VI SA/Wa 1882/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grażyna Śliwińska po rozpoznaniu w dniu 17 marca 2016 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku B. Sp. z o. o. z siedzibą w C. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi B. Sp. z o. o. z siedzibą w C. na decyzję Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] w przedmiocie nakazu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości postanawia: odmówić przyznania B. Sp. z o. o. z siedzibą w C. prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. B. Sp. z o. o. z siedzibą w C. (dalej też jako skarżąca lub spółka) wniosła w niniejszej sprawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Spółka wskazała, iż wartość środków trwałych wynosi 8.367.225,34 złotych, a wysokość zysku na koniec 2014 roku 370.787,35 złotych. Spółka wskazała także, że posiada na rachunkach bankowych oraz w kasie środki pieniężne w kwocie1.215.373,21. Podkreśliła nadto, że ma trudności płatnicze związane z kryzysem na rynku paliw. Z kolei z przesłanych na wezwanie referendarza sądowego dokumentów wynika, że strona w okresie od dnia 1 stycznia 2015 roku do dnia 30 września 2015 roku przy przychodach w wysokości 54.438.359 zł osiągnęła dochód w kwocie 223.924,86 zł, natomiast w roku 2014 r. przy przychodach w wysokości 80.851.891,11 zł osiągnęła dochód w wysokości 754.316,75 zł. Skarżąca nadesłała także wyciągi z rachunków bankowych. Postanowieniem z dnia 22 stycznia 2016 roku starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy w żądanym przez nią zakresie. W postanowieniu podkreślono, że spółka posiada środki pieniężne w kwocie 1.215.373,21 zł. Referendarz sądowy zaznaczył nadto, że rok 2014 spółka zakończyła odnotowując zysk na poziomie 754.316,75 złotych a w okresie od dnia 1 stycznia 2015 roku do dnia 30 września 2015 roku osiągnęła dochód w kwocie 223.924,86 złotych. Posiada środki trwałe o wartości 8.367.225 zł, a jej przychody w roku 2014 wyniosły 80.851.891,11 zł, a w okresie styczeń-wrzesień 2015 r. 54.438.359 zł. W sprzeciwie skarżąca podniosła, że w treści uzasadnienia postanowienia referendarza sądowego nie wyjaśniono, dlaczego jej wniosek nie został uwzględniony. W ocenie skarżącej spółki udowodniła ona, że celowym było złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy z uwagi na bardzo dużo wymagalnych zobowiązań. W tej sytuacji zapłata wpisu sądowego może spowodować, że spółka straci płynność finansową a w konsekwencji zmuszona będzie do podjęcia działań oszczędnościowych, w tym związanych z redukcją zatrudnienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., od postanowień wydanych na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 cyt. ustawy strona może wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw. W związku z tym należy uznać, iż właściwy do rozpatrzenia sprzeciwu jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. W myśl art. 260 p.p.s.a., w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym (w na gruncie przedmiotowej sprawy przepis ten znajdzie zastosowanie w brzmieniu obowiązującym przed dniem wejścia w życie ustawy z 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym w zw. z art. 2 cyt. ustawy nowelizującej). Zgodnie z treścią art. 246 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 roku, poz. 270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), prawo pomocy w zakresie częściowym może być przyznane osobie prawnej, gdy osoba ta wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Istotnym jest, że ustawodawca nie wprowadza wymogu braku jakiegokolwiek majątku, ale warunek braku środków, gdyż tylko za pomocą środków pieniężnych ponoszone są koszty postępowania. Co więcej, w orzecznictwie sądowym przyjmuje się, iż osoba prawna obowiązana jest do wykazania nie tylko tego, że nie posiada niezbędnych środków, ale również tego, że podjęła wszelkie niezbędne kroki, aby zdobyć fundusze na pokrycie wydatków związanych z postępowaniem (p. postanowienie NSA z dnia 1 kwietnia 2008 r., sygn. akt II OZ 266/08; postanowienie NSA z dnia 4 kwietnia 2008 r., sygn. akt I GZ 62/08; postanowienie NSA z dnia 11 kwietnia 2012 r., sygn. akt II GZ 123/12 – publ.: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Na gruncie niniejszej sprawy należy stwierdzić, że sytuacja strony skarżącej nie daje podstaw do przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie jej od kosztów sądowych. Nie można bowiem w realiach przedmiotowej sprawy mówić o braku środków w sytuacji, w której spółka posiada środki pieniężne w kwocie 1.215.373,21 zł. Niewątpliwe spółka dysponowała więc kwotami pozwalającymi na pokrycie kosztów sądowych a struktura wydatków nie wskazuje na niemożność przeznaczenia posiadanych środków na uiszczenie wpisu sądowego, którego wysokość w niniejszej sprawie wynosi 200 złotych. W ocenie Sądu porównanie skali posiadanych środków finansowych z obciążeniem wynikającym z konieczności uiszczenia wpisu sądowego ewidentnie przeczy podniesionej w sprzeciwie argumentacji, że zapłata wpisu sądowego może spowodować utratę płynności finansowej spółki a w konsekwencji podjęcie działań oszczędnościowych, w tym związanych z redukcją zatrudnienia. Dodatkowo podkreślenia wymaga, że rok 2014 spółka zakończyła odnotowując zysk na poziomie 754.316,75 złotych a w okresie od dnia 1 stycznia 2015 roku do dnia 30 września 2015 roku osiągnęła dochód w kwocie 223.924,86 złotych. Posiada środki trwałe o wartości 8.367.225 zł, a jej przychody w roku 2014 wyniosły 80.851.891,11 zł, a w okresie styczeń-wrzesień 2015 r. 54.438.359 zł. Reasumując, uznać należy, że skarżąca nie wykazała okoliczności niezbędnych do pozytywnego rozpatrzenia wniosku o przyznanie prawa pomocy. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 2 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało postanowić jak w sentencji.