VI SA/Wa 1788/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grażyna Śliwińska po rozpoznaniu w dniu 17 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi N. B. na decyzję Ministra Gospodarki z dnia [...] kwietnia 2015 roku nr [...] w przedmiocie wykreślenia przedsiębiorcy z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej postanawia 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącej N. B. kwotę 100 zł (słownie stu złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego. N. B. (dalej też jako skarżąca), reprezentowana przez pełnomocnika, radcę prawnego R. Z., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Gospodarki z dnia [...] kwietnia 2015 roku nr [...] w przedmiocie wykreślenia przedsiębiorcy z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru zaskarżonej decyzji wynika, że doręczono ją pełnomocnikowi skarżącej w dniu 27 kwietnia 2015 roku. W dniu 26 maja 2015 roku skarżąca, reprezentowana przez pełnomocnika, radcę prawnego R. Z., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na ww. decyzję nadając ją w placówce operatora pocztowego bezpośrednio na adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Przedmiotową skargę, która wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na podstawie Zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 1 czerwca 2015 r., przesłano do właściwego organu, tj. Ministra Gospodarki w dniu 3 czerwca 2015 roku. O powyższym fakcie poinformowano pełnomocnika skarżącej. Zgodnie bowiem z art. 54 § 1 w zw. z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 roku, poz. 270 z późn. zm., dalej jako p.p.s.a.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Zasada wnoszenia skargi za pośrednictwem organu administracji publicznej oznacza, że w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego, sąd ten powinien ją przesłać właściwemu organowi administracji publicznej celem nadania jej biegu. O zachowaniu ustawowego, trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi, decyduje wówczas data wysłania skargi przez sąd do właściwego organu administracji publicznej (p. stanowisko wyrażone w postanowieniach Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 czerwca 2009 r. sygn. akt II OSK 892/09, z dnia 30 listopada 2006 r., sygn. akt II OSK 1674/06 oraz z dnia 4 października 2007 r., sygn. akt I OZ 715/07). Mając na względzie, że w niniejszej sprawie zaskarżoną decyzję doręczono pełnomocnikowi skarżącej w dniu 27 kwietnia 2015 roku, termin do wniesienia skargi upływał w dniu 27 maja 2015 roku. Skarżąca, reprezentowana przez pełnomocnika radcę prawnego R. Z., co prawda wniosła skargę w dniu 26 maja 2015 roku, jednakże skarga skierowana została bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Zatem jako datę wniesienia skargi przyjąć należy dzień 3 czerwca 2015 roku tj. dzień, w którym skargę przesłano do właściwego organu, tj. Ministra Gospodarki. Tym samym skarga wniesiona została z uchybieniem terminu. W zaistniałej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, mając na uwadze, że zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarga wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia podlega odrzuceniu, postanowił jak w sentencji. Ponadto na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd odrzucając skargę postanowił zwrócić skarżącej kwotę 100 złotych uiszczoną na poczet wpisu sądowego. Sąd zaznacza na marginesie, że prawidłowa wysokość wpisu w niniejszej sprawie wynosi 200 złotych, stosownie do § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193). Jednakże Sąd nie wzywał do uzupełnienia wpisu ze względu na brzmienie art. 222 p.p.s.a., zgodnie z którym nie żąda się opłat od pisma, jeżeli już z niego wynika, że podlega ono odrzuceniu.