VI SA/Wa 388/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Maliszewska Sędziowie Sędzia WSA Andrzej Czarnecki (spr.) Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka Protokolant Agnieszka Gajewiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 czerwca 2010 r. sprawy ze skargi M. M. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] stycznia 2008 r. nr [...] w przedmiocie unieważnienia patentu 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. stwierdza, że uchylona decyzja nie podlega wykonaniu. Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej decyzją z dnia [...] stycznia 2008 r. nr [...] na podstawie art. 10 i art. 11 ustawy z dnia 19 października 1972 r. o wynalazczości (Dz. U. z 1993 r., Nr 26, poz. 117 ze zm.) w zw. z art. 315 ust. 3 oraz art. 89 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. – Prawo własności przemysłowej (j. t. Dz. U. z 2003 r., Nr 119, poz. 1117 ze zm.) – dalej jako p.w.p. - na wiosek P. S.A. z siedzibą w B. unieważnił patent nr [...] pt. "Sposób odwadniania zwałowisk i urządzenie do odwadniania zwałowisk" udzielony na rzecz M. M. Decyzję wydano przy następujących ustaleniach: P.S.A. w B. – dalej jako Kopalnia - w dniu [...] lipca 2006 r. wniosła do Urzędu Patentowego RP wniosek o unieważnienie patentu pt. "Sposób odwadniania zwałowisk i urządzenie do odwadniania zwałowisk", nr [...], udzielonego w dniu 8 stycznia 2003 r., z pierwszeństwem od dnia 6 października 1997 r., na rzecz M. M. Podniosła, że wynalazek nie jest nowy i nieoczywisty, w świetle znanego, ujawnionego przed datą pierwszeństwa stanu techniki tak w literaturze jak i we wcześniej powszechnie stosowanych rozwiązaniach praktycznych. Jako podstawę unieważnienia wnioskodawca wskazał art. 24 i art. 25 p.w.p., precyzując na rozprawie w dniu [...] listopada 2006 r. podstawę prawną przez wskazanie art. 10 i art. 11 ustawy o wynalazczości. Interes prawny, oparty na art. 89 ust. 1 p.w.p. Kopalnia wywodziła z tego, że uprawniony z patentu domaga się opłat licencyjnych z tytułu korzystania z wynalazku przez wnioskodawcę. Jak wynika z akt sprawy Kopalnia przedłożyła następujące materiały dowodowe: zeszyty problemowe J. Sozański "Odwadnianie odkrywek górniczych, podstawy projektowania" 1958 r. zeszyt nr 5; J. Sozański "Odwadnianie kopalń odkrywkowych"; J. Samejłło, Skrypt AGH nr 767 z 1980 r.; skrypt Politechniki Wrocławskiej z 1983 r. "Odwadnianie kopalń", dołączając następnie dwa dokumenty uzasadniające unieważnienie patentu z powodu braku nowości i braku nieoczywistości w dacie zgłoszenia rozwiązania: sporządzoną przez siebie w dniu 2 października 2007 r. "Analizę porównawczą elementów zastrzeżeń patentowych ze znanym stanem techniki w K." oraz ekspertyzę w sprawie patentu nr [...] pt. "Sposób odwadniania zwałowisk i urządzeń do odwadniania zwałowisk" sporządzoną na zamówienie Kopalni przez dr inż. F. w sierpniu 2007 r. Uprawniony z patentu nr [...] (M. M.) twierdził, że chronione patentem rozwiązanie, tj. sposób i urządzenie do odwadniania są zupełnie nowymi i nieoczywistymi rozwiązaniami, natomiast załączone do wniosku materiały mające świadczyć o braku zdolności patentowej spornego wynalazku nie mają żadnego związku z istotą jego rozwiązania. Urząd Patentowy decyzją z dnia [...] listopada 2006 r. nr Sp. [...] oddalił wniosek o unieważnienie spornego patentu uznając, że w dacie zgłoszenia wynalazku spełniał on wymogi nowości i nieoczywistości. Zdaniem Urzędu Patentowego Kopalnia na rozwiązanie w zastrzeżeniu nr 1 nie przedstawiła żadnego przeciwstawienia odnoszącego się do tej kategorii wynalazku, natomiast materiały przeciwstawione zastrzeżeniom nr 2-5 nie mogły odnosić się do tych zastrzeżeń, gdyż dotyczyły wyłącznie poszczególnych elementów urządzenia do odwadniania (jak filtry, pompy), nie przedstawiając budowy urządzenia ze spornego patentu. Na skutek skargi wniesionej przez Kopalnię od powyższej decyzji Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 11 czerwca 2007 r. wydanym w sprawie VI SA/Wa 435/07 uchylił zaskarżoną decyzję podkreślając w uzasadnieniu, że organ administracji przy wydawaniu decyzji nie miał wiedzy na temat treści złożonych przy skardze przez skarżącą dokumentów. Dokumenty te miały dowodzić braku zdolności patentowej spornego patentu, a były nimi: pracowniczy projekt wynalazczy z [...] grudnia 1994 r. pt. "Nadbudowa piezometru ponad formowane zwałowisko" i opracowanie K. P. z nieczytelnym tytułem dotyczące drenaży. Zdaniem Sądu organ nie ustalił prawidłowo stanu faktycznego sprawy, dlatego przy ponownym rozpatrzeniu sprawy powinien to uchybienie naprawić biorąc również pod uwagę nowe dowody przedłożone przez Kopalnię. Podkreślił również nieprawidłowość uzasadnienia decyzji, z której nie można wyprowadzić i prześledzić toku rozumowania organu, w wyniku którego skonstruował wnioski zawarte w rozstrzygnięciu. Wyrok ten nie został zaskarżony i uprawomocnił się 21 sierpnia 2007 r. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Urząd Patentowy wydał wymienioną na wstępie decyzją administracyjną uznając, że w świetle nowych dowodów przedstawionych przez Kopalnię wynalazek w dacie zgłoszenia nie spełniał wymogu nieoczywistości. Podniesiono, że sporne rozwiązanie jest kompilacją znanych i stosowanych sposobów odwadniania i znanych ze stanu techniki środków technicznych używanych w tym celu. Na decyzję tę M. M. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji. Skarżący zarzucił rozstrzygnięciu naruszenie przepisów postępowania –art. 7, 77, 80 i 107 k.p.a. – oraz niespełnienie zaleceń zawartych w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, poddając krytyce dowody przedłożone przez Kopalnię, na których Urząd Patentowy się oparł. Jednocześnie skarżący podnosił, że materiały przedłożone przez Kopalnię, mające udowodnić jej tezę o braku nowości i nieoczywistości spornego patentu, nie odnosiły się do rozwiązania skarżącego. Nadto w uzasadnieniu decyzji, na skutek braku wnikliwości organu co do zapoznania się z rozwiązaniem skarżącego, przypisano temu rozwiązaniu cechy, które ono nie zawiera. Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 20 października 2008 r. wydanym w sprawie VI SA/Wa 838/08 oddalił skargę. Powołując się na treść art. 10 ustawy o wynalazczości Sąd wskazał, iż aby dane rozwiązanie o charakterze technicznym mogło zostać opatentowane musi spełnić trzy kryteria tzw. zdolności patentowej: nowość, nieoczywistość (rozwiązanie nie wynika w sposób oczywisty ze stanu techniki) i stosowalność (rozwiązanie może nadawać się do stosowania), których przesłanki następnie wyjaśnił. Według zastrzeżenia niezależnego 1 sposób odwadniania zwałowisk, zwłaszcza w wyrobiskach kopalni odkrywkowych znamienny tym, że wody z rurowych drenaży (4) odprowadza się do drenażowego szybu (3) do podziemnych studziennych zbiorników (6) połączonych wzajemnie poziomymi łączącymi rurami (19) w zespół odwadniających studni (5), a następnie pompuje się pompowymi agregatami (11) poprzez tłoczny rurociąg (12) poza teren zwałowiska. Opisując poszczególne zastrzeżenia Sąd stwierdził, iż według zastrzeżenia niezależnego 2 urządzenie do odwadniania zwałowisk, zwłaszcza w wyrobiskach kopalni odkrywkowych, znamienne było tym, że posiada drenażowy szyb (3) składający się z zespołu odwadniających studni (5), przy czym studnie (5) posiadają studzienne rury przechodzące przez studzienne zbiorniki (6), w których są połączone z filtrowymi, perforowanymi rurami (7), połączonymi od dołu z podfiltrowymi rurami (8) przechodzącymi przez dno studziennych zbiorników (6), a w profilowanych rurach (8) znajdują się podwodne pompowe agregaty (11) połączone z tłocznymi rurociągami przechodzącymi przez perforowane rury (7) i studzienne rury (10) do terenowej rury (13) odprowadzającej wodę poza teren zwałowiska, ponad to wszystkie studzienne zbiorniki (6) zespołu studni (5) są wzajemnie połączone poziomymi, łączącymi rurami (19). Dokonując natomiast oceny treści zastrzeżenia 1 Sąd uznał, że jest ona wyrażona sformułowaniami ogólnymi i wskazuje drogę jaką przebywa woda, która przeniknie do wnętrza zbudowanej instalacji odwodnieniowej. Takie przemieszczanie się wody jest oczywiste dla przeciętnego specjalisty z tej dziedziny i zostało ujawnione w publikacjach dotyczących systemów odwodnieniowych, między innymi w zeszytach problemowych J. Sozański "Odwadnianie odkrywek górniczych, podstawy projektowania" 1958 r. zeszyt nr 5 - systemy drenażu obniżającego zwierciadło wody podziemnej generalnie można podzielić na trzy typy: poziomy, pionowy lub kombinowany i składa się on z instalacji pionowych, często łączonych elementami poziomymi. Efekt uzyskuje się przez pompowanie wody, która dostała się do wnętrza systemu odwodnieniowego, na powierzchnię i odprowadzanie jej poza odwadniany teren. W systemie kombinowanym, na głęboko zalegającej warstwie zakłada się normalnie do kierunku potoku podziemnego chodnik poziomy lub prawie poziomy, w którym wierci się lub hydraulicznie zapuszcza otwory, którymi spływa woda z warstwy nadległej i podścielającej. Woda ścieka do rząpia i jest odprowadzana poza teren odkrywki. Odnosząc się do wariantów dotyczących środków instalacyjnych przedstawionych w zastrzeżeniu 2 zdaniem Sądu środki te znane są ze stanu techniki a ich różne konfiguracje, zestawienia w zależności od potrzeby powinny być oczywiste dla przeciętnego specjalisty z danej dziedziny co wynika także z podstawowej wiedzy specjalistycznej. W związku z tym badając zastrzeżenia patentowe spornego wynalazku Sąd uznał, że nie spełniają one właściwej funkcji nie zakreślając granic ochrony patentowej. Brak jednoznacznego podania opisu wykonania rozwiązania technicznego poprzez zastosowanie pojęć niedookreślonych, dyskwalifikowało zdaniem Sądu zastrzeżenia patentowe, uniemożliwiając objęcie wynalazku ochroną patentową. Sąd podzielił stanowisko Urzędu Patentowego, iż w wypadku tak ujętych zastrzeżeń nie może być mowy o możliwości realizacji wynalazku w sposób powtarzalny z jednakowym rezultatem. W konkluzji stwierdził, że z uwagi na bardzo ogólnikowo ujęty zakres ochrony nie było możliwości przeprowadzenia analizy pozostałych przesłanek zdolności patentowej, tj. nowości i nieoczywistości zgłoszonego rozwiązania. Od wyroku M. M. złożył skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego, który to Sąd wyrokiem z dnia 19 stycznia 2010 r. wydanym w sprawie II GSK 322/09 uchylił zaskarżony wyrok przekazując sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. Jak podnosił Naczelny Sąd Administracyjny, w sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekał dwukrotnie wydając w dniu 11 czerwca 2007 r. (sygn. akt VI SA/Wa 435/07) wyrok uchylający decyzję Urzędu Patentowego z dnia [...] listopada 2006 r. nr Sp. [...] oddalającą wniosek Kopalni o unieważnienie patentu nr [...] oraz wydając wyrok w dniu 20 października 2008 r. (sygn. akt VI SA/Wa 833/08) oddalający skargę M. M. na decyzję Urzędu Patentowego z dnia 17 stycznia 2008 r. nr Sp. [...] unieważniającą patent nr [...]. Drugi z tych wyroków był przedmiotem badania Naczelnego Sądu Administracyjnego w sprawie II GSK 322/09 uchylającej wyrok WSA z dnia 20 października 2008 r. Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu wymienionego wyroku stwierdził, że wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 11 czerwca 2007 r. nie był zaskarżony stając się prawomocny, dlatego nie był przedmiotem kontroli Sądu, jednakże zawarte w nim wskazania są nadal dla organu administracji wiążące. Naczelny Sąd Administracyjny zwrócił uwagę, iż organ administracji dokonując rozstrzygnięcia powołał się jedynie na dwa dokumenty dołączone przez Kopalnię do uprzednio przez nią przedstawionych, tj. na sporządzoną przez siebie w dniu 2 października 2007 r. "Analizę porównawczą elementów zastrzeżeń patentowych ze znanym stanem techniki w K." oraz ekspertyzę w sprawie patentu nr [...] pt. "Sposób odwadniania zwałowisk i urządzeń do odwadniania zwałowisk" sporządzoną na zamówienie Kopalni przez dr inż. F. w sierpniu 2007 r. Materiały te miały potwierdzać brak nieoczywistości rozwiązania, które stanowiło kompilację znanych i stosowanych sposobów odwadniania i znanych środków technicznych używanych w tym celu. Jednakże skarżący – M. M. – w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego postawił liczne zarzuty procesowe postępowaniu dowodowemu przeprowadzonemu przez organ w tym zakresie i samemu uzasadnieniu decyzji. Sąd uznał w związku z tym zarzut kasacji podnoszony przez skarżącego w tym zakresie za trafny, jako że Sąd I instancji nie ocenił prawidłowości postępowania dowodowego organu, który oparł się na dwóch dokumentach wykonanych na zamówienie Kopalni po upływie 10 lat od daty zgłoszenia wynalazku. Nadto Sąd I instancji nie ustosunkował się do tego, że zaskarżona decyzja administracyjna została uzasadniona niezwykle ogólnikowo bez jakiejkolwiek argumentacji z uwzględnieniem dokumentów kwestionowanych przez skarżącego, a także bez jakiegokolwiek rozważenia zasadności jego zarzutów tym samym organ nie uwzględnił wytycznych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zawartych w wyroku z dnia 11 czerwca 2007 r. Organ administracji także nie wypowiedział się co do braku przesłanki nowości, co również uszło uwadze Sądu I instancji. Jednocześnie zaskarżony wyrok odniósł się do innej podstawy unieważnienia patentu, nie wskazanej przez wnioskodawcę – braku prawidłowego ujawnienia rozwiązania. W tych warunkach Sąd I instancji wyszedł poza granice wskazane przez wnioskodawcę uzasadniające unieważnienie patentu. W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że Sąd I instancji nie zbadał decyzji pod kątem wadliwie przeprowadzonego postępowania dowodowego przez organ administracji, a zarzut ten zasadnie stawiał zdaniem Sądu II instancji skarżący podobnie jak zarzut uznania przez Sąd I instancji patentu za wadliwy z przyczyn innych niż podanych we wniosku o jego unieważnienie. Z tych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny wskazał na konieczność ustosunkowania się do zarzutów skargi, mając na uwadze granice wniosku o unieważnienie patentu, by skontrolować zaskarżoną decyzję a nie udzielony patent. Przede wszystkim należy zbadać czy organ administracji ocenił prawidłowo materiały dowodowe zgromadzone w sprawie pod względem rzetelności i wiarygodności oraz czy uzasadnienie decyzji czyni zadość wskazaniom zawartym w wyroku wydanym w sprawie VI SA/Wa 435/07. Sąd rozważy także czy uzasadnienie decyzji daje odpowiedź na pytanie, dlaczego opatentowane rozwiązanie rozpatrywane w całokształcie wszystkich zastrzeżeń patentowych było oczywiste w dacie zgłoszenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje; Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Chodzi więc o kontrolę aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywaną pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności. Sprawy należące do właściwości sądów administracyjnych rozpoznają, w pierwszej instancji, wojewódzkie sądy administracyjne (art. 3 § 1 ww. ustawy). W myśl art. 190 p.p.s.a. Sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Rozpoznając skargę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, iż jest ona zasadna. Patent na wynalazek nr [...] pt. "Sposób odwadniania zwałowisk i urządzenie do odwadniania zwałowisk" został udzielony z pierwszeństwem od dnia 6 października 1997 r. czyli warunki do jego udzielenia oceniane były według ustawy z dnia 19 października 1972 o wynalazczości (j. t. Dz. U. z 1993 r. Nr 26, poz. 117 ze zm.). Wniosek o unieważnienie patentu został złożony 3 lipca 2006 r., tj. pod rządami ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. – Prawo własności przemysłowej (j. t. Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1117 ze zm.) – dalej jako p.w.p. Zgodnie zatem z art. 327 p.w.p. postępowanie o unieważnienie patentu toczyło się na podstawie przepisów procesowych obowiązujących w dacie jego wszczęcia, tj. wg przepisów o postępowaniu spornym zawartych w ustawie Prawo własności przemysłowej. Natomiast zgodnie z art. 315 ust. 3 p.w.p. kwestionowane przez uczestnika postępowania (P. s.a. w B. – dalej jako Kopalnia) ustawowe warunki do udzielenia patentu muszą być oceniane wedle przepisów obowiązujących w dacie zgłoszenia wynalazku ([...] października 1997 r.) czyli według przepisów ustawy o wynalazczości. W myśl art. 255 ust. 4 p.w.p. Urząd Patentowy rozstrzyga sprawy w trybie postępowania spornego w granicach wniosku i jest związany podstawą prawną wskazaną przez wnioskodawcę. Oznacza to, że ani Urząd Patentowy ani Sąd nie kontrolują wszechstronnie decyzji o udzieleniu patentu, a jedynie badają zasadność wskazanych przez wnioskodawcę podstaw unieważnienia patentu, a więc w tym zakresie prawidłowość jego udzielenia. Wnioskodawca wskazując na art. 89 ust. 1 p.w.p. uzasadniał swój interes prawny faktem żądania przez uprawnionego z patentu opłat licencyjnych za korzystanie z wynalazku, podczas gdy zdaniem wnioskodawcy żądanie to było nieuzasadnione przez to, iż wynalazek w dacie zgłoszenia nie spełniał wymagań do udzielenia prawa ochronnego. Zatem organ administracji zasadnie uznał, że wnioskodawca posiadał interes prawny w złożeniu przedmiotowego wniosku o unieważnienie prawa ochronnego na patent nr [...] mając na uwadze fakt, iż pomiędzy stronami toczy się postępowanie sądowe o prawo do korzystania ze spornego patentu. Wniosek o unieważnienie patentu zawierał dwa zarzuty: brak nieoczywistości rozwiązania i brak jego nowości. Zatem w tych granicach, jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 19 stycznia 2010 r. uchylającym poprzednio wydany przez Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrok z dnia 20 października 2008 r., z uwzględnieniem przesłanek udzielenia patentu wymienionych w art. 10 i w art. 11 ustawy o wynalazczości, organ powinien badać prawidłowość udzielenia prawa ochronnego. Należy jednocześnie podkreślić, że zgodnie z art. 255(1) ust. 3 pkt 5 p.w.p. wnioskodawca wskazuje środki dowodowe dla wykazania swoich twierdzeń. Do tych dowodów organ administracji ma obowiązek się odnieść w uzasadnieniu decyzji oraz także do twierdzeń, zarzutów i dowodów strony przeciwnej. Jak już nadmieniono wniosek był oparty na zarzutach braku nieoczywistości i braku nowości spornego patentu w dacie jego zgłoszenia do rejestracji ([...] października 1997 r.). Wnioskodawca na poparcie swoich zarzutów złożył następujące materiały dowodowe: zeszyty problemowe J. Sozański "Odwadnianie odkrywek górniczych, podstawy projektowania" 1958 r. zeszyt nr 5; J. Sozański "Odwadnianie kopalń odkrywkowych"; J. Samejłło, Skrypt AGH nr 767 z 1980 r.; skrypt Politechniki Wrocławskiej z 1983 r. "Odwadnianie kopalń", dołączając następnie dwa dokumenty uzasadniające unieważnienie patentu z powodu braku nowości i braku nieoczywistości w dacie zgłoszenia rozwiązania: sporządzoną przez siebie w dniu 2 października 2007 r. "Analizę porównawczą elementów zastrzeżeń patentowych ze znanym stanem techniki w K." oraz ekspertyzę w sprawie patentu nr [...] pt. "Sposób odwadniania zwałowisk i urządzeń do odwadniania zwałowisk" sporządzoną na zamówienie Kopalni przez dr inż. F. w sierpniu 2007 r. Urząd Patentowy, z naruszeniem art. 77 § 1 k.p.a. w związku z art. 255 ust. 4 p.w.p. nie rozpatrzył sprawy w sposób wyczerpujący, w tym obejmujący zakres żądania wskazanego we wniosku Kopalni. Ograniczył się jedynie, co podkreślał Naczelny Sąd Administracyjny, do zbadania nieoczywistości spornego rozwiązania, podczas gdy wnioskodawca postawił również zarzut braku jego nowości oraz ograniczył się do dwóch ostatnich dokumentów przedłożonych przez wnioskodawcę - sporządzonej przez Kopalnię w dniu [...] października 2007 r. "Analizy porównawczej elementów zastrzeżeń patentowych ze znanym stanem techniki w K." oraz ekspertyzy w sprawie patentu nr [...] pt. "Sposób odwadniania zwałowisk i urządzeń do odwadniania zwałowisk" sporządzonej na zamówienie Kopalni przez dr inż. F. w sierpniu 2007 r., na co również zwrócił uwagę Naczelny Sąd Administracyjny. Tymczasem Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylając uprzednio wydaną przez Urząd Patentowy decyzję z dnia [...] listopada 2006 r. wyrokiem z dnia [...] czerwca 2007 r. zobowiązał organ administracji do rozpatrzenia nowych dowodów i uzasadnienia decyzji w taki sposób by objaśniało ono tok rozumowania organu, które doprowadziło go do podjętego rozstrzygnięcia. Nie oznaczało to, że Urząd Patentowy miał ograniczyć się wyłącznie do rozpatrzenia części dowodów i materiału zgromadzonego w sprawie, lecz powinien ponownie wydając rozstrzygnięcie, oprzeć je na całym materiale dowodowym zgodnie z wymogiem art. 77 § 1 k.p.a. Na to uchybienie wskazał również Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 19 stycznia 2010 r. podkreślając, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w uchylonym przez Naczelny Sąd Administracyjny wyroku z dnia 20 października 2008 r. zaakceptował naruszenie przez Urząd Patentowy art. 77 § 1 k.p.a. polegające na wadliwym przeprowadzeniu postępowania dowodowego. Ta wadliwość przeprowadzonego postępowania dowodowego skutkowała także naruszeniem art. 80 i w konsekwencji art. 107 § 3 k.p.a. Organ administracji nie odniósł się bowiem także do zarzutów skarżącego przez co nie mógł na podstawie całokształtu materiału dowodowego dokonać oceny, czy istotnie rozwiązanie techniczne uprawnionego z patentu nr [...] nie miało cech nowości i nieoczywistości. W rezultacie także uzasadnienie decyzji nie spełnia wymagań z art. 107 § 3 k.p.a. ograniczając się do ogólników bez jakiejkolwiek argumentacji i bez rozważenia zarzutów skarżącego, na co również zwrócił uwagę Naczelny Sąd Administracyjny w powoływanym już wyroku. W świetle powyższych uwag Sąd w składzie orzekającym uznał, że Urząd Patentowy nie dokonał oceny całości materiału i dowodów zgromadzonych w sprawie, a uzasadnienie zaskarżonej decyzji nie odpowiada na pytanie dlaczego sporne rozwiązanie patentowe w całokształcie wszystkich zastrzeżeń patentowych zostało przez organ uznane za oczywiste w dacie zgłoszenia. Skromność argumentacji organu administracji przedstawionej w uzasadnieniu decyzji nie pozwala na odniesienie się do kwestii merytorycznych rozstrzygnięcia. Mając zatem na uwadze powyższe uwagi, przy ponownym rozpatrzeniu sprawy Urząd Patentowy powinien odnieść się do całości materiału i dowodów zgromadzonych w sprawie pamiętając o zakresie zarzutów zawartych we wniosku Kopalni, w tym powinien również odnieść się do zarzutów skarżącego, by następnie dokonać oceny na podstawie całokształtu materiału dowodowego zgodnie z art. 80 k.p.a., czy okoliczności podnoszone przez Kopalnię zostały udowodnione i w następstwie uzasadnić rozstrzygnięcie mając na względzie wymagania art. 107 § 3 k.p.a. W tych warunkach Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit c) i art. 152 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.