V SO/Wa 62/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Bożena Zwolenik (spr.) sędzia WSA Anna Wesołowska sędzia WSA Dariusz Zalewski po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W.S. o wyłączenie sędziego Beaty Krajewskiej od orzekania w sprawach o sygn. akt: V SAB/Wa 8/14, V SAB/Wa 20/14, V SAB/Wa 35/14, V SAB/Wa 43/14, V SAB/Wa 44/14, V SAB/Wa 45/14, V SAB/Wa 46/14, V SAB/Wa 12/15, V SAB/Wa 13/15, V SAB/Wa 14/15, V SAB/Wa 15/15, V SAB/Wa 25/15, V SAB/Wa 26/15, V SAB/Wa 27/15, V SAB/Wa 28/15, V SAB/Wa 29/15, V SAB/Wa 35/15, V SAB/Wa 45/15, V SAB/Wa 46/15, V SAB/Wa 47/15, V SAB/Wa 48/15, V SAB/Wa 49/15, V SAB/Wa 50/15, V SAB/Wa 51/15, V SAB/Wa 53/15, V SAB/Wa 54/15, V SAB/Wa 59/15, V SAB/Wa 60/15, V SAB/Wa 61/15, V SAB/Wa 62/15, V SAB/Wa 63/15, V SAB/Wa 64/15, V SAB/Wa 65/15, V SA/Wa 2743/15 V SA/Wa 2818/15, V SA/Wa 2819/15, V SA/Wa 2820/15, V SA/Wa 2821/15, V SA/Wa 3968/15, V SA/Wa 3969/15, V SA/Wa 3970/15, V SA/Wa 3971/15, V SA/Wa 3972/15 V SA/Wa 3973/15, V SO/Wa 6/14, V SO/Wa 7/14, V SO/Wa 8/14, V SO/Wa 9/14, V SO/Wa 10/14, V SO/Wa 11/14, V SO/Wa 12/14, V SO/Wa 13/14, V SO/Wa 14/14, V SO/Wa 15/14, V SO/Wa 16/14, V SO/Wa 18/14, V SO/Wa 4/15, V SO/Wa 5/15, V SO/Wa 6/15, V SO/Wa 7/15, V SO/Wa 8/15, V SO/Wa 9/15, V SO/Wa 10/15, V SO/Wa 11/15, V SO/Wa 12/15, V SO/Wa 13/15, V SO/Wa 14/15, V SO/Wa 15/15, V SO/Wa 16/15, V SO/Wa 17/15, V SO/Wa 46/15, V SO/Wa 47/15, V SO/Wa 48/15, V SO/Wa 49/15, V SO/Wa 50/15, V SO/Wa 51/15, V SO/Wa 52/15, V SO/Wa 53/15, V SO/Wa 54/15, V SO/Wa 55/15 i V SO/Wa 61/15 postanawia: oddalić wniosek UZASADENIENIE Pismem z 19 października 2015 r. W. S. złożył wniosek o wyłączenie sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Beaty Krajewskiej ze składów orzekających w sprawach skarg wniesionych przez niego na rozstrzygnięcia wydane przez Ministra Finansów. Zdaniem wnioskodawcy, pomiędzy nim a sędzią Beatą Krajewską zachodzi tego rodzaju stosunek osobisty, który powoduje wątpliwości co do oceny bezstronności sędziego. Świadczyć o tym mają przedstawione przez wnioskodawcę argumenty w postaci: wydania orzeczenia z dnia 24 listopada 2014 r. w sprawie V SA/Wa 545/14 podczas gdy w realiach sprawy postępowanie w sprawie o sygn. akt V SO/Wa 6/14 o ukaranie Ministra Finansów grzywną za niedostarczenie kompletnych akt na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. nie zostało zakończone, wydania orzeczenia w dniu 24 listopada 2014 r. w sprawie V SA/Wa 545/14 podczas gdy w realiach sprawy postępowanie w sprawie o sygn. akt V SO/Wa 6/14 o ukaranie Ministra Finansów grzywną za niedostarczenie kompletnych akt na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. nie zostało zakończone, wydanie orzeczenia w dniu 24 listopada 2014 r. w sprawie V SA/Wa 545/14 z użyciem dokumentu poświadczającego nieprawdę, wydanie orzeczenia w dniu 24 listopada 2014 r. w sprawie V SA/Wa 545/14 podczas gdy w realiach sprawy, postępowanie w sprawie o sygn. akt V SO/Wa 6/14 o ukaranie Ministra Finansów grzywną za niedostarczenie kompletnych akt na podstawie art.55 § 1 p.p.s.a. nie zostało zakończone, wdanie w dniu 18 czerwca 2015 r. postanowienia o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, dotyczącego wycofanej w dniu 16 czerwca 2015 r. skargi wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W wykonaniu zarządzenia z dnia 27 października 2015 r. wezwano wnioskodawcę do sprecyzowania wniosku o wyłączenie sędziego poprzez wskazanie sygnatury sprawy toczącej się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie, której dotyczy ww. wniosek, w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. W odpowiedzi na wezwanie Sądu W. S. w piśmie z dnia 23 listopada 2015 r. wskazał sygnatury spraw zarejestrowanych w Wydziale V Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W oświadczeniu złożonym do akt sprawy sędzia Beata Krajewska wskazała, że nie istnieje żadna okoliczność, która mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jej bezstronności w sprawach wszczętych skargami lub wnioskami W. S. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o wyłączenie sędziego nie jest uzasadniony. W postępowaniu sądowoadministracyjnym kwestię wyłączenia sędziego normują przepisy art. 18 - 24 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej p.p.s.a.). Instytucja wyłączenia sędziego zarówno z mocy prawa, jak i na wniosek strony stanowi doniosłą gwarancję procesową, która ma zapewnić rozpoznanie sprawy przez sąd w takim składzie orzekającym, którego sędziowie nie pozostają w relacjach osobistych ze stronami oraz nie mieli określonych wcześniej związków z rozpoznawaną sprawą. Ratio legis przepisów o wyłączeniu sędziego, we wszystkich procedurach sądowych sprowadza się do wyeliminowania przyczyn, które mogą skutkować wątpliwościami, co do bezstronności i obiektywizmu sędziego w rozpoznaniu określonej sprawy. Poza wypadkami wyłączenia z mocy samego prawa (art. 18 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. P.p.s.a.), wyłączenie sędziego następuje na wniosek, w sytuacji gdy zachodzą takie okoliczności, które mogłyby wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziego (art. 19 ww. ustawy). Oznacza to, że o wniosku o wyłączenie sędziego można mówić wówczas, gdy odnosi się on do określonych sędziów i oparty jest na podstawach wskazujących na istnienie takich okoliczności, które wymagają oceny, czy wątpliwości co do bezstronności sędziego są uzasadnione. Art. 18 § 1 P.p.s.a., enumeratywnie wymienia przyczyny wyłączenia sędziego z mocy samego prawa. Stosownie do treści art. 18 § 1 P.p.s.a. sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach, w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki (pkt 1); swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia (pkt 2); osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli (pkt 3); w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron (pkt 4); w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą (pkt 5); w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator (pkt 6); dotyczących skargi na decyzję lub postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty wydanych w postępowaniu administracyjnym nadzwyczajnym, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu sądowo-administracyjnym dotyczącym kontroli legalności decyzji albo postanowienia wydanych w postępowaniu administracyjnym zwyczajnym, brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie (pkt 6a); w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej (pkt 7). Również sędzia, który brał udział w wydaniu orzeczenia objętego skargą o wznowienie postępowania, nie może orzekać co do tej skargi (§ 3). Stosownie natomiast do unormowań zawartych w art. 19 tej ustawy, niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18 P.p.s.a., sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziego w danej sprawie. Wniosek o wyłączenie sędziego strona zgłasza na piśmie lub ustnie do protokołu posiedzenia w sądzie, w którym sprawa się toczy, uprawdopodabniając przyczyny wyłączenia, strona która przystąpiła do rozprawy, powinna uprawdopodobnić ponadto, że przyczyna wyłączenia dopiero później powstała lub stała się jej znana (art. 20 § 1 i § 2 P.p.s.a.). W każdym ze wskazanych wypadków podstawowym celem przyjętych regulacji jest przede wszystkim zapewnienie bezstronności sędziego i eliminacja wpływu, jaki może wywierać występowanie pewnej kategorii powiązań (osobistych, ekonomicznych, służbowych itp.) na orzekanie w postępowaniu sądowym (zob. wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 13 grudnia 2005 r., sygn. akt SK 53/04, OTK-A z 2005 r., nr 11, poz. 134). Ratio legis przepisów o wyłączeniu sędziego sprowadza się więc "do eliminowania wszelkich przyczyn, mogących skutkować w otoczeniu jakimikolwiek wątpliwościami co do bezstronności i obiektywizmu sędziego w rozpoznawaniu określonej sprawy" (wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 20 lipca 2004 r., sygn. akt SK 19/02, OTK-A z 2004 r., nr 7, poz. 67). W rozpatrywanej sprawie argumentacja przytoczona przez skarżącego, uzasadniająca jego zdaniem wyłączenie sędziego WSA w Warszawie od rozpoznania sprawy, nie zasługuje na uwzględnienie. Skarżący zarzucił bowiem sędziemu (pismo z dnia 19 października 2015 r.) brak bezstronności, nieprawidłowe stosowanie przepisów prawa. Skarżący zwrócił uwagę na brak zawiadomienia go o terminie posiedzenia sądu, brak możliwości złożenia wniosku o sporządzenie na piśmie uzasadnienia i o doręczenie wyroku z uzasadnieniem a ewentualny termin do wniesienia skargi nie rozpocznie swojego biegu, poświadczenie w protokole rozprawy w dniu 24 listopada 2014 r., nieprawdy co do okoliczności mającej znaczenie prawne przez stwierdzenie "skarżący i jego pełnomocnik nie stawili się o terminie rozprawy powiadomieni prawidłowo", wydanie orzeczenia w dniu 24 listopada 2014 r. w sprawie V SA/Wa 545/14 z użyciem dokumentu poświadczającego nieprawdę, wydanie orzeczenia w dniu 24 listopada 2014 r. w sprawie V SA/Wa 545/14 podczas gdy w realiach sprawy postępowanie w sprawie o sygn. akt V SO/Wa 6/14 o ukaranie Ministra Finansów grzywną za niedostarczenie kompletnych akt na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a. nie zostało zakończone, wydanie orzeczenie w dniu 24 listopada 2014 r. w sprawie V SA/Wa 545/14 z użyciem dokumentu poświadczającego nieprawdę. Jednocześnie wnioskodawca nie uprawdopodobnił, aby zachodziły jakiekolwiek okoliczności wzbudzające wątpliwości co do bezstronności sędziego objętego żądaniem wyłączenia. Fakt, iż strona nie akceptuje rozstrzygnięć procesowych sądu, zarządzeń wydawanych w toku postępowania, czy też pozostaje w subiektywnym przeświadczeniu o stronniczości bądź złej woli sędziego rozpatrującego jej sprawę czy też wszystkich sędziów danego sądu, nie może stanowić podstawy do wyłączenia sędziego. Przekonanie strony co do tego, że sędzia prowadzi proces wadliwie, zwłaszcza nieobiektywnie czy też stronniczo, nie jest przesłanką żądania jego wyłączenia. Strona może bowiem zwalczać nieprawidłowe jej zdaniem orzeczenie wydane przez sąd pierwszej instancji wykorzystując przysługujące jej środki odwoławcze ( por. postanowienie NSA z dnia 6 sierpnia 2009 r., II OZ 648/09, opubl. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych www.nsa.gov.pl). Należy również mieć na uwadze fakt, że sędzia złożyła w oparciu o treść art. 22 § 2 p.p.s.a. pisemne oświadczenie, z którego wynika, iż nie jest jej znana jakakolwiek okoliczność mogąca wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jej bezstronności w sprawie. Takie oświadczenie jest wystarczające i nie zachodzi konieczność uzupełniania go o odnoszenie się szczegółowo do nieuprawdopodobnionych, nieskonkretyzowanych zarzutów co do zmowy z Przewodniczącą Wydziału V. Konkludując należy podkreślić, że skoro Skarżący we wniosku o wyłączenie sędziego nie wskazał żadnych ustawowych przesłanek uzasadniających taki stan rzeczy, to jego ogólnikowe twierdzenia wymienione we wniosku nie mogą wskazywać na brak bezstronności sędziego przy rozpoznawaniu sprawy. W świetle powyższych okoliczności wniosek należało uznać za niezasadny i pozbawiony podstaw, w związku z czym na podstawie art. 20 oraz art. 22 § 1 i 2 P.p.s.a. orzeczono jak na wstępie