VI SA/Wa 1896/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Królikowska – Przewłoka Sędziowie Sędzia WSA Izabela Głowacka – Klimas (spr.) Sędzia WSA Grażyna Śliwińska Protokolant st. sek. sąd. Jadwiga Rytych po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 listopada 2012 r. sprawy ze skarg P. (obecnie P.) z siedzibą w W. oraz P. z siedzibą w W. na decyzję Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie rezerwacji częstotliwości 1. oddala skargę P. z siedzibą w W.; 2. umarza postępowanie w sprawie ze skargi P. (obecnie P.) z siedzibą w W.; 3. zwraca skarżącej spółce P. z siedzibą w W. kwotę 200 zł (słownie: dwieście złotych) tytułem uiszczonego wpisu od skargi. Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej (cytowany dalej jako "Prezes UKE") decyzją z dnia [...] kwietnia 2009 r., nr [...], wskutek wniosku P. Sp. z o. o. z siedzibą w W. (cytowanej dalej jako "[...]") o ponowne rozpatrzenie sprawy, utrzymał w mocy swoją decyzję z dnia [...] listopada 2007 r., nr [...], w której dokonał rezerwacji częstotliwości objętej postępowaniem na rzecz spółek: C. S.A. z siedzibą w T., zmienioną na siedzibę w W. (cytowanej dalej jako "C.") i M. Sp. z o. o. z siedzibą w W. (cytowanej dalej jako "M.") oraz odmówił rezerwacji częstotliwości na rzecz spółek: P. i O. S.A. z siedzibą w W. (cytowanej dalej jako "O."). Do wydania powyższego rozstrzygnięcia doszło w oparciu o następujące ustalenia. W dniu [...] maja 2007 r. Prezes UKE ogłosił przetarg na dwie rezerwacje częstotliwości, z których każda obejmowała 49 dupleksowych kanałów radiowych z odstępem dupleksowym 95 MHz, z zakresu 1710–1730 MHz i 1805–1825 MHz, na obszarze całego kraju, do wykorzystywania w publicznej sieci telekomunikacyjnej na okres do dnia 31 grudnia 2022 r. Ofertę można było złożyć na jedną rezerwację częstotliwości obejmującą 49 dupleksowych kanałów radiowych. Każdy podmiot mógł złożyć maksymalnie dwie oferty. Oferty zgłosiły następujące podmioty: T. Sp. z o. o. z siedzibą w W. (cytowana dalej jako "T."), P., O., L. Spółka z o. o. z siedzibą w W. (cytowana dalej jako "L.") – po jednej ofercie i C., I. GmbH z siedzibą w Niemczech – po dwie oferty. Wszystkie oferty złożone zostały w terminie i podlegały badaniu przez Komisję Przetargową powołaną przez Prezesa UKE. Do drugiego etapu zakwalifikowano oferty: T., O., L. i dwie oferty C.. Pozostałych ofert nie zakwalifikowano z przyczyn formalnych. W dniu [...] października 2007 r. Komisja Przetargowa przekazała Prezesowi UKE protokół z przebiegu przetargu wraz z całą dokumentacją przetargową. Poszczególne oferty uzyskały następującą liczbę punktów: - oferta nr 1 C. – 340,000 punktów, - oferta nr 2 C.– 287,461 punktów, - L. – 225,785 punktów, - O. – 122,726 punktów, - T. – 122,726 punktów. W dniu [...] października 2007 r. Prezes UKE ogłosił wyniki przetargu. Na liście uczestnicy zostali uszeregowani według liczby punktów przez nich uzyskanych. Po przeprowadzeniu przetargu Prezes UKE przeprowadził jedno postępowanie w sprawie rezerwacji opisanych częstotliwości. Stronami postępowania byli uczestnicy przetargu, którzy w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia wyników przetargu złożyli wnioski o rezerwację częstotliwości. I tak wnioski złożyli: - C., w oparciu o ofertę nr 2, która otrzymała podczas przetargu drugą co do wielkości sumę punktów, złożyła w dniu [...] października 2007 r. jeden wniosek o rezerwację 49 dupleksowych kanałów radiowych z odstępem dupleksowym 95 MHz z zakresu 1710–1730 MHz i 1805–1825 MHz na obszarze całego kraju, do wykorzystywania częstotliwości w służbie radiokomunikacyjnej ruchomej lądowej, z przeznaczeniem do wykorzystywania w ruchomej publicznej sieci telefonicznej o strukturze komórkowej, zgodnie ze standardem GSM 1800, na okres do dnia 31 grudnia 2022 r. Następnie w dniu [...] listopada 2007 r. Spółka zmieniła wniosek w części dotyczącej wykorzystywania częstotliwości i wniosła o dokonanie rezerwacji częstotliwości w taki sposób, że będą wykorzystywane w służbie radiokomunikacyjnej ruchomej, w publicznej sieci telekomunikacyjnej; -L. w dniu [...] października 2007 r.; -O. w dniu [...] października 2007 r.; -P. w dniu [...] października 2007 r. Zawiadomieniem z dnia [...] października 2007 r. Prezes UKE poinformował strony o pozostałych wnioskach oraz o uprawnieniach wynikających z art. 10 i 73 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.), dalej jako: "k.p.a." W dniu [...] października 2007 r. Prezes UKE wystąpił do Ministra Obrony Narodowej, Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Szefa Agencji Wywiadu o wyrażenie opinii, zgodnie z art. 123 ust. 1 pkt 3 i ust. 8, 10, 11 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. – Prawo telekomunikacyjne (Dz. U. Nr 171, poz. 1800 z późn. zm.), dalej: "pr.telekom.", czy nie występują przesłanki odmowy dokonania rezerwacji częstotliwości na rzecz ubiegających się podmiotów. Ministerstwo Obrony Narodowej pismem z dnia [...] października 2007 r., Agencja Bezpieczeństwa Wewnętrznego pismem z dnia [...] listopada 2007 r., Agencja Wywiadu pismem z dnia [...] listopada 2007 r. poinformowali Prezesa UKE, że nie zgłosiły zastrzeżeń w przedmiocie rezerwacji na rzecz ubiegających się spółek. Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji nie zajęło stanowiska. W dniu [...] października 2007 r. P. wystąpiła do Prezesa UKE o zawieszenie postępowania. Prezes UKE postanowieniem z dnia [...] listopada 2007 r., nr [...] odmówił zawieszenia postępowania. Uznał, że toczące się postępowanie o unieważnienie przetargu nie może być traktowane jako zagadnienie wstępne w niniejszym postępowaniu. Następnie pismem z dnia [...] listopada 2007 r. Prezes UKE powiadomił strony o zakończeniu postępowania dowodowego w przedmiocie rezerwacji częstotliwości oraz przypomniał o przysługujących uprawnieniach. P. w dniu [...] listopada 2007 r. złożyła do Prezesa UKE wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej postanowieniem o odmowie zawieszenia postępowania. Prezes UKE postanowieniem z dnia [...] listopada 2007 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Na postanowienie to P. złożyło w dniu 28 grudnia 2007 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Sąd ten zaś wyrokiem z dnia 17 lipca 2008 r., sygn. akt VI SA/Wa 201/08 oddalił skargę. Wyrok jest prawomocny. Prezes UKE w dniu [...] listopada 2007 r. wydał powołaną na wstępie decyzję, w której dokonał rezerwacji częstotliwości na rzecz spółek: C. i M., a odmówił rezerwacji częstotliwości na rzecz spółek: P. i O.. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia powołał art. 114 ust.1, 2, 3, 4a i 5, art. 115 ust. 1 i 2, art. 116 ust.1, art. 118b ust. 1 i 2, art. 118c ust. 2 i 3, art. 123 ust. 6 pkt 5, art. 206 ust. 1 pr.telekom. oraz art. 104 § 1 k.p.a. W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia Prezes UKE odwołał się do art. 116 ust. 1 pr.telekom, w myśl którego w przypadku dostatecznych zasobów częstotliwości, rezerwację częstotliwości dokonuje się na rzecz podmiotu wyłonionego w drodze przetargu. Podmiotem wyłonionym w drodze przetargu zaś jest uczestnik przetargu, który spełnił warunki uczestnictwa w przetargu, osiągnął minimum kwalifikacyjne i na liście ogłoszonej jako wynik przetargu zajął najwyższą pozycję, a gdy przetarg dotyczy więcej niż jednej rezerwacji częstotliwości, pozycję nie niższą niż liczba rezerwacji częstotliwości, których przetarg dotyczy (art. 118b ust. 1 pr.telekom.). Przetarg w niniejszym postępowaniu obejmował dwie rezerwacje częstotliwości. Jednakże C. złożył tylko jeden wniosek o rezerwację (oparty na ofercie nr 2). W tej sytuacji, z mocy art. 118b ust. 2 pr.telekom. podmiotem wyłonionym staje się uczestnik przetargu, który zajął kolejną pozycję na liście, spełniający warunki z art. 118c ust. 1 pkt 1 i 2 pr.telekom., czyli w omawianym postępowaniu – Spółka M. (dawna nazwa [...]). Organ ponadto przyjął, że podmioty wyłonione spełniały wymagania stawiane przez ustawę, a rezerwowane częstotliwości z kolei wymagania wynikające z art. 114 ust. 3 pkt 1 – 7 pr.telekom. Od powyższej decyzji P. Spółka z o. o. złożyła do Prezesa UKE w dniu [...] grudnia 2007 r. wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Podnosząc między innymi kwestię nierozpoznania wszystkich zarzutów dotyczących postępowania przetargowego oraz wydania zaskarżonej decyzji, co miało godzić w zasady ogólne postępowania administracyjnego, szczególnie w zasady: praworządności, prawdy obiektywnej oraz trwałości decyzji administracyjnych. W dniu [...] stycznia 2008 r. K. (cytowana dalej jako "K.") wystąpiła z wnioskiem o dopuszczenie do udziału w postępowaniu na prawach strony. Postanowieniem z dnia [...] marca 2008 r., nr [...] Prezes UKE dopuścił K. do toczącego się postępowania na prawach strony. Pismem z dnia [...] kwietnia 2008 r. K. zajęła stanowisko co do wniosku P. o ponowne rozpatrzenie sprawy, uznając zgłoszone w nim zarzuty za nietrafne, tym samym wnioskowała o utrzymanie w mocy decyzji z dnia [...] listopada 2007 r. W dniu [...] kwietnia 2008 r. P. podtrzymała stanowisko zawarte we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy i wnioskowała o dokonanie rezerwacji częstotliwości na jej rzecz. Z kolei M. w piśmie z dnia [...] czerwca 2008 r. wnosiła o utrzymanie w mocy omawianej decyzji z dnia [...] listopada 2007 r. Prezes UKE decyzją z dnia [...] kwietnia 2009 r., nr [...] utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] listopada 2007 r. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia powołał art. 138 § 1 k.p.a. w zw. z art. 127 § 3 k.p.a. oraz art. 114 ust. 1, 2, 3, 4a i 5, art. 115 ust. 1 i 2, art. 116 ust. 1, art. 118b ust. 1 i 2, art. 118c ust. 2 i 3, art. 123 ust. 6 pkt 5 pr.telekom. w zw. z art. 206 ust. 1 pr.telekom. Organ uznał, iż po ponownym rozpatrzeniu sprawy, zarówno pod względem legalności i celowości, zaskarżoną decyzję należało uznać za prawidłową. W świetle art. 116 ust. 1, art. 118b ust. 1 i 2, art. 118c ust. 3 pr.telekom., skoro C., którego dwie oferty uzyskały najwyższą liczbę punktów podczas przetargu, wystąpił tylko z jednym wnioskiem o rezerwację częstotliwości, podmiotem wyłonionym stał się następny na liście uczestnik przetargu czyli M.. Zatem na jego rzecz należało dokonać rezerwacji częstotliwości. Oba podmioty: C. i M. spełniały wymagania wynikające z art. 114 ust. 3 pr.telekom., to jest wymogi określone ustawą. Z kolei częstotliwości spełniały kryteria z art. 114 ust. 3 pkt 1–7 pr.telekom. Prezes UKE ponadto podkreślił, odwołując się do art. 116 ust. 6 pr.telekom., że postępowanie przetargowe jest odrębnym postępowaniem od postępowania w przedmiocie rezerwacji prowadzonego po zakończeniu przetargu. Okoliczność, że oba postępowania są ze sobą ściśle powiązane w toku realizacji przez organ regulacyjny zadań z zakresu gospodarki zasobami częstotliwości, nie powoduje, że stają się te postępowania jednym postępowaniem. Odnosząc się do zarzutów mających decydować o nieważności postępowania przetargowego i konieczności ich uprzedniego rozpatrzenia organ zauważył, że wnioski o rezerwację częstotliwości muszą być złożone w terminie 7 dni od daty ogłoszenia wyników przetargu (art. 118c ust. 3 pr.telekom.), a następnie rozpatrzone w terminie 6 tygodni od tego ogłoszenia (art. 114 ust. 4a pr.telekom.). Z kolei wniosek o unieważnienie przetargu można składać w terminie 21 dni od daty ogłoszenia wyników przetargu (art. 118d ust. 1 i 4 pr.telekom.). Nadto unieważnienie przetargu jest podstawą do wznowienia postępowania w sprawie rezerwacji (art. 118d ust. 4 pr.telekom.). Wskazane regulacje świadczą, zdaniem organu, o prawidłowości jego stanowiska, że postępowanie w przedmiocie rezerwacji powinno się toczyć dopóki przetarg nie zostanie prawomocnie unieważniony. Skoro oba omawiane postępowania toczą się odrębnie, to zarzuty dotyczące nieważności przetargu mogą być badane jedynie w postępowaniu o unieważnienie przetargu. Prezes UKE zauważył, że decyzją z dnia [...] listopada 2007 r., nr [...] odmówił unieważnienia przetargu na obie rezerwacje częstotliwości. Wskutek wniosków: T., I. GmbH oraz P. o ponowne rozpatrzenie sprawy, Prezes UKE decyzją z dnia [...] sierpnia 2008r., nr [...] utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie. T. oraz P. zaskarżyły tę decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Zajmując stanowisko, uznające niezasadność zarzutu niezawieszenia postępowania, Prezes UKE wskazał, że w tej kwestii wypowiedział się Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w prawomocnym w tym momencie wyroku z dnia 17 lipca 2008 r., sygn. akt VI SA/Wa 201/08, w którym oddalił skargę P. na postanowienie tego organu odmawiające zawieszenia postępowania. Nadto zauważył, że zagadnienie wstępne według art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. powinno być wydane przez "inny organ". Ten sam organ - Prezes UKE jest organem właściwym do rozstrzygania w sprawach o unieważnienie przetargu, jak i w sprawach dotyczących rezerwacji częstotliwości. Nadto nie wystąpiła przesłanka bezwzględnej zależności rozstrzygnięcia w postępowaniu dotyczącym rezerwacji częstotliwości od uprzedniego rozstrzygnięcia w postępowaniu w sprawie unieważnienia przetargu. Samo wystąpienie przesłanki, że postępowanie administracyjne jest w toku, nie było wystarczające do zawieszenia postępowania, skoro przesłanki wymienione w art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. muszą wystąpić kumulatywnie. Na decyzję Prezesa UKE z dnia [...] kwietnia 2009 r. skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyli: O. S.A. z siedzibą w W. (sygn. akt VI SA/Wa 1185/09) oraz P. Sp. o.o. z siedzibą w W. (sygn. akt VI SA/Wa 1201/09). Rozstrzygnięcie zostało zaskarżone w całości przez oba podmioty. P. zarzucił rozstrzygnięciu Prezesa UKE naruszenie art. 123 ust. 8 w zw. z ust. 1 pkt 3 pr.telekom. w zw. z art. 106 § 1 i 5 k.p.a., poprzez nieuzyskanie opinii organów: Ministra Obrony Narodowej, Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego lub Szefa Agencji Wywiadu w wymaganej prawem formie postanowienia i wydanie decyzji w oparciu o pisma osób, których umocowanie do wydawania rozstrzygnięć w postępowaniu administracyjnym w imieniu wymienionych organów nie zostało przez Prezesa UKE zbadane, co równocześnie stanowiło naruszenie art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. Skarżący uznał, że stanowiska organów współdziałających nie zostały uzyskane, co w świetle art. 145 § 1 pkt 6 k.p.a. stanowiło przesłankę wznowienia postępowania administracyjnego, a z kolei według art. 145 § 1 pkt 1 lit. b) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – podstawę uchylenia zaskarżonej decyzji. Nadto O. wystąpił z wnioskiem o przeprowadzenie dowodów, czy osoby, które podpisały pisma w imieniu Ministra Obrony Narodowej, Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, Szefa Agencji Wywiadu legitymowały się upoważnieniami do wydawania opinii (postanowień) w imieniu tych organów, o których mowa w art. 123 ust. 8 pr.telekom. i w konsekwencji, czy pisma tych organów w rzeczywistości zostały wystosowane przez osoby upoważnione przez osoby piastujące funkcje organu. Postawił także zarzut naruszenia art. 114 ust. 3 pkt 7 i art. 123 ust. 6 pkt 1 pr.telekom., poprzez przyznanie rezerwacji częstotliwości i utrzymanie w mocy decyzji przyznającej tę rezerwację w sposób, który nie zmierzał do efektywnego wykorzystania częstotliwości, w szczególności poprzez zarezerwowanie ich na rzecz podmiotów, które nie gwarantowały wykonania zobowiązań zaciągniętych w przetargu na przyznaną rezerwację. Skarżący podniósł, iż przed wydaniem zaskarżonej decyzji, M. wnioskiem z dnia [...] lutego 2009 r., uzupełnionym pismem z dnia [...] marca 2009 r. wystąpił o zmianę decyzji Prezesa UKE z dnia [...] listopada 2007 r. dokonującej rezerwacji częstotliwości w pkt II.2.1.2.3., to jest o przedłużenie terminów wykonania nałożonych obowiązków. W ocenie skarżącego okoliczność ta miała świadczyć, że M. nie daje gwarancji wywiązania się z warunków związanych z wykorzystaniem częstotliwości. W aktach sprawy zaś brak było dowodów potwierdzających badanie przez organ wpływu wniosków M. na możliwość wykorzystania przyznanych częstotliwości przez ten podmiot. Ponadto organ wydał zaskarżoną decyzję w sytuacji, gdy nie została wyjaśniona kwestia, czy C. wywiąże się także z nałożonych decyzją z dnia [...] listopada 2007 r. obowiązków. Pismo wyjaśniające C. wpłynęło do organu w dniu [...] maja 2009 r., czyli po wydaniu zaskarżonej decyzji i nie zawierało odpowiedzi na pytania organu. Jednocześnie skarżący zwrócił uwagę na nieuzasadnioną odmienność badania przez Prezesa UKE sytuacji podmiotów, na rzecz których dokonano rezerwacji częstotliwości. Opisane zaniechania Prezesa UKE stanowiły naruszenie art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. Nadto O. zarzucił Prezesowi UKE naruszenie art. 114 ust. 1 i 3 pr.telekom. w zw. z art. 118d ust. 1 pr.telekom. w zw. z art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., poprzez wydanie decyzji w postępowaniu w przedmiocie rezerwacji częstotliwości przed prawomocnym rozstrzygnięciem sprawy stwierdzenia nieważności przetargu i w konsekwencji niezawieszenie postępowania w przedmiocie rezerwacji. W konkluzji O. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Prezesa UKE z dnia [...] listopada 2007 r. oraz zasądzenie kosztów postępowania. Prezes UKE w odpowiedzi na skargę podtrzymał dotychczasowe stanowisko i wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 23 listopada 2009 r., sygn. akt VI SA/Wa 1185/09 zawiesił postępowanie w sprawie, powołując się na art. 125 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Uznał, że rozstrzygnięcie niniejszej sprawy uzależnione jest od prawomocnego wyniku postępowania sądowoadministracyjnego przed WSA w Warszawie w sprawie VI SA/Wa 2335/08 (wyrok zapadł w dniu 21 lipca 2009 r.), którego przedmiotem była skarga na decyzję Prezesa UKE z dnia [...] sierpnia 2008 r., a którą wraz z decyzją z dnia [...] listopada 2007 r. uchylono. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył O.. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 10 sierpnia 2010 r., sygn. akt II GZ 61/10 uchylił zaskarżone postanowienie. Sąd ten z kolei stwierdził, że okoliczności związane z ewentualnym unieważnieniem przetargu nie stanowią kwestii wstępnej w sprawie rezerwacji częstotliwości w rozumieniu art. 125 § 1 pkt 1 ww. ustawy. P. w piśmie z dnia 29 grudnia 2010 r. poparła w całości stanowisko O. wyrażone w jego skardze. Jednocześnie uznała, że stanowisko Prezesa UKE zawarte w odpowiedzi na skargę O. nie znajdowało oparcia w zebranym materiale dowodowym i przepisach prawa mających zastosowanie w rozpatrywanej sprawie (pismo P., k.–17–183 akt VI SA/Wa 1185/09). O. zaś w piśmie procesowym z dnia 19 stycznia 2011 r., stanowiącym odpowiedź na stanowisko Prezesa UKE zaprezentowane w odpowiedzi na skargę, podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko (pismo O., k.-196-204 akt VI SA/Wa 1185/09). Natomiast M. w piśmie stanowiącym załącznik do rozprawy z dnia 28 stycznia 2011 r. wnosił o oddalenie skargi, uznając zarzuty skargi za bezpodstawne (pismo M., k.-231-234 akt VI SA/Wa 1185/09). Z kolei P. w skardze (zarejestrowanej pod sygn. akt VI SA/Wa 12101/09) zarzuciła między innymi naruszenie: - art. 114 ust. 3 pr.telekom., poprzez niezbadanie przesłanek w tym przepisie wymienionych, uzasadniających wydanie decyzji w przedmiocie rezerwacji częstotliwości, - art. 15 k.p.a., poprzez naruszenie zasady dwukrotnego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy wskutek zaniechania przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego i ograniczenia się do rozpatrzenia zarzutów P. zawartych we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, przy jednoczesnej przewlekłości postępowania, uzasadnianej przez organ skomplikowanym charakterem sprawy, - zasad ogólnych postępowania, w szczególności art. 6 k.p.a. (zasada praworządności), art. 7 k.p.a. (zasada prawdy obiektywnej), art. 12 k.p.a. (zasada szybkości postępowania) w zw. z art. 2 i 7 Konstytucji RP, - art. 6 Europejskiej Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności (Dz. U. z 1999 r. Nr 61, poz. 264) w zw. z art. 35 § 1 k.p.a. i art. 36 § 1 k.p.a., poprzez przewlekłe, ponad roczne prowadzenie postępowania wskutek wniosku skarżącej o ponowne rozpatrzenie sprawy oraz powiadamianie stron o niezałatwieniu sprawy i wyznaczeniu nowego terminu jej załatwienia w formie pisma, a nie – postanowienia, co z kolei prowadziło do naruszenia zasad ogólnych postępowania wyrażonych w art. 6, 7, 8 i 12 k.p.a., a także miało wpływ na ocenę przesłanek rygoru natychmiastowej wykonalności, w który została zaopatrzona decyzja. W konkluzji wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji. Prezes UKE w odpowiedzi na skargę podtrzymał dotychczasowe stanowisko i wnosił o jej oddalenie. Wnioskiem z dnia 30 lipca 2009 r. (data osobistego złożenia pisma w WSA w Warszawie, k. 55 – 59 akt VI SA/Wa 1201/09) P. wystąpiła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia 13 października 2009 r. (data osobistego złożenia pisma w WSA, k. 126 - 129), skarżąca powołując się na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 lipca 2009 r., sygn. akt VI SA/Wa 2335/08, w którym zostały uchylone decyzje Prezesa UKE: z dnia [...] listopada 2007 r., nr [...] oraz utrzymująca ją w mocy decyzja z dnia [...] sierpnia 2008 r., nr [...], odmawiające unieważnienia przetargu na rezerwacje częstotliwości i stwierdzono, że nie podlegają wykonaniu, uzupełniła ww. wniosek z dnia 30 lipca 2009 r. i podniosła, że dalsze wykonywanie zaskarżonej decyzji spowoduje stan niepewności prawnej. Postanowieniem z dnia 20 listopada 2009 r. (sygn. akt VI SA/Wa 1201/09) WSA w Warszawie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Na postanowienie to zażalenie złożył O.. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 11 czerwca 2010 r., sygn. akt II GZ 27/10 oddalił zażalenie. Pismem z dnia 12 stycznia 2011 r. (data osobistego złożenia w WSA, k. 376 – 385 akt VI SA/Wa 1201/09) P. podtrzymała swoje zarzuty zawarte w skardze, a także poparła zarzuty O. przedstawione w skardze w sprawie o sygn. akt VI SA/Wa 1185/09. M. w piśmie z dnia 25 stycznia 2011 r., (data złożenia osobistego w WSA, k. 391–401 akt VI SA/Wa 1201/09), stanowiącym odpowiedź na skargę P. wniósł o oddalenie skargi. Wskazał, że zarzuty skargi mają charakter procesowy, także ten dotyczący naruszenia art. 114 ust. 3 pr.telekom., gdyż skarżąca podniosła, że nie zostały zbadane przesłanki przewidziane w tym przepisie. Zdaniem M. przepisy postępowania nie zostały naruszone przez Prezesa UKE, a jeżeli już, to nie w stopniu mającym istotny wpływ na wynik postępowania. Ponadto Spółka uznała, że w zaskarżonej decyzji została dokonana ocena spełnienia warunków z art. 114 ust. 3 pr.telekom. Ani na etapie przetargu, ani w postępowaniu administracyjnym w przedmiocie rezerwacji częstotliwości strony nie podnosiły zarzutu naruszenia art. 114 ust. 3 pr.telekom., co miało świadczyć, że zgadzały się, że istnieją okoliczności wymienione w tym przepisie. C. w piśmie z dnia 25 stycznia 2011 r., (data złożenia osobistego w WSA, k. 415 – 425 akt VI SA/Wa 1201/09), stanowiącym odpowiedź na skargę P. wniosło o oddalenie skargi. Zajęło takie samo stanowisko, jak M.. K. w piśmie z dnia 26 stycznia 2011 r. (k. 432 – 434 akt VI SA/Wa 1201/01) wniosła o odroczenie terminu rozprawy wyznaczonego w niniejszej sprawie, ponieważ Naczelny Sąd Administracyjny odroczył publikację orzeczenia w sprawie ze skargi kasacyjnej od wyroku WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 2335/08 uchylającego decyzje Prezesa UKE odmawiające unieważnienia przetargu. Zdaniem wnioskującej, w przypadku oddalenia skargi kasacyjnej, Prezes UKE straciłby uprawnienie do samokontroli decyzji zaskarżonych w niniejszym postępowaniu. Na rozprawie w dniu 28 stycznia 2011 r. obecne strony były zgodne co do kwestii połączenia spraw o sygn. VI SA/Wa 1185/09 i VI SA/Wa 1201/09 do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia oraz nieuwzględnienia wniosku o odroczenie rozprawy. Sąd na mocy art. 111 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi połączył obie sprawy do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia, gdyż skargi dotyczyły tej samej decyzji Prezesa UKE. Sąd oddalił wniosek o odroczenie rozprawy, gdyż brak było zgodnego wniosku stron w tym zakresie, nie wystąpiły okoliczności z art. 107-110 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a relacje między postępowaniem przetargowym i postępowaniem w przedmiocie rezerwacji częstotliwości określają art. 118c ust. 2 i 3 oraz art. 118d pr.telekom. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 11 lutego 2011 r., w sprawie ze skarg O. S.A. w W. oraz P. Sp. z o. o. w W. na decyzję Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z [...] kwietnia 2009 r. w przedmiocie rezerwacji częstotliwości, uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z [...] listopada 2007 r.; stwierdził, że uchylone decyzje nie podlegają wykonaniu, a także zasądził od Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej na rzecz skarżącej O. S.A. zwrot kosztów postępowania. Sąd uznał obie skargi za uzasadnione, choć z innych powodów niż prezentowane przez skarżących. W uzasadnieniu wydanego wyroku stwierdził, że w wyniku przetargu, według malejącej liczby punktów, następujące pozycje zajęły: oferta nr 1 złożona przez C., oferta nr 2 złożona przez C., oferta złożona przez L. (organ twierdził, że ofertę tę złożył M.), oferta złożona przez O. i oferta złożona przez T.. Wnioski o rezerwację częstotliwości, zgodne z art. 118c ust. 3 pr.telekom, złożyli: C. - jeden wniosek, oparty o ofertę nr 2, L., P. i O.. Prezes UKE przyjął, że podmiotem wyłonionym, obok C. stał się M. (czyli L., który - w ocenie Prezesa UKE - zmienił jedynie nazwę). Zdaniem Sądu, organ nie wyjaśnił w dostateczny i jednoznaczny sposób, czy spółka L. zmieniła jedynie nazwę na M., czy też M. jest zupełnie nowym podmiotem, będącym jedynie następcą prawnym spółki L.. Podkreślił, że organ nie zbadał czy [...] października 2007 r., czyli w dacie złożenia wniosku o rezerwację częstotliwości przez L., spółka ta jeszcze istniała, a składający podpis pod wnioskiem A. V.- jako prezes zarządu L., był umocowany do reprezentacji tej Spółki, mimo że kwestia zmian w składzie wspólników L. i w składzie zarządu Spółki była podnoszona przez P. już w piśmie z [...] października 2007 r. Sąd podniósł, że w odpowiedzi na wezwanie organu M. nadesłał [...] października 2007 r. odpis z rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego nr [...] (wcześniej prowadzonego dla L.), z którego wynikało, że już co najmniej [...] października 2007 r. była wpisana spółka M., inny wspólnik (A. SA) aniżeli w przypadku spółki L. (spółka F. Sp. z o. o.), rozszerzono przedmiot działalności poprzez dopisanie: "[...]", co nie było ujawnione w rejestrze L. oraz wpisano zarząd: A. V. i R. N.. Z dołączonych do akt administracyjnych w sprawie VI SA/Wa 1201/09: odpisu z rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego z [...] sierpnia 2007 r. nr [...] dotyczącego L., wyjaśnień A. V. z [...] sierpnia 2007 r., protokołu zgromadzenia wspólników spółki L. z [...] sierpnia 2007 r. (jedynym wspólnikiem była spółka F. Sp. z o. o. w W.), podczas którego wyrażono zgodę na zbycie 100% udziałów w L. i powołano do zarządu A. V. i R. N., umowy kupna udziałów w L. z [...] sierpnia 2007 r., zawartej między F. Sp. z o. o. w W. a A. SA w N., protokołu nadzwyczajnego zgromadzenia wspólników spółki L. z [...] sierpnia 2007r., podczas którego zmieniono m.in. firmę Spółki na M., wynikałoby, że w spółce L. przed złożeniem wniosku o rezerwację częstotliwości nastąpiły zmiany nie tylko w zakresie zmiany firmy tej Spółki, ale i w składzie wspólników oraz co do reprezentacji. Sąd stwierdził, że zgodnie z przepisem art. 118 ust. 1 pr. telekom. podmiotem wyłonionym jest uczestnik przetargu, który spełnił kryteria wymienione w pkt 1-3 tego przepisu. Z kolei zasady zmiany podmiotu dysponującego rezerwacją określa art. 122 pr.telekom. Z powołanych uregulowań wynika, że rezerwacja częstotliwości może być dokonana jedynie na rzecz podmiotu uczestniczącego w przetargu, spełniającego kryteria z art. 118b pr. telekom. i nie jest dopuszczalne przenoszenie uprawnień na osoby trzecie, nawet następców prawnych, bez zachowania warunków ustawowych. Uczestnikiem przetargu był zaś L., a nie M., co potwierdzało ogłoszenie Prezesa UKE z [...] października 2007 r. w sprawie wyników przetargu. Sąd stwierdził, że Prezes UKE zbyt pobieżnie zbadał zmiany dotyczące spółki L. (naruszając tym samym art. 7 i 77 § 1 k.p.a.) i bezpodstawnie wskazał w decyzji na M., jako uczestnika przetargu, również w rozumieniu składającego ofertę. Konsekwencją tego stanowiska jest konieczność zbadania umocowania dla A. V. do występowania z wnioskiem o rezerwację częstotliwości, który zresztą złożył w imieniu L.. Sąd zaznaczył, że w zaskarżonej decyzji oraz utrzymanej nią w mocy decyzji Prezes UKE nie wyjaśnił jednoznacznie podstaw uznania spółki M. za podmiot wyłoniony w rozumieniu art. 118b pr. telekom. w miejsce spółki L.. Jako drugi powód uwzględnienia skarg Sąd uznał nie odniesienie się organu do wniosku M. o zmianę decyzji z [...] listopada 2007 r. i przedłużenie terminów wykonania nałożonych obowiązków i podjętych w przetargu zobowiązań, skoro wniosek w tym zakresie złożyła ta Spółka w trakcie postępowania z wniosku P. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej zaskarżoną decyzją. W myśl art. 123 ust. 1 pkt 3 pr.telekom. odmowa udzielenia rezerwacji częstotliwości następuje w przypadku, gdy wnioskodawca nie jest w stanie wywiązać się z warunków związanych z wykorzystaniem częstotliwości. Prezes UKE nie rozpatrzył argumentów M. w świetle tej przesłanki. W związku z tak zaprezentowaną argumentacją Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Prezesa UKE z [...] listopada 2007 r. Od powyższego wyroku skargi kasacyjne wniosły: Prezes UKE, K. oraz spółki M., C., O. i P.. O. i P. wniosły skargi kasacyjne przeciwko wyrokowi Sądu w części odnoszącej się do jego uzasadnienia. Spółka P. zarzuciła Sądowi naruszenie art. 114 ust. 3 pkt 7 pr.telekom., poprzez błędne uznanie, że objęcie przez Prezesa UKE częstotliwości radiowych planem zagospodarowania częstotliwości przesądza o tym, że częstotliwości te są wykorzystywane w sposób efektywny. Natomiast w ocenie O., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie błędnie ocenił wymóg uzyskania przez Prezesa UKE w toku postępowania w sprawie rezerwacji częstotliwości opinii organów wymienionych w art. 123 ust. 8 pr. telekom., ograniczając go tylko do sytuacji wystąpienia okoliczności wymienionych w art. 123 ust. 6 pkt 1 tej ustawy. Obie skarżące Spółki wniosły o zmianę wyroku w zakresie części jego uzasadnienia, zastrzegając jednocześnie, że zgadzają się z zaskarżonym wyrokiem w zakresie jego sentencji oraz motywów uzasadniających uchylenie zaskarżonych decyzji. W dniu 16 lipca 2012 r. O. cofnął skargę kasacyjną. Na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym pełnomocnik Prezesa UKE wnosił o odrzucenie skargi kasacyjnej P. skierowanej przeciwko wyrokowi Sądu I instancji w części odnoszącej się do jego uzasadnienia. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 26 lipca 2012 r., sygn. akt II GSK 1257/11, umorzył postępowanie ze skargi kasacyjnej O., oddalił skargę kasacyjną P., uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie, odstępując od zasądzenia kosztów postępowania kasacyjnego. W uzasadnieniu wydanego wyroku NSA podał między innymi, że wniosek o odrzucenie skargi kasacyjnej P. z tego powodu, że tym środkiem prawnym zaskarżony został wyrok Sądu pierwszej instancji "w części odnoszącej się do jego uzasadnienia", nie jest zasadny. Jak wskazał NSA, strona, nie zgadzając się z częścią uzasadnienia wyroku Sądu pierwszej instancji może je zakwestionować, winna jednak w takim przypadku zaskarżyć całe orzeczenie, które podlegałoby weryfikacji w trybie art. 184 i nast. p.p.s.a. Zgodnie bowiem z tym przepisem Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, jeżeli nie ma usprawiedliwionych podstaw albo jeżeli zaskarżone orzeczenie, mimo błędnego uzasadnienia, odpowiada prawu. Naruszenie przepisu prawa nie prowadzi zatem do uwzględnienia skargi kasacyjnej, jeżeli nie miało ono wpływu na trafność i zasadność rozstrzygnięcia. Dlatego też błędne uzasadnienie prawidłowego rozstrzygnięcia Sądu pierwszej instancji nie powoduje uwzględnienia skargi (por. T. Ereciński, J. Gudowski, M. Jędrzejewska: Komentarz do kodeksu postępowania cywilnego. Część pierwsza. Postępowanie rozpoznawcze. t. I, wyd. 4, Wydawnictwo Prawnicze "LexisNexis", s. 816). W związku z powyższym NSA podał, że spółka P. mogłaby uzyskać w sprawie zmianę uzasadnienia jedynie w przypadku zaskarżenia całego orzeczenia. Wówczas Sąd stwierdzając brak naruszenia prawa w zakresie rozstrzygnięcia oddaliłby skargę kasacyjną, a jednocześnie, gdyby zarzut strony okazały się skuteczne, zmieniłby uzasadnienie. NSA zaznaczył, że powyższa sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie, bowiem Spółka (a wcześniej także spółka O., która ostatecznie cofnęła skargę kasacyjną) zaskarżyła cały wyrok Sądu pierwszej instancji "w części odnoszącej się do jego uzasadnienia", nie zaś samo uzasadnienie. Z tych względów skargę kasacyjną P., NSA uznał jako podlegającą oddaleniu. NSA po zbadaniu zarzutów sformułowanych w pozostałych skargach kasacyjnych złożonych przez M. Sp. z o. o., C. S.A., K. oraz Prezesa UKE stwierdził, że uznać je należy za zasadne i w konsekwencji uchylił zaskarżony nimi wyrok Sądu I instancji, przekazując sprawę do ponownego rozpoznania temu Sądowi. NSA podkreślił, że uchylenie wyroku wiąże się z potrzebą rozpoznania trafności zarzutów ze skarg spółek O. S.A. i P. Sp. z o.o. Dodał, że wobec cofnięcia skargi kasacyjnej przez O. S.A., postępowanie drugoinstancyjne w tej części należało umorzyć. W piśmie z dnia 22 października 2012 r. spółka O. cofnęła skargę na decyzję Prezesa UKE z dnia [...] kwietnia 2009 r., nr [...] w przedmiocie rezerwacji częstotliwości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 190 p.p.s.a. Sąd któremu, sprawa została przekazana związany jest wykładnia prawną dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. W niniejszej sprawie NSA wskazał, że rozpatrując sprawę ponownie Sąd I instancji winien rozpoznać trafność zarzutów skarg spółek O. S.A. i P. Sp. z o. o. Jak wyżej wskazano pismem z dnia 24 października 2012 r. O. S.A. obecnie spółka z o. o. cofnął skargę w niniejszej sprawie. Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed Sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej p.p.s.a.) skarżący może cofnąć skargę, a cofniecie skargi wiąże Sąd. Jednakże Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętej wadą nieważności. Cofniecie skargi oznacza rezygnację strony z kontynuowania postępowania sądowoadministracyjnego. Sąd ma obowiązek uznać cofnięcie skargi za dopuszczalne a odmówić uwzględnienia cofnięcia skargi może tylko w ściśle określonych sytuacjach, które wprost wynikają z uregulowania przepisu art. 60 p.p.s.a. W niniejszej sprawie Sąd uznał cofniecie skargi za dopuszczalne i ocenił, że nie zmierza ona ani do obejścia prawa, ani nie powoduje utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności. Dlatego też w zakresie skargi O. S.A. działając na podstawie art. 60 p.p.s.a w zw. z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd umorzył postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie. O zwrocie wpisu Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 p.p.s.a. Mając powyższe na względzie należy wskazać, że zgodnie z wytycznymi NSA do rozpoznania w niniejszej sprawie pozostały zarzuty skargi P. Sp. z o. o. Przedmiotem niniejszego postępowania jest decyzja Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie rezerwacji częstotliwości. Powyższą decyzją Prezes UKE utrzymał w mocy swoje rozstrzygnięcie w którym, dokonał rezerwacji objętej postępowaniem częstotliwości na rzecz spółek C. SA w T. (zmieniona siedziba na W.) i M. Spółka z o. o. w W. oraz odmówił rezerwacji częstotliwości na rzecz spółek P. Spółka z o. o. i O. S.A. w W.. Przepis art. 116 ust. 1 pkt 2 pr.telekom. stanowi, że w przypadku braku dostatecznych zasobów częstotliwości podmiot, dla którego zostanie dokonana rezerwacja częstotliwości, jest wyłaniany w drodze przetargu za wyjątkiem częstotliwości na cele rozprowadzania programów radiofonicznych lub telewizyjnych. Z kolei według art. 118b ust. 1 pr.telekom. podmiotem wyłonionym, o którym mowa w art. 116 ust. 1, jest uczestnik przetargu albo konkursu, który: 1) spełnił warunki uczestnictwa w przetargu albo konkursie; 2) osiągnął minimum kwalifikacyjne, jeżeli zostało określone w dokumentacji; 3) na liście, o której mowa w art. 118c ust. 1 (liście uczestników przetargu ze wskazaniem tych uczestników, którzy spełnili warunki uczestnictwa oraz osiągnęli minimum kwalifikacyjne, jeżeli zostało określone w dokumentacji, uszeregowanych w kolejności według malejącej liczby uzyskanych punktów. W przypadku kiedy zgodnie z warunkami przetargu albo konkursu uczestnik złożył więcej niż jedną ofertę, umieszcza się go na pozycjach odpowiadających ocenie poszczególnych ofert.), zajął najwyższą pozycję, bądź też - w przypadku, kiedy przetarg albo konkurs dotyczy więcej niż jednej rezerwacji częstotliwości - pozycję nie niższą niż liczba rezerwacji częstotliwości, których przetarg albo konkurs dotyczy. W przypadku zaś rezygnacji z rezerwacji częstotliwości przed jej dokonaniem na rzecz podmiotu wyłonionego, w tym niezłożenia wniosku, o którym mowa w art. 118c ust. 3, lub wystąpienia po stronie tego podmiotu okoliczności, o których mowa w art. 123 ust. 6 pkt 1-3, podmiotem wyłonionym, z mocy art. 118b ust. 2 pr.telekom. staje się uczestnik przetargu albo konkursu zajmujący kolejną pozycję na liście, o której mowa w art. 118c ust. 1, i spełniający warunki, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2. W niniejszej sprawie, jak wynika z akt administracyjnych w dniu [...] października 2007 r. Prezes UKE ogłosił wyniki przetargu, na liście uczestnicy zostali uszeregowani wg liczby punktów uzyskanych w przetargu: oferta nr 1 C. -340,0 punktów, oferta nr 2 C. -287,461 punktów, L. (M. Sp. z o. o.) - 225,785 punktów, O. - 122,726 punktów, T. - 122,726 punktów. Po przeprowadzeniu przetargu Prezes UKE prowadził jedno postępowanie w sprawie rezerwacji częstotliwości będących przedmiotem przetargu tj. częstotliwości, z których każda obejmowała 49 dupleksowych kanałów radiowych z odstępem dupleksowym 95 MHz, z zakresu 1710-1730 MHz i 1805-1825 MHz, na obszarze całego kraju, wykorzystania w publicznej sieci telekomunikacyjnej na okres do dnia 31 grudnia 2022 r. Uczestnikami tego postępowania były strony wymienione w zaskarżonej decyzji tj. C., M., O. i P.. Zgodnie z treścią w/w art. 118b ust. 2 pr.telekom. ponieważ C. w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia wyników przetargu nie złożyła wniosku o rezerwację częstotliwości w oparciu o ofertę Spółki oznaczoną nr 1, podmiotem wyłonionym obok C. S.A. stał się M. Sp. z o. o. zajmujący trzecie miejsce w postępowaniu przetargowym. Mając powyższe na względzie należy wskazać, że w ocenie Sądu, organ w sposób prawidłowy wyłowił drugi podmiot na rzecz, którego dokonał rezerwacji częstotliwości. W tym miejscu warto przytoczyć pogląd wyrażony przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 5 lipca 2007 r. sygn. akt II GSK 68/07 z którego wynika, że postępowanie przetargowe pełni rolę służebną wobec postępowania w przedmiocie rezerwacji częstotliwości "Skoro postępowanie przetargowe- wszczynane w przypadku braku dostatecznych zasobów częstotliwości – służyć ma wyłonieniu podmiotów, dla których rezerwacja częstotliwości zostanie dokonana w drodze decyzji (art. 114 ust. 4 i art. 116 ust. 1 ustawy z dnia 16 lipca 20004 r. Prawo telekomunikacyjne (Dz. U. Nr 171 poz. 1800 ze zm.)) pełni ono służebną rolę wobec postępowania w przedmiocie rezerwacji częstotliwości; w tym rozumieniu niewątpliwie jest funkcjonalnie ściśle związane z postępowaniem rezerwacyjnym". Przechodząc do omówienia zarzutów skargi P. w pierwszej kolejności należy odnieść się do zarzutu naruszenia art. 114 ust. 3 pr.telekom. poprzez niezbadanie przesłanek określonych w powyższym przepisie. Zgodnie z art. 114 ust. 3 pr.telekom. rezerwacji częstotliwości dokonuje się dla podmiotu, który spełnia wymagania określone ustawą oraz jeżeli częstotliwości objęte wnioskiem: 1) są dostępne; 2) zostały przeznaczone w Krajowej Tablicy Przeznaczeń Częstotliwości dla wnioskowanej służby radiokomunikacyjnej oraz plan zagospodarowania częstotliwości przewiduje ich zagospodarowanie zgodnie z wnioskiem; 3) mogą być chronione przed zaburzeniami elektromagnetycznymi; 4) zostały międzynarodowo uzgodnione w zakresie i formie określonej w międzynarodowych przepisach radiokomunikacyjnych lub umowach międzynarodowych, których Rzeczpospolita Polska jest stroną 5) są zgodne z uzgodnionymi przeznaczeniami częstotliwości w ramach Unii Europejskiej; 6) nie powodują kolizji z udzielonymi rezerwacjami częstotliwości; 7) nie prowadzą do nieefektywnego wykorzystania częstotliwości. Powyższy przepis określa warunki konieczne do dokonania rezerwacji częstotliwości, czyni to częściowo poprzez odesłanie do innych przepisów. Odesłanie to dotyczy głównie warunków podmiotowych jakie powinien spełnić wnioskodawca. Wymagania ustawowe będą zróżnicowane w zależności od przewidywanego sposobu wykorzystania częstotliwości objętych rezerwacją. Co do zasady, rezerwacja może być dokonana na rzecz każdego podmiotu zdolnego do uczestniczenia w stosunkach administracyjnoprawnych. Ustawa nie określa bowiem warunków podmiotowych dotyczących osób i jednostek organizacyjnych, które mogą ubiegać się o rezerwację częstotliwości. Jak wynika z przepisów pr.telekom. rezerwacji częstotliwości dokonuje się na wniosek podmiotu ubiegającego się o rezerwację, a w przypadku braku dostatecznych zasobów częstotliwości w drodze przetargu. W niniejszej sprawie podmioty ubiegające się o rezerwację częstotliwości zostały wyłonione w drodze postępowania przetargowego. Postępowanie przetargowe w ocenie Sądu odgrywa niejako służebną rolę wobec postępowania o rezerwację częstotliwości, będącego przedmiotem postępowania w niniejszej sprawie. Organ niejako automatycznie dokonuje rezerwacji częstotliwości na rzecz podmiotów wyłonionych w przetargu wg kolejności miejsc zajętych w rankingu przetargowym. Jak słusznie zauważył Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku wydanym w niniejszej sprawie (II GSK 1257/11) "warunki dotyczące prowadzenia działalności telekomunikacyjnej związanej z wykorzystaniem częstotliwości są określone w dokumentacji przetargowej, czyli to na etapie przetargu badana jest również zdolność podmiotu do wywiązania się z tych warunków. W tym zakresie przekonywujące jest stanowisko S. P. (Prawo telekomunikacyjne Komentarz- wyd. C.H.Beck W-wa 2005, str. 700), iż "przepis art. 123 ust. 6 pkt 1 pr.telekom. nie powinien być stosowany w odniesieniu do częstotliwości, które podlegają rozdysponowaniu w trybie przetargu. Dokumentacja przetargu powinna być formułowana w taki sposób, aby w procesie prowadzenia przetargu wyeliminować oferentów, którzy nie spełniają warunków związanych z wykorzystaniem częstotliwości". Co prawda art. 123 ust. 6 pkt 1 prawo telekomunikacyjne wskazuje tylko na jedno z wymagań określonych ustawą, o których mowa w art. 114 ust. 3 pr.telekom., jednak w ocenie Sądu w wypadku przeprowadzenia przetargu na rezerwację częstotliwości badaniu podlegają również inne wymagania nałożone ustawą, jakie powinien spełniać podmiot ubiegający się o rezerwację częstotliwości. Skład orzekający w niniejszej sprawie stoi na stanowisku, że dokumentacja przetargowa powinna być formułowana w taki sposób aby w procesie przetargowym wyeliminować oferentów, którzy nie spełniają wymagań z art. 114 ust. 3 pr.telekom.. Jeżeli chodzi natomiast o drugą część art. 114 ust. 3 "dotyczącą wymagań stawianych częstotliwościom to w ocenie Sądu, jeżeli Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej rozpisuje przetarg na określone częstotliwości to należy przyjąć, że częstotliwości te spełniają warunki, o których mowa w art. 114 ust. 3 pr.telekom., gdyż inne działanie organu byłoby nieracjonalne. To na etapie ogłaszania przetargu organ sprawdza powyższe warunki. Reasumując należy wskazać, że w ocenie Sądu nie doszło w niniejszej sprawie do naruszenia art. 114 ust. 3 pr.telekom. poprzez niezbadanie przesłanek w nim zawartych. Na zakończenie warto również podkreślić, że w decyzji wydanej na skutek wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy Prezes UKE wyraźnie wskazał, że:" częstotliwości objęte wnioskami C. S.A. oraz M. Sp. z o. o. tj. 2 x po 49 dupleksowych kanałów radiowych z odstępem dupleksowym 95 MHz z zakresu 1710-1730 MHz i 1805-1825 MHz, na obszarze całego kraju, do wykorzystania w publicznej sieci telekomunikacyjnej, na okres do dnia 31 grudnia 2022 r., spełniają wymagania, o których mowa w pkt 1-7 art. 114 ust. 3 pr.telekom. Ponadto w opinii organów, o których mowa w art. 123 ust. 8 pr.telekom., nie występują przesłanki odmowy dokonania rezerwacji częstotliwości z zakresu 1800, na rzecz C. S.A. oraz M. Sp. z o. o. Sąd nie dopatrzył się również naruszenia przez organ art. 15 k.p.a. poprzez naruszenie zasady dwukrotnego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy wskutek zaniechania przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego i ograniczenia się do rozpatrzenia zarzutów P. zawartych we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, przy jednoczesnej przewlekłości postępowania, uzasadnianej przez organ skomplikowanym charakterem sprawy. Zgodnie z art. 15 k.p.a. postępowanie administracyjne jest dwuinstancyjne. Zasada dwuinstancyjności jest zasadą konstytucyjną ustanowioną w art. 78 Konstytucji RP, który stanowi, że: "Każda ze stron ma prawo do zaskarżenia orzeczeń i decyzji wydanych w pierwszej instancji. Wyjątki od tej zasady oraz tryb zaskarżenia określa ustawa." Od powyższej zasady przepisy k.p.a. wprowadzają wyjątek w art. 127 § 3 k.p.a., zgodnie z którym "Od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze nie służy odwołanie, jednakże strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy; do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań od decyzji". W tym miejscu należy wskazać, że przez ministra należy rozumieć organ wymieniony w art. 5 § 2 pkt 4 k.p.a. w tym Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej. Podpisanie obu decyzji przez osobę piastującą funkcję Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej nie narusza także art. 127 § 3 w zw. z art. 24 § 1 pkt 5 k.p.a. (wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 6 grudnia 2011 r. sygn. akt SK3/11); wyrok WSA w Warszawie z 2 czerwca 2011 r. VI SA/Wa 645/11). W wypadku rozpatrywania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy przepisy dotyczące odwołań od decyzji stosuje się odpowiednio. NSA w wyroku z dnia 11 sierpnia 1999 r. sygn. V SA 2393/98, LEX nr 50184, odniósł, iż "Są różne metody interpretacji treści art. 127 § 3 k.p.a. Jedna z nich wywodzi, że organ celny przy ponownym rozpatrzeniu sprawy winien ograniczyć się do powtórnej oceny zebranego wcześniej materiału dowodowego oraz sprawdzenia podstawy prawnej wydanego orzeczenia. Jest to bowiem forma autokontroli organu. Za takim rozumieniem tego przepisu przemawia zdanie ostatnie art. 127 § 3 z którego wynika, że przepisy dotyczące odwołań od decyzji stosuje się odpowiednio do wniosku, a nie całego postępowania wywołanego wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy". Sąd rozpatrujący w niniejszej sprawie w pełni podziela interpretację art. 127 § 3 k.p.a. przedstawioną powyżej i wskazuje, że w jego ocenie organ w sposób prawidłowy rozpoznał wniosek skarżącej o ponowne rozpatrzenie sprawy, rozpatrując sprawę w jej całokształcie i ustosunkowując się szczegółowo do zarzutów zawartych we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Rozstrzygnięcie organu zostało również prawidłowo uzasadnione zgodnie z treścią art. 107 § 3 k.p.a. Reasumując w ocenie Sądu nie doszło w niniejszej sprawie do naruszenia art. 15 k.p.a. Jeżeli chodzi o zarzut naruszenia art. 6 i 7 i 12 k.p.a. w zw. z art. 7 i 2 Konstytucji RP to w ocenie Sądu również nie znajdują one uzasadnienia w niniejszej sprawie. W niniejszej sprawie organ nie naruszył ani zasad praworządności określonej w art. 6 k.p.a., ani zasady prawdy obiektywnej określonej w art. 7 k.p.a., gdyż jego działania były podejmowane w zgodzie z obowiązującymi przepisami prawa, a materiał dowodowy zgromadzony w sprawie został oceniony przez organ w sposób obiektywny. Jeżeli chodzi o art. 12 k.p.a. tzn. zasadę szybkości postępowania to można się tu dopatrzeć pewnych uchybień organu, jednak należy wskazać, że Sąd zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit.c z powodu naruszenia przepisów proceduralnych uchyla wyrok tylko w sytuacji, gdy miało to istotny wpływ na wynik rozstrzygnięcia. W niniejszej sprawie w ocenie Sądu naruszenie art. 12 k.p.a. nie miało wpływu na wynik rozstrzygnięcia. Przechodząc do omówienia zarzutu dotyczącego naruszenia art. 6 Europejskiej Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności (tekst jedn. Dz. U. z 1999 r. Nr 61, poz. 284) zwanej dalej "Konwencją" w zw. z art. 35 § 1, art. 36 § 1 k.p.a. oraz ogólnymi zasadami k.p.a. tj. art. 6, 7, 12 należy uznać, że zarzuty te aczkolwiek są w części uzasadnione to jednak w ocenie Sądu nie miały wpływu na wynik rozstrzygnięcia. Zarzuty powyższe odnoszą się do kwestii związanej ze zwłoką w postępowaniu, która jednak spowodowana została przez wniosek P. o zawieszenie niniejszego postępowania do czasu orzeczenia w przedmiocie unieważnienia przetargu. Skoro skarżąca była niezadowolona z długotrwałego postępowania to mogła w toku tego postępowania wnieść skargę na bezczynność, natomiast powyższe postępowanie nie dotyczy bezczynności organu, a jest postępowaniem mającym na celu ocenę prawidłowości wydania decyzji organu w przedmiocie rezerwacji częstotliwości. Jeżeli chodzi natomiast o ostatni zarzut tj. naruszenie art. 108 § 1 k.p.a., należy stwierdzić, że nie znajduje on również potwierdzenia w zebranym w sprawie materiale dowodowym. Zgodnie z treścią powyższego artykułu: "Decyzji, od której służy odwołanie, może być nadany rygor natychmiastowej wykonalności, gdy jest to niezbędne ze względu na ochronę zdrowia lub życia ludzkiego albo dla zabezpieczenia gospodarstwa narodowego przed ciężkimi startami bądź też ze względu na interes społeczny lub wyjątkowo ważny interes strony". Na wstępie należy zauważyć, że we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy skarżąca nie podniosła zarzutu naruszenia przez organ art. 108 jak również nie wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w trybie art. 135 k.p.a. Na etapie drugiej decyzji zarzut dotyczący naruszenia art. 108 k.p.a. jest bezprzedmiotowy bo decyzja ostateczna wykonywana jest z mocy prawa. Nie mniej jednak należy wskazać, że w decyzji z dnia [...] listopada 2007 r. organ wyjaśnił dlaczego decyzji został nadany rygor natychmiastowej wykonalności. Organ wskazał w tym przypadku na wyjątkowo ważny interes strony. W ocenie organu, który Sąd w pełni podziela "Nadanie decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności zapewni natychmiastowe uzyskanie uprawnienia w zakresie rezerwacji częstotliwości, a w efekcie umożliwi wywiązanie się podmiotów z podjętych w przetargu zobowiązań dotyczących: terminów rozpoczęcia wykorzystywania częstotliwości będących przedmiotem przetargu i świadczenia usług z ich wykorzystaniem nie później niż w terminie 18 miesięcy od dnia otrzymania niniejszej decyzji; osiągnięcia zadeklarowanego w przetargu tempa rozwoju sieci, polegającego na osiągnięciu progu 15 % pokrycia ludnościowego RP zasięgiem własnej sieci, z wykorzystaniem częstotliwości przyznanych w przetargu, nie później niż na koniec 2009 r. osiągnięcia zadeklarowanego w przetargu tempa rozwoju sieci, polegającego na osiągnięciu progu 30 % pokrycia ludnościowego RP zasięgiem własnej sieci, z wykorzystaniem częstotliwości przyznanych w przetargu, nie później niż na koniec roku 2012. Tym samym zapobiegnie to szkodom po stronie podmiotów na rzecz, których dokonano rezerwacji częstotliwości. W niniejszej sprawie interes społeczny jak i wyjątkowo ważny interes strony wyraża się w dążeniu do zapewnienia w jak najkrótszym czasie prawa dysponowania częstotliwościami z zakresu 1800 MHz". Biorąc powyższe pod rozwagę na zasadzie art. 151 p.p.s.a. oddalono skargę P. Spółka z o. o.