VI SA/Wa 2460/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Urszula Wilk po rozpoznaniu w dniu 14 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. z siedzibą w S. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi K. z siedzibą w S. na decyzję Komisji Nadzoru Finansowego z dnia [...] sierpnia 2015 r., nr [...] w przedmiocie ustanowienia zarządcy komisarycznego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Pismem z [...] sierpnia 2015 r. K. z siedzibą w S. (dalej: "skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Komisji Nadzoru Finansowego (dalej: "KNF") z [...] sierpnia 2015 r., nr [...], w przedmiocie ustanowienia zarządcy komisarycznego. W przedmiotowej skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W uzasadnieniu skargi skarżąca wskazała, że w sytuacji ustanowienia zarządcy komisarycznego przejmuje on kompetencje wszystkich organów spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej z wyjątkiem zmiany jej statutu i może dowolnie kształtować działalność kasy, pomimo że nie reprezentuje członków kasy. Skarżąca podkreśliła również, że kolejnym etapem ingerencji organu nadzoru staje się przejęcie kasy przez bank, a decyzja taka wywołuje nieodwracalne skutki prawne. Skarżąca podniosła również, że jeżeli działania zarządcy, który nie będzie w stanie zapewnić kontynuacji pozytywnych efektów działań naprawczych wdrożonych przez zarząd S. (dalej: "Kasa"), doprowadzą do niemożności ziszczenia się przesłanki warunkującej uruchomienie pomocy stabilizacyjnej przez skarżącą na podstawie decyzji z [...] lutego 2015 r. w postaci objęcia udziałów nadobowiązkowych do kwoty 3.600.000 zł z kwoty wypłaconej wcześniej tytułem kredytu stabilizacyjnego na zasadach zobowiązania podporządkowanego. W odpowiedzi na skargę pismem z [...] września 2015 r. organ podniósł, że argumentacja skarżącej oparta jest na niezasadnej jego zdaniem tezie o nieudolności ustanowionego zarządcy komisarycznego oraz przekonaniu o sprawnych i efektywnych działaniach sanacyjnych dotychczasowego zarządu. Organ podkreślił, że z sytuacji ekonomiczno-finansowej Kasy oraz nieskuteczności działań sanacyjnych podejmowanych przez dotychczasowy zarząd Kasy, zwlekanie z ustanowieniem zarządcy komisarycznego stanowiłoby zagrożenie dla bezpieczeństwa depozytów członków Kasy. Organ jednocześnie zaznaczył, że ustanowienie zarządcy komisarycznego nie wstrzymuje działalności Kasy, a zarządca ustanawiany jest do czasu wykonania zadań określonych w decyzji o jego ustanowieniu. Organ wskazał także, że ustanowienie zarządcy komisarycznego nie pociąga za sobą obowiązkowo kolejnego etapu ingerencji organu nadzoru w postaci przejęcia kasy przez bank, które jest możliwe dopiero po spełnieniu ustawowo określonych przesłanek. Organ wyjaśnił przy tym, że celem ustanowienia zarządcy komisarycznego jest wprowadzenia działań naprawczych i restrukturyzacyjnych w celu uzyskania przez kasę zdolności do samodzielnego działania. W uzasadnieniu swojego stanowiska organ zwrócił również uwagę, że ochrona tymczasowa nie służy odwróceniu następstw decyzji, która została wykonana [...] sierpnia 2015 r. przez przejęcie obowiązków przez zarządcę komisarycznego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.), dalej: "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 p.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zgodnie z utrwaloną orzeczniczą sądów administracyjnych warunkiem wstrzymania wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności, uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie wystarczy więc samo zgłoszenie wniosku lub też powtórzenie treści ww. przepisu. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń i okoliczności świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione. Brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia zaś jego merytoryczną ocenę przez Sąd. Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, stwierdzić należy, że żądaniem wstrzymania wykonania została objęta decyzja KNF ustanawiająca zarządcę komisarycznego, na którego KNF nałożyła obowiązki informacyjno-organizacyjne w zakresie sporządzenia sprawozdania finansowego Kasy. W literaturze przedmiotu podnosi się, że decyzja o ustanowieniu zarządcy komisarycznego nie ma wpływu na organizację i sposób działania kasy. Oznacza to, że kasa nadal prowadzi działalność na rzecz członków. Z kolei zasadniczym zadaniem zarządcy komisarycznego jest opracowanie, przy aktywnym udziale KNF, programu postępowania naprawczego, a następnie jego realizacja oraz bieżące informowanie KNF, Rady Nadzorczej Kasy lub Kasy Krajowej o kolejnych etapach jego wdrażania. Może on również realizować wszystkie zadania, którymi obciążyła go KNF (patrz Piotr Zakrzewski w: A. Herbert, S. Pawłowski, P. Zakrzewski Spółdzielcze kasy oszczędnościowo-kredytowe. Komentarz Warszawa 2014 r. Wydawnictwo Prawnicze C.H. Beck str. 418-419). Argumentacja wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania decyzji nakierowana została na uzasadnienie zarzutów stawianych samej decyzji, a co za tym idzie wskazanie negatywnych konsekwencji dla Kasy, które mogą wystąpić w wyniku działania zarządcy komisarycznego, w tym sporządzenia przez niego sprawozdania finansowego, nie zaś na uzasadnienie wystąpienia przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., niezbędnych dla wstrzymania wykonania skarżonego aktu. Trudno też mówić, analizując wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, by ewentualne przyszłe przejęcie Kasy przez bank mogło stanowić uzasadnienie dla tego wniosku. Poczynione przez skarżącą założenie dotyczy hipotetycznych działań zarządcy komisarycznego niekorzystnych dla przyszłości Kasy zakończonych jej likwidacją. Tymczasem zarządca komisaryczny zgodnie z art. 73 ust. 3 ustawy o skok ustanawiany jest na czas nie dłuższy niż do końca realizacji programu postępowania naprawczego. Ponadto, przejęcie Kasy przez bank jest, jak skarżąca sama wskazała, kolejnym etapem nadzoru nad kasami, wymagającym jednak wydania odrębnej decyzji, ta zaś jest wydawana w ściśle określonej sytuacji uregulowanej w art. 74c ust. 1-4 ustawy skok. W tym stanie rzeczy, Sąd stanął na stanowisku, że skarżąca nie wykazała w należyty sposób ziszczenia się przesłanek, określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. warunkujących wstrzymanie wykonalności zaskarżonej decyzji. Zaznaczyć przy tym należy, że zgodnie z utrwalonym poglądem, Sąd w przypadku braku uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu nie może działać w tym zakresie za stronę, gdyż to na stronie ciąży obowiązek wykazania, że zaskarżona decyzja w razie wykonania, mogłoby narazić ją na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (vide: postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 25 lipca 2008 r., sygn. akt II OZ 766/08, oraz z 5 grudnia 2012 r., sygn. akt II GZ 457/12). Zarówno brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, jak i lakoniczność uzasadnienia uniemożliwiają jego merytoryczną ocenę, a zgromadzona dokumentacja sprawy może posłużyć natomiast jedynie do weryfikacji twierdzeń strony, pod kątem spełnienia przesłanek zawartych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Niezależnie od powyższego Sąd podziela i przyjmuje za własne stanowisko organu, zgodnie z którym ochrona tymczasowa nie służy odwróceniu następstw wykonanych już decyzji. Zgodnie bowiem z utrwaloną linią orzeczniczą warunkiem wstrzymania wykonania decyzji na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. jest jej niewykonanie do czasu rozpatrzenia wniosku. Wstrzymanie wykonania decyzji lub aktu nie ma zastosowania w sytuacji, gdy decyzja objęta skargą została wykonana, gdyż nie spowoduje odwrócenia już zaistniałych następstw wykonania decyzji (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z II 9 maja 2012 r., sygn. akt II GZ 156/12). Mając na uwadze powyższe, Sąd działając na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.