VI SA/Wa 1467/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Pamela Kuraś-Dębecka (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Aneta Lemiesz Sędzia WSA Sławomir Kozik Protokolant spec. Marcin Just po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 października 2018 r. sprawy ze skargi I. Sp. z o.o. z siedzibą w [...] na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] kwietnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie unieważnienia prawa ochronnego na znak towarowy oddala skargę Zaskarżoną decyzją z [...] kwietnia 2018 r. Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej (dalej Urząd Patentowy) w sprawie o sygn. akt [...] unieważnił prawo ochronne na znak towarowy InterElcom o numerze [...] (dalej "sporny znak") oraz przyznał E. GmbH z siedzibą w [...], Niemcy od I. sp. z o. o. z siedzibą we [...] ( dalej "Skarżąca"), kwotę 2680 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania w sprawie. Jako podstawę skarżonego rozstrzygnięcia wskazano m.in. art. 132 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (tekst jedn. Dz. U. z 2003 r., Nr 119, poz. 1117 z późn. zm. - dalej p.w.p.) w związku z art. 246 i art. 247 ust. 2 p.w.p. oraz art. 98 k.p.c. w związku z art. 256 ust. 2 p.w.p. Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym i prawnym. W dniu 29 stycznia 2016 r. do Urzędu Patentowego wpłynął sprzeciw E. GmbH z siedzibą w [...], Niemcy, wobec decyzji Urzędu Patentowego RP z [...] stycznia 2015 r. o udzieleniu prawa ochronnego na znak towarowy I. o numerze [...]. Powyższe prawo ochronne udzielone zostało na rzecz I. sp. z o. o. z siedzibą we [...] z pierwszeństwem od 12 listopada 2013 r., a znak towarowy przeznaczony został do oznaczania towarów z klasy 9 Międzynarodowej Klasyfikacji Towarów i Usług (zwanej dalej: klasyfikacją nicejską). Jako podstawę prawną sprzeciwu wskazano art. 131 ust 1 pkt 1 oraz art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. W uzasadnieniu sprzeciwu podniesiono, że strona jest producentem elementów elektronicznych oraz systemów komunikacji elektronicznej i systemów zabezpieczeń, oraz że działa na rynku europejskim (w tym polskim) od 25 lat oraz jest uprawniona do znaku towarowego Unii Europejskiej ELCOM o numerze [...] przeznaczonego m.in. do oznaczania towarów i usług zawartych w klasach: 9, 37, 38 i 42 klasyfikacji nicejskiej. Uzasadniając zarzut naruszenia art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. wnoszący sprzeciw podniósł, że sporny znak towarowy jest podobny do znaku towarowego chronionego na jego rzecz z wcześniejszym pierwszeństwem w stopniu skutkującym ryzykiem wprowadzenia odbiorców w błąd. Stwierdził, że porównywane znaki towarowe przeznaczone zostały do oznaczania towarów identycznych lub podobnych. W sprzeciwie wyszczególniono towary identyczne i podniesiono, że pozostałe, podobne towary, mają charakter komplementarny dla towarów i usług wskazanych dla znaku przeciwstawionego, gdyż stanowią one niezbędne elementy i części urządzeń oraz systemów, dla których został zarejestrowany znak ELCOM. Dokonując oceny podobieństwa samych znaków towarowych wnoszący sprzeciw stwierdził, że dominującym elementem spornego znaku towarowego jest fantazyjne słowo "Elcom", mające znaczącą zdolność odróżniającą i stanowiące samo w sobie znak przeciwstawiony. Zdaniem wnoszącego sprzeciw drugi z elementów słownych - wyraz "Inter" stanowi jedynie element uzupełniający, powszechnie stosowany na polskim rynku, w tym również w branży elektronicznej. Słowo "Inter" jest prefiksem oznaczającym: "między", "pośród", który został zaadoptowany z języka łacińskiego do innych języków europejskich i w efekcie występuje w wielu nazwach dla wskazania np. międzynarodowego charakteru prowadzonej działalności lub międzymiastowej komunikacji. W konsekwencji, zdaniem wnoszącego sprzeciw, element "inter" ma opisowy charakter, a potencjalni konsumenci widząc to słowo będą traktować je jako przedrostek o znaczeniu wtórnym i służebnym wobec zasadniczego elementu oznaczenia. Wnoszący sprzeciw stwierdził także, że zastosowane w spornym znaku towarowym elementy graficzne mają znaczenie marginalne i stanowią tło dla elementu dominującego. Wskazał, że znaki towarowe są podobne do siebie na płaszczyźnie wizualnej i fonetycznej. Wnoszący sprzeciw stwierdził, że przywołane podobieństwo prowadzić będzie do wysokiego ryzyka wprowadzenia odbiorców w błąd. Uzasadniając zarzut naruszenia art. 131 ust. 1 pkt 1 p.w.p. wnoszący sprzeciw powołał się na prawo do firmy. I. sp. z o. o. z siedzibą we Wrocławiu czyli uprawniony do prawa ochronnego na znak towarowy InterElcom o numerze [...] w piśmie z 24 października 2016 r. uznał sprzeciw za bezzasadny, W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Urząd Patentowy dokonując oceny podobieństwa na podstawie art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p, przypomniał orzecznictwo sądowe w tym zakresie a następnie stwierdził, że ocenie podobieństwa podlegają te towary, które zostały wskazane dla porównywanych znaków towarowych. Bez znaczenia dla niniejszej sprawy pozostaje zatem to, które towary z wymienionych w wykazach są faktycznie wprowadzane do obrotu przez strony postępowania i czy w związku z tym strony są realnymi konkurentami na rynku. Okoliczności te, tak samo jak indywidualny sposób dystrybucji towarów identycznie zdefiniowanych w wykazach, nie mogą determinować przedmiotowego rozstrzygnięcia. Zastosowanie art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. nie jest uzależnione od faktycznego zakresu stosowania znaków towarowych. Zatem w warunkach niniejszej sprawy, jeśli zakresem ochrony porównywanych znaków towarowych objęte zostały określone towary, to określenie ich charakteru, przeznaczenia czy też warunków sprzedaży musi odnosić się do typowych cech tych towarów poprzez zwyczajowo przyjęte ich przeznaczenie i formy zbytu, nie zaś do towarów konkretnego przedsiębiorcy. Na potwierdzenie tej okoliczności organ przytoczył wyrok WSA w Warszawie z 12 sierpnia 2008 r. sygn. akt VI SA/Wa 197/07 oraz wyrok z 13 października 2009 r. sygn. akt VI SA/Wa 1302/09. Organ wskazał, że badaniu podlega jedynie hipotetyczna możliwość wystąpienia skojarzenia pomiędzy towarami, a nie pewność wynikająca z ustaleń faktycznych np. faktycznego wprowadzania towarów na rynek, sposobu ich użytkowania i itd. Krąg odbiorców także winien być ustalony w sposób teoretyczny, gdyż - jak wyżej wskazano - nie można go ustalić na podstawie realiów sprawy, albowiem wprowadzanie do obrotu towarów oznaczanych spornym znakiem nie jest elementem dyspozycji normy prawnej zawartej w omawianym przepisie ustawowym" (podobnie WSA w Warszawie, wyrok z 23 stycznia 2008 r. sygn. akt VI SA/Wa 1892/07). W niniejszej sprawie przeciwstawiony znak towarowy ELCOM o numerze [...] został przeznaczony do oznaczania następujących towarów z klasy 9 klasyfikacji nicejskiej; - urządzenia i przyrządy naukowe, żeglarskie, geodezyjne, fotograficzne, kinematograficzne, światłowodowe, wagowe, pomiarowe, sygnalizacyjne, kontrolne (nadzorujące), do ratowania życia i do celów dydaktycznych, urządzenia i przyrządy przewodzące, przełączające, transformujące, akumulujące, sterujące i kontrolujące elektryczność, urządzenia do nagrywania, transmisji lub odtwarzania dźwięku lub obrazu, magnetyczne nośniki danych, magnetyczne i światłowodowe nośniki dźwięku, obrazu i danych, automatyczne maszyny sprzedające i mechanizmy do aparatów uruchamianych żetonami, kasy rejestrujące sprzedaż, maszyny liczące, sprzęt i komputery przetwarzające dane, sprzęt i systemy przeciwwłamaniowe i zapobiegające kradzieży, systemy i sprzęt przeciwdymny i przeciwpożarowy, systemy i sprzęt dzwoniące, sygnalizujące, wykonujące połączenia alarmowe i do komunikacji głosowej, w szczególności sprzęt do połączeń alarmowych do użytku domowego oraz sprzęt i aparatura interkom, sprzęt i aparatura wykrywająca obecność osób i poruszanie się, systemy i sprzęt identyfikujące osoby, systemy i aparatura do videonadzorowania, sprzęt i systemy umożliwiające kontrolę dostępu do budynków, elektryczne/elektroniczne systemy i aparatura wyświetlająca i sygnalizująca, systemy i aparatura telekomunikacyjna. Natomiast sporny znak towarowy InterElcom o numerze [...] przeznaczony został do oznaczania następujących towarów z klasy 9 klasyfikacji nicejskiej; - akumulatory elektryczne, akumulatory elektryczne do pojazdów, sygnalizatory akustyczne, alarmy antywłamaniowe, alarmy dźwiękowe, alarmy pożarowe, amperomierze, anteny, aparatura i przyrządy dla chemii, aparaty rentgenowskie nie do celów medycznych, apertometry optyczne, audiowizualne urządzenia dydaktyczne, automaty biletowe, automatyczne wyłączniki czasowe z wyłączeniem zegarmistrzostwa, baterie anodowe, baterie do oświetlania, baterie elektryczne, baterie elektryczne do pojazdów, baterie galwaniczne, baterie słoneczne, baterie wysokonapięciowe, bezpieczniki, cewki dławikowe, cewki elektromagnetyczne, cewki elektryczne, karkasy dla cewek elektrycznych, chipy w układach scalonych, częstotliwościomierze, czujniki, czujniki ciśnienia, czujniki mikrometryczne, czujniki poziomu paliwa, czytniki jako sprzęt przetwarzania danych, czytniki znaków optycznych, diody świecące LED, drogowe światła sygnalizacyjne jako urządzenia sygnalizacyjne, drut topikowy stosowany w bezpiecznikach, druty jako przewody elektryczne, druty jako przewody telefoniczne, druty jako przewody telegraficzne, druty ze stopów metali stosowane w bezpiecznikach, dyski do rejestracji dźwięku, dzwonki dla urządzeń ostrzegawczych, dzwonki alarmowe elektryczne, elektryczne instalacje przeciwwłamaniowe, elektryczne urządzenia kontrolno-sterujące, elektryczne urządzenia pomiarowe, głośniki, gniazdka, wtyczki i inne kontakty, grodzie akumulatorów elektrycznych, gwizdki alarmowe ostrzegawcze, induktory stosowane w elektryce, instalacje elektryczne, instalacje elektryczne do zdalnego sterowania procesami przemysłowymi, interfejsy komputerowe stosowane w informatyce, iskrochrony, kable elektryczne, kable koncentryczne, kable optyczne jako światłowody, kalkulatory, karty magnetyczne zakodowane, karty z układem scalonym lub mikroprocesorem, klawiatury komputerowe, kodery magnetyczne, kodowane identyfikacyjne bransoletki magnetyczne, kolektory elektryczne, komputery, komputery przenośne, komputery przenośne podręczne, kondensatory, kondensatory elektryczne, kondensatory optyczne, lampy elektronowe, lampy optyczne, latarnie optyczne, latarnie sygnalizacyjne, liczniki, łączniki elektryczne, magnesy, manometry, maszty do anten bezprzewodowych, maszyny sumujące, materiały na przewody instalacji elektrycznych, megafony, membrany stosowane w akustyce, mierniki jako przyrządy pomiarowe, mierniki czasu naświetlania jako światłomierze, migacze w światłach sygnalizacyjnych, mikrofony, mikrometry, mikroprocesory, monitory ekranowe, nadajniki stosowane w telekomunikacji, nadajniki sygnałów elektronicznych, neony reklamowe, obwody drukowane, ochraniacze przed udarem napięciowym, odbiorniki audio wideo, odgromniki, ogniwa fotoelektryczne, ogniwa galwaniczne, ograniczniki przepięć w instalacjach elektrycznych, omomierze jako omometry, oporniki elektryczne jako rezystory, optyczne nośniki danych, optyczne włókna przewodzące promienie świetlne jako światłowody, oscylografy, pamięci komputerowe, pamięci zewnętrzne USB, płytki dla układów scalonych, płytki z obwodami drukowanymi, płyty do akumulatorów elektrycznych, powłoki i osłony kabli elektrycznych, powłoki do identyfikacji przewodów elektrycznych, półprzewodniki, procesory jako centralne jednostki przetwarzania, prostowniki, prostowniki prądu, przekaźniki elektryczne, przełączniki elektryczne, inwertory stosowane w elektryce, przenośny radiowy sprzęt nadawczo-odbiorczy, przetwornice elektryczne, przewodniki elektryczne, przewody akustyczne, przewody elektryczne, przewody magnetyczne, przyciski do dzwonków, przyrządy nawigacyjne, przyrządy obserwacyjne, przyrządy pomiarowe, pulpity rozdzielcze elektryczne, puszki przełącznikowe stosowane w instalacjach elektrycznych, reduktory elektryczne, regulatory świateł scenicznych, skrzynki akumulatorowe, skrzynki przyłączy elektrycznych, skrzynki na baterie, skrzynki rozdzielcze elektryczne, sprzęt radiotelefoniczny, styki elektryczne, suwaki logarytmiczne, sygnalizacja świetlna lub mechaniczna, syreny; szafy rozdzielcze elektryczne, szyldy jako znaki świecące, ściemniacze światła jako regulatory elektryczne, tablice ogłoszeń elektroniczne, tablice połączeń, tablice rozdzielcze stosowane w elektryce, tablice sterownicze stosowane w elektryce, tablice sygnalizacyjne, świetlne lub mechaniczne, telefoniczne urządzenia nadawcze, telefony przenośne, termostaty, transformatory elektryczne, transformatory podnoszące napięcie, translatory elektroniczne kieszonkowe, transpondery, tranzystory stosowane w elektronice, tuleje złączowe do kabli elektrycznych, tworniki stosowane w elektryce, układy scalone, urządzenia do analizy gazu, urządzenia do kontroli i regulacji ciepła, urządzenia do ładowania akumulatorów elektrycznych, urządzenia do nawigacji satelitarnej, urządzenia do sterowania i kontroli bojlerów, urządzenia elektrodynamiczne do zdalnego sterowania, urządzenia GPS, urządzenia nawigacyjne dla pojazdów jako komputery pokładowe, woltomierze, wskaźniki elektroniczne emitujące światło, wskaźniki strat elektrycznych, wskaźniki temperatury, wyjścia bezpieczeństwa, wyłączniki samoczynne, wyłączniki zdalnie sterowane, wyroby optyczne, wzmacniacze, wzmacniacze lampowe, zamki elektryczne, zespoły nadawcze stosowane w telekomunikacji, złącza do przewodów elektrycznych, złączki stosowane w elektryce, znaki drogowe świecące lub mechaniczne, znaki nawigacyjne świetlne. Zdaniem organu, towary wskazane do oznaczania porównywanych znaków towarowych są w zdecydowanej większości identyczne. Organ podkreślił, że kwalifikacja identyczności towarów nie wymaga dodatkowego wyjaśnienia, jeśli w wykazach porównywanych znaków towarowych zostały użyte dokładnie te same terminy lub terminy synonimiczne. (na stronach od 9 do 12 zaskarżonej decyzji Urząd Patentowy przeprowadził szczegółowe porównanie tych towarów). Następnie po stwierdzeniu identyczności lub podobieństwa towarów organ ocenił podobieństwo samych znaków towarowych, czyniąc to zgodnie z ustaloną praktyką oraz orzecznictwem czyli jako całość z uwzględnieniem ogólnego wrażenia wywieranego przez te oznaczenia na odbiorcy. Wychodząc z założenia, że sporny znak jest znakiem słowno - graficznym , zaś przeciwstawiony znak towarowy ELCOM o numerze [...] jest znakiem słownym złożonym z pojedynczego wyrazu organ stwierdził, że wyrazy samodzielnie użyte w znakach towarowych, a więc całkowicie wypełniające ich treść, siłą rzeczy posiadać będą w tych znakach towarowych charakter dominujący. Także w spornym znaku towarowym to element słowny odgrywa szczególną rolę w postrzeganiu tego oznaczenia. Wprawdzie w znakach kombinowanych (słowno-graficznych) elementy słowne nie zawsze odgrywają rolę pierwszoplanową i dominującą, to jednak w kontekście spornego znaku towarowego zawarte w nim stylizowane, niedomknięte koło z umieszczonym w nim promieniem zwężającym się w kierunku środka koła występuje w roli estetycznego dopełnienia znaku. Odnosząc się do elementu graficznego spornego znaku to w ocenie organu, element ten będzie pomijany w ogólnym, całościowym postrzeganiu oznaczenia, jednak jego rola oraz przyzwyczajenie odbiorców do umieszczania w znakach towarowych banalnych i wyeksploatowanych elementów graficznych (np. figur geometrycznych) wskazuje, że elementy te mają charakter dodatkowego zdobnika, zaś uwaga odbiorców będzie koncentrować się na wypełniającym zasadniczą przestrzeń spornego znaku towarowego elemencie słownym InterElcom. Element graficzny nasuwa dodatkowo skojarzenie z powszechnie wykorzystywaną ikoną przycisku zasilania (przycisk "power") znajdującego się na urządzeniach elektronicznych, gdzie również występują elementy koła i pionowego przecięcia, z tym że w układzie odwróconym. Wyrazy użyte w spornym znaku towarowym są elementami, które będą postrzegane w sposób natychmiastowy bez jakichkolwiek zniekształceń, gdyż zastosowane w porównywanych znakach towarowych elementy graficzne nie utrudniają prawidłowego ich odczytu. Ponadto przeciwstawiony znak jest znakiem słownym, zaś zastosowany w nim element słowny nie tylko nie ma charakteru drugorzędnego, ale odgrywa istotną rolę w postrzeganiu i odczytywaniu tego oznaczania. Wizualnie znaki te będą postrzegane zgodnie z zapisem, a więc z uwzględnieniem wszystkich podobieństw i różnic wynikających z zastosowania określonych liter tworzących oznaczenia: ELCOM i InterElcom. Znaki te zawierają zatem pięć identycznych liter, zapisanych w tej samej sekwencji z tą różnicą, że tożsame litery poprzedzone są w spornym znaku towarowym literami tworzącymi człon "Inter-". Zatem sporny znak towarowy ELCOM zawiera się w całości w znaku przeciwstawionym InterElcom, a dodatkowo wyraz "elcom" został niejako wyróżniony ze zbitki słownej "InterElcom" za sprawą zastosowania wielkich i małych liter. W ocenie organu brak w przeciwstawionym znaku towarowym członu "inter-" różnicuje wizualnie porównywane oznaczenia (znaki te nie są identyczne), jednakże nie przekreśla to ich podobieństwa opartego na wykorzystaniu pięciu identycznych liter w tej samej kolejności. Wyraz "Elcom" w spornym znaku towarowym posiada większą siłę wyróżniania, niż pierwszy człon "Inter", który w niektórych wyrazach, zaadoptowanych także do języka polskiego lub znanych przeciętnemu polskiemu odbiorcy wskazuje na określoną konotacje znaczeniową. Najpopularniejszym przypadkiem będzie tu wyraz: "international", towarzyszący, jako część składowa, firmom podkreślającym swój międzynarodowy charakter, W tym sensie uwaga odbiorcy może być ukierunkowana na zapamiętanie bardziej fantazyjnego elementu oznaczenia "elcom". Ocena porównawcza dokonana na płaszczyźnie fonetycznej powinna być tożsama z tą, jaka przedstawiona została na płaszczyźnie wizualnej. Także bowiem i w tym przypadku znaki te będą odczytywane z uwzględnieniem tych samych elementów identycznych i elementów różnych jako "elcom" i "interelcom". Natomiast oceniając porównywane znaki towarowe na płaszczyźnie znaczeniowej należy stwierdzić, że wspólny w znakach element "elcom" jest fantazyjny. Natomiast człon "inter" może, jak wskazano powyżej, pełnić funkcję przedrostka znaczącego: "między" lub "pośród", przy czym zastosowanie wielkich i małych liter niejako oddziela poszczególne części znaku lub akcentuje ich odrębność. W konsekwencji porównywane znaki towarowe organ uznał za podobne. Analizując niebezpieczeństwo wprowadzenia w błąd odbiorców organ rozważył zachowanie odbiorcy przeciętnego, który świadomie poszukuje właściwego towaru i świadomie wybiera pomiędzy dostępnymi na rynku markami. Organ miał na uwadze , że ryzyko wprowadzenia w błąd odbiorców może mieć charakter pośredni i bezpośredni. Organ uznał, że w przedmiotowej sprawie grupę docelowych odbiorców będą stanowić nabywcy, którzy analizują dostępne na rynku towary. Zdaniem organu istnieje niebezpieczeństwo, że tak pojmowani przeciętni odbiorcy mogą pomylić przedmiotowe znaki towarowe. I tak, porównywane znaki towarowe przeznaczone zostały w ogromnej większości do oznaczania towarów identycznych, a w pozostałej części do oznaczania towarów co najmniej podobnych. Również postaci porównywanych znaków towarowych są wyraźnie podobne, gdyż przeciwstawiony, słowny znak towarowy w całości zawiera się z spornym znaku towarowym, którego dodatkowymi elementami są: przedrostek "inter-" oraz mało wyszukana grafika. Elementy odmienne spornego znaku towarowego nie wykluczają możliwości skojarzenia i pomylenia spornego znaku towarowego ze znakiem wcześniejszym i wprowadzenia odbiorców w błąd co do pochodzenia towarów nimi oznaczanych. Ze względu na znaczne podobieństwo znaków istnieje realne niebezpieczeństwo, że odbiorca może błędnie uznać sporny znak za odmianę wcześniej zarejestrowanego oznaczenia, pochodzącą od tego samego producenta lub też mylnie przyjmie, że istnieją związki organizacyjno - prawne łączące odrębne przedsiębiorstwa, A zatem istnieje znaczne niebezpieczeństwo, że podobieństwo znaków i identyczność towarów może w zwykłych warunkach obrotu gospodarczego wprowadzać odbiorców w błąd. W związku z powyższym nie będzie spełniona przesłanka odróżniania towarów ze względu na ich pochodzenie. Zważywszy, że oceny podobieństwa znaków towarowych dokonuje się z punktu widzenia przeciętnego odbiorcy i w zwykłych warunkach obrotu gospodarczego, jak również, że do stwierdzenia podobieństwa znaków nie jest konieczne rzeczywiste pomylenie znaków, lecz wystarczy tylko, że istnieje taka możliwość, należy stwierdzić, że równoległe istnienie na rynku porównywanych znaków towarowych mogłoby budzić niepotrzebne wątpliwości wśród potencjalnych odbiorców oraz skutkować konfliktem interesów firm. Należy mieć bowiem na uwadze, że rolą znaku towarowego jest taka identyfikacja źródła pochodzenia, by przeciętny odbiorca mógł w sposób możliwie bezproblemowy dokonywać ustaleń w celu odróżnienia towaru jednego przedsiębiorcy od pozostałych. Dlatego też dla oceny zasadności zastosowania art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. (...) "nie można tracić z pola widzenia funkcji znaku towarowego, który ma służyć odróżnianiu towarów. Jeśli dopuścić do rejestracji znaków zawierających identyczny element dominujący dla identycznych lub powiązanych ze sobą towarów zakładając, że uważny klient i tak rozpozna producenta, to zatraca się podstawowa funkcja znaku towarowego, jaką jest wskazanie pochodzenia towarów i powiązanie towarów z producentem" ( tak WSA w Warszawie w wyroku z 25 kwietnia 2014 r. sygn. VI SA/Wa 663/14 w sprawie znaków: SMART (znak wcześniejszy) oraz "SmartDriving kierowca z głową na karku" (znak późniejszy). Urząd Patentowy RP stwierdził jednocześnie, że powoływanie się na inne oznaczenia wykorzystujące element słowny "elcom" lub zawierające ten element jako człon dłuższego wyrazu nie może determinować przedmiotowego rozstrzygnięcia, zwłaszcza że uprawniony nie dokonał szczegółowej analizy takich oznaczeń przez pryzmat towarów, dla jakich zostały zgłoszone oraz faktycznej ochrony na terytorium Polski. Podobne przyjął WSA w Warszawie w wyroku z 31 stycznia 2012 r. (sygn. akt VI SA/Wa 1855/11) m.in., że okoliczności, które zadecydowały o rejestracji znaku w innych postępowaniach, innym podmiotom, nie są okolicznościami, które powinien, a nawet może badać organ w konkretnej sprawie (por. tez wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 listopada 2006 r., sygn. akt II GSK 183/06)". Mając na uwadze powyższe oraz przywołaną w niniejszym uzasadnieniu argumentację Urząd Patentowy unieważnił prawo ochronne na znak towarowy InterElcom o numerze [...] na podstawie art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. Organ wskazał, że unieważnienie prawa ochronnego na podstawie art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. powoduje, że bezcelowe stało się badanie zasadności pozostałych zarzutów sformułowanych przez wnioskodawcę na podstawie art. 131 ust 1 pkt 1 p.w.p. ( wyrok NSA z 5 kwietnia 2006 r. o sygn. akt II GSK 16/06.) W wyroku tym NSA stwierdził: "Każda z sytuacji określonych w następujących po sobie jednostkach redakcyjnych komentowanych przepisów stanowi wystarczającą, samodzielną i wewnętrznie spójną podstawę do unieważnienia prawa z rejestracji. Jeśli zatem zostaną wyczerpane przesłanki niedopuszczalności rejestracji określone w którymkolwiek z punktów art. 8 czy 9 ustawy o znakach towarowych, to zbędnym jest ustalanie czy w sprawie występują także inne podstawy do unieważnienia prawa z rejestracji wymienione w tych przepisach, nawet wówczas gdyby takie podstawy istniały". Kwestię zwrotu kosztów rozstrzygnięto w oparciu o art. 256 ust 2 p.w.p. w związku z art. 98 § 1 k.p.c. Uprawniony - I. sp. z o. o. z siedzibą we Wrocławiu, niezgadzając się z decyzją Urzędu Patentowego RP w terminie zaskarżył ją do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarzucając naruszenie art. 120 ustawy p.w.p. , oraz art.7, art.77, oraz art. 107 § 3 k.p.a. Skarżący wniósł o uchylenie decyzji Urzędu Patentowego z dnia 10 kwietnia 2018 r. oraz zasądzenie zwrotu kosztów sądowych i kosztów zastępstwa prawnego według norm przypisanych. W uzasadnieniu skargi powyższe zarzuty zostały sprecyzowane. Zdaniem Skarżącego jego znak towarowy to dwukolorowa kompozycja elementu graficznego z określeniem " Interelcom " pisanym razem, bez spacji, a więc będącym jednym określeniem zaś przeciwstawiony znak wspólnotowy jest określeniem "ELCOM" pisanym drukiem prostym, dużymi czarnymi literami na białym tle. Istnieje zatem sprzeczność w zrozumieniu art.120 ustawy p.w.p., gdzie podaje się definicje znaku towarowego, w szczególności, że : " Znakiem towarowym może być każde oznaczenie, które można przedstawić w sposób graficzny (...) Istniejąca sprzeczność świadczy o braku zastosowania przez organ orzecznictwa unijnego, które eksponuje określenie słowne występujące na pierwszym miejscu analizowanego znaku towarowego. Pomimo istnienia w dacie zgłoszenia 12 listopada 2013 r. kilkunastu chronionych w Polsce znaków towarowych "ELKOM" wskazanych przez Skarżącego w załączniku do pisma z dnia 25 stycznia 2017 r., Urząd Patentowy udzielił prawo ochronne na ten (sporny) znak towarowy. Następnie Skarżący stwierdza, że " W momencie wejścia Polski do Unii Europejskiej w 2004 r., Urząd Patentowy pomimo obowiązywania w PL ochrony znaków towarowych np. [...] zgłoszonego w 1995 roku i występującego w analogicznych klasach K.N co znak wspólnotowy [...] uznał ochronę tego znaku wspólnotowego. Skrzywdzony zaskarżoną decyzją skarżący jeszcze nie istniał na polskim rynku gospodarczym i nie mógł tej decyzji zaskarżyć lecz Urząd Patentowy winien działać zgodnie z interesami polskiej gospodarki" . Uzasadniając zarzut naruszenia art.7 i art.77 k.p.a. Skarżący podnosi, że całość grafiki unieważnionego znaku towarowego "InterElcom" jest charakterystyczna , pisana dwukolorową czcionką w wielkości mniejszej niż początkowy znak graficzny, co upodabnia go do funkcji wykładniczej. Oba porównywane znaki są tak różne, że nic można ich ze sobą skojarzyć, a element "Elcom" jest składową znaku na trzecim miejscu co nie ma wpływu na ewentualną konfuzje zarzucaną w uzasadnieniu skarżonej decyzji. Skarżący zarzuca, że (...) " niemiecka firma oznaczająca swe wyroby znakiem "ELCOM" jest częścią firmy H. i w Polsce figuruje pod nazwą B. Sp. z o.o. i zdecydowana większość podzespołów i elementów sklasyfikowanych w 9 klasie KN jest w obrocie wewnętrznym jako poddostawcy dla wykonawcy finalnego; firm B. Sp. zo.o. lub H. Group. Urząd Patentowy w dacie podejmowania skarżonej decyzji posiadał wiedzę o tym stanie rzeczy i nie uwzględnił tego tworząc skarżoną decyzję. Zatem wprowadzenie w błąd potencjalnego kręgu klientów wyrobów oznaczonych w/w znakami towarowymi jest znikome i może zostać pominięte, tym bardziej, że uprawniony ze znaku " InterElcom " rozprowadza w większości poszczególne elementy elektroniczne najczęściej importowane z krajów azjatyckich i oznakowane ichniejszymi znakami towarowymi a wnioskodawca sprzeciwu specjalizuje się w urządzeniach komunikacyjnych. Zatem nie istnieje zagrożenie wprowadzenia w błąd potencjalnego klienta tym bardziej ,że klienci tych towarów są zorientowani w zakresie swoich potrzeb". W odpowiedzi na skargę Urząd Patentowy RP, wnosząc o oddalenie skargi podtrzymał stanowisko wyrażone w uzasadnieniu skarżonej decyzji. Uprawniony - uczestnik postępowania E. GmbH z siedzibą w [...], Niemcy wniósł o oddalenie skargi jako niezasadnej, przyłączając się do stanowiska organu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna. Sąd uznał, że - wbrew stanowisku strony skarżącej - Urząd Patentowy RP, wydając zaskarżoną decyzję nie dopuścił się - mogącego mieć zasadniczy wpływ na wynik sprawy - naruszenia przepisów postępowania, a w szczególności art. 7 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a., art. 80 k.p.a., a także art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 252 p.w.p., albowiem wyjaśnił wszystkie okoliczności istotne dla prawidłowego i pełnego rozstrzygnięcia sprawy, a także dokonał właściwej analizy zebranego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności w zakresie przesłanki ryzyka wprowadzania w błąd, jako zasadniczej podstawy odmowy udzielenia prawa ochronnego na sporny znak towarowy w oparciu o przepis art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p.. W działaniu organu administracji publicznej, Sąd nie dopatrzył się jakichkolwiek istotnych nieprawidłowości, zarówno, gdy idzie o ustalenie stanu faktycznego sprawy, jak i o zastosowanie do jego oceny przepisów prawa materialnego. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Urzędu Patentowego RP wyjaśnione zostały w sposób dostatecznie jasny i przekonywujący motywy jej podjęcia, zaś przytoczona w tym zakresie argumentacja jest wyczerpująca i w pełni odnosząca się do stanowiska strony skarżącej. Na wstępie należy zaznaczyć, że - jak słusznie podkreślono w odpowiedzi na skargę - Urząd Patentowy wydając zaskarżoną decyzję był związany, zgodnie z art. 255 ust. 4 p.w.p., granicami wniosku i podstawą prawną wskazaną przez wnioskodawcę. W rozpoznawanej sprawie podstawami prawnymi wskazanymi przez Skarżącego jako wnioskodawcę były: art. 131 ust. 1 pkt 1 oraz art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. Potwierdza to orzecznictwo sądowe. W wyroku z 20 marca 2013 r. o sygn. II GSK 2259/11 Naczelny Sąd Administracyjny sformułował następującą tezę: "W postępowaniu spornym przed Urzędem Patentowym w następstwie zgłoszonego sprzeciwu w trybie art. 246 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. – Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1117 ze zm.), bądź złożenia wniosku o unieważnienie patentu (art. 89 ust. 1 tej ustawy), zakres postępowania w zakresie zbadania zdolności patentowej zakwestionowanego wynalazku ograniczony jest ramami sprzeciwu bądź wniosku o unieważnienie patentu i nie obejmuje zbadania od podstaw istnienia ustawowych przesłanek dla udzielenia patentu na wynalazek." Teza ta pozostaje aktualna w przypadku unieważnienia znaków towarowych. Z treści zaskarżonej decyzji wynika, że podstawą prawną unieważnienia prawa ochronnego stał się art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. W powyższym kontekście za bezzasadne należy uznać wskazanie w skardze art. 120 p.w.p. jako przepisu, którego naruszenia miał się dopuścić organ. Przepis ten nie był przywoływany przez Skarżącego, a Urząd Patentowy w postępowaniu tym nie badał i nie kwestionował zdolności odróżniającej oraz graficznej przedstawialności spornego oznaczenia w rozumieniu tego przepisu. Z tych względów także i Sąd rozstrzygając w granicach sprawy nie może oceniać tych okoliczności, które nie były przedmiotem badania Urzędu Patentowego.(art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – j.t. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej p.p.s.a.). Przechodząc do oceny legalności zaskarżonej decyzji wydanej w niniejszej sprawie, należy na wstępie wyraźnie wskazać, że w świetle przepisu art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. mającego zastosowanie w niniejszej sprawie, nie udziela się prawa ochronnego na znak towarowy identyczny lub podobny do znaku towarowego, na który udzielono prawa ochronnego lub zgłoszonego w celu uzyskania prawa ochronnego (o ile na znak taki zostanie udzielone prawo ochronne) z wcześniejszym pierwszeństwem na rzecz innej osoby dla towarów identycznych lub podobnych, jeżeli zachodzi ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd, które obejmuje w szczególności ryzyko skojarzenia znaku ze znakiem wcześniejszym. Zdaniem Sądu organ dokonał oceny podobieństwa porównywanych oznaczeń z uwzględnieniem kryteriów wymaganych przez art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. i doszedł do prawidłowej konkluzji, że między znakami istnieje podobieństwo prowadzące do ryzyka skojarzenia pomiędzy znakami. Na wstępie należy zaznaczyć, że w orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że przystępując do porównania znaków towarowych należy najpierw ocenić podobieństwo lub identyczność towarów do oznaczania których służą oba znaki. Dopiero przesądzenie o jednorodzajowości towarów implikuje konieczność dokonania porównania oznaczeń. Z kolei ustalenie ryzyka błędu co do źródła pochodzenia towarów i/lub usług będzie polegało na określeniu wypadkowej identyczności (podobieństwa) towarów i/lub usług oznaczanych przeciwstawionymi znakami towarowymi oraz identyczności (podobieństwa) samych oznaczeń (wyrok WSA w Warszawie z dnia 16 stycznia 2009 r., sygn. akt 1671/08, LEX nr 510739). Z treści skargi wynika, że Skarżący nie kwestionuje ustaleń faktycznych organu co do tego, że towary wskazane do oznaczania porównywanych znaków towarowych są w zdecydowanej większości identyczne lub podobne. Zdaniem Sądu Urząd Patentowy RP w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji przeprowadził bardzo szczegółową analizę podobieństwa towarów obydwu znaków, trafnie dochodząc do wniosku, że porównywane znaki towarowe przeznaczone zostały do oznaczania towarów identycznych lub podobnych. Słusznie zatem organ podzielił stanowisko wnoszącego sprzeciw, gdzie wyszczególniono towary identyczne i podniesiono, że pozostałe, podobne towary, mają charakter komplementarny dla towarów i usług wskazanych dla znaku przeciwstawionego, gdyż stanowią one niezbędne elementy i części urządzeń oraz systemów, dla których został zarejestrowany znak ELCOM. Przechodząc następnie do oceny podobieństwa oznaczeń, organ przeprowadził ją zgodnie z ustaloną praktyką, czyli z uwzględnieniem wszystkich koniecznych elementów tejże analizy w płaszczyznach – znaczeniowej, wizualnej (graficznej) i fonetycznej, którą przeprowadza się z punktu widzenia przeciętnego odbiorcy - osoby uważnej, dobrze zorientowanej, która postrzega jednak znak jako całość. Sąd nie podzielił zarzutu skargi, że badane oznaczenia nie są do siebie podobne na żadnej z wymaganych płaszczyzn, które należy brać pod uwagę przy rozpatrywaniu podobieństwa znaków towarowych: wizualnej, fonetycznej, znaczeniowej i graficznej. Skarżący prezentował pogląd, że element słowny "Inter" dodany do słowa "Elcom" (będącego z kolei jedynym elementem znaku przeciwstawionego słownego ELCOM) oraz dodanie do wyrazów "InterElcom" elementu graficznego całkowicie niweluje podobieństwo porównywanych znaków. Istotnie, z dotychczasowego orzecznictwa wynika, że w toku oceny podobieństwa oznaczeń szczególne znaczenie mają te ich elementy, które są jednocześnie odróżniające i dominujące. Zakodowany w pamięci przeciętnego konsumenta całościowy obraz znaku jest bowiem niedoskonały i stanowi odbicie tych elementów znaku, które zostały przez niego zapamiętane. Łatwiej zapamiętywane przez konsumentów - często nieświadomie - są właśnie elementy dominujące i odróżniające znaku (tak również: J. Dudzik, M. Mazurek (w:) Własność przemysłowa, orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich, Sądu Pierwszej Instancji i Urzędu Harmonizacji Rynku Wewnętrznego z komentarzami, pod red. R. Skubisza, Warszawa 2008, s. 538 i cyt. tam wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 1 marca 2005 r., w sprawie T-185/03 Fusco vs. Urząd w Alicante, Zb. Orz. 2005, s. II-715, pkt 46). Niewątpliwie, podobieństwo znaków ocenia się - co do zasady - według cech wspólnych, a nie według występujących w nich różnic, albowiem różnice nie wykluczają podobieństwa znaków. Ryzyko pomyłki jest mało prawdopodobne, gdy różnice są dominujące, a zatem podobieństwo, w rozumieniu ustawy, nie zachodzi. Przyjmuje się, że do potwierdzenia kolizji znaków towarowych może wystarczać ich podobieństwo tylko w jednej z trzech wspomnianym wyżej płaszczyzn. Z drugiej strony, różnica pomiędzy znakami w jednej płaszczyźnie może zneutralizować podobieństwo występujące na innych płaszczyznach i w konsekwencji doprowadzić do wyłączenia całościowego podobieństwa oznaczeń. W szczególności, przyjmuje się, że różnice znaczeniowe (koncepcyjne) pomiędzy dwoma znakami mogą neutralizować podobieństwo wizualne i fonetyczne. Zarówno w doktrynie, jak i orzecznictwie wielokrotnie podkreślano, że ocena podobieństwa oznaczeń przeprowadzona we wskazanych trzech płaszczyznach powinna być całościowa (całościowe wrażenie wywierane przez obydwa oznaczenia), co zakłada konieczność uwzględnienia wszystkich składników porównywanych oznaczeń (por. R. Skubisz (w:) System prawa prywatnego. Prawo własności przemysłowej, Tom 14B, pod red. prof. R. Skubisza, Wydawnictwo C.H. Beck/Instytut Nauk Prawnych PAN, Warszawa 2012, Nb. 68, a także powołane tam orzeczenie Trybunału Sprawiedliwości WE z dnia 12 czerwca 2007 r., C-344/05 P, OHIM vs. Shaker). W rozpoznawanej sprawie organ trafnie uznał, że słowo "Inter" zawarte w spornym znaku nie jest elementem dominującym. Niewątpliwie to wyraz "Elcom" w spornym znaku towarowym posiada większą siłę wyróżniania, niż pierwszy człon "Inter". Należy podkreślić, że wyraz "inter" (" pośród" , " między" ) jest popularnym słowem pochodzącym z języka łacińskiego, który jest używany jako część składowa innych wyrazów. Jak to trafnie zauważył organ najpopularniejszym przypadkiem będzie tu wyraz: "international", podkreślający międzynarodowy charakter w obrocie ( inne to np. Intercity itp.) Dlatego też logiczny i uzasadniony jest wniosek organu, że uwaga odbiorcy będzie ukierunkowana na zapamiętanie bardziej fantazyjnego elementu oznaczenia czyli członu "Elcom". Wnioski te dotyczą w równej mierze płaszczyzny fonetycznej bowiem w znaku spornym akcent pada na wyraz "Elcom". Przy wymowie zbitki słownej "interelcom" człon "inter" zanika. Również pod względem wizualnym człon "Inter" nie wyróżnia się niczym charakterystycznym, a tym samym automatycznie uwaga odbiorcy będzie koncentrować na wyrazie "Elcom" w znaku spornym jako elemencie fantazyjnym. W konsekwencji nie ma racji Skarżący, że zawsze określenie słowne występujące na pierwszym miejscu danego znaku towarowego będzie dominujące. W tej sytuacji argumenty strony skarżącej opierające się na większej roli słowa "inter" w całościowym odbiorze znaku spornego są nietrafne. Nie ma zatem racji strona skarżąca, że dodanie do słowa "Elcom" grafiki oraz innych słownych elementów takich jak "Inter" może sprawiać, że usunie się na dalszy plan dominujące słowo "Elcom". Idąc tym tokiem rozumowania nie ma racji strona skarżąca twierdząc, że skoro porównywane znaki mają tylko jeden podobny element, zatem to nie wystarcza do stwierdzenia podobieństwa tych znaków. Sąd zauważa, że jeśli chodzi wykorzystanie w spornym znaku elementu graficznego przypominającego powszechnie wykorzystywaną ikoną przycisku zasilania ( odwrócony przycisk "power") to - w ocenie Sądu - nie powoduje, że niebezpieczeństwo konfuzji zostaje zniwelowane. Sąd podziela stanowisko organu, że jest to mało wyszukana grafika nawiązująca do towarów, dla których znak sporny został zarejestrowany (elektronika w szerokim tego słowa znaczeniu itd.). Skoro ów odwrócony przycisk "power" spełnia niejako funkcje opisowe co do towarów, zatem uwaga odbiorcy będzie bardziej skoncentrowana na elementach słownych, a co za tym idzie na słowie fantazyjnym i dominującym członie "Elcom". Ostatnią przesłanką, o której stanowi art. 132 ust 2 pkt 2 p.w.p. jest istnienie ryzyka wprowadzenia odbiorców w błąd co do pochodzenia oznaczanych nimi towarów. Zgodnie z poglądami utrwalonymi w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich (m.in. wyrok ETS z dnia 11 listopada 1997 r. w sprawie, SABEL BV i Puma AG, sygn. C-251/95), ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd winno być oceniane całościowo, z uwzględnieniem wszystkich czynników istotnych w danej sprawie. Do tych "wszelkich okoliczności właściwych dla danej sprawy" należy fakt, że towarami są produkty elektroniczne a więc produkty nabywane powszechnie. Punktem wyjścia przy ocenie podobieństwa przeciwstawionych znaków towarowych, w szczególności, w których poszczególne elementy są takie same lub podobne, jest całościowe wrażenie wywierane przez każde z dwóch oznaczeń (por. wyrok NSA z dnia 23 marca 2010 r. wydany w sprawie II GSK 533/09). Nie ma więc, co do zasady, przeszkód do inkorporowania w znaku późniejszym elementów znanych we wcześniejszych znakach, o ile późniejszy znak zachowuje, jak w rozpoznawanej sprawie, swój charakter odróżniający, nie wprowadzający w błąd nabywcy co do pochodzenia towarów oznaczanych tym znakiem. Pod tym też kątem Urząd Patentowy szczegółowo analizował przeciwstawione znaki towarowe, czyniąc to w oparciu o ustalone i wypracowane ogólne kryteria oceny podobieństwa znaków towarowych, a więc z uwzględnieniem całościowej oceny znaków, na płaszczyźnie wizualnej, fonetycznej i znaczeniowej (konceptualnej). Przeciętny konsument zwykle postrzega znak towarowy jako całość, nie poddając analizie jego poszczególnych elementów. Model przeciętnego odbiorcy ukształtowany w orzecznictwie Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości to osoba należycie, dobrze poinformowana, należycie uważna i ostrożna, przy czy poziom spostrzegawczości przeciętnego konsumenta może się różnić w zależności od rodzaju towarów lub usług. Pogląd ten w pełni podziela Naczelny Sąd Administracyjny (por. wyrok NSA z dnia 23 marca 2010 r., sygn. akt. II GSK 533/09). Prawidłowo Urząd Patentowy w tym kontekście sprawy uznał, że skoro postaci porównywanych znaków towarowych są wyraźnie podobne, gdyż przeciwstawiony, słowny znak towarowy w całości zawiera się w spornym znaku towarowym, zatem ww. elementy odmienne spornego znaku towarowego nie wykluczają możliwości skojarzenia i pomylenia spornego znaku towarowego ze znakiem wcześniejszym i wprowadzenia odbiorców w błąd co do pochodzenia towarów nimi oznaczanych. W szczególności rację ma organ, że ze względu na znaczne podobieństwo znaków istnieje realne niebezpieczeństwo, że odbiorca może błędnie uznać sporny znak za odmianę wcześniej zarejestrowanego oznaczenia, pochodzącą od tego samego producenta lub też mylnie przyjmie, że istnieją związki organizacyjno - prawne łączące odrębne przedsiębiorstwa, W tym aspekcie sprawy niezrozumiałe są wywody Skarżącego co do tego, że powiązania korporacyjne w firmie niemieckiej używającej oznaczenia ELCOM w obrocie przyczyniają do likwidacji niebezpieczeństwa konfuzji. Orzecznictwo wypracowało też zasadę, że wystarczająca jest już sama potencjalna możliwość pomyłki konsumenta, co wyraźnie zaznaczył organ w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Ustosunkowując się do zarzucanego w skardze nierozpoznania sprawy z punktu widzenia ustawowych przesłanek do rejestracji znaku przeciwstawionego, to w ocenie Sądu, w sprawach o unieważnienie znaku nie bada się kwestii związanych z udzieleniem ochrony dla znaku przeciwstawionego skoro ów znak był zarejestrowany w UE a zatem chroniony na terytorium Polski. Z tych przyczyn argumenty strony w tym zakresie nie zasługiwały na uwzględnienie. Zdaniem Sądu, Urząd Patentowy wyczerpująco zbadał wszystkie istotne okoliczności faktyczne związane z niniejszą sprawą. Skarga w istocie ogranicza się do polemiki z prawidłowo wyciągniętymi przez organ wnioskami, wynikającymi z przeprowadzonej analizy dotyczącej kwestii podobieństwa znaków. Urząd Patentowy w oparciu o dowody przedstawione przez strony należycie ustalił stan faktyczny sprawy i dokonał jego oceny pod względem materialnoprawnym, jednakże odmiennej od oczekiwanej przez Skarżącego. Mając powyższe na uwadze Sąd skargę oddalił na podstawie art. 151 p.p.s.a.