VI SA/Wa 1935/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Pamela Kuraś-Dębecka (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz Sędzia WSA Małgorzata Grzelak Protokolant st. sekr. sąd. Karolina Pilecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 listopada 2012 r. sprawy ze skargi "M" z siedzibą w G. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie unieważnienia w części prawa ochronnego na znak towarowy "ASMIX ŁACIATY" 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. stwierdza, że uchylona decyzja nie podlega wykonaniu; 3. zasądza od Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej na rzecz skarżącej "M." z siedzibą w G. kwotę 1617 (jeden tysiąc sześćset siedemnaście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2012 r. Urząd Patentowy RP, podstawie art. 246 i 247 ust. 2 w związku z art. 132 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2003 r., Nr 119, poz. 1117 z późn. zm., dalej jako p.w.p.), a także art. 98 k.p.c. w związku z art. 256 ust. 2 p.w.p. unieważnił prawo ochronne na znak towarowy "ASMIX ŁACIATY" o numerze A w części dotyczącej towarów w klasie 29, tj. masła, masła z dodatkiem oleju, masła czekoladowego i masła kakaowego. Do wydania tej decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym. W dniu [...] września 2009 r. do Urzędu Patentowego RP wpłynął sprzeciw wniesiony przez B. Sp. z o.o. z siedzibą w K. (uczestnik postępowania) wobec prawomocnej decyzji Urzędu Patentowego RP o udzieleniu w dniu [...] października 2008 r. prawa ochronnego na znak towarowy "asmix łaciaty" o numerze A na rzecz "M. " z siedzibą w G. Jako podstawę prawną wnoszący sprzeciw wskazał art. 246 w związku art. 132 ust. 1 pkt 2 oraz ust. 2 pkt 2 i 3 p.w.p. Powołał się na przysługujące mu prawa ochronne do znaków towarowych: słownego MASMIX o numerze B, słowno-graficznego MASMIX o numerze C i słowno-graficznego MASMIX o numerze D. Są one przeznaczone do sygnowania towarów w klasie 29, mianowicie masła, margaryny, ich mieszanek oraz wyrobów tłuszczowych. W sprzeciwie przestawiono materiały dotyczące renomy i powszechnej znajomości znaków przeciwstawionych oraz zaznaczono, że uprawniony próbuje uzyskać nienależną korzyść poprzez pasożytnicze wykorzystanie renomy znaków" masmix". Odnośnie do naruszenia art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. strona podniosła, że najistotniejsza jest całościowa ocena porównywanych oznaczeń. W kwestii podobieństwa towarów występuje identyczność między porównywanymi towarami, natomiast same oznaczenia trzeba uznać za podobne. Tym samym istnieje ryzyko wprowadzenia w błąd wskazane in fine przedmiotowego przepisu. Dodatkowo wnoszący sprzeciw wniósł o zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania w sprawie. W odpowiedzi, pismem z dnia [...] lutego 2010 r., uprawniony ze spornego prawa ochronnego uznał sprzeciw za bezzasadny i sprawa została przekazana do rozstrzygnięcia w postępowaniu spornym. W piśmie z [...] lipca 2011 r. dokonano zmian w sprzeciwie poprzez usunięcie art. 132 ust. 1 pkt 2 p.w.p. oraz rozszerzenie wykazu towarów spornego znaku, wobec których wnoszony jest sprzeciw do wszystkich towarów wskazanych w wykazie. W opinii wnoszącego sprzeciw warunkiem skutecznego wniesienia sprzeciwu jest, oprócz zachowania 6-cio miesięcznego terminu, jego umotywowanie, przy czym umotywowanie to nie musi zawierać ani zwięzłego przedstawienia sprawy, ani wyraźnie określonego żądania, ani wskazania podstawy prawnej. Z powyższym stanowiskiem nie zgodził się uprawniony do spornego prawa podnosząc w piśmie z dnia [...] marca 2012 r., że "brak ustawowych wymogów formalnych sprzeciwu nie oznacza akceptacji dowolności w jego formułowaniu". Jak wynika z zaskarżonej decyzji Urząd Patentowy przyjął, iż sporne prawo ochronne zostało udzielone dla towarów w klasie 5, 29, 30 i 32. Są to: mleko w proszku dla niemowląt, oraz odżywki dla niemowląt na bazie mleka (klasa S), produkty mleczne, masło, masła z dodatkiem oleju, masło czekoladowe, masło kakaowe, twarogi, sery, serki, śmietana, śmietanka, jogurt, mleko, napoje mleczne, desery mleczne, serwatka (klasa 29), lody, kleiki spożywcze na bazie mleka (klasa 30) i napoje serwatkowe (klasa 32). W sprzeciwie wskazano, że dotyczy on części towarów w klasie 29, mianowicie masła, masła z dodatkiem oleju, masła czekoladowego i masła kakaowego. Unieważniając prawo ochronne Urząd Patentowy m.in. wyjaśnił, że ustawa p.w.p. wyraźnie rozgranicza postępowanie sporne wszczynane wnioskiem, od tego postępowania spornego, do którego dochodzi na skutek złożenia sprzeciwu. Zgodnie z treścią art. 246 p.w.p. termin 6 miesięcy zakreśla ramy czasowe do złożenia sprzeciwu, przekroczenie których powoduje nieskuteczność złożenia sprzeciwu. W terminie tym powinno się złożyć sprzeciw z właściwą jego motywacją, lub może ewentualnie sprzeciw uzupełnić o tę motywację na skutek wezwania przez Urząd Patentowy do jego uzupełnienia. Motywacja sprzeciwu (co najmniej w zakresie zasadniczym wskazanym w ust. 2 tego przepisu) nie może wykraczać poza ramy 6 miesięcy od opublikowania w "Wiadomościach Urzędu Patentowego" informacji o udzieleniu prawa. Powołując się na orzecznictwo sądowe organ stwierdził, iz zgłaszanie nowych podstaw po upływie wskazanego terminu 6 miesięcy nie jest możliwe( por. wyroki Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 19 listopada 2010 r. , sygn. VI SA/Wa 1858/10) oraz dnia 15 stycznia 2010 r., sygn. VI SAlWa 1970/09). Dlatego też w niniejszej sprawie nie była możliwa analiza w odniesieniu do wszystkich towarów wskazanych w wykazie towarów i usług spornego znaku towarowego, gdyż nastąpiło to upływie terminu określonego w "Wiadomościach Urzędu Patentowego" (informacja o udzieleniu prawa ochronnego miała miejsce dnia [...] marca 2009 r.). Rozszerzenie sprzeciwu poprzez wskazanie na wszystkie towary nastąpiło po upływie terminu z art. 246 p.w.p. Urząd Patentowy uznał sprzeciw za zasadny co do naruszenia art. 132 ust. 2 pkt. 2 i 3 p.w.p. Oceniając jednorodzajowośc towarów organ odwołał się do orzecznictwa i doktryny stwierdzając, że w tym zakresie stosuje się różnorakie kryteria, takie jak przeznaczenie towarów, zasadę działania, krąg odbiorców, do których są skierowane towary, sposób działania, sprzedaży (dystrybucji) towarów, czas użytkowania, pomocniczo wygląd towarów. Skoro sprzeciw został skierowany jest do następujących towarów ujętych w wykazie towarów, mianowicie masła, masła z dodatkiem oleju, masła czekoladowego i masła kakaowego (klasa 29), zaś przeciwstawione znaki towarowe (tj. słowny MASMIX o numerze B, słowno-graficzny MASMIX o numerze C i słowno-graficzny MASMIX o numerze D) są przeznaczone do sygnowania masła, margaryny i ich mieszanek, a także wyrobów tłuszczowych (klasa 29) zatem między towarami będącymi przedmiotem analizy zachodzi stosunek identyczności. Zdaniem organu pojęcie "masło" występujące w wykazach znaków przeciwstawionych zawiera w sobie wszystkie wyrażenia wskazane w wykazie znaku spornego (tj. masło, masło z dodatkiem oleju, masło czekoladowe i masło kakaowe). Dokonując analizy porównawczej powyższych towarów organ miał na uwadze konsumentów zorientowanych i posiadających przeciętną wiedzę (wyrok dawnego Trybunału Sprawiedliwości WE z dnia 22 czerwca 1999 roku, sygn. akt C-342/97). Odnośnie płaszczyzny wizualnej organ zaznaczył, iż znaki towarowe przeciwstawione mają postać słowną i słowno-graficzną, natomiast oznaczenie sporne ma charakter słowno-graficzny. Przeciwstawione oznaczenia składają się (w płaszczyźnie słownej) z jednego słowa MASMIX. Jest to wyraz dwusylabowy (tj. MAS i MIX) i ma 6 liter. Natomiast znak sporny tworzą dwa słowa, mianowicie ASMIX oraz ŁACIATY. Są to wyrazy odpowiednio dwusylabowe (AS i MIX) i trzysylabowe (ŁA, CIA i TY), które składają się z 5 i 7 liter. W przypadku analizy znaku słownego MASMIX o numerze B i znaku spornego istotne jest to, że w oznaczeniu ASMIX ŁACIATY o numerze A wykorzystane zostało słowo przypominające do złudzenia przeciwstawiony znak towarowy. Znak MASMIX o numerze B jest znakiem słownym, który może zostać przedstawiony w dowolnej postaci, a uprawniony do spornego znaku przedstawił słowo ASMIX za pomocą zwykłej czcionki w kolorze szarym na białym tle. Choć dominującym (pod względem wielkości) elementem znaku spornego jest słowo "łaciate", to jednak człon słowny "asmix" został tak umieszczony (nad wyrazem "łaciate"), że ma on takie samo, czyli istotne, znaczenie dla odbioru znaku. W obu znakach tożsame są wszystkie litery (w tej samej kolejności) za wyjątkiem litery "m" z której uprawniony do spornego prawa zrezygnował. Powoduje to, że znaki MASMIX o numerze B i ASMIX ŁACIATY o numerze A należy uznać za bardzo podobne w sferze wizualnej. Podobieństwo zachodzi także (choć w mniejszym stopniu) między znakami słowno-graficznymi MASMIX o numerach C i D a znakiem spornym. Podobieństwo to jest mniejsze, albowiem w analizowanych znakach występują elementy graficzne i kolorystyka. Co do płaszczyzny fonetycznej Urząd Patentowy ustalił, iż między porównywanymi znakami zachodzi relacja podobieństwa bowiem wymowa słów "masmix" i "asmix łaciaty" brzmi podobnie (chodzi o pierwszy element znaku towarowego ASMIX ŁACIATY o numerze A). Słyszalny jest wyraźnie ten sam rdzeń ("asmix"). Dokonując oceny podobieństwa w powyższym zakresie organ miał na względzie występujący w orzecznictwie pogląd (zob. wyrok WSA w Warszawie z dnia 23 lutego 2007 roku, sygn. akt VI SA/Wa 2048/06), zgodnie z którym o podobieństwie znaków w warstwie wizualnej i fonetycznej decyduje ogólne wrażenie jakie wywierają one na odbiorcy w ich całokształcie. Odnośnie do płaszczyzny znaczeniowej, z uwagi na aluzyjny charakter porównywanych oznaczeń (przede wszystkim znaków przeciwstawionych - sugerują, że chodzi o miks do smarowania zawierający masło) Urząd Patentowy RP także stwierdził podobieństwo. Badając przesłankę wskazaną w art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. tj. możliwość konfuzji w obrocie organ stwierdził, że przeciętny konsument choć zapamięta ogólny wygląd porównywanych oznaczeń (szczególnie promowanego przez wiele lat przed dokonaniem zgłoszenia znaku spornego oznaczenia MASMIX) może mieć problem z rozróżnieniem znaków MASMIX i ASMIX ŁACIATY. Mając stanowisko doktryny i sądów organ uznał , że istnieje prawdopodobieństwo powstania wśród części odbiorców błędu polegającego na skojarzeniu między badanymi znakami. Odnośnie zarzutu z art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. stwierdzono, iż zgodnie z praktyką Urzędu Patentowego RP oraz orzecznictwem sądów administracyjnych uwzględnienie jednej podstawy prawnej jest wystarczające do unieważnienia prawa wyłącznego. Tak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 5 kwietnia 2006 r.; "zbędnym jest ustalenie czy w sprawie występują także inne podstawy do unieważnienia prawa wymienione w tych przepisach, nawet wówczas gdyby takie podstawy istniały" (sygn. akt II GSK 16/06). Dlatego nie analizowano zarzutu naruszenia art. 132 ust. 2 pkt 3 p.w.p., bowiem ustalenie naruszenia art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. jest wystarczające do rozstrzygnięcia niniejszej sprawy w całości. W złożonej na powyższą decyzję Urzędu Patentowego skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, "M". z siedzibą w G. ( dalej jako skarżąca), zarzuciła rozstrzygnięciu; 1) naruszenie przepisów postępowania, a mianowicie: a) art. 7, art. 8 oraz art. 77 § 1 k.p.a. poprzez zaniechanie dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego w zakresie przesłanek określonych wart. 132 ust. 2 pkt. 2 p.w.p. i nierozpatrzenie całości materiału dowodowego, zwłaszcza pominięcie wskazywanej przez skarżącą w piśmie z dnia [...] lutego 2011 r. okoliczności, że skarżąca posiada prawo ochronne na znak towarowy AS o numerze E oraz dowodów świadczących o renomie i powszechnej znajomości znaków towarowych skarżącej ŁACIATE, b) art. 80 oraz art. 107 § 3 k.p.a przez nieodniesienie się do twierdzeń skarżącej zawartych w piśmie z dnia [...] lutego 2011 r. oraz dowodów świadczących o renomie i powszechnej znajomości znaków towarowych skarżącej ŁACIATE oraz dokonanie oceny okoliczności faktycznych z pominięciem tych dowodów w sprawie, c) art. 255 ust. 4 p.w.p. poprzez przekroczenie granic wniosku i unieważnienie prawa ochronnego na znak towarowy ASMIX ŁACIATY w części nieobjętej wnioskiem ani prawem ochronnym, a mianowicie w części dotyczącej masła czekoladowego oraz masła kakaowego, które to naruszenie przepisów mogło mieć istotny wpływ na wynik postępowania; 2) naruszenie prawa materialnego poprzez niewłaściwe zastosowanie art. 132 ust. 2 pkt. 2 p.w.w. wskutek błędnego przyjęcia, że znak towarowy ASMIX ŁACIATY jest podobny do znaków towarowych MASMIX B, MASMIX C oraz MASMIX D a nadto wyprowadzenie wniosku o możliwości zaistnienia ryzyka konfuzji w niniejszej sprawie i w konsekwencji nieprawidłowym uznaniu, że w rozpatrywanej sprawie zachodzą przesłanki określone wart. 132 ust. 2 pkt. 2 prawa własności przemysłowej, 3) naruszenie prawa materialnego, a mianowicie art. 100 k.p.c. poprzez jego niezastosowanie i obciążenie skarżącej całością kosztów postępowania, mimo uwzględnienia jedynie części żądania wnoszącego sprzeciw. Zdaniem skarżącej Urząd Patentowy nie ocenił całości materiału dowodowego. Nie rozważył dowodów potwierdzających renomę powszechną znajomość marki ŁACIATE , że słowo "łaciate" w kwestionowanym znaku jest słowem nie tylko dominującym ale również silnie odróżniającym, co w globalnej ocenie ryzyka konfuzji mogło doprowadzić do odmiennego wyniku tej oceny. Nadto organ nie odniósł się do twierdzeń skarżącej zawartych w piśmie z dnia [...] lutego 2011 r., w którym skarżąca powołała się na rejestrację znaku towarowego AS o numerze E. W piśmie tym skarżąca podnosiła, że znak towarowy ASMIX ŁACIATY powstał poprzez połączenie zarejestrowanego znaku towarowego AS z powszechnie używanym dla określenia różnego rodzaju mieszanek elementem "MIX" oraz znakiem towarowym ŁACIATY. Skarżąca zauważa, iż decyzja została wydana w odniesieniu do towarów, których nie obejmowało prawo ochronne (masło czekoladowe, masło kakaowe). Naruszono tym samym art. 255 ust. 4 p.w.p., z drugiej strony zaś unieważniono prawo ochronne w stosunku do towarów, których to prawo ochronne nie obejmuje. O braku właściwej analizy stanu faktycznego świadczy już pierwszy akapit uzasadnienia, w którym organ stwierdza, że sporne prawo ochronne zostało udzielone dla towarów w klasach 5, 29, 30 i 32 wyliczając te towary, podczas gdy znak ASMIX ŁACIATY został zarejestrowany dla towarów jedynie w klasie 29. Znaki wnoszącego sprzeciw MASMIX są znakami jednowyrazowym składającym się z sześciu liter. Znak skarżącej składa się natomiast z dwóch słów: pięcioliterowego słowa "asmix" i siedmioliterowego wyrazu "łaciaty". Słowo "asmix" składa się z kolei ze słowa "as" mającego samodzielne znaczenie i nieodróżniającego, wskazującego na rodzaj towaru (mieszankę składników) słowa "mix". Struktura kwestionowanego znaku jest tego rodzaju, że słowo "łaciaty" jest większe, pisane czcionką w intensywnym żółtym kolorze, zaś słowo "asmix" umieszczone nad wyrazem "łaciaty" i jest wielokrotnie mniejsze i w kolorze jasnoszarym. Dominującym elementem znaku jest zatem słowo "łaciaty". Powyższa ocena prowadzi do wniosku, że porównywane znaki nie są podobne w płaszczyźnie wizualnej. Zdaniem skarżącej ocena podobieństwa znaków towarowych w płaszczyźnie fonetycznej wymaga zbadania jak znaki towarowe brzmią z punktu widzenia przeciętnego konsumenta. Co prawda ilość sylab słowa "asmix" i znaków MASMIX jest równa w porównywanych oznaczeniach, różna jest natomiast ilość liter, a przede wszystkim odmienny jest rytm i intonacja wypowiadania tych słów. Oceniając całościowo znak ASMIX ŁACIATY jest znakiem całkowicie fonetycznie różnym od znaków MASMIX. Wyraz "łaciaty" nie ma bowiem żadnego odpowiednika w przeciwstawionym znaku, który jest znakiem jednowyrazowym. Również koncepcyjnie znaki MASMIX oraz znak ASMIX ŁACIATY nie są podobne bowiem znak ASMIX ŁACIATY zarejestrowano dla całej gamy produktów mlecznych (masła, produktów mlecznych, masła z dodatkiem oleju, twarogów, serów, serków, śmietany, śmietanki, jogurtów, mleka, napojów mlecznych). Okoliczność ta wybitnie świadczy o tym, że koncepcja znaku ASMIX ŁACIATY nawiązuje w ogólności do mleka i jego przetworów i nie jest zawężona do mieszanin masła. W znaku uczestnika element "mix" poprzedzony jest słowem "as". Według słownika języka polskiego "as" to najwyższa karta w każdym kolorze lub człowiek przodujący w czymś. Oba te określenia mają pozytywny wydźwięk a stworzone poprzez połączenie elementów "as" i "mix" słowo "asmix" wskazuje na to, że produkt oznaczony znakiem ASMIX ŁACIATY jest mieszanką różnych składników i produktem najwyższej jakości. Natomiast ocenę ryzyka wprowadzenia odbiorców w błąd Urząd ograniczył do stwierdzenia, że istnieje prawdopodobieństwo powstania wśród odbiorców błędu polegającego na skojarzeniu między badanymi znakami. Tymczasem nawet, gdyby uznać, że jeden z elementów późniejszego znaku przywodzi na myśl wcześniejszy znak innego przedsiębiorcy, nie jest to wystarczające do zastosowania art. 132 ust. 2 pkt. 2 p.w.p. ponieważ samo ryzyko skojarzenia nie jest równoznaczne z ryzykiem wprowadzenia w błąd. Z uzasadnienia natomiast wynika, że Urząd ograniczył się w niniejszej sprawie do ustalenia "ryzyka skojarzenia" znaków MASMIX ze znakiem ASMIX ŁACIATY, nie przełożył jednak tego ryzyka na ryzyko konkretnego zachowania klienta. Tymczasem samo skojarzenie nazwy z inną nazwą nie wystarczy do zastosowania art.132 pkt. 2 pkt. 2 prawa własności przemysłowej, ponieważ musi ono mieć odzwierciedlenie w ekonomicznym zachowaniu klientów (podobnie wyrok Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich z dnia 27 listopada 2008 r. w sprawie Intel Corporation Inc. Przeciwko CPM United Kingdom Ud C-252/07). W innym wyroku Trybunał Sprawiedliwości stwierdził, że pojęcie "ryzyka skojarzenia" nie jest alternatywą dla pojęcia "niebezpieczeństwa wprowaazenia w błąd", lecz jest jedną z jego postaci i służy sprecyzowaniu jego zakresu (wyrok Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich z dnia 11 listopada 1997 r., C-251/95, w sprawie Sabel, pkt. 16). W powołanej wyżej sprawie Trybunał zwrócił uwagę na to, że niebezpieczeństwo skojarzenia występuje w trzech grupach okoliczności: 1) gdy odbiorcy mylą wcześniejszy i późniejszy znak (bezpośrednie niebezpieczeństwo wprowadzenia w błąd), 2) gdy odbiorcy dostrzegają związek pomiędzy uprawnionymi do obu znakówi mylą tych uprawnionych (pośrednie niebezpieczeństwo wprowadzenia w błąd), 3) gdy odbiorcy dostrzegają wprawdzie związek pomiędzy oznaczeniami jednak nie mylą ich (niebezpieczeństwo skojarzenia w ścisłym znaczeniu). Zdaniem skarżącej Urząd powinien wskazać, z którą postacią niebezpieczeństwa wprowadzenia w błąd mamy do czynienia (bezpośredniego czy pośredniego) oraz porównać to ryzyko z ekonomicznym zachowaniem potencjalnego klienta, czego jednak Urząd nie uczynił. Skarżąca przywołała sprawę wspólnotowego znaku towarowego ANN TAYLOR LOFT (wyrok z dnia 17 lutego 2011 r. w sprawieT-385/09). W sprawie tej znak wcześniejszy składał się wyłącznie ze słowa ,,loft", podczas gdy zgłoszony znak towarowy składał się z elementu słownego "ann taylor loft". Oba znaki zostały zgłoszone dla odzieży w klasie 25 oraz wyrobów ze skóry w klasie 18. Sąd w omawianej sprawie stwierdził niewielkie podobieństwo wizualne i fonetyczne znaków oraz pewne podobieństwa koncepcyjne oraz ustalił, że elementem odróżniającym jest "ann taylor". Mając na uwadze te ustalenia, Sąd uznał, że podobieństwo rozpatrywanych oznaczeń jest niewielkie zważywszy na całościowe wrażenie jakie wywołują. Sąd stwierdził, że niezależnie od identyczności towarów należy stwierdzić, że wobec nikłego podobieństwa rozpatrywanych oznaczeń odbiorcy, nie powiążą oznaczeń ANN TAYLOR LOFT i LOFT, jako że znak wcześniejszy nie zawiera elementu "ann taylor", który, jak stwierdzono jest elementem najsilniej odróżniającym zgłoszonego znaku towarowego. Zdaniem skarżącej Urząd Patentowy naruszył również art. 100 k.p.c bowiem w razie częściowego tylko uwzględnienia żądań koszty powinny być wzajemnie zniesione lub stosunkowo rozdzielone. W odpowiedzi na skargę Urząd wniósł o jej oddalenie w części. Odnosząc się zarzutów skargi przyznał, iż w wykazie towarów i usług spornego znaku nie występują masło czekoladowe i masło kakaowe i dlatego decyzja powinnna być uchylona w tej części. Uczestnik postępowania B. Sp. z o.o. z siedzibą w K. w piśmie z dnia [...] listopada 2012 r. wniósł o oddalenie skargi popierając stanowisko Urzędu Patentowego zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słusznościowych. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów skarga zasługuje na uwzględnienie. Zdaniem Sądu skarżąca słusznie zauważa, iż decyzja została wydana w odniesieniu do towarów, których nie obejmowało prawo ochronne (masło czekoladowe, masło kakaowe). W ocenie skarżącej naruszono tym samym art. 255 ust. 4 p.w.p., z drugiej strony zaś unieważniono prawo ochronne w stosunku do towarów, których to prawo ochronne nie obejmuje. Skarżąca podkreśla, iż o braku właściwej analizy stanu faktycznego świadczy już pierwszy akapit uzasadnienia, w którym organ stwierdza, że sporne prawo ochronne zostało udzielone dla towarów w klasach 5, 29, 30 i 32 wyliczając te towary, podczas gdy znak ASMIX ŁACIATY został zarejestrowany dla towarów jedynie w klasie 29. Z decyzji o rejestracji znaku słowno-graficznego "asmix łaciaty" z dnia [...] października 2008 r. wynika, że prawa ochronnego na znak towarowy słowno-graficzny "asmix łaciaty" udzielono w kl. 29 dla; masła, produktów mlecznych, masła z dodatkiem oleju, twarogów, serów, serków, śmietany, śmietanki, jogurtu, mleka, napojów mlecznych. Tymczasem zaskarżona decyzja o częściowym unieważnieniu spornego znaku towarowego "ASMIX ŁACIATY" zawiera ustalenie, iż decyzja Urzędu Patentowego o z [...] października 2008 r. o udzieleniu prawa ochronnego na znak towarowy "asmix łaciaty" o numerze A na rzecz S. z siedzibą w G. dotyczyła towarów w klasie 5, 29, 30 i 32, a mianowicie: mleka w proszku dla niemowląt, oraz odżywek dla niemowląt na bazie mleka (klasa 5), produktów mlecznych, masła, masła z dodatkiem oleju, masła czekoladowego, masła kakaowego, twarogów, serów, serków, śmietany, śmietanki, jogurtu, mleka, napojów mlecznych, deserów mlecznych, serwatki (klasa 29), lodów, kleików spożywczych na bazie mleka (klasa 30) i napoi serwatkowych (klasa 32). Wyjaśniając tę nieprawidłowość w odpowiedzi na skargę Urząd Patentowy wskazał, że istotnie w wykazie towarów i usług spornego znaku nie występują masło czekoladowe i masło kakaowe i dlatego decyzja powinnna być uchylona w tej części. Uczestnik postępowania wywodził natomiast, że była to oczywista omyłka Urzędu Patentowego, która nie przekłada się na uznanie , iż naruszono przepisy postępowania. Analizując zatem zarzuty skargi w aspekcie stanowiska Urzędu Patentowego Sąd doszedł do wniosku, iż taka sytuacja nie powinna mieć miejsca. W omawianym wypadku organ dokonał odmiennych ustaleń faktycznych niż stan faktyczny objęty decyzją z dnia [...] października 2008 r. Ustalenie innego stanu faktycznego w sprawie stanowi naruszenie przepisów p.w.p. w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy. Uzupełniająco należy wskazać , iż taka pomyłka nie jest oczywistą pomyłką podlegającą sprostowaniu z urzędu w trybie art. 113 § 1 k.p.a. w związku z art. 252 p.w.p. Przepis art. 113 § 1 k.p.a nie może być wykorzystywany jako instrument pozwalający na nową ocenę stanu faktycznego lub prawnego bądź powodować merytoryczną zmianę rozstrzygnięcia (wyrok WSA z 9 września 2010 r., sygn akt IV SA/Wa 658/10). Mając powyższe na względzie Sąd uznał, iż wada polegająca na wyżej opisanej nieścisłości dotyczącej zakresu ochrony udzielonej na sporny znak ASMIX ŁACIATY powoduje konieczność uchylenia decyzji z dnia [...] kwietnia 2012 r. celem ponownego prawidłowego sformułowania zarówno jej osnowy, jak i w konsekwencji jej uzasadnienia. Dodatkowo Sąd zauważa , że w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego podkreślane jest znaczenie prawne rozważenia całego materiału dowodowego. Organ rozpatrując materiał dowodowy nie może pominąć jakiegokolwiek przeprowadzonego dowodu, może natomiast zgodnie z zasadą swobodnej oceny dowodów odmówić dowodom wiarygodności, ale wówczas obowiązany jest uzasadnić, z jakiej robi to przyczyny. Tylko taki sposób wskazania motywów rozstrzygnięcia umożliwia Sądom kontrolę prawidłowości przeprowadzonego postępowania i jego wyniku w postaci decyzji. Należy przy tym podkreślić, że uzasadnienie (faktyczne i prawne) stanowi integralną część decyzji. Zatem ocenie Sądu nie podlega jedynie jej osnowa, ale decyzja jako całość, a więc łącznie z uzasadnieniem (por. wyrok NSA z 15 listopada 2001 r. sygn. akt I SA/Gd 668/98, wyrok NSA z 12 maja 2000 r. sygn. akt I SA/Kr 856/98). Zdaniem Sądu, zasadny jest zarzut skargi, iż organ nie odniósł się do twierdzeń skarżącej zawartych w piśmie z dnia [...] lutego 2011 r., w którym skarżąca powołała się na rejestrację znaku towarowego AS o numerze E. W piśmie tym skarżąca podnosiła, że znak towarowy ASMIX ŁACIATY powstał poprzez połączenie zarejestrowanego znaku towarowego AS z powszechnie używanym dla określenia różnego rodzaju mieszanek elementem "MIX" oraz znakiem towarowym ŁACIATY. Aby kontrolowane rozstrzygnięcie ocenić w sposób prawidłowy, Sąd musi dysponować stanowiskiem organu zawierającym odniesienie do wszystkich wątpliwości występujących w badanej sprawie. Sąd administracyjny nie czyni bowiem własnych ustaleń w sprawie, a jedynie ocenia zaskarżony akt pod względem jego zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi. Taka kontrola jest jednak możliwa tylko w warunkach wyczerpujących istotę zagadnień ustaleń faktycznych i prawnych dokonanych przez organ, co jak wyżej wskazano, nie miało miejsca w rozpoznawanej sprawie. Rolą sądu administracyjnego jest kontrola decyzji administracyjnych pod względem zgodności z prawem, a nie samodzielne rozstrzyganie spraw na etapie postępowania w Urzędzie Patentowym i wyprowadzanie własnych wniosków z materiału dowodowego. Należy podkreślić, że Urząd Patentowy RP wydając zaskarżoną decyzję był związany rygorami procedury administracyjnej, określającej jego obowiązki w zakresie sposobu przeprowadzenia postępowania, a następnie końcowego rozstrzygnięcia sprawy (art. 256 § 1 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej - dalej jako p.w.p, Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 7 grudnia 1984 r. sygn. akt III SA 729/84 ONSA 1984, nr 2 poz. 117, wskazał że w celu realizacji tej zasady konieczne jest przede wszystkim ścisłe przestrzeganie prawa, zwłaszcza w zakresie dokładnego wyjaśnienia okoliczności sprawy konkretnego ustosunkowania się do żądań i twierdzeń strony (...). Organ administracji jest ponadto obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i ocenić cały materiał dowodowy (art. 7, 77 i 80 k.p.a.) oraz uzasadnić swoje rozstrzygnięcie według wymagań określonych w przepisach art. 107 § 3 k.p.a. Ponownie rozpoznając sprawę Urząd Patentowy powinien ustalić stan faktyczny, który będzie spójny z wydaną przez ten organ decyzją z dnia [...] października 2008 r., jak również rozważyć pominięte argumenty strony skarżącej dotyczące źródeł powstania znaku towarowego ASMIX ŁACIATY. Zdaniem strony skarżącej powstał on poprzez połączenie zarejestrowanego znaku towarowego AS z powszechnie używanym dla określenia różnego rodzaju mieszanek elementem "MIX" oraz znakiem towarowym ŁACIATY. Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd orzekł, jak w sentencji wyroku na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Jednocześnie Sąd – działając w oparciu o przepis art. 152 cyt. ustawy – stwierdził, że uchylone decyzje Urzędu Patentowego RP nie podlegają wykonaniu. O kosztach orzeczono na mocy art. 200 p.p.s.a. w związku z art. 205 § 1 p.p.s.a.