VI SA/Wa 2385/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Kozik (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Tomasz Sałek Asesor WSA Justyna Żurawska Protokolant ref. Robert Mirończyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 listopada 2024 r. sprawy ze skargi D. R. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 30 kwietnia 2024 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzająca ją decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 maja 2023 r.; 2. zasądza od Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej na rzecz skarżącej D. R. kwotę 2217 (dwa tysiące dwieście siedemnaście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej (dalej: "UP") decyzją z [...] kwietnia 2024 r. nr [...], na podstawie art. 245 ust. 1 pkt 1 w związku z art.1291 ust. 1 pkt 2, pkt 3 oraz pkt 4 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (Dz.U. z 2023 r. poz. 1170, dalej: "P.w.p."), utrzymał w mocy decyzję z [...] maja 2023 r. (znak [...]) o odmowie udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy słowny [...], zgłoszony 13 stycznia 2021 r. pod numerem [...] przez [...], C., Polska (dalej: "Strona", "Zgłaszająca", "Skarżąca"). W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji UP wyjaśnił, że zgłoszony znak towarowy przeznaczony został do oznaczania towarów i usług w klasach: 03: kosmetyki; kremy do twarzy i do ciała; emulsje do twarzy i do ciała; płyny do twarzy i do ciała; żele do twarzy i do ciała; pianki do twarzy i do ciała; oliwki i balsamy do skóry; środki do mycia i pielęgnacji stóp; mydła; środki do mycia i kąpieli; żele i pianki do mycia i kąpieli; środki do mycia i pielęgnacji włosów; szampony; balsamy do włosów; odżywki do włosów; kremy do włosów; emulsje do włosów; płyny do włosów; środki do stylizacji włosów; żele do włosów; pianki do włosów; środki perfumeryjne; perfumy; wody toaletowe i kolońskie; olejki eteryczne; dezodoranty osobiste i antyperspiranty; środki do makijażu i demakijażu; fluidy; środki do pielęgnacji i malowania ust; środki do pielęgnacji i malowania paznokci; środki do higieny intymnej zawarte w tej klasie; środki do opalania i chroniące przed promieniowaniem ultrafioletowym; środki do samoopalania; preparaty do depilacji; pudry do makijażu; pudry do kąpieli; pudry higieniczne zawarte w tej klasie; środki do pielęgnacji zębów i jamy ustnej; artykuły toaletowe zawarte w tej klasie; pianki do golenia; żele do golenia; balsamy po goleniu; zapachy do wnętrz i samochodów; preparaty zapachowe; saszetki zapachowe; 05: suplementy diety; preparaty dietetyczne i odżywcze; suplementy diety do celów leczniczych; dodatki do żywności do celów niemedycznych; suplementy diety wspomagające odchudzanie; suplementy diety przeznaczone do polepszania stanu skóry, włosów i paznokci oraz do ich pielęgnacji; herbaty ziołowe do celów leczniczych; produkty i preparaty lecznicze do pielęgnacji skóry; kremy do twarzy i do ciała do celów leczniczych; emulsje do twarzy i do ciała do celów leczniczych; oliwki i balsamy lecznicze; produkty lecznicze do stóp; sole do kąpieli do celów medycznych; świeczki do masażu do celów terapeutycznych; 09: filmy wideo; nagrania dźwięku, obrazu i filmowe utrwalone w formie zapisanej taśmy filmowej, taśmy wideo, taśmy magnetycznej, dysków optycznych, w formacie elektronicznym, w zapisie cyfrowym, na płytach CD lub DVD, na dyskach SSD oraz dyskach USB; zapisane nośniki obrazu i dźwięku; urządzenia do nagrywania, zapisywania, odtwarzania i reprodukcji dźwięku, obrazu, informacji i zapisu filmowego w formie analogowej i cyfrowej; zapisane pliki danych; filmy i programy telewizyjne do pobrania za pośrednictwem usługi wideo na żądanie; grafiki do pobrania zawierające zestawy obrazów cyfrowych i ikon do użytku na komputerach, tabletach i telefonach komórkowych; filmy i programy telewizyjne do pobrania; audiobooki; dzwonki i nagrania dźwiękowe do pobrania; nagrania audio i wizualne; nagrania muzyczne; aplikacje komputerowe do pobrania; aplikacje mobilne do pobrania; oprogramowanie do gier wideo; oprogramowanie do gier komputerowych; interaktywne programy do gier wideo; płyty CD, DVD, blue ray; dyski flash USB; dyski SSD; pokrowce i etui ochronne na urządzenia elektroniczne, mianowicie komputery, tablety, telefony komórkowe; ochronne osłony ekranu wyświetlacza; 14: wyroby jubilerskie; breloczki; biżuteria; ozdoby nieujęte w innych klasach [biżuteria]; zegarki; stopery; spinki do koszul; spinki do krawatów; metale szlachetne; wyroby z metali szlachetnych; wyroby z metali szlachetnych z kamieniami szlachetnymi; ozdoby wykonane z lub pokryte szlachetnymi i półszlachetnymi metalami lub kamieniami i ich imitacjami; zawieszki biżuteryjne z metali szlachetnych lub pokrywane nimi; wpinki do odzieży z naniesionymi znakami towarowymi; breloki; 16: kalendarze; foldery; prospekty; afisze; plakaty; fotografie; nalepki; publikacje drukowane; czasopisma; książki; kalkomanie; naklejki; przewodniki po programach telewizyjnych i radiowych w formie drukowanej; broszury; poradniki; ulotki; bloczki do pisania; bloczki listowe; formularze; naklejki; notesy; obwoluty na luźne kartki; papier do pisania; papier do pakowania; papier w arkuszach; pudełka i pudła z kartonu lub papieru; teczki na dokumenty; skoroszyty; zeszyty; etykiety papierowe; okładki, obwoluty [artykuły papierniczej; kartki wykonane z papieru lub kartonu; kartoniki; papeterie; torby do pakowania z papieru i tworzyw sztucznych; materiały piśmienne; długopisy; ramki i stojaki do fotografii; fotografie [wydrukowane]; tatuaże zmywalne; książeczki do kolorowania; 20: meble i akcesoria meblowe zawarte w tej klasie; meble dla dzieci; meble do użytku w audytoriach; meble do oranżerii; zestawy części [sprzedawane jako całość] do montażu w meble; meble do akwariów pokojowych; meble ze szkła; statuetki, figurki, dzieła sztuki, ozdoby i dekoracje z drewna, korka, trzciny, wikliny, rogu, kości, kości słoniowej, fiszbinu, muszli, bursztynu, macicy perłowej, sepiolitu, imitacji tych surowców lub z tworzyw sztucznych zawarte w tej klasie; 25: odzież; obuwie; nakrycia głowy; odzież sportowa i treningowa; odzież z nadrukami reklamowymi; bandany na szyję; bezrękawniki; bielizna; bielizna jako część garderoby; bielizna damska; bielizna osobista; biustonosze; bluzki koszulowe; buty; buty sznurowane; chusty; czapki jako nakrycia głowy; dżerseje jako ubrania; fulary (apaszki); futra jako odzież; garnitury; getry; gorsety jako bielizna; halki jako bielizna; półhalki; kamizelki; kapelusze; kostiumy kąpielowe; płaszcze kąpielowe; koszule; legginsy; odzież z imitacji skóry; odzież ze skóry; paski jako odzież; piżamy; podwiązki; pończochy; pulowery; rajstopy; rajtuzy; rękawiczki jako odzież; rękawiczki z jednym palcem; skarpetki; spódnice; staniki; sukienki; swetry; szale; szaliki; szelki; szlafroki; trykoty jako ubrania; T-shirty; 28: artykuły sportowe i gimnastyczne; gry, zabawki i przedmioty do zabawy; sprzęt do gier wideo; gry planszowe; gry mechaniczne; gry elektroniczne; elektroniczne zabawki do nauki; konsole do gier; gry przystosowane do użytku z odbiornikami telewizyjnymi; zabawki przystosowane do celów edukacyjnych; edukacyjne gry elektroniczne; karty do gry; gry sportowe; gry towarzyskie; gry planszowe; gry karciane; puzzle; dekoracje i ozdoby choinkowe; 35: reklama; wynajmowanie przestrzeni reklamowej; rozpowszechnianie reklam; usługi w zakresie reklamy: organizacja i prowadzenie kampanii reklamowych, wynajem i sprzedaż miejsca i czasu na cele reklamowe w środkach masowego przekazu; usługi produkcji audycji i filmów reklamowych dla radia, telewizji, kina, Internetu; usługi w zakresie dystrybucji i doręczania prospektów i próbek reklamowych, organizacji pokazów i wystaw handlowych/reklamowych; usługi merchandisingu; usługi prowadzenia sklepu i hurtowni wielobranżowej, sklepu wysyłkowego oraz sklepu internetowego, usługi sprzedaży: kosmetyków, perfum, zapachów do wnętrz i samochodów, suplementów diety, wyrobów jubilerskich, mebli i akcesoriów dekoracyjnych, gier i zabawek, programów telewizyjnych, filmów, audycji radiowych, nagrań dźwięku, obrazu i filmowych utrwalonych w formie zapisanej taśmy filmowej, taśmy video, taśmy magnetycznej, dysków optycznych, dysków SSD, dysków USB; w formacie cyfrowym, w wersji przystosowanej do odtwarzania w komputerach multimedialnych, w przenośnych odtwarzaczach obrazu i dźwięku, zapisanych nośników obrazu i dźwięku, gier komputerowych, interaktywnych gier komputerowych; usługi prowadzenia sprzedaży niżej wymienionych towarów z naniesionym logo jako elementem reklamowo-ozdobnym: apaszki jedwabne, baloniki, bandanki, banery, bezrękawniki, bloczki kartek samoprzylepnych, bluzy, bombki, breloczki, chorągiewki, czapki, daszki, długopisy, etui skórzane na długopisy, etui skórzane na wizytówki, pamięci pendrive, słuchawki, wskaźniki laserowe, budziki, myszy komputerowe, podkładki pod myszy komputerowe, flagi, galanteria odzieżowa damska i męska, galanteria skórzana, galanteria papierowa, kalendarze, kalkulatory, kapelusze, karafki, konstrukcje dmuchane i balony, kosmetyczki, kosmetyki, koszulki polo, krawaty, krzesełka, kubki, kurtki, latawce, maskotki, materiały biurowe i szkolne, pudełka, naklejki i nalepki, notesy, obrusy, odtwarzacze płyt kompaktowych plików muzycznych, ołówki, opakowania na napoje, organizery, otwieracze do butelek, pałeczki chińskie, papiery pakowe, parasole, parasolki, parawany, parea jedwabne, piłki, piórniki, plecaki, podkładki pod kubki, kieliszki i szklanki, podkładki pod mysz, pokrowce na telefony, portfele, postery, radioodbiorniki, rękawiczki, ręczniki, sakwy rowerowe, sakwy podróżne, samochodowe osłony przeciwsłoneczne, siatki, skrobaczki do szyb, słodycze, standy, stroje dla personelu, szale, szaliki, teczki skórzane, termosy, torby i torebki, torciki, trąbki, t-shirty, wizytowniki, wody perfumowane i perfumy, worki żeglarskie, wyroby ze szkła i porcelany, zabawki, zegary ścienne, zegarki, znaczki z logo; 38: transmisja programów telewizyjnych; usługi dostarczania muzyki, video, dźwięku i obrazu w postaci plików MP3 i MP4 ze stron www poprzez Internet; transmisja treści audio i wideo na żądanie; streaming treści audio i wizualnych; rozpowszechnianie programów audio, audiowizualnych, kinematograficznych, multimedialnych (tekstów i/lub obrazów (stałych lub animowanych] i/lub dźwięków muzycznych lub innych, dzwonków) do celów interaktywnych lub innych; usługi w zakresie zdalnego pobierania filmów i innych programów audio i audiowideo; emisja filmów i programów telewizyjnych za pomocą usług wideo na życzenie [VOD] i telewizji za opłatą [pay- perview]; usługi nadawania programów oraz selekcji kanałów telewizyjnych; transfer strumieniowy danych; przesyłanie sekwencji wideo na żywo lub na życzenie; transmisja dźwięków i obrazów drogą satelitarną lub za pośrednictwem interaktywnych sieci multimedialnych; dostarczanie dostępu do plików w formacie elektronicznym w Internecie; dostarczanie dostępu do zasobów muzycznych, filmowych i zbiorów obrazów w Internecie; transmisja publikacji elektronicznych online; rozpowszechnianie treści audio, wideo i multimedialnych strumieniowo lub w inny sposób, w szczególności za pośrednictwem sieci komputerowych, radia, telewizji, drogą kablową, światłowodową i satelitarną; wynajem czasu dostępu do sieci telekomunikacyjnych; usługi transmisji wideo na żądanie; udostępnianie forum online, gdzie użytkownicy mogą umieszczać oceny, recenzje oraz rekomendacje na temat filmów i programów telewizyjnych oraz na temat wydarzeń i imprez w dziedzinie rozrywki i edukacji; 41: usługi zespołu muzycznego; usługi artystyczne; usługi rozrywkowe; usługi rekreacyjne; usługi szkoleniowe i edukacyjne; usługi klubów nocnych; usługi instruktorów sportowych; centra rozrywki; coaching w zakresie życia osobistego (life coaching); usługi siłowni; usługi sportowe; nauka tańca; pokazy tańca; usługi przygotowywania materiału do produkcji fonograficznej; doradztwo muzyczne; usługi organizacji i obsługi imprez artystycznych, estradowych, sportowych, rekreacyjnych, konkursów; usługi w zakresie dostarczania rozrywki: organizacja koncertów, widowisk artystycznych, teatry, orkiestry, chóry, zespoły muzyczne, wesołe miasteczka, kina, kina na wolnym powietrzu; dostarczanie rozrywki i usług edukacyjnych za pośrednictwem radia, telewizji, Internetu; udostępnianie on-line usług edukacyjnych i rozrywkowych, w systemie telewizji interaktywnej; udostępnianie online treści audio, wideo i multimedialnych nie do pobrania; udostępnianie online muzyki nie do pobrania; usługi rozrywkowe udostępniane dzięki strumieniom online; dostarczanie informacji o rozrywce, edukacji, programach radiowych i telewizyjnych, imprezach sportowych, estradowych i artystycznych; usługi organizacji i produkcji nagrań filmowych, dźwiękowych; usługi wynajmowania sprzętu do nagrywania, odtwarzania dźwięku i obrazu; usługi wynajmowania studia nagraniowego, filmowego, organizacji i produkcji nagrań filmowych, dźwiękowych; dostarczanie rozrywki i usług edukacyjnych za pośrednictwem radia, telewizji, Internetu; usługi dostarczania muzyki, video, dźwięku i obrazu w postaci plików w formacie elektronicznym ze stron www przez Internet; usługi wydawnicze: publikowanie książek i innych materiałów drukowanych, publikowanie książek,, magazynów, czasopism, gazet w formie elektronicznej, udostępnianie ich w sieci internetowej; reżyseria widowisk muzycznych; impresariat artystyczny; usługi agencyjne w zakresie rozrywki; usługi szkoleniowe dotyczące muzyki i emisji głosu; muzyczne usługi wydawnicze i usługi w zakresie nagrywania muzyki; organizowanie wypoczynku; organizowanie imprez sportowych; 43: usługi barowe; bary szybkiej obsługi [snack-bary]; domy turystyczne; eksploatacja terenów kempingowych; hotele; kafeterie; kawiarnie; motele; pensjonaty; pensjonaty dla zwierząt; przygotowywanie dań (żywność i napoje] na zamówienie oraz ich dostawa; restauracje; restauracje [posiłki]; restauracje samoobsługowe; stołówki; wynajmowanie sal na posiedzenia; usługi kateringowe; katering obwoźny; żłobki i ośrodki opieki dziennej; 44: usługi kosmetyczne; usługi kosmetycznej pielęgnacji ciała; usługi salonów fryzjerskich; usługi salonów fryzjersko-kosmetycznych; usługi salonów tatuażu; usługi usuwania tatuaży; usługi SPA; usługi zabiegów kosmetycznych na twarz i ciało; usługi w zakresie porad kosmetycznych; masaż; usługi kosmetyczne polegające na usuwaniu owłosienia ciała; depilacja woskiem; doradztwo dotyczące kosmetyków; doradztwo dotyczące urody; doradztwo świadczone za pośrednictwem Internetu w dziedzinie pielęgnacji ciała i urody; kosmetyczne zabiegi laserowe; poradnictwo dietetyczne; doradztwo w zakresie diety i odżywiania się; usługi chirurgii kosmetycznej i plastycznej; usługi klinik chirurgii kosmetycznej i plastycznej; usługi w zakresie medycyny sportowej. Organ wyjaśnił, że podstawą wydania decyzji I instancji był art. 1291 ust. 1 pkt 2, pkt 3 pkt 4 P.w.p. i dokładnie opisał przebieg postępowania w I instancji. Rozpoznając ponownie sprawę UP stwierdził, że w przedmiotowej sprawie zachodzą przesłanki wynikające z treści art. 1291 ust. 1 pkt 2, pkt 3 pkt 4 P.w.p. Organ uznał, że w świetle przeprowadzonej analizy, brak pierwotnej zdolności odróżniającej oznaczenia [...] nie powinien być kwestionowany, tym bardziej, że Zgłaszająca w toku postępowania podjęła próbę wykazania, że zgłoszone oznaczenie nabyło tzw. wtórną zdolność odróżniającą. Sam fakt powołania się na nabycie przez zgłoszony znak towarowy tzw. wtórnej zdolności odróżniającej i podjęcia działań w zakresie wykazania wtórnej zdolności odróżniającej, wskazuje, że jest oczywiste i jasne, iż zgłoszony znak towarowy nie posiada we wskazanym zakresie pierwotnej zdolności odróżniającej. UP powtórzył znaczenie poszczególnych słów zgłoszonego znaku towarowego wyjaśnione w decyzji I instancji wskazując, że wg Słownika Języka Polskiego PWN: Królowa - to 1. «samodzielna monarchini sprawująca najwyższą władzę w królestwie lub żona króla; też: tytuł tej monarchini» 2. «kobieta pozytywnie wyróżniająca się spośród innych urodą, jakimiś umiejętnościami, wybierana w drodze konkursu»; 3. «coś najlepszego w jakiejś dziedzinie»; jest - to forma czasu teraźniejszego od bezokolicznika "być"; 1. istnieć, żyć; 2. przebywać, znajdować się gdzieś; 3. trwać przez pewien czas, mieć miejsce, zdarzać się, odbywać się; 4. brać w czymś udział, uczestniczyć; 5. uczęszczać gdzieś, korzystać z czegoś, uczyć się; 6. sięgać, dostawać do jakiejś wysokości; 7. znajdować się w jakimś stanie, doznawać czegoś; tylko - to 1. «partykuła ograniczająca odniesienie komunikowanego w zdaniu sądu do tych obiektów i stanów rzeczy, które są wymienione, np. Nosi tylko dżinsy.» 2. «partykuła komunikująca, że czegoś jest bardzo mało i że mówiący spodziewał się, iż ilość, zakres lub natężenie tego, o czym mowa, będą większe, np. Uczyła się angielskiego tylko rok. 3. «spójnik przyłączający wyrażenie, które uściśla lub ogranicza zakres tego, o czym była mowa»; jedna (jedno, jeden) - liczebnik główny odpowiadający liczbie (i cyfrze) 1; «tylko ta, tylko to, tylko ten». Tłumacząc zatem znaczenie całego wyrażenia [...] UP podkreślił, iż jest to osoba(kobieta) wyróżniająca się nieprzeciętnymi cechami osobowości, osoba wybitna, nietuzinkowa, oryginalna. UP wskazał przy tym, że sformułowanie to ma również cechy sloganu reklamowego, banalnego hasła, które jedynie zachęcać ma do zakupu produktów i korzystania z usług Zgłaszającej. UP dodał, że nie ulega wątpliwości, że slogany to stosunkowo charakterystyczna forma oznaczenia. Szczególny nacisk w toku oceny znamion odróżniających powinien być położony z jednej strony na to, czy takie oznaczenie jako slogan reklamowy zwraca na siebie uwagę, a zatem może być postrzegane przez odbiorców jako identyfikujące dane przedsiębiorstwo, a z drugiej strony - czy nie powinno pozostać do swobodnego używania przez innych przedsiębiorców, bowiem, często jest używane na rynku w stosunku do różnych towarów/usług przez różne podmioty. Może być zatem tak, że oznaczenie pomimo charakteru reklamowego, promocyjnego będzie zarazem wskazywało bez wątpliwości na pochodzenie gospodarcze towarów lub usług opatrywanych tym oznaczeniem. W takiej sytuacji "reklamowość" oznaczenia nie będzie miała znaczenia, bowiem nie będzie wpływać na jego charakter odróżniający. Odwrotna sytuacja spowoduje jednakże, że przyznanie ochrony nie będzie możliwe, gdyż zabraknie głównego elementu jakim jest zdolność odróżniająca, co ma miejsce, zdaniem UP, w analizowanym przypadku. UP podkreślił, że znak będący sloganem powinien cechować się szczególną oryginalnością, powinien wymagać od odbiorców przeprowadzenia procesu interpretacyjnego, włożenia choćby niewielkiej dozy wysiłku poznawczego. Organ stwierdził, że powiedzenie [....] składa się ze zwykłego zwrotu językowego, pozbawione jest jakichkolwiek cech oryginalności, a przy tym nie stanowi oznaczenia pochodzenia, czyli nie spełnia podstawowej funkcji znaku towarowego. Organ podtrzymał stanowisko wyrażone w decyzji I instancji, że kombinacja oznaczenia [...], utworzona przez wyrazy "[....]", może być uznana za poprawną gramatycznie i leksykalnie. W szczególności, nie można uznać, zdaniem UP, że zapisanie łączne czterech oddzielnych słów, uniemożliwi właściwemu kręgowi odbiorców zrozumienie znaczenia przedmiotowego wyrażenia (zob. wyrok w sprawie lPVanish, T- 78/15, pkt 40 i przytoczone tam orzecznictwo). Nie można więc przyjąć, zdaniem organu, że takie łączne zapisanie czterech słów byłoby rodzajem nietypowej językowo reprezentacji znaku, która byłaby niejednoznaczna i która nie pozwalałaby na odczytanie tego znaku. UP wskazał następnie, że zarówno w doktrynie, jak i orzecznictwie katalog cech, jakimi charakteryzuje się znak opisowy - są to aktualność, konkretność i bezpośredniość. Aktualność, jak wskazuje WSA w Warszawie w wyroku z 28 lutego 2018 r., sygn. akt VI SA/Wa 2136/17, "podlega ocenie obiektywnej i sprowadza się do ustalenia, czy z punktu widzenia aktualnych warunków rynku oznaczenie jest przydatne do opisu towaru i jako takie powinno być dostępne dla wszystkich jego uczestników". W tym świetle nie ulega wątpliwości, zdaniem UP, że wyrażenie [...] jedna rozpatrywane w funkcji znaku towarowego, jest obiektywnie przydatne do opisu oferowanych towarów i usług, może zostać użyte do przekazania odbiorcom informacji o ich cechach a tym samym powinno pozostać dostępne dla wszystkich uczestników obrotu. Konkretna opisowość, zgodnie z powołanym wyrokiem, polega na tym, że "wyłączony z rejestracji jako opisowy może być tylko taki znak, który wskazuje na konkretne cechy tego towaru, dla którego oznaczania jest przeznaczony". Oznaczenie [...] niewątpliwie wskazuje, zdaniem UP, na konkretne cechy towarów i usług, że są one przeznaczone i stosowane przez królową - osobę wyjątkową i unikalną. Wreszcie bezpośredniość polega na tym, że "znak opisowy przekazuje informację o cechach konkretnego towaru wprost, wyraźnie i jednoznacznie, tak że może być ona również do odczytania wprost, a nie drogą skojarzeń". Organ dodał, że podobnie WSA w wyroku z 6 grudnia 2017 r., VI SA/Wa 1028/17: "(...) podkreśla się, że pomiędzy oznaczeniami a towarami musi wystąpić związek o charakterze bezpośrednim i rzeczywistym. Taki związek będzie istniał wtedy, jeżeli właściwy krąg odbiorców natychmiast i bez namysłu rozpoznaje w takim oznaczeniu opis towarów lub ich cech. Tym samym opisowość takiego oznaczenia musi być oczywista i niewątpliwa z punktu widzenia przeciętnego odbiorcy danych towarów". Bez wątpienia, zdaniem UP, oznaczenie [...] przekazuje informację o cechach towarów i usług wprost, wyraźnie i jednoznacznie, gdyż potencjalny odbiorca automatycznie połączy oznaczenie z konkretnymi towarami i usługami, przeznaczonymi dla królowej. Owe powiązanie oznaczenia z towarami i usługami oraz ich cechami, a nie przedsiębiorcą, jak wskazał UP, przyjdzie przeciętnemu odbiorcy z łatwością. UP wskazał dalej, że TSUE wyjaśnił, że jeśli ta sama podstawa odmowy rejestracji podnoszona jest wobec kategorii lub grupy towarów lub usług, właściwy organ może ograniczyć się do ogólnego uzasadnienia obejmującego wszystkie rozpatrywane towary lub usługi (wyrok z dnia 17 maja 2017 r., EUIPO/Deluxe Entertainment Services Group, C-437/15 P, EU:C;2017:380, pkt 30 i przytoczone tam orzecznictwo). Organ dodał, że Trybunał sprecyzował, że powyższe uprawnienie rozciąga się jedynie na towary i usługi pozostające w wystarczająco bezpośrednim i konkretnym związku, by tworzyć jedną dostatecznie jednolitą kategorię lub grupę towarów lub usług (wyrok z dnia 17 maja 2017 r., EUIPO/Deluxe Entertainment Services Group, C-437/15 P, EU:C:2017:380, pkt 31 i przytoczone tam orzecznictwo). Zdaniem UP, taki pogląd można wysnuć, chociażby ze względu na charakter oznaczenia [...], bowiem sformułowanie to ma cechy sloganu reklamowego, co skłania do wniosku, iż niezależnie od zgłoszonego zakresu ochrony wszystkie cechy i właściwości towarów i usług opisuje znak. Jednak dla uniknięcia zarzutu, że organ nie zastosował generalnej zasady analizowania znaku w stosunku do, co najmniej jednolitej grupy towarów i usług, UP skomasował towary i usługi, zgodnie z podaną zasadą, i stwierdził, że towary: 1) z klasy 03 będą wskazywały, że mogą być stosowane przez królową, która ze względu na wyjątkowy wygląd i wysublimowane wymagania używa je w codziennym życiu; 2) z klasy 05 będą wskazywały, że mogą być stosowane przez królową, która ze względu na wyjątkowy wygląd i wysublimowane wymagania używa je w codziennym życiu; 3) z klasy 09 będą wskazywały, że mogą być stosowane przez królową, która swój wyjątkowy wizerunek utrwala w różnego rodzaju zapisach medialnych; 4) z klasy 14 będą wskazywały, że mogą być używane przez królową, która jak "oszlifowany diament" prezentuje je z gracją i niebanalnym szykiem; 5) z klasy 16 będą wskazywały, że mogą być przeznaczone dla królowej, które to materiały w wyjątkowy i oryginalny sposób prezentują jej wizerunek; 6) z klasy 20 będą wskazywały, że mogą być przeznaczone i używane przez królową jako akcesoria prezentujące szyk i elegancję; 7) z klasy 25 będą wskazywały, że mogą być przeznaczone dla królowej jako dodatki uzupełniające jej wyjątkowy wygląd; 8) z klasy 28 będą wskazywały, że mogą być przeznaczone dla królowej, która dbając o kondycję i rozwój intelektualny tworzy jedyny w swoim rodzaju wizerunek; i tak usługi: 1) z klasy 35 będą wskazywały, że mogą być świadczone dla królowej, która poprzez reklamę prezentuje unikalne i niepowtarzalne maniery i przyzwyczajenia, podkreślając te elementy stylu życia poprzez używanie w życiu codziennym podanych w tej klasie towarów; 2) z klasy 38 będą wskazywały, że mogą być świadczone i wykorzystywane przez królową, która w ewidentny sposób prezentuje swoje umiejętności i niespotykaną wyjątkowość; 3) z klasy 41 będą wskazywały, że mogą być świadczone i przeznaczone dla królowej, która poprzez środki masowego przekazu dociera do dużego grona odbiorców (masowo). Media w ten sposób mogą angażować i mobilizować szersze grono odbiorców, pełnią także funkcję opiniotwórczą czy rozrywkową związaną z osobą królowej; 4) z klasy 43 będą wskazywały, że mogą być świadczone dla królowej i związane z królową, która w komfortowych warunkach korzysta m.in. z hoteli i restauracji, a jej aktywność kojarzyć się może także z działalnością charytatywną dotyczącą pensjonatów dla zwierząt czy ośrodków opieki dziennej; 5) z klasy 44 będą wskazywały, że mogą być świadczone dla królowej i związane z królową, która dbając o wygląd i aparycję korzysta z powyższych usług. Odnośnie braku wyjaśnienia, w jaki sposób sprawa przedmiotowa różni się od sprawy znaków [...] oraz [...], w tym w szczególności w jaki sposób rejestracja przedmiotowego znaku miałaby stwarzać ryzyko dla swobody działalności gospodarczej w sytuacji, w której w/w znaki są zarejestrowane od lat UP podtrzymał argumenty powołane w decyzji I instancji i potwierdził, że żadne wcześniejsze postępowanie nie może być wyznacznikiem zapadłego rozstrzygnięcia, albowiem każde zgłoszenie bada się oddzielnie, z uwzględnieniem konkretnych warunków sprawy i zebranego materiału. UP podkreślił, że aby odnieść się do zarzutu braku oceny dowodów przedstawionych przez Zgłaszającą, przeanalizował całość materiału i zapoznał się przede wszystkim z materiałami na wtórną zdolność odróżniającą, które Zgłaszająca zaprezentowała w piśmie z 14 września 2021 r. Organ wskazał, że Zgłaszająca w swoim stanowisku podnosiła, iż przedmiotowe oznaczenie [...] nabyło w wyniku długotrwałego używania wtórną zdolność odróżniającą i jako dowód przedstawiła: filmy i wydruki (zrzuty ekranu) z serwisu YouTube (Zgłaszająca zasiadająca w jury programu –[...]), wydruki z internetowych słowników cytatów, wydruki (zrzuty ekranu) ze stron internetowych, także opublikowanych tam artykułów. UP podtrzymał stanowisko z decyzji I instancji, że powyższe argumenty nie mają wpływu na ocenę przedmiotowego oznaczenia, albowiem Zgłaszająca nie wykazała, że zgłoszony znak towarowy [...] nabył w następstwie jego używania charakteru odróżniającego w przeciętnych warunkach obrotu, nie nadesłano bowiem żadnych dowodów badań opinii publicznej dotyczących znajomości znaku słownego [...] na rynku i potwierdzających fakt identyfikowania go przez znaczną grupę konsumentów. Organ dodał, że przede wszystkim nie przedstawiono materiałów na okoliczność, iż przedmiotowe określenie nawiązuje do zgłoszonych towarów i usług, co jest podstawową przesłanką nabycia przez oznaczenie wtórnej zdolności odróżniającej. Zdaniem UP okoliczność prowadzenia intensywnej reklamy przez Zgłaszającą (przedmiotowego oznaczenia słownego [...], również nie została dostatecznie wykazana. Niezbędnym byłyby też dowody świadczące o tym jak długo, jak intensywnie oraz z jakim nakładem finansowym znak (przedmiotowy znak słowny [...] był promowany w środkach masowego przekazu: w telewizji, radiu lub prasie ogólnopolskiej. UP zwrócił uwagę, iż tego rodzaju materiałów Zgłaszająca również nie przedstawiła. Zabrakło także, zdaniem UP, niezbędnego dowodu na fakt, iż relewantny odbiorca zetkną się z tym oznaczeniem, i że kojarzy go ze Zgłaszającą. UP stwierdził, że nie można uznać za miarodajne dowody na okoliczność, że oznaczenie [...] nabyło wtórna zdolność odróżniającą, gdy przedstawione materiały nie potwierdzają używania przedmiotowego oznaczenia w charakterze znaku towarowego. UP wyjaśnił następnie, że stosując art. 1291 ust. 1 pkt 4 P.w.p., ocenił w przypadku oznaczenia [...] jedna tylko pierwszą część jego regulacji, tj że określenie to weszło do języka potocznego, gdyż tylko w tym zakresie ma ona zastosowanie. Organ wskazał, że odwołanie do języka potocznego sugeruje, że chodzi o pewne zwroty bądź wyrażenia, które mają samodzielną wartość znaczeniową. Z pewnością chodzi także o takie przypadki, w których ich znaczeniowa wartość odrywa się od pierwotnego znaczenia danego słowa czy wyrażenia. Mogą to być np. przejęte z języka obcego wyrazy, które wbrew swemu pierwotnemu znaczeniu niosą określoną treść dla jej odbiorców. Dobrym przykładem jest słowo "prima" używane na określenie czegoś wyjątkowego. Oznaczenia takie funkcjonują niejako w oderwaniu od konkretnych towarów bądź usług, bowiem wyznacznikiem ich istnienia czy znaczenia nie jest powiązanie z wprowadzonymi do obrotu towarami bądź świadczonymi usługami (K. Szczepanowska-Kozłowska, [w:] System prawa prywatnego. Prawo własności przemysłowej, tom 14B, komentarz do art. 1291, R. Skubisz (red.), Warszawa 2017, Legalis, nb 58J. UP podkreślił zatem, że niekoniecznie musi chodzić o oznaczenia stosowane jedynie względem danych towarów lub usług. Odmowa rejestracji danego oznaczenia podyktowana jest potrzebą pozostawienia danego wyrażenia lub wyrażeń wolnymi z uwagi na powszechność ich używania, spowodowaną ich wejściem do języka potocznego lub stosowaniem w obrocie. W ocenie UP istotniejsze jest ustalenie, jak oznaczenie to jest odbierane przez relewantny krąg odbiorców. Zasada ta, jak podkreślił organ, wydaje się być akceptowana także na gruncie polskiego orzecznictwa, gdzie również podkreśla się, że niewystarczające jest udowodnienie, że dane oznaczenie weszło do języka potocznego bądź jest używane w uczciwych i utrwalonych praktykach handlowych. Dla oceny, czy dane oznaczenie posiada dostateczne znamiona odróżniające, istotna jest ocena nabywców określonych towarów i usług (wyrok NSA z dnia 31 sierpnia 2010 r" 11 GSK 626/09). Analizując niniejsza sprawę w kontekście powołanego art. 1291 ust. 1 pkt 4 P.w.p., UP zwrócił uwagę, że zasada przedmiotowego odniesienia (do towarów i usług) nie wynika wprost z treści analizowanego przepisu, choć w istocie uzasadniają ją poglądy części doktryny oraz część orzecznictwa. Jednocześnie UP zwrócił uwagę na wyrażany w doktrynie prawa pogląd, iż dane określenie niekoniecznie musi wykazywać cechę potocznego charakteru względem konkretnej kategorii towarów lub usług, aby mogło zostać objęte omawianą przesłanką odmowy. UP stwierdził, że w świetle powyższych rozważań podtrzymuje argumenty wyrażone w decyzji I instancji, że wyrażenie Królowa jest tylko jedna weszło do języka potocznego. Jest ono używane w sposób powszechny, na co, jak wskazał UP, podał przykłady, przedstawiając je w decyzji I instancji. Pismem z 18 czerwca 2024 r. Skarżąca, reprezentowana przez radcę prawnego, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję UP z [...] kwietnia 2024 r., zaskarżając ją w całości i wnosząc o jej uchylenie oraz decyzji I instancji, a także o zasądzenie na rzecz Skarżącej kosztów postępowania według norm przepisanych. Zaskarżonej decyzji Skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów prawa materialnego oraz przepisów prawa procesowego, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy tj.: 1) art. 129¹ ust. 1 pkt 2 i 3 P.w.p., poprzez ich niewłaściwą interpretację: a) polegającą na przyjęciu, że ocena konkretnej zdolności odróżniającej może być dokonana en bloc - w stosunku do całej klasy towarowej z jednoczesnym pominięciem analizy poszczególnych towarów wykazanych w zgłoszeniu znaku, b) i błędne przyjęcie, że znak towarowy może zostać uznany za opisowy także w sytuacji, w której sposób jego rozumienia rzekomo wskazujący na cechy towarów i usług zaprezentowany w decyzji jest nieoczywisty i łączy się z wieloetapowymi skojarzeniami o pośrednim charakterze tj. interpretację sprzeczną z uznanym orzecznictwem wskazującym, że wyłącznie oznaczenia, których bezpośrednią i jedyną funkcją jest przekazywanie informacji o towarze mogą zostać uznane za pozbawione zdolności odróżniającej, c) i pominięcie konieczności wykazania konkretnego i bezpośredniego związku między oznaczeniem a towarami i usługami, d) polegającą na przyjęciu, że elementy, z których składa się przedmiotowy znak towarowy stanowią oznaczenia opisowe w stosunku do właściwych towarów, e) a także poprzez błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że każdy element znaku może być poddany osobnej ocenie pod kątem przesłanek odmowy udzielenia rejestracji wymienionych w ww. przepisach w sytuacji, w której oznaczenia należy badać w kontekście ww. przepisów jako całość, f) polegającą także na fałszywym założeniu, że zachwalający przekaz znaku dyskwalifikuje go z ochrony, co doprowadziło do błędnego przyjęcia, że znak nie jest fantazyjny, 2) art. 1291 ust. 1 pkt 4 P.w.p., poprzez jego niewłaściwą interpretację: a) polegającą na przyjęciu, że ocena znaku towarowego pod kątem przesłanki odmowy tam opisanej może odbywać się w oderwaniu od właściwych towarów i usług, b) polegającą na przyjęciu, że sporne oznaczenie weszło do języka potocznego, 3) art. 1291 ust. 1 pkt 2, 3 i 4 P.w.p, poprzez ich niewłaściwą interpretację i przyjęcie, że dla zastosowania wymienionych w ww. przepisach przesłanek odmowy rejestracji wystarczą spekulacje organu w przedmiocie postrzegania oznaczenia przez konsumentów, bez wykazania, że pogląd w tym przedmiocie jest wiarygodny, w tym w szczególności bez uwiarygodnienia takiego poglądu w odniesieniu do specyfiki poszczególnych towarów i usług objętych zgłoszeniem – co doprowadziło w dalszej kolejności do ich błędnego zastosowania i odmowy udzielenia prawa ochronnego na znak, który jest oznaczeniem fantazyjnym i w związku z tym nadaje się do odróżniania właściwych towarów, 4) art. 130 P.w.p., poprzez jego niewłaściwa wykładnie i przyjęcie, że zaoferowane przez Skarżącą dowody nie stanowią o nabyciu przez przedmiotowy znak towarowy wtórnej zdolności odróżniającej, przy jednoczesnym bezpodstawnym uznaniu przez organ, że koniecznym dla wykazania wtórnej zdolności odróżniającej jest przeprowadzenie badań i sondaży opinii publicznej, a także innych dowodów, co ostatecznie doprowadziło do błędnego niezastosowania tego przepisu, 5) art. 8 w zw. z art. 7 i art. 77§ 1 K.p.a. w zw. z art. 252 P.w.p., poprzez złamanie zasady wzbudzania zaufania, proporcjonalności oraz równego traktowania i praworządności przy jednoczesnej konieczności szczegółowego przeanalizowania materiału dowodowego, które manifestuje się m.in. pominięciem w ocenie stanu faktycznego analogicznych znaków towarowych zarejestrowanych przez organ na rzecz podmiotów trzecich - w tym także znaków identycznych, co doprowadziło do błędnej odmowy rejestracji spornego znaku, 6) art. 107 § 3 w zw. z art. 107 § 1 pkt 6 w zw. z art. 7, art. 11, art. 77 § 1 oraz art. 80 K.p.a. w zw. z art. 252 P.w.p., w szczególności poprzez: a) oparcie decyzji o materiały spoza akt przedmiotowej sprawy w tym subiektywne oceny i opinie, b) dokonania przez organ dowolnej, a nie swobodnej oceny dowodów, w tym w szczególności poprzez brak wyjaśnienia, jaki konkretnie związek miałby istnieć pomiędzy spornym oznaczeniem, a poszczególnymi grupami towarów i usług, c) brak odniesienia się do wszystkich argumentów merytorycznych i wniosków dowodowych Skarżącej, d) sporządzenie uzasadnienia, w którym brak jest wskazania podstaw faktycznych, na których organ oparł wnioskowanie, e) powielenie przez organ uzasadnienia decyzji organu I instancji z dodatkiem obszernych cytatów z przepisów przy jednoczesnym braku wyjaśnienia dokonanej przez organ subsumpcji – co doprowadziło do: - błędnej i całkowicie subiektywnej oceny zdolności odróżniającej znaku, oderwanej od jego całościowego znaczenia oraz relacji znaku z towarami i usługami objętymi zgłoszeniem, - wydania decyzji niepoddającej się kontroli sądowoadministracyjnej, a to ze względu na brak określenia rzekomych cech towarów i usług objętych zgłoszeniem, które miałyby być opisywane przez znak, - niezasadnej odmowy rejestracji znaku. Na podstawie art. 106 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2024 r., poz. 935, dalej: "P.p.s.a."), Skarżąca wniosła o przeprowadzenie dowodu uzupełniającego z dokumentów załączonych do skargi, wskazując jednocześnie, że są to dowody z dokumentów odnoszących się do bazy UP, której zawartość powinna być znana organowi z urzędu, a objętość tych dowodów, jak i ww. znajomość ich przez organ nie spowodują przedłużenia postępowania, przyczyniając się jednocześnie do wyjaśnienia okoliczności związanych z utrwaloną praktyką orzeczniczą organu. W uzasadnieniu skargi Skarżąca przedstawiła argumentację popierającą zarzuty skargi. W odpowiedzi na skargę UP wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sąd stwierdził, że skarga zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja oraz decyzja I instancji naruszają przepisy prawa w sposób uzasadniający ich uchylenie. Materialnoprawną podstawę decyzji obu instancji stanowił art. 1291 ust. 1 pkt 2, pkt 3 i pkt 4 P.w.p. UP uznał, że zgłoszony, słowny znak towarowy [...] nie ma dostatecznych znamion odróżniających w rozumieniu art. 1291 ust. 1 pkt 2 P.w.p., jest znakiem opisowym w rozumieniu art. 1291 ust. 1 pkt 3 P.w.p. oraz, że stanowi wyrażenie, które ma samodzielną wartość znaczeniową i weszło do języka potocznego w rozumieniu art. 1291 ust. 1 pkt 4 P.w.p. Zgodnie z art. 1291 ust. 1 pkt 2 P.w.p., nie udziela się prawa ochronnego na oznaczenie, które nie nadaje się do odróżniania w obrocie towarów, dla których zostało zgłoszone. Jak wynika z art. 120 ust. 1 P.w.p., znakiem towarowym może być każde oznaczenie umożliwiające odróżnienie towarów jednego przedsiębiorstwa od towarów innego przedsiębiorstwa oraz możliwe do przedstawienia w rejestrze znaków towarowych w sposób pozwalający na ustalenie jednoznacznego i dokładnego przedmiotu udzielonej ochrony. Dlatego też ustawodawca określając bezwzględne przeszkody rejestracji znaku towarowego w art. 1291 P.w.p., uznał również, że nie udziela się prawa ochronnego na oznaczenie, które nie nadaje się do odróżniania w obrocie towarów, dla których zostało zgłoszone. Sporny w niniejszej sprawie jest znak towarowy słowny [...] przeznaczony do oznaczania towarów z kl. 03, 09, 14, 16, 20, 25, 28 oraz usług z kl. 35, 38, 41, 43 i 44, wszystkie wymienione w części historycznej uzasadnienia. UP uznał, że znak ten jest pozbawiony odróżniającego charakteru w rozumieniu art. 1291 ust. 1 pkt 2 P.w.p. Powyższa podstawa prawna odnosi się do znaków niedystynktywnych, czyli pozbawionych pierwotnej, konkretnej zdolności odróżniającej w odniesieniu do konkretnych towarów lub usług, które miałyby one sygnować. Jak wskazuje się w orzecznictwie i w piśmiennictwie oznaczenie jest niedystynktywne, a więc nie nadaje się do odróżniania towarów, dla których zostało zgłoszone, gdy nie pozwala ono na powiązanie towaru (usługi) z pochodzeniem z danego przedsiębiorstwa i w ten sposób nie pozwala na odróżnienie danego towarów od pozostałych towarów pochodzących z innych przedsiębiorstw. Znaki niedystynktywne to oznaczenia nienadające się do odróżniania towarów lub usług, bowiem nie posiadają na tyle charakterystycznych cech strukturalnych, które umożliwiłyby identyfikację towarów nimi oznaczonych w obrocie. Odróżniający charakter znaku towarowego oznacza, że znak towarowy pozwala na określenie towaru, dla którego wniesiono o rejestrację, jako pochodzącego z określonego przedsiębiorstwa i tym samym na odróżnienie tego towaru od towarów pochodzących z innych przedsiębiorstw (zob. wyroki ETS: z 29.4.2004 r., sprawy połączone C 473/01 P i C 474/01 P, Procter & Gamble v. OHIM, Zb.Orz. 2004, s. I–5173; z 21.10.2004 r., C 64/02 P, OHIM v. Erpo Möbelwerk, Zb.Orz. 2004, s. I–10031, pkt 42; wyr. WSA z 14.11.2006 r., VI SA/Wa 1705/06, Legalis). Powyższa przeszkoda rejestracji znaku towarowego powinna być rozpatrywana tylko w odniesieniu do towarów (usług), dla jakich znak został zgłoszony do ochrony. W związku z tym, badając, czy oznaczenie nadaje się do odróżniania towarów lub usług, dla których zostało zgłoszone, należy rozpatrywać relację zachodzącą pomiędzy znakiem a towarem lub usługą sygnowanymi danym znakiem. Ponadto, zdolność odróżniająca znaku powinna być badana z perspektywy postrzegania znaku przez właściwy krąg odbiorców, składający się z konsumentów danych towarów lub usług należycie, dobrze poinformowanych, należycie uważnych i przezornych (zob. J. Sitko komentarz do art. 129 P.w.p. w: Dembecki Tomasz i in., Prawo własności przemysłowej. Komenterz. LEX 2015). Zgodnie natomiast z art. 129¹ ust. 1 pkt 3 P.w.p., nie udziela się prawa ochronnego na oznaczenie, które składa się wyłącznie z elementów mogących służyć w obrocie do wskazania, w szczególności rodzaju towaru, jego pochodzenia, jakości, ilości, wartości, przeznaczenia, sposobu wytwarzania, składu, funkcji lub przydatności. Zakaz rejestracji znaków opisowych opiera się na założeniu, że pewne znaki muszą pozostać wolne dla innych przedsiębiorców w imię ochrony interesu publicznego (zob. J.C. Nave, Markenrecht in der Unternehmenspraxis, s. 52; S.M. Maniatis, Trade marks in Europe, s. 178; A. Michalak, Interes publiczny, s. 129 i n.), ma zatem na celu ochronę innych uczestników rynku oraz zapobieganie zubożeniu domeny publicznej (J. Mordwiłko-Osajda, Znak towarowy, s. 169–170). Znak towarowy ma identyfikować w obrocie towar, a nie przekazywać informację o nim. Ponadto uzyskanie prawa ochronnego na znak towarowy powoduje uzyskanie wyłączności posługiwania się nim w obrocie, w związku z czym prawo to nie może być zarezerwowane jedynie dla jednego przedsiębiorstwa i pozbawiać konkurentów możliwości przekazywania kupującym informacji o towarze poprzez stosowanie takich wskazówek lub oznaczeń (zob. U. Promińska, w: E. Nowińska, U. Promińska, K. Szczepanowska-Kozłowska, Własność przemysłowa i jej ochrona, Warszawa 2014, s. 421–422; wyr. ETS z 23.10.2003 r., C 191/01 P, OHIM v. Wrigley, Zb.Orz. 2003, s. I–12447, pkt 31 oraz wyroki SPI: z 20.3.2002 r., T 356/00, Daimler Chrysler v. OHIM, "CARCARD", Zb.Orz. 2002, s. II–1963, pkt 24 i z 27.11.2003 r., T 348/02, Quick v. OHIM, "Quick", Zb.Orz. 2003, s. II–5071, pkt 27). Za opisowe uznać należy takie oznaczenia, które zbudowane zostały wyłącznie z elementów opisowych. Wystarczy przy tym, że oznaczenie takie będzie stanowić opis nawet jednej właściwości towarów, dla których oznaczania ma być przeznaczone (zob. wyr. TSUE z 10.3.2011 r., C 51/10 P, Agencja Wydawnicza Technopol sp. z o.o. v. OHIM, Zb.Orz. 2011, s. I–1541). Ocenę opisowego charakteru oznaczenia przeprowadza się poprzez odniesienie, po pierwsze, do sposobu jego odbioru przez dany krąg odbiorców, a po drugie, do danych towarów lub usług. Aby oznaczenie zostało objęte zakazem przewidzianym przez ten przepis, musi mieć wystarczająco bezpośredni i konkretny związek z rozważanymi produktami lub usługami, który pozwala danemu kręgowi odbiorców na natychmiastowe postrzeganie go, bez głębszego zastanowienia, jako opisu kategorii tych towarów lub usług lub jednej z ich cech (zob. wyr. SPI z 27.2.2000 r., T 106/00, Streamserve v. OHIM, "STREAMSERVE", Zb.Orz. 2000, s. II–723, pkt 40, utrzymany w mocy post. ETS z 5.2.2004 r., C 150/02 P, Streamserve v. OHIM, Zb.Orz. 2004, s. I–1461 oraz wyr. SPI z 20.3.2002 r., T 356/00, Daimler Chrysler v. OHIM, "CARCARD", Zb.Orz. 2002, s. II–1963, pkt 28; wyr. SPI z 14.6.2007 r., T-207/06, Europig SA v. OHIM, "EUROPIG", Zb.Orz. 2007, s. II–1961; wyr. WSA w Warszawie z 19.4.2010 r., VI SA/WA 109/10, Legalis; zob. również E. Nowińska, U. Promińska, M. du Vall, Prawo własności przemysłowej, 2003, s. 190). Niezależnie w orzecznictwie podnosi się, że nie jest konieczne, by oznaczenia i wskazówki składające się na znak towarowy, o którym mowa w tym przepisie, były w momencie wniesienia o rejestrację faktycznie używane do opisu takich towarów lub usług, jak te mające być objęte rejestracją, lub do opisu właściwości takich towarów lub usług. Wystarczy, by te oznaczenia lub wskazówki mogły być używane do takich celów. Na podstawie powyżej wspomnianego przepisu należy zatem odmówić rejestracji oznaczenia słownego, gdy przynajmniej jedno z jego możliwych znaczeń stanowi opis właściwości oznaczonych nim towarów lub usług (zob. wyr. ETS z 23.10.2003 r., C 191/01 P, OHIM v. Wrigley, Zb.Orz. 2003, s. I–12447, pkt 32; wyr. SPI z 9.7.2008 r., T-304/06, Paul Reber GmbH & Co. KG v. OHIM, Zb.Orz. 2008, s. II–1927). Jak podkreślił WSA w Warszawie w wyroku z 27 stycznia 2010 r. (VI SA/WA 1969/09), celem przepisów dotyczących wyłączenia z ochrony oznaczeń opisowych "jest eliminowanie oznaczeń, które nie zapewniają realizacji podstawowej funkcji znaku towarowego, tzn. nie wskazują źródła pochodzenia towarów, oraz takich, które nie mogą być zmonopolizowane przez jednego tylko uczestnika rynku ze względu na zasadę swobodnego dostępu wszystkich przedsiębiorców do oznaczeń służących przekazywaniu informacji o towarach i ich cechach lub właściwościach". W literaturze podkreśla się również, że z punktu widzenia interesu publicznego należy przyjąć restrykcyjną wykładnię przepisów dotyczących rejestracji oznaczeń wolnych lub na granicy opisowości, co oznacza jednocześnie szeroką interpretację pojęcia znaku wolnego i pojęcia opisowego charakteru znaku (tak A. Michalak, Interes publiczny, s. 130). Słusznie wskazał UP, że znakiem opisowym jest znak, który realizuje zasadę aktualnej, konkretnej i bezpośredniej opisowości. Aktualność oznaczenia podlega ocenie obiektywnej i sprowadza się do ustalenia, czy z punktu widzenia aktualnych warunków rynku oznaczenie jest przydatne do opisu towaru/usługi i jako takie powinno być dostępne dla wszystkich jego uczestników. Reguła konkretnej opisowości wskazuje natomiast, że wyłączony z rejestracji jako opisowy może być tylko taki znak, który wskazuje na konkretne cechy tego towaru, dla którego oznaczania jest przeznaczony. Bezpośredniość opisu ma zaś miejsce wtedy, gdy znak przekazuje informację o cechach konkretnego towaru wprost, wyraźnie i jednoznacznie, tak że może być ona również odczytana wprost, a nie drogą skojarzeń (por. wyrok NSA z dnia 9 grudnia 2011 r. II GSK 1346/10). Dokonując kontroli prawidłowości analizy przeprowadzonej przez UP, wystąpienia przeszkód rejestracji spornego znaku towarowego z art. 1291 ust. 1 pkt 2 i pkt 3 P.w.p., Sąd zauważa, że z argumentacji organu wynika, że UP uznał, iż zgłoszony znak towarowy nie ma dostatecznych znamion odróżniających w rozumieniu art. 1291 ust. 1 pkt 2 P.w.p., ponieważ, po pierwsze, posiada cechy sloganu reklamowego oraz, po drugie, ma opisowych charakter wskazując cechy i właściwości towarów i usług, do których oznaczania został przeznaczony, co z kolei wyczerpuje również przeszkodę rejestracji znaku towarowego unormowaną w art. 1291 ust. 1 pkt 3 P.w.p. W ocenie Sądu, organ prawidłowo określił w decyzji I instancji krąg odbiorców towarów i usług, do których oznaczania przeznaczony jest zgłoszony znak towarowy, jako wszystkie osoby, lista bowiem towarów i usług wskazana w zgłoszeniu obejmuje towary i usługi nabywane powszechnie. Organ słusznie również wskazał semantyczne znaczenie oznaczenia [...], jako wskazujące na osobę/kobietę wyróżniającą się nieprzeciętnymi cechami osobowości, wybitną, nietuzinkową, oryginalną. W ocenie Sądu, UP natomiast nie wyjaśnił w wyczerpujący sposób dlaczego reklamowy charakter zgłoszonego znaku towarowego skutkuje brakiem cech odróżniających tego znaku towarowego. W orzecznictwie wskazuje się, że reklamowy charakter oznaczenia nie wyklucza jego zdolności odróżniającej, jeżeli pomimo reklamowej treści znak jest postrzegany przez odbiorców również jako wskazanie pochodzenie handlowego danych towarów i usług oznaczonych znakiem towarowym. Jak wskazał Trybunał w wyroku z 21 stycznia 2010 r., sygn. C-398/08 P (Audi v. OHIM, EU:C:2010:29), zachwalająca konotacja słownego znaku towarowego nie wyklucza, że nadaje się on mimo to do zagwarantowania konsumentom, iż towary lub usługi nim oznaczone pochodzą z danego przedsiębiorstwa. W ten sposób taki znak towarowy może być postrzegany przez właściwy krąg odbiorców równocześnie jako sformułowanie reklamowe i jako wskazanie pochodzenia handlowego towarów lub usług. Wynika z tego, że o ile odbiorcy ci postrzegają znak towarowy jako wskazanie pochodzenia, okoliczność, iż jest on jednocześnie odbierany jako sformułowanie reklamowe, nie ma wpływu na kwestię jego charakteru odróżniającego. Organ w decyzji I instancji uznał, że przedmiotowe oznaczenie, nie zawierające żadnego elementu wyróżniającego, który mógłby zapamiętać potencjalny odbiorca, zachęca jedynie do nabycia towarów/usług, ponieważ pełni rolę hasła reklamowego i jako slogan reklamowy spełnia swoje zadanie polegające na przyciągnięciu uwagi nabywcy do konkretnego towaru (usługi). Tak więc, przypisanie go do konkretnego towaru (usługi) jednego podmiotu nie jest możliwe, gdyż jedynie zachęca do nabycia danych towarów (usług), nie spełnia zatem przesłanek wymaganych dla znaku towarowego. Znak towarowy winien, bowiem sam w sobie stanowić dostateczną podstawę do tego, aby konsument mógł wyłącznie w oparciu o ten znak bez potrzeby dokonywania analizy innych oznaczeń, w tym np. nazwy firmy producenta stwierdzić, że dany towar (usługa) pochodzi od konkretnego podmiotu. Organ dodał, że przedmiotowe oznaczenie pełniące rolę sloganu reklamowego nie jest w stanie spełnić konstytutywnej funkcji znaku towarowego - funkcji indywidualizowania towaru (usługi) pod względem jego pochodzenia od konkretnego podmiotu. Przedmiotowe oznaczenie użyte samodzielnie, bez dodatkowych wyróżniających elementów ze swej istoty nie jest w stanie przekazać konsumentowi informacji o pochodzeniu towaru (usługi) od konkretnego, stałego i zawsze tego samego podmiotu, zatem nie posiada dostatecznych znamion odróżniających w rozumieniu art.1291 P.w.p. UP poza powyższymi ocennymi stwierdzeniami, nie przedstawił żadnej argumentacji, która wyjaśniałaby dlaczego jego zdaniem przedmiotowe oznaczenie użyte samodzielnie, bez dodatkowych wyróżniających elementów ze swej istoty nie jest w stanie przekazać konsumentowi informacji o pochodzeniu towaru (usługi) od konkretnego, stałego i zawsze tego samego podmiotu, a jedynie jako slogan reklamowy spełnia swoje zadanie polegające na przyciągnięciu uwagi nabywcy do konkretnego towaru (usługi). Podkreślenia wymaga, że UP w zaskarżonej decyzji doszedł do wniosku, że wyrażenie [...] oznacza osobę/kobietę wyróżniającą się nieprzeciętnymi cechami osobowości, wybitną, nietuzinkową, oryginalną. Oznaczenie to służy natomiast do oznaczania takich towarów jak np. kosmetyki z klasy 03, suplementy diety z klasy 05, filmy wideo z klasy 09, wyroby jubilerskie z klasy 14, kalendarze z klasy 16, meble dla dzieci z klasy 20, odzież, obuwie z klasy 25, artykuły sportowe i gimnastyczne z klasy 28, czy też takich usług jak np. reklama z klasy 35, transmisja programów telewizyjnych z klasy 38, usługi zespołu muzycznego z klasy 41, usługi barowe z klasy 43, usługi kosmetyczne z klasy 44. Sąd nie dopatrzył się ani w decyzji I instancji ani w zaskarżonej decyzji żadnej merytorycznej analizy, która uzasadniałaby stanowisko, że reklamowa treść oznaczenia "Królowa jest tylko jedna" – przyciągającego uwagę nabywcy do danego towaru, jak to stwierdził UP – przeważa w odniesieniu do przykładowo wskazanych powyżej towarów i usług, a w konsekwencji do wszystkich towarów i usług objętych zgłoszeniem, nad funkcją odróżniającą, a więc zdolnością indywidualizowania tych towarów i usług pod względem ich pochodzenia od konkretnego podmiotu. Podkreślenia w tym miejscu wymaga, że Skarżąca podnosiła w postępowaniu administracyjnym, że UP dwukrotnie udzielił prawa ochronnego na identyczne słowne znaki towarowe "[...] [...] dla towarów i usług z klasy 35, 41 i 45 (Wiadomości Urzędu Patentowego nr [...] str. 1389) i [...] dla towarów z klasy 30 (Wiadomości Urzędu Patentowego nr [...] str. 99). UP nie wyjaśnił tak odmiennego stanowiska w niniejszej sprawie. W ocenie Sądu, w sytuacji, kiedy podstawą odmowy udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy jest bezwzględna przeszkoda z art. 1291 ust. 1 pkt 2 P.w.p., badana przez UP z urzędu – brak dostatecznych znamion odróżniających wynikający z reklamowego charakteru oznaczenia – i organ dwukrotnie udzielił prawo ochronne na identyczne znaki towarowe, nie jest wystarczające stwierdzenie, że każde zgłoszenie bada się oddzielnie z uwzględnieniem konkretnych warunków sprawy i zebranego materiału dowodowego. Trudno bowiem zgodzić się ze stanowiskiem, że ocena co do reklamowego charakteru oznaczenia "[...] i braku dystynktywnego charakteru tego oznaczenia uzależniona była od zebranego materiału dowodowego w danej sprawie. W każdym razie, w przedmiotowej sprawie UP nie dokonał analizy jakiegokolwiek materiału dowodowego rozważając istnienie w niniejszej sprawie przeszkody z art. 1291 ust. 1 pkt 2 P.w.p., poprzestając na teoretycznych rozważaniach odwołujących się do stanowiska doktryny oraz orzecznictwa. Z tych względów Sąd stwierdza, że UP naruszył w powyższym zakresie przepisy postępowania – art. 7, art. 8 § 1, art. 77 § 1 i art. 80 K.p.a., co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. UP bowiem nie wyjaśnił dokładnie stanu faktycznego w kwestii reklamowego charakteru zgłoszonego znaku towarowego w stopniu wykluczającym zdolność odróżniającą handlowe pochodzenie tego znaku towarowego w stosunku do towarów i usług objętych zgłoszeniem znaku, wnioski zatem UP w tym zakresie mają charakter dowolny, a nie swobodny. Brak natomiast wyjaśnienia całkowicie przeciwnego stanowiska UP w dwóch innych sprawach co do braku odróżniającej zdolności znaku towarowego [...] ze względu na jego reklamowy charakter, w istotny sposób godzi w zasadę zaufania do władzy publicznej. Wskazania też wymaga, że ocena opisowego charakteru przedmiotowego oznaczenia dokonana przez organ, a która zostanie omówiona poniżej ma również znaczenie dla oceny braku zdolności odróżniającej tego znaku, co zostanie wskazane poniżej. Uzasadniając brak zdolności odróżniającej zgłoszonego znaku towarowego ze względu na jego opisowy charakter organ w decyzji I instancji stwierdził, że zestawienie słów, z których złożony jest zgłoszony znak towarowy nie jest oryginalne pod względem gramatycznym i w konsekwencji pozostaje czytelne dla przeciętnego odbiorcy. Zgłoszony znak w sposób niewymagający złożonej dedukcji prowadzi przeciętnego odbiorcę do powzięcia informacji o cechach towarów/usług, nie zaś do skojarzenia go z konkretnym przedsiębiorcą. Oznaczenie "[...] odbierane jako całość nie przejawia żadnych cech fantazyjnych, abstrakcyjnych względem towarów/usług wskazanych w podaniu. Dla potencjalnych odbiorców oznaczenie takie będzie posiadało wyłącznie walor informacyjny, opisowy względem towarów/usług, które miałyby być nim oznaczane; mianowicie będzie nieść za sobą informację co do cech/rodzaju tych towarów/usług. Zdaniem organu oznaczenie [...] abstrahując od stopnia jego opisowości, pozostaje niedystynktywne w stosunku do wymienionych towarów/usług. Nie nadaje się ono bowiem do ich odróżniania w obrocie towarów/usług wskazanych w wykazie od towarów/usług tego samego rodzaju innych przedsiębiorców. Przeciętny odbiorca analizowane oznaczenie, będzie traktował jako informację o właściwościach towarów i usług. Analizowane oznaczenie nie zawiera żadnych dodatkowych elementów np. bogatej grafiki czy nazwy firmy, które ewentualnie mogłyby go wyróżnić i spowodować powstanie w świadomości odbiorców asocjacji między znakiem towarowym, towarem/usługą i źródłem jego komercyjnego pochodzenia. Nie sposób więc doszukać się w tak skonstruowanym oznaczeniu jakiegokolwiek czynnika fantazyjnego. Wykazuje ono zarówno niezdolność do odróżniania towarów/usług w obrocie gospodarczym, jak i zbyt wysoki stopień opisowości, przekazując odbiorcom wprost informacje o cechach towarów/usług Zgłaszającej. W zaskarżonej decyzji natomiast, UP stwierdził, że oznaczenie [...] jest obiektywnie przydatne do opisu oferowanych towarów i usług, może zostać użyte do przekazania odbiorcom informacji o ich cechach a tym samym powinno pozostać dostępne dla wszystkich uczestników obrotu. Zdaniem UP niewątpliwie wskazuje ono na konkretne cechy towarów i usług, że są one przeznaczone i stosowane przez królową - osobę wyjątkową i unikalną oraz przekazuje informację o cechach towarów i usług wprost, wyraźnie i jednoznacznie, gdyż potencjalny odbiorca automatycznie połączy oznaczenie z konkretnymi towarami i usługami, przeznaczonymi dla królowej. Owe powiązanie oznaczenia z towarami i usługami oraz ich cechami, a nie przedsiębiorcą, przyjdzie przeciętnemu odbiorcy z łatwością. UP uznał zatem, że oznaczenie [...] realizuje zasadę aktualnej, konkretnej i bezpośredniej opisowości ponieważ w sposób aktualny, konkretny i bezpośredni wskazuje na konkretne cechy tego towarów i usług dla którego oznaczania jest przeznaczony i informację o cechach tych konkretnych towarów i usług przekazuje wprost, wyraźnie i jednoznacznie, tak że może być ona również odczytana wprost, a nie drogą skojarzeń. W ocenie Sądu jednak, powyższa argumentacja i konstatacja UP ma charakter całkowicie dowolny, nie mieszczący się w ramach proceduralnej zasady swobodnej oceny dowodów. Zdaniem Sądu nie można zgodzić się ze stanowiskiem UP, że oznaczenie "[...] wskazuje jakąś konkretną cechę, właściwą i opisującą takie towary, jak np.: kremy do twarzy, czy szampony z klasy 03, suplementy diety do celów leczniczych, bądź suplementy diety wspomagające odchudzanie z klasy 05, filmy i programy telewizyjne do pobrania, czy audiobooki z klasy 09, spinki do koszul, czy też metale szlachetne z klasy 14, papier w arkuszach, skoroszyty bądź zeszyty z klasy 16, meble do oranżerii bądź meble ze szkła z klasy 20, bezrękawniki, czy bielizna z klasy 25, gry mechaniczne, bądź gry elektroniczne z klasy 28, czy też takie usługi jak np. usługi produkcji audycji i filmów reklamowych dla radia, telewizji, kina, internetu z klasy 35, usługi transmisji wideo na żądanie z klasy 38, usługi rozrywkowe, czy usługi rekreacyjne z klasy 41, hotele, kafeterie, kawiarnie, czy motele z klasy 43, usługi salonów fryzjerskich, bądź usługi SPA z klasy 44. W ocenie Sądu, trudno jest uznać, że cechą właściwą i opisującą wymienione powyżej towary i usługi, jak i wszystkie towary i usługi objęte zgłoszeniem Skarżącej, jest ich przeznaczenie i stosowanie przez królową - osobę wyjątkową i unikalną. Jeżeli natomiast taką treść można wywnioskować z oznaczenia "[...] – a organ jest przekonany, że tak właśnie jest – to zdaniem Sądu nie jest to wskazanie konkretnej cechy towarów i usług objętych zgłoszeniem wprost, wyraźnie i jednoznacznie, tak że może być ona również odczytana wprost, a nie drogą skojarzeń, lecz jest to treść wynikająca z powyższego oznaczenia właśnie drogą skojarzeń, nie wprost. UP stwierdził w zaskarżonej decyzji, że oznaczenie zgłoszonym znakiem towarów i usług objętych zgłoszeniem będzie wskazywało, że towary: 1) z klasy 03 mogą być stosowane przez królową, która ze względu na wyjątkowy wygląd i wysublimowane wymagania używa je w codziennym życiu; 2) z klasy 05 mogą być stosowane przez królową, która ze względu na wyjątkowy wygląd i wysublimowane wymagania używa je w codziennym życiu; 3) z klasy 09 mogą być stosowane przez królową, która swój wyjątkowy wizerunek utrwala w różnego rodzaju zapisach medialnych; 4) z klasy 14 mogą być używane przez królową, która jak "oszlifowany diament" prezentuje je z gracją i niebanalnym szykiem; 5) z klasy 16 mogą być przeznaczone dla królowej, które to materiały w wyjątkowy i oryginalny sposób prezentują jej wizerunek; 6) z klasy 20 mogą być przeznaczone i używane przez królową jako akcesoria prezentujące szyk i elegancję; 7) z klasy 25 mogą być przeznaczone dla królowej jako dodatki uzupełniające jej wyjątkowy wygląd; 8) z klasy 28 mogą być przeznaczone dla królowej, która dbając o kondycję i rozwój intelektualny tworzy jedyny w swoim rodzaju wizerunek; natomiast usługi: 1) z klasy 35 mogą być świadczone dla królowej, która poprzez reklamę prezentuje unikalne i niepowtarzalne maniery i przyzwyczajenia, podkreślając te elementy stylu życia poprzez używanie w życiu codziennym podanych w tej klasie towarów; 2) z klasy 38 mogą być świadczone i wykorzystywane przez królową, która w ewidentny sposób prezentuje swoje umiejętności i niespotykaną wyjątkowość; 3) z klasy 41 mogą być świadczone i przeznaczone dla królowej, która poprzez środki masowego przekazu dociera do dużego grona odbiorców (masowo). Media w ten sposób mogą angażować i mobilizować szersze grono odbiorców, pełnią także funkcję opiniotwórczą czy rozrywkową związaną z osobą królowej; 4) z klasy 43 mogą być świadczone dla królowej i związane z królową, która w komfortowych warunkach korzysta m.in. z hoteli i restauracji, a jej aktywność kojarzyć się może także z działalnością charytatywną dotyczącą pensjonatów dla zwierząt czy ośrodków opieki dziennej; 5) z klasy 44 mogą być świadczone dla królowej i związane z królową, która dbając o wygląd i aparycję korzysta z powyższych usług. W ocenie Sądu, jest to niewątpliwie treść wynikająca z omawianego oznaczenia w drodze skojarzeń, a więc w drodze pośredniego wnioskowania, a to może oznaczać, że przedmiotowy znak towarowy ma raczej charakter sugerujący – nie opisowy. Znaki towarowe sugerujące mają natomiast zdolność odróżniającą, co z kolei potwierdzałoby błędną ocenę UP o wystąpieniu przeszkody rejestracji znaku towarowego z art. 1291 ust. 1 pkt 2 P.w.p. W światle powyższego, Sąd stwierdza, że UP naruszył również przepisy postępowania – art. 7, art. 8 § 1, art. 77 § 1 i art. 80 K.p.a., oceniając wystąpienie w niniejszej sprawie bezwzględnej przeszkody rejestracji znaku towarowego z art. 1291 ust. 1 pkt 3 P.w.p., co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. UP bowiem nie wyjaśnił dokładnie stanu faktycznego w kwestii opisowego charakteru zgłoszonego znaku towarowego przyjmując w sposób całkowicie dowolny – nie swobodny – że oznaczenie "[...] realizuje zasadę aktualnej, konkretnej i bezpośredniej opisowości ponieważ w sposób aktualny, konkretny i bezpośredni wskazuje na konkretne cechy tego towarów i usług dla którego oznaczania jest przeznaczony i informację o cechach tych konkretnych towarów i usług przekazuje wprost, wyraźnie i jednoznacznie, tak że może być ona również odczytana wprost, a nie drogą skojarzeń. Tymczasem argumentacja organu przedstawiona w decyzjach obu instancji prowadzi do wniosku, że przedmiotowe oznaczenie nie wskazuje żadnych konkretnych cech towarów i usług objętych zgłoszeniem, lecz sugeruje, że towary te i usługi przeznaczone są i stosowane przez królową - osobę wyjątkową i unikalną, co ma stanowić zachętę do ich nabycia. Również w tym zakresie UP całkowicie pominął że dwukrotnie udzielił prawa ochronnego na identyczne słowne znaki towarowe [...] [...] dla towarów i usług z klasy 35, 41 i 45 (Wiadomości Urzędu Patentowego nr [...] str. 1389) i [...] dla towarów z klasy 30 (Wiadomości Urzędu Patentowego nr [...] str. 99). Brak natomiast wyjaśnienia całkowicie przeciwnego stanowiska UP w dwóch innych sprawach co do opisowego charakteru słownego znaku towarowego "[...] w istotny sposób godzi w zasadę zaufania do władzy publicznej. Zgodnie z art. 1291 ust. 1 pkt 4 P.w.p., nie udziela się prawa ochronnego na oznaczenie, które składa się wyłącznie z elementów, które weszły do języka potocznego lub są zwyczajowo używane w uczciwych i utrwalonych praktykach handlowych. Oceniając wystąpienie powyższej przeszkody rejestracji znaku towarowego [...] UP wyjaśnił, że ocenił tylko pierwszą część tej regulacji, tj że określenie to weszło do języka potocznego. Organ wskazał ponadto, że odwołanie do języka potocznego sugeruje, że chodzi o pewne zwroty bądź wyrażenia, które mają samodzielną wartość znaczeniową, chodzi także o takie przypadki, w których ich znaczeniowa wartość odrywa się od pierwotnego znaczenia danego słowa czy wyrażenia. Wyjaśnił, że odmowa rejestracji danego oznaczenia podyktowana jest potrzebą pozostawienia danego wyrażenia lub wyrażeń wolnymi z uwagi na powszechność ich używania, spowodowaną ich wejściem do języka potocznego lub stosowaniem w obrocie. UP również stwierdził, że istotniejsze jest ustalenie, jak oznaczenie to jest odbierane przez relewantny krąg odbiorców. Organ też analizując niniejszą sprawę w kontekście art. 1291 ust. 1 pkt 4 P.w.p., zwrócił uwagę, że zasada przedmiotowego odniesienia (do towarów i usług) nie wynika wprost z treści analizowanego przepisu, choć w istocie uzasadniają ją poglądy części doktryny oraz część orzecznictwa. Jednocześnie zwrócił uwagę na wyrażany w doktrynie prawa pogląd, iż dane określenie niekoniecznie musi wykazywać cechę potocznego charakteru względem konkretnej kategorii towarów lub usług, aby mogło zostać objęte omawianą przesłanką odmowy. W świetle tych rozważań UP stwierdził, że wyrażenie "[...] weszło do języka potocznego, na co podał przykłady w decyzji I instancji. Badając prawidłowość rozstrzygnięcia UP w powyższym zakresie, Sąd dostrzegł niespójność w rozważaniach organu, która mogła skutkować wadliwymi ustaleniami faktycznymi co do wystąpienia przeszkody rejestracji znaku towarowego z art. 1291 ust. 1 pkt 4 P.w.p., mogącymi mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Należy zgodzić się z organem, że z art. 1291 ust. 1 pkt 4 P.w.p., nie wynika literalnie odniesienie do towarów i usług w kontekście badania wystąpienia przeszkody rejestracji znaku towarowego wynikającej z tej regulacji prawnej. Ograniczając się do zakresu powyższego przepisu w jakim zastosował go UP, należy zauważyć, że przeszkoda unormowana w tym przepisie dotyczy oznaczeń, które nie mają zdolności odróżniającej ze względu na to, że weszły do języka potocznego. W ocenie Sądu brak zdolności odróżniającej oznaczenia z powodu jego wejścia do języka potocznego może wynikać z faktu, że oznaczenie to na skutek jego używania stało się powszechnie stosowane dla wskazania rodzaju lub cech towarów lub usług. Brak zdolności odróżniającej oznaczenia z powodu jego wejścia do języka potocznego może również wynikać z faktu, że oznaczenie to w języku potocznym nabrało takiego powszechnie postrzeganego znaczenia, które pozbawia to oznaczenie zdolności identyfikacji źródła ekonomicznego pochodzenia danych towarów i usług, a zatem przez odbiorców tych towarów i usług oznaczenie to nie będzie odbierane jako znak towarowy. Dlatego nawet jeżeli, jak wskazuje organ, dane określenie nie wykazuje cechy potocznego charakteru względem konkretnej kategorii towarów lub usług, organ badając wystąpienie przeszkody unormowanej w art. 1291 ust. 1 pkt 4 P.w.p., musi odnieść się do konkretnych towarów i usług objętych zgłoszeniem i ustalić, czy w odniesieniu do tych towarów i usług dane oznaczenie nie ma zdolności odróżniającej. W niniejszej sprawie UP w decyzji I instancji wskazał na przypadki zastosowania oznaczenia [...] w obrocie, jednak nie wskazał jakiego znaczenia nabrało to wyrażenie w powszechnym odbiorze na skutek jego stosowania i w żadnym razie nie wykazał, że na skutek takiego powszechnego postrzegania przedmiotowego oznaczenia przez odbiorców nie ma ono zdolności identyfikacji źródła ekonomicznego pochodzenia towarów i usług objętych zgłoszeniem. Organ pomimo wskazania, że istotne jest ustalenie, jak oznaczenie jest odbierane przez relewantny krąg odbiorców w ogóle nie wskazał jak oznaczenie "[...] jest odbierane przez jakiegokolwiek odbiorcę. W ocenie Sądu natomiast samo wskazanie przypadków, że oznaczenie [...] zostało zastosowane w obrocie w różnych kontekstach, nie jest wystarczające dla stwierdzenia, że w odniesieniu do towarów i usług objętych zgłoszeniem oznaczenie to nie ma zdolności odróżniającej ze względu na wejście do języka potocznego. W światle powyższego, Sąd stwierdza, że UP naruszył również przepisy postępowania – art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 K.p.a., oceniając wystąpienie w niniejszej sprawie bezwzględnej przeszkody rejestracji znaku towarowego z art. 1291 ust. 1 pkt 4 P.w.p., co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. UP bowiem nie wyjaśnił dokładnie stanu faktycznego w kwestii wejścia do języka potocznego oznaczenia "Królowa jest tylko jedna" w taki sposób, który pozbawiałby zdolności odróżniającej tego oznaczenia w stosunku do towarów i usług objętych zgłoszeniem. Dlatego wniosek organu o wystąpieniu w niniejszej sprawie przeszkody z art. 1291 ust. 1 pkt 4 P.w.p., ma charakter dowolny – nie swobodny. Sąd zgadza się ze stanowiskiem UP, że Skarżąca nie wykazał, że zgłoszony znak towarowy [...] nabył wtórną zdolność odróżniającą na skutek jego używania. Sąd całkowicie zgadza się z argumentacją organu zawartą w tym zakresie w decyzjach obu instancji oraz ze stanowiskiem, że przedłożony przez Skarżącą materiał dowodowy nie potwierdza używania przedmiotowego oznaczenia w charakterze znaku towarowego. Sąd oddalił, na podstawie art. 106 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej: "P.p.s.a."), wniosek dowodowy zawarty w skardze, ponieważ nie miał on istotnego znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. Rozpoznając ponownie sprawę UP dokona wyczerpujących ustaleń faktycznych co do wystąpienia w niniejszej sprawie bezwzględnych przeszkód rejestracji znaku towarowego z art. 1291 ust. 1 pkt 2, pkt 3 i pkt 4 P.w.p., uwzględniając powyższe rozważania i ocenę prawną Sądu. Biorąc pod uwagę powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c, w związku z art. 135 P.p.s.a., orzekł jak w pkt 1 sentencji. O kosztach Sąd orzekł w pkt 2 sentencji wyroku, na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 P.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2023 r., poz. 1935), zasądzając od UP na rzecz Skarżącego kwotę 2217 zł, na którą składał się uiszczony wpis sądowy od skargi (1000 zł), wynagrodzenie pełnomocnika będącego adwokatem (1200 zł) oraz opata skarbowa (17 zł).