VI SA/Wa 1898/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Urszula Wilk Sędziowie Sędzia WSA Izabela Głowacka - Klimas (spr.) Sędzia WSA Marzena Milewska - Karczewska Protokolant ref. staż. Julia Murawska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 lutego 2015 r. sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. z siedzibą w P. na postanowienie Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie sprostowania z urzędu oczywistej omyłki pisarskiej I. uchyla zaskarżone postanowienie oraz utrzymane nim w mocy postanowienie S. Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] lutego 2014 r.; II. stwierdza, że uchylone postanowienia nie podlegają wykonaniu; III. zasądza od Głównego Inspektora Farmaceutycznego na rzecz [...] Sp. z o.o. z siedzibą w P. kwotę 357 (trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Postanowieniem z dnia [...] lutego 2014 r. o nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Farmaceutyczny w [...] działając na podstawie art. 113 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. tj. z 2013 r., poz. 267) dalej k.p.a. postanowił dokonać sprostowania z urzędu błędu pisarskiego w decyzji z dnia [...] stycznia 2014 r., znak - [...], wydanej dla F. Spółka z o.o. z siedzibą w [...] przy ul. W., po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego wszczętego z urzędu w dniu [...] czerwca 2013 r. w sprawie prowadzenia reklamy działalności aptek ogólnodostępnych: a) "[...]",[...], ul. [...] b) "[...]",[...], ul. [...] w ten sposób, że w uzasadnieniu decyzji znak: [...], na stronie [...] w miejsce sformułowania "Dokonane w przedmiotowym postępowaniu ustalenia potwierdzają fakt prowadzenia reklamy apteki ogólnodostępnej o nazwie "[...]", zlokalizowanej w [...] przy pl. [...], przez przedsiębiorcę F. Spółka z o.o. z siedzibą w W." wpisać sformułowanie: "Dokonane w przedmiotowym postępowaniu ustalenia potwierdzają fakt prowadzenia reklamy aptek ogólnodostępnych: "[...]",[...], ul. [...] i "[...]",[...], ul. [...], przez przedsiębiorcę F. Spółka z o.o. z siedzibą w [...]" W uzasadnieniu wskazał, że w decyzję wkradł się błąd wyżej wskazany, dlatego też sprostowanie było konieczne. Na powyższe postanowienie pełnomocnik strony wniósł zażalenie. Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2013 r. Główny Inspektor Farmaceutyczny utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu postanowienia powołała się między innymi na treść art. 113 § 1 k.p.a. wyjaśniając, że zakresem zastosowania powyższego przepisu objęta jest cała decyzja, a więc wszystkie jej elementy, poczynając od rozstrzygnięcia, a kończąc np. na innych elementach decyzji wymaganych przez przepisy szczególne. Następnie organ przywołał stosowne orzecznictwo sądowe na okoliczność rozumienia pojęcia "błędu" i "błędu pisarskiego". Organ wskazał, że [...] Wojewódzki Inspektor Farmaceutyczny w zaskarżonym postanowieniu dokonał sprostowania uzasadnienia decyzji na jej przedostatniej, 8 stronie. Sprostowanie dotyczyło oznaczenia apteki, z której działalnością reklamową organ wiązał nałożenie kary. Główny Inspektor Farmaceutyczny stoi na stanowisku, iż popełniona przez organ I instancji pomyłka nie miała wpływu na rozstrzygnięcie organu i nie ma wpływu na wynik sprawy. W sentencji decyzji organ prawidłowo wskazał stronę postępowania i apteki, których reklamę stwierdził. Zarówno w pkt 1 jak i 2 rozstrzygnięcia decyzji jako stronę wskazano Spółkę: F. Sp. z o.o. Uzasadnienie faktyczne decyzji dotyczy aptek ogólnodostępnych: "[...]",[...], ul. [...] i "[...]",[...], ul. [...]. Uzasadnienie decyzji nie pozostawia zatem wątpliwości, iż [...] Wojewódzki Inspektor Farmaceutyczny stwierdził prowadzenie reklamy dwóch ww. aptek i w związku z jej prowadzeniem nałożył na stronę karę pieniężną. Oczywista omyłka pisarska pojawiła się na stronie 8 uzasadnienia decyzji z uwagi na fakt, iż wskazana tam apteka, tj. "[...]", zlokalizowana w [...] przy pl. [...] również pojawiła się w gazetce, która była przedmiotem postępowania prowadzonego przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego, tj. w czasopiśmie "Po Stronie Pacjenta". Organ I instancji w związku ze wskazanym czasopismem wszczął kilka postępowań administracyjnych, dlatego też omyłkowo, przez przypadek w jednym miejscu wskazał niewłaściwą aptekę. Jednakże z akt sprawy jednoznacznie wynika, iż postępowanie toczyło się wobec Spółki: F. Sp. z o.o. i do tego podmiotu została skierowana decyzja. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła skarżąca – F. Spółka z o.o. z siedzibą w [...] – adresat sprostowanej decyzji. W skardze domagała się uchylenia zaskarżonego postanowienia Głównego Inspektora Farmaceutycznego oraz postanowienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego w [...]. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 113 § 1 Ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku - Kodeks postępowania administracyjnego poprzez jego zastosowanie w stanie faktycznym niniejszej sprawy pomimo braku przesłanek dla jego zastosowania. W uzasadnieniu skargi wskazano między innymi, że: sprostowanie omyłki dotyczyło fragmentu decyzji - uzasadnienia odnoszącego się do wymierzenia kary, w ocenie skarżącej wskazano tu przesłanki dotyczące zupełnie innych aptek. W ocenie skarżącej przyjąć trzeba, iż nie jest dopuszczalne sprostowanie treści decyzji administracyjnej polegające na zastąpieniu całego jej fragmentu opisującego stan faktyczny podany jako uzasadnienie wysokości wymierzonej kary, zupełnie odmienną treścią wskazującą okoliczności pozostające poza działalnością strony. Sprostowanie organu pierwszej instancji polega w istocie na zmianie całego fragmentu decyzji dotyczącego poczynionych w toku postępowania ustaleń faktycznych. Zgodnie z poglądami doktryny i judykatury sprostowaniu w powyższym trybie nie mogą podlegać wady istotne, w szczególności te, których dopuszczono się w stosowaniu prawa, a więc co do ustalenia prawa obowiązującego, stanu faktycznego i jego kwalifikacji prawnej oraz ustalenia konsekwencji prawnych zastosowania określonej normy prawnej (por. B. Adamiak, Rektyfikacja decyzji w postępowaniu administracyjnym). Z tego względu w postępowaniu o sprostowanie oczywistej omyłki na podstawie art. 113 Kodeksu postępowania administracyjnego nie mogą być rozpatrywane kwestie merytoryczne będące przedmiotem decyzji, w której dokonano sprostowania (por. wyrok Naczelnego Sądy Administracyjnego z dnia 24 września 1999 roku, sygn. IV SA 1184/97). Co więcej, omyłka podlegająca sprostowaniu musi być oczywista. Jak wskazuje się powszechnie w piśmiennictwie pomimo, iż pojęcie oczywista omyłka jest pojęciem nieostrym, podlegającym wykładni, to zawsze powinno być ono rozumiane ściśle w sposób zawężający (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 29 lipca 2008 roku, sygn. II SA/KR 195/08). Rozbieżność między rozstrzygnięciem a uzasadnieniem decyzji należy zakwalifikować do omyłki istotnej, które nie podlega naprawienia w trybie art. 113 § 1 KPA (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 listopada 1997 roku, sygn. SA/SZ 1059/97). Elementy uzasadnienia podlegają sprostowaniu, o ile mają techniczny charakter (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 maja 2007 roku, sygn. IV SA/WA 228/07). Niedopuszczalne natomiast jest obejmowanie instytucją sprostowania omyłek popełnionych przez organ administracji publicznej w określeniu okoliczności mogących rzutować na ocenę legalności decyzji kończącej postępowania, zwłaszcza, gdy omyłki te powodują sprzeczność między sentencją a uzasadnieniem (por. K. Radzikowski, Skutki procesowe, s. 36). Rozbieżność pomiędzy rozstrzygnięciem a uzasadnieniem należy zatem ocenić jako omyłkę istotną, niepodlegającą sprostowaniu (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 kwietnia 2005 roku, sygn. VII SA/WA 510/04; por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 maja 2007 roku, sygn. VI SA/WA 625/07). W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie ustosunkowując się do zarzutów skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie jednak z innych przyczyn niż w niej wskazano. Zgodnie z art. 113 § 1 k.p.a. organ administracji publicznej może z urzędu lub na żądanie strony prostować w drodze postanowienia błędy pisarskie i rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w wydanych przez ten organ decyzjach. Zgodnie natomiast z art. 126 k.p.a. przepis art. 113 k.p.a. ma zastosowanie do postanowień. W niniejszej sprawie organ dokona sprostowania z urzędu błędu pisarskiego w decyzji z dnia [...] stycznia 2014 r. znak [...]. Błąd ten w sposób szczegółowy został opisany w stanie faktycznym niniejszej sprawy ze wskazaniem zakresu tego błędu, tak więc przytaczanie go po raz kolejny wydaje się zbędne. Co do zasady Sąd podziela stanowisko organu, iż możliwe jest sprostowanie w uzasadnieniu błędnie podanych nazw aptek i nazwy podmiotu je prowadzącego, pod warunkiem, że nazwy te są tożsame z nazwami aptek i podmiotu je prowadzącego, których dotyczy postępowanie, co potwierdza komparycja prostowanej decyzji i pozostała część jej uzasadnienia. Sprostowanie błędu pisarskiego, co do zasady nie może prowadzić do zmiany istoty rozstrzygnięcia, ani do zmiany mylnie ustalonego stanu faktycznego sprawy przez organ. Niestety w niniejszej sprawie organy obu instancji nie postąpiły w wyżej wskazany sposób. Analiza decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego w [...] z dnia [...] stycznia 2014 r. [...] prowadzi do wniosku, że przedmiotem postępowania wskazanym w części opisowej komparycji decyzji w niniejszej sprawie było prowadzenie reklamy działalności aptek ogólnodostępnych: "[...]",[...] ul. [...] i "[...]"[...] ul. [...]", które były prowadzone przez przedsiębiorcę F. Spółka z o.o. z siedzibą w [...]. W samym zaś rozstrzygnięciu decyzji wskazana jest nazwa apteki "[...]"[...] ul. [...]. Również na stronie 2 decyzji organ w wersie 4 od dołu wskazuje na "[...]"[...] ul. [...]. Powyższe rozbieżności w nazwie apteki, które występują już na etapie komparycji decyzji - wskazano tam dwie różne nazwy "[...]" i "[...]", nie pozwalają sądowi na ustalenie prawidłowej nazwy apteki będącej przedmiotem postępowania, gdyż w decyzji stwierdzono naruszenie zakazu, o którym mowa w art. 94a ust. 1 prawa farmaceutycznego w stosunku do "[...]", a tymczasem sprostowanie dotyczy "[...]" co powoduje zgodnie z powyżej wskazanymi rozważaniami niemożność ustalenia stanu faktycznego sprawy, co narusza art. 7 i 77 k.p.a. Sprostowania omyłki pisarskiej na str. 8 uzasadnienia, w ocenie Sądu, nie podaje się kontroli, gdyż jak wyżej wskazano nie wiadomo jaki był przedmiot postępowania i czy powyższe sprostowanie dotyczy nazwy apteki będącej przedmiotem postępowania, a tylko takie sprostowanie byłoby dopuszczalne. Mając powyższe na uwadze działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c Sąd uchylił zaskarżone postanowienia, o niewykonalności orzekł w oparciu o art. 152 p.p.s.a., a o kosztach w oparciu o art. 200 p.p.s.a. Rozpoznając sprawę ponownie, w pierwszej kolejności organ winien przeanalizować treść decyzji z [...] stycznia 2014 r. i dokonać jej sprostowania wszędzie, gdzie błędnie wskazano nazwę apteki, mając na uwadze wyżej wskazane rozważania.