VI SA/Wa 424/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Urszula Wilk po rozpoznaniu w dniu 22 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi W. W. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Do skargi na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] listopada 2012 r. utrzymującą w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] października 2009 r. o nałożeniu kary pieniężnej w wysokości 24100 zł za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia – skarżący W. W. załączył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący podał, że przyczynami uzasadniającymi wstrzymanie natychmiastowego wykonania decyzji są: 1) prawdopodobieństwo wadliwości decyzji z uwagi na fakt, że zaskarżona decyzja została wydana wbrew ocenie prawnej wyrażonej przez WSA w Warszawie w wyroku z dnia 14 października 2010 r. w sprawie o sygn. akt VI SA/Wa 1429/10 oraz w wyroku NSA z dnia 9 maja 2012 r. sygn. akt II GSK 491/11, 2) istnienie okoliczności mogącej spowodować wywołanie przez wykonanie decyzji nieodwracalnych skutków prawnych, 3) zmiana okoliczności uzasadniających nadanie decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności, a także 4) stwierdzenie braku podstaw do nadania decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności. Zdaniem skarżącego wykonanie decyzji wywoła negatywne skutki dla niego, komplikujące prowadzenie działalności gospodarczej z uwagi na znaczący wydatek finansowy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 t.j.), dalej jako "p.p.s.a.", katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd uprawniony jest do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności spoczywa na wnioskodawcy. Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczające samo stwierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest w stosunku do wnioskodawcy zasadne (por. postanowienie NSA z 9 września 2010 r., sygn. I OZ 671/10). Rolą Sądu nie jest poszukiwanie dowodów na poparcie twierdzeń wnioskodawcy, albowiem to na nim spoczywa obowiązek szczególnie wnikliwego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, tak aby przekonać Sąd o zasadności zastosowania ochrony tymczasowej (por. postanowienie NSA z dnia 6 marca 2012 r. sygn. akt I OZ 116/12). Przenosząc te uwagi natury ogólnej na grunt rozpoznawanej sprawy, stwierdzić należy, że skarżący wbrew ciążącemu na niej obowiązkowi, nie wykazał zaistnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W szczególności nie stanowi o wykonaniu tego obowiązku - gołosłowne twierdzenie skarżącego, że wykonanie decyzji wywoła negatywne skutki dla niego, komplikujące prowadzenie działalności gospodarczej z uwagi na znaczący wydatek finansowy. Zauważyć przy tym należy, że każda decyzja administracyjna zobowiązująca do uiszczenia należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek faktyczny w finansach zobowiązanego do ich uiszczenia, a ponadto wykonanie świadczenia pieniężnego nie wywoła nieodwracalnych skutków, gdyż ewentualne uchylenie przez sąd zaskarżonej decyzji spowoduje konieczność zwrotu należności. Natomiast odnosząc się do powołanej przez skarżącego kwestii braku podstaw do nadania decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności zauważyć należy, że rygor ten został nadany decyzji organu I instancji z dnia [...] października 2009 r., której wykonalność została jednocześnie wstrzymana do czasu wydania rozstrzygnięcia przez organ II instancji – postanowieniem GITD z dnia [...] listopada 2009 r. Przy czym zaskarżonemu do Sądu rozstrzygnięciu organu II instancji, tj. decyzji GITD z dnia [...] listopada 2012 r. nie został nadany rygor natychmiastowej wykonalności, która wobec tego, że wyczerpuje administracyjny tok instancji podlega wykonaniu ze swej istoty. Jednocześnie należy nadmienić, że brak przesłanek do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie przesądza o losie skargi, którą Sąd podda odrębnemu badaniu pod kątem zgodności z obowiązującym porządkiem prawnym. W postępowaniu, którego celem jest udzielenie ochrony tymczasowej, nie ocenia się zgodności z prawem kwestionowanego aktu, a wyłącznie wystąpienie przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – orzekł jak w sentencji.