VI SA/Wa 2303/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Zbigniew Rudnicki po rozpoznaniu w dniu 18 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. Sp. z o.o. z siedzibą w O. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia [...] września 2012 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej z tytułu wprowadzenia do obrotu partii zafałszowanych artykułów rolno-spożywczych postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca – A. Sp. z o. o. z siedzibą w O. wniosła skargę na decyzję Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia [...] września 2012 r. w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej w wysokości 75 000 zł z tytułu wprowadzenia do obrotu partii zafałszowanych artykułów rolno-spożywczych, wnosząc m. in. o zwolnienie od kosztów sądowych, jak również wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji przez organ a w razie nieuwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Zdaniem skarżącej, wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji uzasadniony jest niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, bowiem spółka znajduje się w bardzo trudnej sytuacji finansowej. Jednorazowa zapłata nałożonej kary doprowadzi do utraty płynności finansowej firmy, jak również spowoduje zagrożenie niemożliwości prowadzenia przez spółkę działalności gospodarczej i konieczność dokonania redukcji zatrudnienia z powodu braku środków na wypłatę wynagrodzeń. Powyższe będzie skutkowało niewykonywaniem wiążących spółkę umów i obciążeniem karami umownymi i odszkodowaniami. Dodano również, że spółka nie uzyskuje dochodów, a strata na dzień 31 sierpnia 2012 r. wynosi 482 937,87 zł. Zadłużenie w banku zostało określone na kwotę 290 000 zł a średniomiesięczne koszty utrzymania firmy - 323096,78 zł. Do skargi załączono sprawozdanie na dzień 31 sierpnia 2012 r., zestawienie kosztów za 8 miesięcy, umowę kredytu obrotowego na rachunku bieżącym wraz z aneksem. W odpowiedzi na skargę organ stwierdził, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie, a trudna sytuacja finansowa na jaką powołuje się spółka może być przesłanką do wystąpienia z wnioskiem o rozłożenie nałożonej kary na raty. W urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy, skarżąca wskazała na zobowiązania spółki takie jak: kredyt na kwotę 282817,77 zł, leasing floty samochodowej w kwocie 216534 zł, opłata za wynajem magazynu dystrybucyjnego w kwocie 10854 zł miesięcznie, kary obciążeniowe w kwocie 146751 zł. W oświadczeniu o majątku i dochodach wykazała wartość kapitału zakładowego na kwotę 50 000 zł, wartość środków trwałych na kwotę 258 378,10 zł, wysokość zysku lub straty za ostatni rok obrotowy – 330397,54 zł. W lutym 2013 r. skarżąca złożyła sprawozdanie na dzień 31 grudnia 2012 r., bilans sprawozdanie na dzień 31 grudnia 2012 r. oraz wyciągi z posiadanych rachunków bankowych. Postanowieniem z dnia 15 października 2013 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na postanowienie z dnia 12 sierpnia 2013 r. odmawiające przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej cytowanej jako "p.p.s.a.") wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże art. 61 § 3 p.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 p.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę skarżącą we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nadto, uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. W przypadku braku uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, Sąd nie może działać w tym zakresie za stronę. Na stronie ciąży obowiązek wykazania, iż w razie wykonania zaskarżonej decyzji mogłoby to ją narazić ją na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (vide: postanowienie NSA z dnia 25 lipca 2008 r. sygn. akt II OZ 766/08, postanowienie NSA z dnia 5 grudnia 2012 r. sygn. akt II GZ 457/12 oraz postanowienie NSA z dnia 12 marca 2013 r. sygn. akt II GZ 93/13). W ocenie Sądu, wniosek skarżącej spółki nie zasługuje za uwzględnienie, gdyż skarżąca nie wykazała, aby zaistniały przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Z przedstawionych przez skarżącą dokumentów finansowych wynika, że w 2012 r. skarżąca osiągnęła przychody netto w wysokości 44 072 145,54 zł, odnotowała zysk netto 263 402,91 zł. Nadto spółka posiadała na koniec 2012 r. aktywa trwałe o wartości 516 767, 48 zł, w tym środki trwałe o wartości 239 862,71 zł. Na koniec 2012 r. wykazała aktywa obrotowe w kwocie 5 470 102, 13 zł. Wyciągi z rachunku bankowego spółki wskazują na szereg operacji finansowych wykonanych w 2012 r., nawet rzędu kilkuset tysięcy złotych. Powyższe w połączeniu z nałożoną karą pieniężną w wysokości 75 000 zł, w ocenie Sądu, nie oznacza utraty płynności finansowej spółki, skutkującej niebezpieczeństwem spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, jak również wyrządzeniem znacznej szkody. Odnosząc się do wykazanej na dzień 31 sierpnia 2012 r. straty, Sąd podkreśla, że strata powstaje wskutek uzyskania nadwyżki kosztów nad przychodem i nie stanowi automatycznie o braku środków finansowych. Tym samym powstanie straty nie oznacza jeszcze utraty płynności finansowej. Z dokumentów przedstawionych przez skarżącą w żaden sposób nie wynika, żeby sytuacja finansowa spółki była na tyle trudna, by konieczna była redukcja zatrudnienia, czy zaprzestanie prowadzenia działalności gospodarczej, a to na skarżącej spoczywa obowiązek wykazania okoliczności uprawdopodobniających zastosowanie instytucji ochrony tymczasowej. Dodać należy, że każda decyzja administracyjna zobowiązująca do uiszczenia należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek faktyczny w finansach zobowiązanego do ich uiszczenia. Ponadto w razie uwzględnienia przez sąd skargi i uchylenia decyzji skarżąca może otrzymać zwrot uiszczonej kwoty. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.