VI SA/Wa 1793/17
PostanowienieWSA w Warszawie2019-01-15
Skład orzekający: Danuta Szydłowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, złożony po upływie roku od uchybionego terminu, może zostać uwzględniony w sytuacji, gdy uchybienie nastąpiło z winy profesjonalnego pełnomocnika?Ratio decidendi
Wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, złożony po upływie roku od uchybionego terminu, podlega odrzuceniu jako niedopuszczalny, nawet jeśli uchybienie nastąpiło z winy profesjonalnego pełnomocnika. Przepis art. 87 § 5 PPSA dopuszcza przywrócenie terminu po upływie roku jedynie w nadzwyczajnych, obiektywnie uniemożliwiających działanie okolicznościach, które nie miały miejsca w rozpoznawanej sprawie. Ponadto, strona ponosi ryzyko ujemnych skutków niestarannego zachowania profesjonalnego pełnomocnika.Stan faktyczny
Skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, który zapadł ponad rok wcześniej. Jako przyczynę uchybienia terminu wskazał chorobę swojego profesjonalnego pełnomocnika. Sąd uznał, że podane okoliczności nie stanowią wyjątkowego przypadku uzasadniającego przywrócenie terminu po upływie roku, a strona ponosi ryzyko związane z działaniem pełnomocnika.Rozstrzygnięcie
Odrzucono wniosek o przywrócenie terminu.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Szydłowska po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi A. Z. na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] czerwca 2017 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy postanawia odrzucić wniosek o przywrócenie terminu
Wyrokiem z dnia 28 grudnia 2017 r. Sąd oddalił skargę A. Z. na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] czerwca 2017 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.
W dniu 7 stycznia 2019 r. (data stempla pocztowego) skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia powyższego wyroku. Uzasadniając wniosek skarżący wskazał, że powierzył prowadzenie sprawy profesjonalnemu pełnomocnikowi. Do dnia sporządzenia niniejszego wniosku skarżący nie był informowany odnośnie prowadzonej sprawy, m. in. dlatego, że pełnomocnik długotrwale był niezdolny do pracy z powodu choroby i nie było możliwe nawiązanie z nim kontaktu. Zdaniem skarżącego nie można dopatrywać się zawinienia z jego strony, co najwyżej uchybienie terminu nastąpiło z winy pełnomocnika będącego adwokatem.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Wniosek o przywrócenie terminu podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 141 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302; dalej p.p.s.a.) w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji.
W myśl art. 86 § 1 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie do treści art. 87 § 5 p.p.s.a. po upływie roku od uchybionego terminu, jego przywrócenie jest dopuszczalne wyłącznie w przypadkach wyjątkowych.
W niniejszej sprawie siedmiodniowy termin do zgłoszenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku upłynął w dniu 4 stycznia 2018 r. Wniosek o przywrócenie terminu do zgłoszenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia został złożony w dniu 7 stycznia 2019 r., a zatem po upływie roku od dnia uchybienia terminu określonego w treści art. 141 § 2 p.p.s.a.
Zgodnie z orzecznictwem sądów administracyjnych przepis art. 87 § 5 p.p.s.a. nie może być interpretowany rozszerzająco. Przepis ten pozwala na przywrócenie terminu, w razie upływu roku od uchybionego terminu, jedynie w nadzwyczajnej sytuacji, która musi być oceniana jako uniemożliwiająca - w sposób obiektywny - działanie strony w normalnym trybie, z zachowaniem terminu do dokonania czynności procesowej (zob. postanowienia NSA: z dnia 12 lipca 2011 r., sygn. akt II GZ 273/11, z dnia 7 grudnia 2011 r., sygn. akt I OZ 991/11, z dnia 5 marca 2013 r., sygn. akt II OZ 109/13). Tego rodzaju okoliczności muszą mieć charakter szczególny a ich wystąpienia strona, należycie dbająca o własne interesy, nie mogła przewidzieć i im zapobiec. Do okoliczności takich należą m.in. długotrwała klęska żywiołowa, czy też inne zdarzenie losowe nie dające się przewidzieć.
Nie budzi wątpliwości Sądu, że taka sytuacja nie miała miejsca w rozpoznawanej sprawie. Z brakiem winy mamy do czynienia tylko w przypadku zaistnienia niezależnych od strony, niemożliwych do przezwyciężenia okoliczności, z powodu których doszło do przekroczenia wyznaczonego przepisami prawa terminu. Jeżeli w sprawie ustanowiono pełnomocnika, również jego postępowanie winno być wzięte pod uwagę przy ocenie zawinienia w uchybieniu terminu. Jak wynika z akt sprawy, pełnomocnik skarżącego był niezdolny do pracy w następujących okresach: od. 25. 01.2018 do 05.02.2018, od 06.02.2018 r. do 19.02.2018, od. 20.02.2018 do 01.03.2018, od 02.03.2018 do 12.03.2018, od 12.03.2018 do 26.03.2018, od 27.03.2018 do 07.04.2018. Po ustaniu niezdolności do pracy pełnomocnik skarżącego nie składał wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia.
Należy podkreślić, że profesjonalny pełnomocnik ma obowiązek działania w imieniu i na rzecz mocodawcy z równą starannością, jakby działał na własną rzecz, a mocodawca ponosi ryzyko ujemnych skutków niestarannego zachowania profesjonalnego pełnomocnika (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 lipca 2008 r., sygn. akt I OZ 496/08).
Tym samym okoliczność podane we wniosku o przywrócenie terminu nie stanowią wyjątkowego przypadku w rozumieniu art. 87 § 5 p.p.s.a. Sąd podkreśla, że nawet gdyby powyższe okoliczności zostały podniesione w ciągu roku od uchybionego terminu, nie usprawiedliwiałyby braku winy w jego uchybieniu.
Kwestia dopuszczalności przywrócenia terminu po upływie roku od jego uchybienia stanowi przesłankę dotyczącą postępowania, należy więc do warunków dopuszczalności rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu, a nie do przesłanek merytorycznych, czyli do warunków zasadności tego wniosku. Skoro tak, to złożenie wniosku o przywrócenie terminu po upływie roku od jego uchybienia bez zaistnienia wyjątkowego przypadku powoduje, że wniosek taki podlega odrzuceniu jako niedopuszczalny na podstawie art. 88 p.p.s.a., a nie oddaleniu (por. postanowienia NSA z 30 maja 2008 r., sygn. akt I FZ 140/08, z 5 sierpnia 2008 r., sygn. akt I OZ 580/10).
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 88 p.p.s.a. w zw. z art. 87 § 5 p.p.s.a., Sąd postanowił jak sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło