VI SA/Wa 2360/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Grzelak Sędziowie Sędzia WSA Jolanta Królikowska-Przewłoka (spr.) Sędzia WSA Magdalena Maliszewska Protokolant ref. staż. Monika Piotrowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 stycznia 2011 r. sprawy ze skargi K. P. na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] czerwca 2008 r. nr [...] w przedmiocie rozstrzygnięcia o uznaniu gier za gry na automatach 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Ministra Finansów z dnia [...] kwietnia 2008 r.; 2. stwierdza, że uchylone decyzje nie podlegają wykonaniu; 3. zasądza od Ministra Finansów na rzecz skarżącego K. P. kwotę 457 (czterysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Zaskarżoną decyzją Minister Finansów utrzymał w mocy swoją decyzję z dnia [...] kwietnia 2008 r. rozstrzygającą, że gry prowadzone na automatach "M. nr [...], nr [...] "S." nr [...] i "J." nr [...] należące do K. P., skarżącego w niniejszej sprawie, są grami na automatach w rozumieniu przepisów ustawy o grach i zakładach wzajemnych. Do wydania decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym. Minister Finansów wszczął z urzędu postępowanie w sprawie rozstrzygnięcia, czy gry prowadzone na ww. automatach są grami na automatach w rozumieniu ww. ustawy. Minister Finansów decyzją z dnia [...] kwietnia 2008 r. rozstrzygnął, iż gry prowadzone na automatach "M" , "S." oraz "J." są grami na automatach w rozumieniu przepisów ustawy o grach i zakładach wzajemnych. W uzasadnieniu podał, że gry na przedmiotowych automatach są grami na urządzeniach elektromechanicznych. Wyposażone są one w zestawy ruchomych (obrotowych) bębnów, na których umieszczone są określone symbole. Automaty te wyposażone są we wrzutniki monet o nominałach 1, 2 lub 5 zł. Po zakredytowaniu automatów monetami o odpowiednich nominałach grający otrzymuje punkty kredytowe, za które może prowadzić grę (1 zł - 4 min.). W przypadku wygranej, to jest uzyskania określonego układu symboli na ruchomych bębnach automatów, grający uzyskuje dodatkowe punkty kredytowe, jednakże po upływie wykupionego czasu gry automaty wyłączają się bez względu na wynik gry. Po dokonaniu dodatkowej opłaty grę można kontynuować, a niewykorzystane w poprzedniej grze kredyty zostają przeniesione na poczet kolejnej gry. sumując się z nowymi kredytami. Tym samym gracz rozpoczyna nową grę ze zwiększoną pulą punktów kredytowych. Minister Finansów uznał, że celem i wygraną jest kontynuowanie (przedłużenie gry), jednakże nie dłużej niż pozwala na to wbudowany ogranicznik maksymalnego czasu gry. Przegraną jest krótsza gra, a wygraną możliwość jej kontynuowania. Fakt ograniczenia maksymalnego czasu gry w żadnym wypadku nie powoduje, że taka wygrana traci cechy wygranej w rozumieniu ustawy o grach i zakładach wzajemnych. We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, skarżący zarzucił, że organ nie podjął kroków w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, a w szczególności nie przeprowadził dowodu z dodatkowej opinii biegłego, a opinię Katedry Technologii Maszyn Politechniki [...] ocenił w sposób arbitralny. Skarżący stwierdził, że organ dokonał błędnych ustaleń faktycznych, przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia, pozostających w opozycji do zgromadzonego materiału dowodowego. Minister Finansów decyzją z dnia [...] czerwca 2008 r. utrzymał w mocy swoją decyzję z dnia [...] kwietnia 2008 r. W ocenie organu analiza zebranego w sprawie materiału dowodowego nie pozwala na przyjęcie stanowiska strony, że czas trwania gry jest stały i z góry określony. Skoro bowiem czas ten zależy od losowo zdobywanych punktów kredytowych, tym samym nie może być zawsze taki sam. Pojęcie wygranej obejmuje każdą korzyść wynikającą z przebiegu gry. w tym możliwość jej kontynuowania. Minister Finansów podkreślił, iż spór pomiędzy organem a stroną nie dotyczy samego przebiegu gier na automatach, lecz dotyczy oceny ich rezultatu, a mianowicie, czy są to gry o wygrane pieniężne lub rzeczowe. Nie można zatem powoływać biegłego, który miałby złożyć opinię co do prawa obowiązującego i jego stosowania. Przebieg gier na przedmiotowych automatach został ustalony na podstawie opinii technicznych znajdujących się w aktach sprawy. Skarżący wniósł skargę na tę decyzję. Wyrokiem z dnia 7 kwietnia 2009 r. sygn. akt VI SA/Wa 1825/08 WSA w Warszawie skargę oddalił. Sąd uznał za niezasadny zarzut skargi dotyczący zaniechania przeprowadzenia przez organ administracji jakiegokolwiek postępowania dowodowego. Postępowanie takie zostało przeprowadzone i sprowadzało się do dopuszczenia dowodów zgromadzonych w toku postępowania karno-skarbowego. Zasadniczym dowodem, na podstawie którego organ ustalił stan faktyczny sprawy była opinia techniczna z dnia [...] stycznia 2008 r. sporządzona przez Katedrę Technologii Maszyn Politechniki [...]. Opinia ta została wydana po dokonaniu oględzin automatu do gry, który został objęty zaskarżonym rozstrzygnięciem. Przebieg gier na przedmiotowym automacie, przedstawiony w tej opinii, nie był przez skarżącego kwestionowany. Dowód przeprowadzony w toku postępowania karno-skarbowego został, zdaniem Sądu, uwzględniony i oceniony przez Ministra Finansów. Dokonana przez organ ocena tego dowodu była zgodna z art. 80 k.p.a. Wyprowadzanie wniosków ze sporządzanej opinii nie jest -wbrew twierdzeniom skargi - wkraczaniem w merytoryczną zasadność opinii. Sąd podkreślił, że opinie czy też ekspertyzy wydawane w tego typu sprawach dotyczą wyłącznie kwestii technicznych, nie mogą rozstrzygać zagadnień prawnych. Wbrew twierdzeniom skarżącego organ, z ustalonego w opinii przebiegu gry na przedmiotowym automacie, wyciągnął właściwe wnioski. Sąd uznał za zasadną rezygnację organu z przeprowadzenia rozprawy zamiejscowej, celem wyjaśnienia sprawy w drodze oględzin objętego przedmiotem rozpoznania niniejszej sprawy urządzenia do gry. Oględziny takie bowiem odbyły się z udziałem skarżącego przed wydaniem opinii technicznej z dnia [...] stycznia 2008 r. W ocenie Sądu dokonywanie ponownych oględzin było zatem nieuzasadnione i sprzeczne z wyrażoną w art. 12 k.p.a. zasadą szybkości i prostoty postępowania. Takie też nieuzasadnione były wnioski o wydanie opinii przez biegłych ze [...] Zespołu Rzeczoznawców i Ekspertów Sądowych w [...] i o wezwanie na rozprawę biegłych z Katedry Technologii Maszyn Politechniki [...]. W ocenie Sądu organ, na podstawie rozpatrzonych dowodów, ustalił prawidłowy, niekwestionowany przez skarżącego, stan faktyczny, a następnie wyprowadził z niego właściwe wnioski co do charakteru gier, które odbywają się na przedmiotowych automatach. Istota gier na przedmiotowych automatach sprowadza się do tego, że nie ma możliwości prowadzenia gry ponad wykupiony czas. pomimo posiadania kredytów. Możliwe jest też zakończenie gry przed wykupionym czasem, wtedy gdy dojdzie do wyczerpania kredytów. Sąd wskazał, że istotne jest tu określenie "wykupiony czas gry" i właśnie do tak określonego czasu gry odnosi się organ, który nie stwierdza, że wygraną jest możliwość kontynuowania gry ponad zapłacony czas. Nie oznacza to jednak, że gra nie może być kontynuowana w tym właśnie czasie. Dzieje się tak wówczas, gdy gracz może grać dalej już nie dzięki kredytom uzyskanym na starcie, a dzięki punktom zdobytym za sprawą swojej sprawności w grze. Gra ta toczy się na drugim rzędzie bębnów, gdzie punkty są korzystniej naliczane. W wyniku tego, skoro gracz ma możliwość zdobycia dodatkowych punktów, ma też szansę wykorzystania całego czasu gry. Ilość zdobytych punktów jest też istotna i z tego względu, że po upływie opłaconego czasu gry, gracz może opłacić kolejną grę, w której zdobyte wcześniej punkty zostaną mu doliczone. Sąd stwierdził, że w przypadku przedmiotowego automatu występują dwa rodzaje wygranych. Pierwszy to możliwość prowadzenia gry w wykupionym czasie, ale nie za przyczyną kredytów uzyskanych na starcie, a przy wykorzystaniu punktów zdobytych w grze, dzięki którym gracz przechodzi na wyższy poziom bębnów, na którym punkty są liczone korzystniej. Za sprawą tych dodatkowych, zdobytych punktów gracz może kontynuować grę w czasie wykupionym. Korzyścią dla niego jest prowadzenie dłuższej gry, bez ponoszenia dodatkowej opłaty. I mimo, że dzieje się to w opłaconym wcześniej czasie tej gry, to gracz korzysta ze zdobytych punktów dalszą grą, gdyż w sytuacji gdyby tych punktów nie zdobył, grę by zakończył nawet wówczas, gdyby nie upłynął wykupiony czas gry. Zwrócić przy tym należy uwagę, że jak wynika z opinii, praktyczny czas gry określony jej programem i szybkością gry przez gracza wynosi za 1 zł od 2 do 50 sekund gry, w sytuacji gdy za tę kwotę teoretycznie uzyskuje się prawo gry przez 4 minuty. W tej sytuacji korzyścią dla gracza jest większa szansa pełnego wykorzystania opłaconego czasu gry. Wprowadzenie ogranicznika czasowego nie powoduje, że taka wygrana traci cechy wygranej w rozumieniu ustawy o grach i zakładach wzajemnych. Drugim rodzajem wygranej jest możliwość zaliczenia punktów zdobytych w grze już zakończonej, z powodu upływu opłaconego czasu gry. w kolejnej grze uruchomionej po wrzuceniu następnej monety, wygraną są zdobyte punkty, które można przeznaczyć na dalszą grę na automacie, co stwarza możliwość wydłużenia tej gry, przy założeniu że wydłużenie to będzie mieściło się w ponownie wykupionym czasie gry. Ta szansa wydłużania czasu gry jest także i w tym przypadku korzyścią, którą uzyskuje gracz. W ocenie Sądu w obu wypadkach wymierną korzyścią dla grającego są dodatkowe, zdobyte w czasie gry punkty kredytowe, które mają określoną wartość, gdyż można za nie prowadzić grę. Automat jest zaopatrzony w elektroniczne i elektromechaniczne liczniki wpłat i wypłat, które to liczniki są wyskalowane w punktach kredytowych. Tabele wygranych w postaci punktów kredytowych, dla określonych układów symboli na bębnach i wybranej stawki za grę zamieszczone są na szybach automatu. Takie rozumienie wygranej rzeczowej w odniesieniu do gry na automatach jest zgodne z utrwalonym orzecznictwem Sądu Najwyższego i Naczelnego Sądu Administracyjnego. W skardze kasacyjnej od tego wyroku skarżący wniósł o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie oraz o przyznanie należnych kosztów. Zaskarżonemu wyrokowi na zasadzie art. 174 ust. 2 p.p.s.a. zarzucił: uchybienie art. 145 § 1 ust. 1 lit. c) p.p.s.a. w zw. z art. 134 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 3 § 1 p.p.s.a. w z zw. z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych, uchybienie art. 145 § 1 ust. 1 lit. b) p.p.s.a. w zw. z art. 3 § 1 p.p.s.a. w z zw. z art. 1 § 1 i 2 p.u.s.a. przez nieuwzględnienie skargi skarżącego - pomimo naruszenia przez organ w toku postępowania administracyjnego przepisów prawa, dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, w szczególności art. 79 § 1 i 2 k.p.a. oraz art. 81 k.p.a., art. 10 kpa, uchybienie art. 145 § 1 ust. 1 lit. c) p.p.s.a. w zw. z art. 141 § 4 p.p.s.a. w zw. z art. 3 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 1 § 1 i 2 p.u.s.a. przez nieuwzględnienie skargi skarżącego - naruszenie art. 151 p.p.s.a. - pomimo naruszenia przez organ w toku postępowania administracyjnego przepisów prawa, mającego istotny wpływ na wynik sprawy w szczególności: art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 78 § 1 k.p.a. w zw. z art. 85 § 1 k.p.a., art. 80 kpa, art. 84 § 1 kpa, art. 85 § 1 kpa w zw. z art. 78 § 1 kpa oraz art. 107 § 3 kpa. Nadto zarzucił naruszenie prawa materialnego poprzez dokonanie wadliwej kontroli legalności zaskarżonej decyzji administracyjnej, przez niewłaściwe zastosowanie na skutek dokonanej wadliwej wykładni przepisu art. 2 ust. 2a powołanej ustawy oraz niewłaściwe uwzględnienie przy dokonywaniu wykładni dyspozycji przepisu art. 42 pkt 6 wskazanej ustawy, skutkujące wadliwym przyjęciem, że przepis art. 2 ust. 2a u.g.z.w. znajduje zastosowanie w okolicznościach niniejszej sprawy. Skarżący zaskarżył również w całości postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 26 marca 2009 r. oddalające z naruszeniem art. 106 § 3 p.p.s.a. wniosek sformułowany przez skarżącego w skardze z dnia [...] lipca 2008 r. o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z opinii: [...] Zespołu Rzeczoznawców i Ekspertów Sądowych nr [...] oraz jej opinii uzupełniającej. W odpowiedzi na skargę kasacyjną Minister Finansów wniósł o jej oddalenie. Wyrokiem z dnia 3 września 2010 r. sygn. akt II GSK 747/09 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania WSA w Warszawie oraz zasądził od Ministra Finansów na rzecz skarżącego 320 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. Zdaniem NSA zaskarżony wyrok narusza prawo procesowe w sposób, który nie pozwala na dokonanie pełnej kontroli kasacyjnej zaskarżonego wyroku. Przedmiotem kontroli dokonanej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie była decyzja Ministra Finansów uznająca wskazane w decyzji gry za gry na automatach, w rozumieniu art. 2a ustawy z dnia 29 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych - dalej u.g.z.w. W ustawie tej rozróżniono gry losowe (art. 2 ust. 1 u.g.z.w.). gry na automatach i gry na automatach o niskich wygranych (art. 2 ust. 2b u.g.z.w.), a o tym z jaką grą, w zależności od posiadanych przez nie cech. w konkretnym przypadku mamy do czynienia, rozstrzyga Minister Finansów w drodze decyzji zgodnie z art. 2 ust. 3 u.g.z.w. Gry na automatach, o których mowa w art. 2 ust. 2a i 2b u.g.z.w.. są w obu przypadkach grami na urządzeniach mechanicznych, elektromechanicznych i elektronicznych o wygrane rzeczowe lub pieniężne, jednakże wyróżnikiem gry na automatach o niskich wygranych jest wartość jednorazowej wygranej, która nic może być wyższa niż równowartość 15 euro, zaś wartość maksymalnej stawki za udział w jednej grze nie może być wyższa niż 0.07 euro ustalanych według ogłaszanego przez NBP kursu kupna z ostatniego dnia poprzedniego roku kalendarzowego. Powyższe, zdaniem NSA, oznacza, że Minister Finansów aby stwierdzić, iż dana gra jest grana automatach, musi ustalić wartość możliwej jednorazowej wygranej oraz maksymalną stawkę za udział w jednej grze. Podstawową kwestią podlegającą ocenie sądu powinny być zatem ustalenia organu co do charakteru gry oraz poprawność postępowania dowodowego prowadzącego do takiego ustalenia przy czym, zdaniem NSA, w prawidłowo przeprowadzonym postępowaniu dowodowym w sprawie uznania gry za grę na automatach, niezbędne jest ustalenie przebiegu gry, dowiedzenie wystąpienia wygranej rzeczowej oraz określenie wartości minimalnej, jednorazowej wygranej (wyrok NSA z dnia 19 stycznia 2010 r. sygn. akt II GSK 346/09). Sąd I instancji uznał, iż będące przedmiotem rozstrzygnięcia gry są urządzeniami elektromechanicznymi oraz że są wyposażone we wrzutniki monet o określonych nominałach, a także że po wrzuceniu monety gracz otrzymuje punkty kredytowe i w przypadku wygranej uzyskuje punkty dodatkowe, które można wykorzystać po dokonaniu następnej opłaty. Stwierdzając, iż celem i wygraną jest możność kontynuowania gry WSA podzielił stanowisko organu, że gry stanowiące przedmiot rozstrzygnięcia administracyjnego są grami na automatach. Z. uzasadnienia wyroku, poza odwołaniem się do opinii Katedry Maszyn Politechniki [...], nie wynika jednak, zdaniem NSA, jaką wartość możliwej jednorazowej wygranej ustalił organ i czy nastąpiło to w oparciu o ten właśnie dowód. Tymczasem, ze względu na treść przepisu art. 2 ust. 2b u.g.z.w.. poprawność decyzji rozstrzygającej, iż gra jest grą na automatach, zależy od wykluczenia tych cech gier, które są przynależne grze na automatach o niskich wygranych. Mimo że za trafne NSA uznał rozważania WSA co do pojęcia wygranej rzeczowej, to jednak stwierdził, iż ostatecznie trudno jest dokonać oceny prawidłowości przeprowadzonej przez WSA kontroli zaskarżonej decyzji, skoro w uzasadnieniu wyroku brak jest zaakceptowanych przez Sąd ustaleń organu co do wartości wygranej rzeczowej. Okoliczność, że w art. 2 ust. 2a u.g.z.w. nie określono minimalnej wielkości jednorazowej wygranej nie oznacza, że okoliczność ta jest obojętna, skoro taki wymóg wynika z art. 2 ust. 2b tej ustawy. Jest to zatem element istotny dla oceny rodzaju gry. W konsekwencji NSA wskazał, iż ponownie rozpatrując sprawę, WSA odniesie się do dokonanej przez organ oceny kwalifikującej przedmiotowe gry jako gry na automatach, biorąc pod uwagę wszystkie przesłanki decydujące o takiej kwalifikacji. Nie zasługują natomiast, zdaniem NSA, na uwzględnienie zarzuty skargi kasacyjnej dotyczące naruszenia przepisów procesowych, polegające na wszczęciu postępowania na wniosek podmiotu niebędącego stroną, co skarżący kojarzy z pismem Urzędu Celnego w [...] zawierającym prośbę o rozstrzygnięcie o charakterze gier na podstawie art. 2 ust. 3 u.g.z.w. Zgodnie z art. 61 § 1 k.p.a. postępowanie wszczyna się na wniosek strony lub z urzędu. Ustawa o grach i zakładach wzajemnych nie zawiera przepisów szczególnych we wskazanym zakresie, lecz skarżący nie kwestionuje faktu, iż Minister Finansów wydał postanowienie w przedmiocie wszczęcia postępowania z urzędu, które doręczył stronie zgodnie z wymogiem określonym w art. 61 § 4 k.p.a. W tej sytuacji nie budzi wątpliwości, że postępowanie wszczęto i prowadzono z urzędu. Okoliczność, że inny podmiot zawiadomił właściwy organ o sytuacji wymagającej wszczęcia postępowania i był informowany o podejmowanych czynnościach i wydawanych aktach nie ma znaczenia dla oceny, że postępowanie administracyjne zostało wszczęte z urzędu. W tym stanie rzeczy NSA nie ustosunkował się do zarzutów skargi kasacyjnej dotyczących naruszenia przepisów prawa materialnego, a mianowicie art. 2 ust. 2a i art. 42 pkt 6 ustawy o grach i zakładach wzajemnych. Ocena tych zarzutów jest bowiem, zdaniem NSA, możliwa dopiero po dokonaniu przez Sąd I instancji niewadliwej oceny stanu faktycznego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie ponownie rozpoznając sprawę zważył, co następuje: W wyniku skargi kasacyjnej od wyroku WSA z dnia 7 kwietnia 2009 r. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 3 września 2010 r. wyrok ten uchylił i sprawę przekazał Sądowi I instancji do rozpoznania. Stosownie do art. 190 ppsa sąd, któremu sprawa została przekazana związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Uwzględniając zatem wskazania WSA zawarte w uzasadnieniu ww. wyroku, Sąd odniósł się do dokonanej przez organ oceny kwalifikującej przedmiotowe gry jako gry na automatach biorąc pod uwagę, zgodnie z wytycznymi przesłanki decydujące o takiej kwalifikacji i uznał, iż skarga zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżone decyzje noszą bowiem znamiona wadliwości w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ppsa. Do ich wydania doszło bowiem z naruszeniem art. 7, 77 § 1 i art. 107 § 3 kpa w stopniu uzasadniającym ich uchylenie. Przedmiotem kontrolowanych decyzji jest rozstrzygnięcie, że gry na wskazanych automatach są grami na automatach w rozumieniu art. 2a powołanej ustawy. Powołana ustawa rozróżnia gry losowe, gry na automatach i gry na automatach o niskich wygranych, a o tym z jaką grą mamy do czynienia rozstrzyga Minister Finansów w drodze decyzji zgodnie z art. 2 ust. 3 ugzw. Podnieść jednak należy, iż co podkreślił NSA, gry na automatach (art. 2 ust. 2a) i gry na automatach o niskich wygranych są grami na urządzeniach mechanicznych, elektromechanicznych i elektronicznych o wygrane rzeczowe lub pieniężne jednakże wyróżnikiem gry na automatach o niskich wygranych jest wartość jednorazowej wygranej, która nie może być wyższa niż równowartość 15 euro, a wartość max stawki za udział w jednej grze nie może być wyższa niż 0,07 euro ustalonych wg ogłoszonego przez NBP kursu kupna z ostatniego dnia uprzedniego roku kalendarzowego. Rozstrzygnięcie, iż dana gra jest grą na automatach wymaga zatem uprzedniego ustalenia co do wartości możliwej jednorazowej wygranej oraz max stawki za udział w jednej grze. Rozstrzygnięcie, że gra jest grą na automatach zależy bowiem, jak stwierdził NSA od wykluczenia tych cech gier, które przynależne są grze na automatach o niskich wygranych. Treść uzasadnienia decyzji wskazuje jednak na to, iż organ w takim aspekcie sprawy nie rozpoznał i stosownych ustaleń w tej mierze nie poczynił. Natomiast Sąd kontrolując decyzje w ramach zakreślonych w art. 1 § 1 ustawy ustroju sądów administracyjnych takich ustaleń czynić nie może. Uznać zatem, zdaniem Sądu, należy, iż taki stan rzeczy skutkuje naruszeniem reguł procedury administracyjnej w szczególności art. 77 § 1 i art. 107 § 3 kpa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. W świetle art. 2 ust. 2a i 2b powołanej ustawy minimalna wielkość jednorazowej wygranej jest istotnym, jak wskazał NSA, elementem dla oceny rodzaju gry. Brak zatem powyższych ustaleń organu co do wartości wygranej rzeczowej oznacza niewyjaśnienie wszystkich istotnych dla rozstrzygnięcia okoliczności. Rzeczą organu będzie zatem przeprowadzenie stosownego postępowania w kierunku ustalenia wartości minimalnej, jednorazowej wygranej ze wskazaniem w uzasadnieniu wydanego w wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy rozstrzygnięcia, dowodów stanowiących podstawę ustaleń i przedstawieniem pełnego odpowiadającego wymogom art. 107 § 3 kpa stanowiska organu w tym również co do powyższej przesłanki. W tym stanie rzeczy Sąd mając na względzie stanowisko NSA co do zarzutów skarżącego dotyczących naruszenia przepisów prawa procesowego i uznając, za zbędne, w przedstawionym stanie rzeczy odniesienie się do zarzutów naruszenia przepisów prawa materialnego orzekł, jak w pkt 1 sentencji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ppsa, w pkt 2 uwzględniając art. 152 ppsa zaś o kosztach orzeczono mając na uwadze art. 200 ppsa.