VI SA/Wa 2186/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Zbigniew Rudnicki po rozpoznaniu w dniu 18 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi F. Sp. z o.o. z siedzibą w K. na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] czerwca 2013 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. F. Sp. z o.o. z siedzibą w K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] czerwca 2013 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej w wysokości 10 000 zł. W skardze został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek spółka podała, że nie posiada jakichkolwiek środków umożliwiających dokonanie zapłaty wymierzonej kary. Podjęcie egzekucji w stosunku do spółki z dużym prawdopodobieństwem wpłynie na płynność finansową strony, przyczyniając się do powstania daleko idących skutków, które nawet przy dokonaniu zwrotu kwoty 10.000 złotych nie będą możliwe do odwrócenia. Do skargi strona dołączyła bilans oraz rachunek zysków i strat, sporządzone na dzień 31 grudnia 2012 r. W wyżej wymienionych dokumentach podano, że spółka osiągnęła przychody netto w wysokości 7 686 469,11 złotych oraz odnotowała stratę w wysokości 114 704,08 złotych. Nadto w ocenie skarżącej, okolicznościami uzasadniającymi wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia jest prawdopodobieństwo jego wadliwości wskutek uchybień organu o charakterze materialnym i formalnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej cytowanej jako "p.p.s.a.") wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże art. 61 § 3 p.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 p.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę skarżącą we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nadto, uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. W przypadku braku uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, Sąd nie może działać w tym zakresie za stronę. Na stronie ciąży obowiązek wykazania, iż w razie wykonania zaskarżonej decyzji mogłoby to ją narazić ją na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (vide: postanowienie NSA z dnia 25 lipca 2008 r. sygn. akt II OZ 766/08, postanowienie NSA z dnia 5 grudnia 2012 r. sygn. akt II GZ 457/12 oraz postanowienie NSA z dnia 12 marca 2013 r. sygn. akt II GZ 93/13). Nadto zaznaczyć należy, że zgodnie z uchwałą siedmiu sędziów NSA z dnia 16 kwietnia 2007 r., sygn. akt I GPS 1/07 ustawodawca nie wiąże – choćby w najmniejszym stopniu – wystąpienia podstaw udzielenia ochrony tymczasowej z prawdopodobieństwem uwzględnienia skargi na decyzję. Sąd rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nie może badać, choćby wstępnie, czy zaskarżona decyzja dotknięta jest wadą uzasadniającą jej uchylenie lub stwierdzenie nieważności (vide: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, pod red. T. Wosia, wydawnictwo LexisNexis, Warszawa 2011, s. 435). W ocenie Sądu, wniosek skarżącej spółki nie zasługuje za uwzględnienie, gdyż skarżąca nie wykazała, aby zaistniały przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Z przedstawionych przez skarżącą dokumentów finansowych wynika, że w 2012 r. skarżąca osiągnęła przychody netto w wysokości 7 686 469,11 złotych oraz odnotowała stratę w wysokości 114 704,08 złotych. Nadto spółka posiadała na koniec 2012 r. aktywa trwałe o wartości 134 955,52 zł, w tym środki trwałe o wartości 132 946,23 zł. Na koniec 2012 r. wykazała aktywa obrotowe w kwocie 998 789,15 zł. Powyższe w połączeniu z nałożoną karą pieniężną w wysokości 10 000 zł, w ocenie Sądu, nie oznacza utraty płynności finansowej spółki, skutkującej niebezpieczeństwem spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nadto skarżąca stwierdzając, że podjęcie egzekucji może doprowadzić do powstania daleko idących skutków, nie określiła ich, co uniemożliwia dokonanie oceny w tym zakresie. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.