VI SA/Wa 2282/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Maliszewska po rozpoznaniu w dniu 8 września 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. P. na uchwałę Krajowej Rady Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa z dnia [...] czerwca 2017 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia w sprawie uznania kwalifikacji zawodowych do wykonywania samodzielnych funkcji w budownictwie postanawia odrzucić skargę Pismem z 9 grudnia 2019 r. skarżący, M. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na uchwałę Krajowej Rady Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa z [...] czerwca 2017 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia. Postanowieniem z 11 lutego 2020 r., sygn. akt VI SA/Wa 58/20 Sąd odrzucił skargę w ww. sprawie. Na powyższe postanowienie skarżący wniósł zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego, który to postanowieniem z 20 sierpnia 2020 r., II GZ 198/20 uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania sądowi pierwszej instancji. Przedmiotowa sprawa została wpisana do repertorium pod sygn. akt VI SA/Wa 2282/20. Postanowieniem z 15 grudnia 2020 r., VI SA/Wa 2282/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, wskazując na nieprawomocne postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 19 listopada 2020 r., VI SA/Wa 458/20 o umorzeniu postępowania sądowadministracyjne prowadzonego w sprawie ze skargi M. P. (pismo z 15 lipca 2017 r.) na uchwałę Krajowej Rady Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa z [...] czerwca 2017 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia, zawiesił postępowanie w niniejszej sprawie. Pismem z 27 grudnia 2020 r. skarżący wniósł zażalenie na postanowienie z 15 grudnia 2020 r. Postanowieniem z 17 czerwca 2021 r., II GZ 122/21 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił ww. postanowienie, wskazując jednocześnie, że gdy "ta sama sprawa jest w toku bądź została przez sąd już raz prawomocnie rozpoznana, to w sytuacji wniesienia skargi na to samo działanie czy akt organu, skarga taka winna podlegać odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej p.p.s.a.)". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Analiza treści i żądania skargi z 9 grudnia 2019 r. prowadzi do wniosku, że jej przedmiot jest tożsamy z przedmiotem skargi w sprawie prowadzonej i rozstrzygniętej pod sygnaturą akt VI SA/Wa 458/20. Zachodzi w tym względzie tożsamość podmiotowa oraz przedmiotowa skarg. Powyższe potwierdza również skarżący, wskazując w treści pisma z 27 grudnia 2020 r., że sprawa o sygn. akt VI SA/Wa 458/20 dotyczy skargi na uchwałę Krajowej Rady Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa z [...] czerwca 2017 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia tj. na ten sam akt, co sprawa VI SA/Wa 2282/20. Wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego następuje z chwilą wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Z tą chwilą powstaje nowy stosunek procesowy łączący z jednej strony - skarżącego i organ administracji publicznej, a z drugiej - każdy z tych podmiotów z sądem administracyjnym. W związku z tym skoro sprawa objęta skargą z 15 lipca 2017 r. została wszczęta wcześniej i już rozstrzygnięta postanowieniem z 19 listopada 2020 r., to takie wcześniejsze zawiśnięcie przed sądem sprawy stwarza stan sprawy w toku (lis pendens) w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. i odnosi ten skutek, że nie można w takiej samej sprawie wszcząć nowego postępowania sądowoadministracyjnego między tymi samymi stronami co do sprawy, w której skarga została już wniesiona. Wyłączona jest bowiem dopuszczalność skutecznego wniesienia kolejnej skargi na ten sam akt administracyjny, bądź to samo działanie lub bezczynność organu, w toku postępowania w tej samej materii. Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji postanowienia.