V SA/Wa 777/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA – Mirosława Pindelska po rozpoznaniu w dniu 8 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi R. L. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji W dniu [...] stycznia 2015 r. (data nadania) R. L. (dalej jako: "skarżący"), zastępowany przez pełnomocnika – adw. B. R., wniósł skargę na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR W. z dnia [...] września 2014 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu Programu Rolnośrodowiskowego. W treści skargi zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania skarżonej decyzji przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Uzasadniając wniosek o wstrzymanie wykonania skarżonej decyzji pełnomocnik skarżącej wskazał, że przedmiotowa decyzja została wydana przedwcześnie, przed rozstrzygnięciem przez Naczelny Sąd Administracyjny skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie oddalającego skargę R. L. na decyzję z dnia [...] lutego 2014 r. utrzymującą w mocy decyzję z dnia [...] sierpnia 2013 r. o przyznaniu płatności rolnośrodowiskowej w pomniejszonej wysokości na rok 2012. Wskazał, iż wpływ ww. postępowania na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy będzie przedmiotem oceny Sądu w przedmiotowym postępowaniu, dlatego dla zapobieżenia wyrządzeniu skarżącemu znacznej szkody w następstwie rozpoczęcia przez organ egzekucji spornych kwot przed wydaniem rozstrzygnięcia w sprawie zasadnym jest wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji przez Sąd. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje : Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl § 3 ww. przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wydając orzeczenie w omawianym przedmiocie Sąd powinien swoje rozstrzygnięcie oprzeć zarówno o ocenę wniosku strony skarżącej, jak i materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy, w aspekcie wystąpienia bądź też nie wystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Jednakże wykazanie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej (por. np. post. NSA: z dnia 22 listopada 2004 r., sygn. akt FZ 474/04; z dnia 6 listopada 2009 r., sygn. akt II OZ 975/09; z dnia 25 sierpnia 2011 r., sygn. akt II OZ 692/11; z dnia 8 kwietnia 2012 r., sygn. akt II GZ 132/12; z dnia 31 lipca 2013 r. sygn. akt II OSK 1651/13 dostępne na stronie internetowej: orzeczenia.nsa.gov.pl). Sąd podziela pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażony w postanowieniu z 20 grudnia 2004 r. sygn. akt GZ 138/04 (dostępne na stronie internetowej www.orzecznia.nsa.gov.pl), w którym definiując przesłanki wyrządzenia znacznej szkody stwierdzono, iż chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Słuszne jest również stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażone w postanowieniu z dnia 13 maja 2010 r. sygn. akt II FSK 182/10 (niepubl.) wyjaśniające istotę drugiej z przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego trudne do odwrócenia skutki, to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Stwierdzić należy, iż w niniejszej sprawie skarżący, zastępowany przez profesjonalnego pełnomocnika, nie wykazał żadnej z ww. przesłanek. W ocenie Sądu, argumentacja wniosku ograniczająca się do wykazania potencjalnego wpływu rozstrzygnięcia, które zapaść ma w innym postępowaniu sądowoadministracyjnym, na niniejsze postępowanie oraz w konsekwencji na obowiązki skarżącego, nie może stanowić podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Dodatkowo skarżący nie przedłożył żadnych dokumentów źródłowych, które mogłyby potwierdzić zaistnienie którejś z przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Należy również zauważyć, iż rodzaj obowiązku nałożony na skarżącego tj. zwrot ustalonej kwoty nienależnie pobranych płatności nie wywołuje stanu, który byłby nieodwracalny, skoro chodzi o świadczenie pieniężne, których spełnienie z natury rzeczy jest odwracalne (por. post. NSA z dnia 28 kwietnia 2009 r., sygn. akt II GZ 80/09 dostępne na stronie internetowej: orzeczenia.nsa.gov.pl). W sytuacji ewentualnego uwzględnienia skargi istnieje oczywista możliwość zwrotu stronie skarżącej kwoty pieniężnej orzeczonej w skarżonej decyzji. Reasumując, w ocenie Sądu, skarżący nie wykazał zaistnienia okoliczności, które mogłyby spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody czy spowodowania trudnych do przezwyciężenia skutków. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji postanowienia.