VI SA/Wa 3535/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Szydłowska po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] września 2014 r. nr [...] w przedmiocie wygaśnięcia zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych zawierających od 4% do 18% alkoholu, przeznaczonych do spożycia w miejscu sprzedaży postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Skarżący – M. W. w skardze na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2014 r. w przedmiocie wygaśnięcia zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych zawierających od 4% do 18% alkoholu, przeznaczonych do spożycia w miejscu sprzedaży zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Podał, że wygaśniecie zezwolenia na sprzedaż alkoholu w prowadzonym przez niego lokalu gastronomicznym z bardzo dużym prawdopodobieństwem spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Zakaz sprzedaży alkoholu w lokalu przełoży się jego zdaniem na gwałtowny spadek klienteli, która wybierze inne lokale o takim samym profilu, w których możliwy jest zakup napojów alkoholowych. Skarżący podkreślił, że taki istotny odpływ klienteli doprowadzi do utraty płynności finansowej, a w dalszej perspektywie do konieczności likwidacji prowadzonej działalności gospodarczej. Dodał ponadto, że nie dysponuje środkami finansowymi, które pozwoliłyby mu zmienić profil prowadzonego lokalu. Do wniosku skarżący nie załączył żadnych dokumentów na poparcie swoich twierdzeń. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej jako "p.p.s.a.", katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd uprawniony jest do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wstrzymanie przez sąd wykonania zaskarżonego aktu lub czynności ma charakter wyjątkowy. Strona skarżąca dążąc do wstrzymania wykonania decyzji musi złożyć stosowny wniosek i uprawdopodobnić, że istnieją przesłanki uzasadniające odstąpienie od zasady wykonalności orzeczeń ostatecznych i wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia (por. postanowienie NSA z dnia 14 maja 2014 r., sygn. akt I OZ 363/14, LEX nr 1464732). Strona składająca wniosek w trybie art. 61 § 3 p.p.s.a. jest zobowiązana nie tylko do wskazania przedmiotowych przesłanek, ale i do wykazania, że warunki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w rzeczywistości zachodzą (por. postanowienie NSA z dnia 23 kwietnia 2014 r. sygn. akt II FZ 464/14, LEX nr 1452662). Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy podkreślić należy, że skarżący oparł swój wniosek o wstrzymanie wykonanie zaskarżonej decyzji na niebezpieczeństwie spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jego zdaniem niemożność oferowania w prowadzonym przez niego lokalu sprzedaży alkoholu spowoduje odpływ klientów, co doprowadzi do utraty płynności finansowej, a w dalszej perspektywie likwidacji prowadzonej działalności gospodarczej. Skarżący swoich twierdzeń co do wywodzonych przez siebie skutków wykonania zaskarżonej decyzji w żaden sposób jednak nie uprawdopodobnił. W szczególności nie przedłożył żadnych dokumentów źródłowych obrazujących m. in. wysokość wpływów ze sprzedaży alkoholu w jego lokalu, nie określił jaki jest procentowy udział zysków ze sprzedaży alkoholu w stosunku do innych oferowanych w lokalu produktów, a nawet nie scharakteryzował profilu tego lokalu. Powyższe uniemożliwiło Sądowi ocenę czy wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje istotnie zaistnienie zdarzeń uzasadniających uwzględnienie wniosku o zastosowanie ochrony tymczasowej. Zauważyć przy tym należy, że rolą Sądu nie jest poszukiwanie dowodów na poparcie twierdzeń wnioskodawcy, albowiem to na nim spoczywa obowiązek szczególnie wnikliwego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, tak aby przekonać Sąd o zasadności zastosowania ochrony tymczasowej (por. postanowienie NSA z dnia 6 marca 2012 r. sygn. akt I OZ 116/12). Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – orzekł jak w sentencji.