VI SA/Wa 356/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Andrzej Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 16 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. S. o wstrzymanie wykonania uchwały Krajowej Rady Komorniczej z [...] listopada 2014 r. nr [...] w sprawie ze skargi M. S. na uchwałę Krajowej Rady Komorniczej z [...] listopada 2014 r. nr [...] w przedmiocie skreślenia z listy aplikantów komorniczych postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej uchwały. Skarżący – M. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na uchwałę Krajowej Rady Komorniczej, którą skreślono go z listy aplikantów komorniczych. W skardze skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania wspomnianej uchwały, nie uzasadniając go przy tym w żaden sposób. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże art. 61 § 3 p.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 p.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem wydania zatem postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę o to wnioskującą okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia jej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nadto, uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. To na stronie wnioskującej ciąży bowiem obowiązek wykazania, iż w razie wykonania zaskarżonej decyzji, mogłoby to ją narazić na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (vide postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 25 lipca 2008 r. sygn. akt II OZ 766/08, z 5 grudnia 2012 r. sygn. akt II GZ 457/12 oraz z 12 marca 2013 r. sygn. akt II GZ 93/13). Jednocześnie warto zaznaczyć, że Sąd - w przypadku braku należytego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, nie może działać w tym zakresie za stronę, ponieważ - jak to już wskazano powyżej, to na stronie wnioskującej ciąży obowiązek wykazania, iż zaskarżony akt w razie wykonania mogłoby narazić ją na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przechodząc do samego wniosku Sąd stwierdza, że skarżący zgłaszając żądanie wstrzymania wykonania zaskarżonej uchwały nie uzasadnił go w żaden sposób, a o spełnieniu przesłanek warunkujących uwzględnienie tego wniosku można by mówić dopiero wówczas, gdyby zostało wykazane, że wykonanie tego aktu spowoduje skarżącemu szkodę lub trudne do odwrócenia skautki, która nie będą mogły być wynagrodzone przez późniejsze przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Wobec powyższego – skoro skarżący w żaden sposób nie wykazał, aby wykonanie zaskarżonej uchwały wywołało niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, Sąd – na zasadzie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.