charakterze trwałym wskazuje na to, iż występował on na dzień złożenia wniosku o przyznanie płatności, pomimo że wykazane to zostało dopiero na etapie weryfikacji powierzchni PEG w terenie przeprowadzonej w lipcu 2015 r. Zdaniem organu odwoławczego, Strona we odwołaniu nie przedstawiła żadnych dowodów na potwierdzenie swoich racji, jak również żadnego uzasadnienia.
W ocenie Dyrektora Oddziału, z przeprowadzonych czynności związanych z weryfikacją powierzchni PEG w terenie została sporządzona dokumentacja fotograficzna potwierdzająca dane pozyskane w terenie oraz wykonany został szkic, na którym oznaczono miejsce wykonania poszczególnych zdjęć. Wyniki przeprowadzonej weryfikacji zostały ustalone w raporcie z weryfikacji w terenie powierzchni PEG. Weryfikacja w terenie powierzchni PEG mimo, że przeprowadzona w lipcu 2015 r. ma zastosowanie do ustalenia stanu faktycznego dla roku składania wniosku tj. 2014, gdyż wskazane tam wykluczenia (zadrzewienie, zakrzaczenie, droga) istniały również w roku 2014.
Strona złożyła skargę na powyższą decyzję Dyrektora Oddziału do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarga nie zawierała zarzutów ani uzasadnienia.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Oddziału wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. 2014. 1647 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie natomiast z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U 2012. 270 ze zm., powoływanej dalej jako "p.p.s.a.") wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w sposób, który miał lub mógł mieć wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Sądowa kontrola legalności zaskarżonych decyzji administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.).
Przeprowadzone w określonych wyżej ramach badanie zgodności z prawem zaskarżonej decyzji wykazało, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie
Przedmiotem niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego jest ocena legalności decyzji Dyrektora OR ARiMR utrzymującej w mocy decyzję Kierownika BP ARiMR o przyznaniu Skarżącemu płatności w ramach systemu wsparcia bezpośredniego na 2014 r. w pomniejszonej wysokości.
Stosownie do treści art. 7 ust. 1 i ust. 2 oraz art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 1164 ze zm. - znajdującej zastosowanie w sprawie na podstawie art. 60 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 5 lutego 2015 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego - Dz.U. z 2015 poz. 1551 ze zm.) rolnikowi przysługuje jednolita płatność obszarowa do będącej w jego posiadaniu w dniu 31 maja roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności, powierzchni gruntów rolnych wchodzących w skład gospodarstwa rolnego, kwalifikujących się do objęcia tą płatnością zgodnie z art. 124 ust. 2 akapit pierwszy rozporządzenia nr 73/2009, jeżeli:
1) posiada w tym dniu działki rolne o łącznej powierzchni nie mniejszej niż określona dla Rzeczypospolitej Polskiej w załączniku nr VII do rozporządzenia nr 1121/2009, z tym że w przypadku zagajników o krótkiej rotacji działka rolna powinna obejmować jednolitą gatunkowo uprawę o powierzchni co najmniej 0,1 ha;
2) wszystkie grunty rolne są utrzymywane zgodnie z normami przez cały rok kalendarzowy, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności;
2a) przestrzega wymogów przez cały rok kalendarzowy, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności;
3) został mu nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności.
Z powołanych przepisów art. 7 ust. 1 pkt 2 i pkt 2a ustawy o płatnościach wynika zatem, że jednolita płatność obszarowa jest przyznawana do powierzchni faktycznie użytkowanej w celu rolniczym. Natomiast w myśl ust. 2 tego artykułu, działki rolne deklarowane do płatności uzupełniających muszą być położone na działkach rolnych, do których przyznano jednolitą płatność obszarową.
Postępowanie w przedmiocie uzyskania płatności rolnych jest wszczynane na wniosek producenta rolnego (art. 18 ust. 1 cyt. ustawy), przy czym złożone wnioski podlegają kontroli, m.in. w zakresie zgodności danych w nich zawartych dotyczących zadeklarowanych działek ewidencyjnych i rolnych, z bazami danych. Zgodnie z art. 26 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009, kontrole administracyjne i kontrole na miejscu przeprowadza się w taki sposób, aby skutecznie sprawdzić zgodność z warunkami, na jakich przyznawana jest pomoc, oraz przestrzeganie istotnych wymogów i norm wzajemnej zgodności. Z każdej kontroli przeprowadzonej na miejscu sporządza się sprawozdanie, według przewidzianych wymogów (art. 32 ust. 1 rozporządzenia).
W świetle powyższego stwierdzić należy, że organ prowadzący postępowanie z wniosku rolnika o przyznanie płatności, w trakcie postępowania wyjaśniającego ma możliwość weryfikacji deklaracji zawartych we wniosku, jak i ustaleń systemowych, poprzez wykorzystanie wszelkich, zgodnych z prawem narzędzi, w tym kontroli na miejscu, która to najpełniej jest w stanie oddać rzeczywisty obraz danych zadeklarowanych we wniosku.
Z akt sprawy wynika, iż organ I instancji, rozpatrując wniosek o przyznanie płatności na rok 2014, powierzchnię uprawnioną do przyznania płatności ustalił w oparciu o w/w system informacji geograficznej oraz na podstawie oględzin działki referencyjnej w zakresie weryfikacji powierzchni PEG przeprowadzonych w gospodarstwie wnioskodawcy z dnia 27 lipca 2015 r., w wyniku której stwierdzono następujące nieprawidłowości:
działka ewidencyjna o numerze ...: powierzchnia deklarowana ... ha - powierzchnia stwierdzona ... ha (numery fotografii 15-23, 26-33, 39-45, 41, 29-34, 1-6);
działka ewidencyjna o numerze ...: powierzchnia deklarowana ... ha - powierzchnia stwierdzona ... ha (numery fotografii 13-14, 12).
Wyniki czynności kontrolnych zawarte w raporcie, który wraz z ortofotomapami przedstawiającymi gospodarstwo rolne Skarżącego mają zasadnicze znaczenie dla rozpoznania przedmiotowej sprawy, gdyż wpłynęły na ustalenie przez organy wysokości przyznanej Skarżącemu płatności. W treści raportu wskazane zostały działki objęte wizytacją, metody, przy wykorzystaniu których zostały przeprowadzone pomiary, obwód zmierzonych działek, stwierdzone powierzchnie upraw oraz opis nieprawidłowości.
Zdaniem Sądu sposób przeprowadzenia czynności oraz jej wyniki nie budzą zastrzeżeń. W raporcie z czynności kontrolnych opisano nie tylko wynik tych czynności, ale także dołączono dokumentację fotograficzną obrazującą rzeczywisty stan upraw na zadeklarowanych przez Skarżącego działkach rolnych (dokumentacja zgromadzona została na płycie CD). Ponadto sporządzono i wydrukowano szkice działek rolnych skarżącego, na których naniesiono kierunek wykonanych fotografii. Dokonując porównania tak sporządzonej dokumentacji z przeprowadzonej kontroli i ortofotomap z wnioskiem strony skarżącej o przyznanie płatności bezpośrednich oraz z załączonym do wniosku materiałem graficznym, stwierdzić należy, że ustalenia organu w tym zakresie odpowiadają stanowi rzeczywistemu i brak jest podstaw do zakwestionowania dokonanej przez organ w tym zakresie oceny zgromadzonego materiału dowodowego.
Podnieść należy, że wobec stwierdzonych rozbieżności powierzchniowych Skarżący będący obecny w trakcie oględzin nie wniósł zastrzeżeń. Zakres stwierdzonych niezgodności w gospodarstwie wnioskodawcy przez przeprowadzoną w dniu 27 lipca 2015 r. weryfikację powierzchni PEG w terenie potwierdza, iż na dzień złożenia przedmiotowego wniosku o płatność był tożsamy. Wspomniany zakres niezgodności tj. występujący wieloletni drzewostan, samosiejki, teren po wyrębie lasu, droga o charakterze trwałym wskazuje na to, iż występował on na dzień złożenia wniosku o przyznanie płatności pomimo iż wykazane to zostało dopiero na etapie weryfikacji powierzchni PEG w terenie przeprowadzonej w lipcu 2015 r. Zaznaczyć w tym miejscu należy, że Strona w wniesionym odwołaniu, jaki i w złożonej skardze nie zgadza się z rozstrzygnięciem organ jednakże nie przedstawia żadnych dowodów na potwierdzenie swoich racji jak również żadnego uzasadnienia.
W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ odwoławczy wskazał poszczególne działki rolne i szczegółowo opisał stwierdzone nieprawidłowości. Organ wyjaśnił przyczyny zmniejszenia powierzchni, wskazując na popełnione przy określeniu powierzchni błędy oraz powołał odczyty ortofotomap właściwych dla przedmiotowych działek. Organ wskazał szczegółowo, odrębnie dla każdej działki rolnej, które powierzchnie kwestionuje i z jakiego powodu nie kwalifikują się one do płatności.
W ocenie Sądu, zasadnie organ wskazał, że łączna powierzchnia wykluczonych powierzchni z płatności wyniosła ... ha, co stanowi 13,0016% różnicy między powierzchnią deklarowaną a stwierdzoną. Na działce rolnej o identyfikatorze C (działka ewidencyjna o numerze ...) powierzchnia stwierdzona w trakcie kontroli administracyjnej wyniosła ... ha przy powierzchni deklarowanej przez wnioskodawcę ... ha, wobec przedmiotowej działki ustalone zostało w trakcie oględzin, że na jej powierzchni występują nieużytki w postaci zakrzewień, zadrzewień oraz gałęzi i konarów drzew (numer fotografii 10, 11, 13, 14, 15, 16, 19, 20, 21, 22). Na działce rolnej o identyfikatorze G (działka ewidencyjna o numerze 65) powierzchnia stwierdzona w trakcie kontroli administracyjnej wyniosła ... ha przy powierzchni deklarowanej przez wnioskodawcę ... ha, wobec przedmiotowej działki ustalone zostało w trakcie oględzin, że przebiega przez nią droga mająca charakter trwały (numer fotografii 3-4) oraz że na jej powierzchni występują drzewa (numer fotografii 5 i 8). Na działce rolnej o identyfikatorze M (działka ewidencyjna o numerze ...) powierzchnia stwierdzona w trakcie kontroli administracyjnej wyniosła .. ha przy powierzchni deklarowanej przez wnioskodawcę ... ha, wobec przedmiotowej działki ustalone zostało w trakcie oględzin, że na jej powierzchni występują drzewa (w tym pnie drzew) oraz zakrzaczenia (numer fotografii 29-31). Na działce rolnej o identyfikatorze H (działka ewidencyjna o numerze ...) powierzchnia stwierdzona w trakcie kontroli administracyjnej wyniosła ... ha przy powierzchni deklarowanej przez wnioskodawcę ...ha (numery fotografii 12-14).
Należy w tym miejscu wskazać na szczególny charakter postępowania toczącego się w sprawach o przyznanie płatności. Jak stanowi przepis art. 3 ust. 1 ustawy o płatnościach, przepisy ustawy Kodeks postępowania administracyjnego, stosowane są do postępowań w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji, z zastrzeżeniem zasad i warunków określonych w przepisach Unii Europejskiej, o których mowa w art. 1 pkt 1 tej ustawy, jeżeli sama ustawa nie stanowi inaczej. Z ust. 2 wynika zaś, że w postępowaniach w sprawach dotyczących między innymi płatności bezpośredniej organ administracji publicznej: 1) stoi na straży praworządności; 2) jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy, 3) ma obowiązek udzielać stronom na ich żądanie, niezbędnych pouczeń, co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich prawa i obowiązków będących przedmiotem postępowania; 4) ma obowiązek zapewnić stronom, na ich żądanie, czynny udział w każdym stadium postępowania i na ich żądanie, przed wydaniem decyzji umożliwić im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań (art. 81 k.p.a. nie stosuje się). Ponadto podkreślić należy, co ma istotne znaczenie dla oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji, iż art. 3 ust. 3 tej ustawy stanowi, iż strony oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniu, o którym mowa w ust. 2, są zobowiązane przedstawić dowody oraz dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek, a ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne.
Przywołane regulacje skutkują konkretnymi konsekwencjami w zakresie odnoszącym się do ram i konstrukcji postępowania wyjaśniającego w sprawach o przyznanie płatności. Jest to bowiem szczególne, uproszczone postępowanie administracyjne, w którym, jak wynika z przywołanych przepisów, organ administracji, w zakresie odnoszącym się do ustaleń stanu faktycznego sprawy, proceduje na podstawie materiału dowodowego wskazanego we wniosku, a także na podstawie dowodów i innych dokumentów wskazanych i dołączonych przez wnioskodawcę. To na nim bowiem spoczywa ciężar udowodnienia faktu, z którego wywodzi skutki prawne. Konsekwencją tego stanu rzeczy jest to, że organ administracji zasadniczo zwolniony jest z obowiązku poszukiwania dowodów na okoliczności istotne z punktu widzenia uprawnień wnioskodawcy do płatności (wyroki NSA: z 19 kwietnia 2012 r., sygn. akt II GSK 344/11, z 26 czerwca 2012 r., sygn. akt II GSK 810/11, dostępne: www.orzecznictwo.nsa.gov.pl). W orzecznictwie wskazuje się, iż samo zgłoszenie zarzutów do protokołów z kontroli bez wskazania dowodów na poparcie ich zasadności nie może odnieść zamierzonego skutku (por. wyrok NSA z dnia 12 października 2011 r. , sygn. akt II GSK 1019/10, wyrok WSA w Łodzi z dnia 19 maja 2010 r., sygn. akt II SA/Łd 106/10).
Ponadto w judykaturze zwraca się uwagę na szczególne znaczenie dowodowe raportu z czynności kontrolnych w sprawach dotyczących wniosku producenta o przyznanie płatności. O wadze tego dokumentu świadczy fakt, że czynności te mogą przeprowadzać tylko określone podmioty. Dowodom tym, właśnie z racji przeprowadzania czynności kontrolnych przez podmioty wyspecjalizowane (dysponujące odpowiednimi warunkami organizacyjnymi, kadrowymi i technicznymi) i bezstronne, co do zasady przypisać należy przymiot wiarygodności (por. wyrok NSA z dnia 4 kwietnia 2008 r., sygn. akt II GSK 492/07).
Powyższe uwagi odnoszą się również do ustaleń poczynionych na podstawie ortofotomap, ponieważ ten sposób prowadzenia kontroli i pomiaru jest prawnie uzasadniony. Podkreślić należy, że nie chodzi o pomiar działek ewidencyjnych tylko o pomiar działek rzeczywiście użytkowanych rolniczo w okresie, którego pomoc dotyczy. Skontrolowanie i ustalenie powierzchni rzeczywistej przy wykorzystaniu ortofotomap jest wystarczające. Pomiar na podstawie ortofotomap jest aktualny i precyzyjny.
Organ rozpatrujący sprawę przy ustalaniu powierzchni uprawnionej, oparł się na danych wynikających z systemu informacji geograficznej, o którym mowa powyżej oraz na podstawie wyników z weryfikacji powierzchni PEG w terenie. Ustalając powierzchnię uprawnioną do przyznania płatności wziął pod uwagę treść żądania Strony wyrażoną we wniosku, a także przede wszystkim zdjęcia dostępne na obrazie ortofotomapy, dostępnej w systemie informacji geograficznej w Zintegrowanym Systemie Zarządzania i Kontroli oraz weryfikację terenową niektórych działek rolnych w celu ustalenia prawidłowej powierzchni PEG.
Jak słusznie wskazano w zaskarżonej decyzji z przeprowadzonych czynności związanych z weryfikacją powierzchni PEG w terenie została sporządzona dokumentacja fotograficzna potwierdzająca dane pozyskane w terenie oraz wykonany został szkic, na którym oznaczono miejsce wykonania poszczególnych zdjęć. Wyniki przeprowadzonej weryfikacji zostały ustalone w raporcie z weryfikacji w terenie powierzchni PEG. Weryfikacja w terenie powierzchni PEG mimo, że przeprowadzona w lipcu 2015 r. ma zastosowanie do ustalenia stanu faktycznego dla roku składania wniosku tj. 2014 gdyż wskazane tam wykluczenia (zadrzewienie, zakrzaczenie, droga) wskazuje, że istniały również w roku 2014.
Mając powyższe na uwadze uznać należało, iż organy prawidłowo ustaliły stan faktyczny w sprawie i prawidłowo przeprowadziły postępowanie, zgodnie z modyfikacjami wynikającymi z art. 3 ustawy o płatnościach. Ponadto organ odwoławczy dokonał całościowej ponownej merytorycznej oceny sprawy w zgodzie z zasadą dwuinstancyjności wynikającą z art. 15 k.p.a.
W ocenie Sądu obszerne uzasadnienie organu II instancji w pełni odpowiada wymogom określonym w art. 107 § 3 k.p.a., opisuje bowiem ustalenia faktyczne oraz dowody na podstawie, których poczyniono te ustalenia oraz ich ocenę, a ponadto wskazuje podstawę prawną rozstrzygnięcia.
W tej sytuacji, nie znajdując podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło