VI SA/Wa 148/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Henryka Lewandowska - Kuraszkiewicz po rozpoznaniu w dniu 13 marca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D.sp. z o.o. z siedzibą w [...] o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi D.sp. z o.o. z siedzibą w [...] na decyzję Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] listopada 2018 r. nr [...] w przedmiocie nakazu wstrzymania działalności w zakresie świadczenia usług pocztowych bez wymaganego wpisu do rejestru postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Spółka D.sp. z o.o. z siedzibą w [...] (dalej: "skarżąca spółka") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z [...] listopada 2018 r. w przedmiocie nakazu wstrzymania działalności w zakresie świadczenia usług pocztowych bez wymaganego wpisu do rejestru. W skardze pełnomocnik spółki zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania rzeczonej decyzji, uzasadniając go niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody w postaci braku możliwości prowadzenia dalszej działalności gospodarczej, gdyż spółka nie będzie mieć wiedzy ani pewności, w jaki sposób może prowadzić działalność gospodarczą, która - w jej ocenie - niewątpliwie nie jest działalnością pocztową. Ponadto następczo, w wyniku wykonania decyzji może dojść do wymierzenia skarżącej spółce znaczącej kary w wysokości prawie [...]zł., co oznacza, że konieczne będzie albo istotne zredukowanie działalności skarżącej spółki, albo finansowanie tych wydatków długiem, co będzie dodatkowym obciążeniem finansowym. Złożony wniosek nie został poparty żadnymi dokumentami obrazującymi sytuację finansową spółki. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302), dalej "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże art. 61 § 3 p.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 p.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. We wniosku, o którym mowa w przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a., strona powinna wykazać okoliczności uzasadniające możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, co powinno wyrazić się w zobrazowaniu jej realnej sytuacji determinowanej wykonaniem adresowanego do niej aktu, a przez to odnosić się do konkretnych i obiektywnych okoliczności, z zaistnieniem których wiązać należałoby ziszczenie się przesłanki "wyrządzenia znacznej szkody" lub/i "spowodowania trudnych do odwrócenia skutków", która uzasadniałaby potrzebę wstrzymania wykonania, w całości lub w części, aktu lub czynności i udzielenie tymczasowej ochrony. Wymienione przesłanki dotyczą więc zdarzeń przyszłych będących spodziewanym, potencjalnym skutkiem wykonania aktu lub czynności, czy to w drodze egzekucji administracyjnej, czy to w wyniku działań osób trzecich realizujących swoje uprawnienia lub wykonujących swoje obowiązki. W sytuacji, gdy podstawowym źródłem wiedzy sądu administracyjnego rozpoznającego wniosek o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest argumentacja strony, wobec istoty instytucji ochrony tymczasowej i przesłanek, od spełnienia których uzależniona jest możliwość jej udzielenia, podkreślić należy, że argumentacja ta powinna wykazywać konkretne i obiektywne okoliczności dające podstawę do wnioskowania o zasadności wstrzymania aktu lub czynności, co powinno nastąpić, w szczególności poprzez odwołanie się przez wnioskodawcę do konkretnych dokumentów źródłowych (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego (NSA) z 5 czerwca 2018 r., sygn. akt II GZ 194/18; orzeczenia sądów administracyjnych są dostępne w bazie internetowej na stronie NSA: orzeczenia.nsa.gov.pl). Uzasadniając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, pełnomocnik skarżącej spółki powołała się na okoliczność braku możliwości prowadzenia dalszej działalności gospodarczej, gdyż spółka nie będzie mieć wiedzy ani pewności, w jaki sposób może prowadzić działalność gospodarczą, która w jej ocenie niewątpliwie nie jest działalnością pocztową. Ponadto w efekcie wykonania zaskarżonej decyzji może dojść do wymierzenia spółce znaczącej kary pieniężnej. Należy podkreślić, że okoliczności uzasadniające wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji muszą mieć charakter konkretny i zindywidualizowany tak, aby możliwe było ustalenie, iż przyznanie ochrony tymczasowej jest zasadne w stosunku do danego wnioskodawcy. Nie wystarczy zatem jedynie złożenie wniosku, a nawet przytoczenie w jego uzasadnieniu okoliczności, które teoretycznie mogą pojawić się na etapie wykonywania orzeczenia (vide: postanowienie NSA z dnia 3 lipca 2014 r., sygn. akt II OZ 661/14. www.orzeczenia.nsa.gov.pl), gdyż twierdzenia wnioskodawcy powinny zostać poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi sytuacji finansowej (vide: postanowienie NSA z dnia 17 września 2014 r., sygn. akt II GSK 2045/14 www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Tak lakonicznych motywów wniosku nie sposób uznać za konkretyzację przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Żądając wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, pełnomocnik skarżącej spółki była zobowiązana do wykazania istnienia konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie to jest zasadne z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej (a nie jakiejkolwiek) szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie wystarczy zatem ogólny wywód zawarty w skardze. Pełnomocnik winna sprecyzować na czym polega niebezpieczeństwo powstania kwalifikowanych skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. oraz przedstawić na potwierdzenie dokumenty źródłowe dotyczące sytuacji finansowej i majątkowej skarżącej spółki. Nadto, z analizy akt administracyjnych wynika, że przedmiotem działalności skarżącej spółki są szeroko rozumiane usługi poligraficzne i drukarskie. Natomiast nakaz wstrzymania działalności w zakresie świadczenia usług pocztowych bez wymaganego wpisu do rejestru operatorów pocztowych będący przedmiotem zaskarżenia w sprawie niniejszej, po pierwsze nie rozstrzyga kwestii związanej z wymierzeniem kary pieniężnej, a po drugie nie dotyczy zasadniczej działalności skarżącej spółki. Tym samym, nie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków dla skarżącej spółki. Reasumując, Sąd stwierdza, że złożony wniosek nie ma usprawiedliwionych podstaw. Wyjaśnić również należy, że subiektywne przeświadczenie wnioskodawcy jakoby skarżone orzeczenie było merytorycznie niesłuszne i naruszało prawo, nie stanowi przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu na podstawie art. 61 p.p.s.a. (vide: postanowienie NSA z dnia 9 września 2004 r. sygn. akt FZ 358/04, Lex nr 799460). Będzie ono bowiem badane przez Sąd przy rozpoznawaniu skargi co do meritum. Dlatego też powoływanie się na powyższą okoliczność na etapie postępowania wpadkowego poprzedzającego merytoryczne rozpoznanie skargi, nie może być przesądzające. Niweczyłoby bowiem sądową kontrolę zgodności z prawem zaskarżonego rozstrzygnięcia (vide: postanowienie NSA z dnia 28 kwietnia 2005 r. sygn. II OZ 184/05, Lex nr 302251). Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.